Το σπίτι της οικογένειας στον Κάμπο της Χίου, όψη από τον κήπο με τις πέτρινες καμάρες και τη σκάλα.
CARDASSILARIS FAMILY ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΜΑΣ ΑΡΧΕΙΟ

Καλώς ήρθες στην ιστορία μας.

Κάθε γενιά αφήνει
κάτι που μένει.

Η οικογένεια Καρδασιλάρη, από τη Χίο.
Άνθρωποι, τόποι και μνήμες, από τότε ως σήμερα.

Μπες στην ιστορίαΗ ιστορία σε 5 λεπτά
1825 → 2026201 χρόνια από το πρώτο ίχνος: δύο αμυγδαλιές στη Χίο.
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ · ΚΑΜΠΟΣ ΧΙΟΥ · ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΑΠΛΩΤΑΡΙΑ
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Για όσα δεν πρόλαβα
να ρωτήσω.

Είμαι ο Κωνσταντίνος Καρδασιλάρης. Δουλεύω στους ξηρούς καρπούς, όπως και η οικογένειά μου πριν από μένα· σήμερα ως μεσίτης, σε όλο τον κόσμο. Έφτιαξα αυτό το αρχείο για να γνωρίσω καλύτερα τη διαδρομή της οικογένειάς μου και να την αφήσω στα παιδιά μου.

Ο πατέρας μου έφυγε νωρίς. Δεν πρόλαβα να τον ρωτήσω όσα ήθελα για την οικογένειά μας: για τους ανθρώπους πριν από εμάς, για τα σπίτια τους, για τις δουλειές τους στη Χίο. Πίστευα πως θα είχαμε χρόνο.

Όταν τον χάσαμε, οι ερωτήσεις έμειναν μαζί μου. Και μια χρονιά που έβρισκα συνέχεια μπροστά μου: το 1862. Ήθελα να μάθω τι σήμαινε και από πού ερχόταν. Έτσι ζήτησα τη βοήθεια του ιστορικού Μιχάλη Βαρλά, για να ψάξουμε μαζί όσα είχαν σωθεί και να ενώσουμε τα ίχνη της οικογένειας.

Κωνσταντίνος Καρδασιλάρης

Η συνέχεια · πατήστε εδώ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ · ΣΕ ΕΞΙ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

Μια ενότητα
κάθε φορά.

Διάλεξε ό,τι θέλεις να γνωρίσεις. Η ενότητα ανοίγει εδώ, με εικόνες και ιστορίες που διαβάζεις με scroll. Όταν τελειώσεις, η «Συνέχεια» ανοίγει την επόμενη.

Ατμοσφαιρική σύγχρονη απόδοση χιώτικου παραθαλάσσιου τοπίου με παλιές στέγες και πρωινό φως.01 / 06Οι ρίζες μαςΗ Χίος, τα πρώτα ίχνη και η ιστορία του ονόματός μας.
Ανώνυμα χέρια τριών γενεών γύρω από ένα οικογενειακό λεύκωμα, σε φωτεινό δωμάτιο.02 / 06Οι άνθρωποί μαςΟι ζωές και οι δεσμοί που ενώνουν τις γενιές.
Οι άνθρωποί μας

Οι ζωές μέσα στον χρόνο.

Από τα παλαιότερα στα νεότερα. Όταν μια ιστορία καλύπτει πολλά χρόνια, ακολουθούμε την αρχή της περιόδου της.

Η ενότητα διαβάζεται σε μικρά κεφάλαια. Διάβασε το πρώτο και συνέχισε στο επόμενο, εδώ στην ίδια σελίδα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 01 · 1829Δημήτριος και Μαριγώ.Περίπου 3 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
ΔΔημήτριος
ΜΜαριγώ
1829 · η γέννηση της Μαριγώς

Δημήτριος και Μαριγώ.

Τα παλιά έγγραφα δεν μας παραδίδουν όλη τη ζωή τους. Μας δίνουν, όμως, το περιβόλι και τα παιδιά τους, τις επιθυμίες και τις υποχρεώσεις των διαθηκών. Η Μαριγώ, γεννημένη το 1829 σύμφωνα με τη ληξιαρχική πράξη της, κρατά σημαντική θέση στην οικογενειακή συνέχεια.

Από τις πηγές: ¶125 · ¶126 · ¶127
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα παιδιά που συναντάμε στα χαρτιά.

Δημήτριος «Τζίτζης» + Μαριγώ
1855Αγγερού
1859 · μελέτη ΒαρλάΝικόλαος1864 · εναλλακτική στη γενεαλογική βάση
1862ΠαντολέωνΠιθανώς το πρώτο παιδί στο σπίτι του Κάμπου
1872Ιωάννης
Χωρίς πλήρεις ημερομηνίεςΠολυξένη · Κατίγκω · Ζωή · Δεσποινού
Μόνο στο σχεδιάγραμμαΜικές;Δεν κατονομάζεται στις διαθήκες
Οι γνωστές γεννήσεις και τα κενά της καταγραφής φαίνονται χωριστά. Η μελέτη αναφέρει πέντε ή έξι επόμενα παιδιά, με πιθανώς μεγαλύτερη την Πολυξένη· τα κενά δεν επιτρέπουν βέβαιη σειρά.
  1. Δημήτριος + Μαριγώ

    Η Μαριγώ γεννήθηκε το 1829 και πέθανε το 1921. Ο Δημήτριος ήταν μεγαλύτερός της. Οι υποθέσεις για την παιδική του ηλικία και το 1822 δεν έχουν τεκμηριωθεί. Το παρατσούκλι του ήταν Τζίτζης.

  2. Κόρες και γιοι

    Η Αγγερού γεννιέται το 1855, ο Νικόλαος το 1859 σύμφωνα με τη μελέτη, ο Παντολέων το 1862 και ο Ιωάννης το 1872. Συναντάμε ακόμη την Πολυξένη, την Αικατερίνη ή Κατίγκω, τη Ζωή και τη Δεσποινού, χωρίς όλες τις ημερομηνίες γέννησης. Πριν από την αγορά του περιβολιού το 1860, η μελέτη βεβαιώνει αυτά τα δύο πρώτα παιδιά, την Αγγερού και τον Νικόλαο· για τον Νικόλαο η γενεαλογική βάση διατηρεί και το 1864 ως ανεπίλυτη εναλλακτική.

  3. Ένα όνομα μόνο στο σχεδιάγραμμα

    Ο Μικές εμφανίζεται στο πρόχειρο οικογενειακό σχεδιάγραμμα, αλλά δεν κατονομάζεται στις διαθήκες. Το κενό παραμένει μέρος της ιστορίας.

  4. Η παιδική ηλικία του Δημητρίου

    Ο Βαρλάς εξετάζει αν έζησε το 1822 και αν έλειψε για χρόνια ως αιχμάλωτος ή πρόσφυγας. Ίσως αυτή η άγνωστη περίοδος συνδέθηκε αργότερα με την παράδοση της υιοθεσίας. Είναι υποθέσεις του ερευνητή, χωρίς επιβεβαίωση από τα διαθέσιμα στοιχεία.

  5. Τα παιδιά στο σπίτι του Κάμπου · εκτίμηση της μελέτης

    Ο Βαρλάς θεωρεί πιθανό ότι ο Παντολέων ήταν το πρώτο παιδί που γεννήθηκε στο σπίτι του Κάμπου. Ακολούθησαν άλλα πέντε ή έξι παιδιά· ανάμεσά τους η Πολυξένη φαίνεται η μεγαλύτερη. Η μελέτη δεν δίνει ασφαλή σειρά γέννησης ή πλήρεις ημερομηνίες για όλα τα παιδιά.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Από πού προέρχεται η χρονολογία

    Για το έτος γέννησης του Ιωάννη, το 1872, ο Βαρλάς παραπέμπει στα Μητρώα Αρρένων του Δήμου Χίου. Στην ίδια παράγραφο δεν δίνει στοιχεία γέννησης και θανάτου για την Αικατερίνη ή Κατίγκω, τη Ζωή και τη Δεσποινού. Πρόκειται για τα κενά αυτής της καταγραφής, όχι για βεβαίωση ότι δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία.

  2. Οι βάσεις πριν από την Απελευθέρωση

    Ο Βαρλάς εκτιμά ότι ως την Απελευθέρωση της Χίου το 1912 η οικογένεια του Χατζηδημητρίου είχε θέσει τις βάσεις της μεταγενέστερης οικονομικής της ευρωστίας. Ακολουθεί την εξέλιξή της μέσα από τις διαθήκες και άλλες σημαντικές πράξεις.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶125 · ¶126 · ¶127 · ¶133
  1. Νικόλαος ΧούληςΤο πρόσωπο του δέντρου
  2. Αίγινα · 1829Μια πιθανή, ανεπιβεβαίωτη ταύτιση
Το ερωτηματικό δηλώνει έρευνα· δεν είναι γραμμή συγγένειας ή βεβαιωμένο ταξίδι.
1829 · μια πιθανή ταύτιση

Ένα χιώτικο όνομα σε μια ανοιχτή ερώτηση.

Για τον Νικόλαο Χούλη, η σημείωση θέτει την πιθανότητα ταύτισης με έναν ομώνυμο κάτοικο Αίγινας το 1829, παραπέμποντας στο Χιακό Αρχείο. Η ένδειξη δεν αποδεικνύει ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο ή ότι ο συγκεκριμένος οικογενειακός κλάδος εγκαταστάθηκε εκεί.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις

Τέλος κεφαλαίου 1 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 02 · 1842–1856Μια νέα οικογένεια παίρνει μορφή.Περίπου 9 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
1842 · συμφωνία1843 · προικολαβήΊχνη από τις καταγραφές · οι επιφυλάξεις παραμένουν στην αφήγηση.
1842 / 1843

Μια νέα οικογένεια παίρνει μορφή.

Το προικοσύμφωνο του Αντωνίου Καρδασιλάρη και της Μαριγώς Δαμαλά συντάσσεται τον Νοέμβριο του 1842. Η παραλαβή της προίκας καταγράφεται τον Ιούνιο του 1843. Χρήματα και αντικείμενα, χωρίς γη, συνοδεύουν την αρχή της κοινής τους ζωής.

Από τις πηγές: ¶107
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Δύο ημερομηνίες μιας νέας ζωής.

Αντώνιος + Μαριγώ
3.11.1842Το προικοσύμφωνοΟι δύο οικογένειες συμφωνούν
4.6.1843Η παράδοση της προίκαςΧρήματα και αντικείμενα · χωρίς γη
Η δεύτερη ημερομηνία αφορά την παράδοση μετά τον γάμο, όχι την τελετή.
  1. 3 Νοεμβρίου 1842

    Το προικοσύμφωνο ενώνει τον Αντώνιο, γιο του αποβιώσαντος Δημητρίου, με τη Μαριγώ, κόρη του Χριστόδουλου Ευαγγελινού Δαμαλά.

  2. 4 Ιουνίου 1843

    Η προίκα παραδίδεται μετά τον γάμο: χρήματα και αντικείμενα, χωρίς γη. Η μελέτη ακολουθεί τους απογόνους ως τον δικηγόρο Δημήτρη Περικλή Καρδασιλάρη και την αδελφή του στη Χίο. Στην εποχή της μελέτης, ο Βαρλάς τους αναφέρει ως εν ζωή στη Χίο.

Στην ίδια μελέτη, πιο αναλυτικά
  1. Μια προίκα του Κάμπου

    Ο Βαρλάς χαρακτηρίζει το προικοσύμφωνο αυτό ως το παλαιότερο σημαντικό τεκμήριο που εξετάζει εδώ. Συνομολογήθηκε στη Χίο στις 3 Νοεμβρίου 1842 ανάμεσα στον Χριστόδουλο Ευαγγελινό Δαμαλά και τον γαμπρό Αντώνιο. Περιγράφει την προίκα σε χρήματα και αντικείμενα, χωρίς γη, ως τυπική για τον Κάμπο, και την παραλαβή μετά τον γάμο ως σύμφωνη με τα τοπικά έθιμα.

  2. Πώς διαβάζεται η οικογένεια στις πράξεις

    Οι πληροφορίες της μελέτης εξαρτώνται από το είδος, την ποιότητα και την ποσότητα των πηγών που προσπελάστηκαν. Ο Βαρλάς οργανώνει την εξέταση σε τρεις κύκλους: τον 19ο αιώνα ως την Απελευθέρωση, την περίοδο ως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την πολεμική και μεταπολεμική περίοδο. Δίνει προτεραιότητα σε προικοσύμφωνα, διαθήκες και διακανονισμούς κληρονομιάς που φανερώνουν την πυρηνική οικογένεια και περισσότερες γενιές.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι ερμηνείες παραμένουν αποδιδόμενες στον ερευνητή.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶106 · ¶107
Φως από τον κήπο σε ένα παλιό δωμάτιο· σύγχρονη δημιουργημένη εικόνα
Σύγχρονη φωτορεαλιστική απόδοση ατμόσφαιρας· όχι το πραγματικό σπίτι ή τα αντικείμενα της Μαριγώς.
Μαργαριτάρια
Καθρέπτης
Καρυδένιο σεντούκι
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Από την υπόσχεση στην υπογραφή της παραλαβής
  1. 3 Νοεμβρίου 1842
    Η συμφωνία για το νέο σπίτι

    Τα χρήματα και τα αντικείμενα συμφωνούνται μαζί με τις ευχές των γονιών.

  2. Κατά την τελετή · προγραμματισμένος χρόνος
    Ο χρόνος ανήκει και στα δύο μέρη

    Η προίκα προβλέπεται να δοθεί κατά τη στέψη. Ο χρόνος της τελετής αφήνεται στη θέληση και των δύο μερών.

  3. 4 Ιουνίου 1843
    Ο Αντώνιος αναγνωρίζει την παραλαβή

    Η μεταγενέστερη σημείωση αναγνωρίζει παραλαβή των 3.000 γροσίων και των υπόλοιπων συμφωνημένων. Η ημερομηνία της παραλαβής δεν αποδεικνύει μόνη της την ημέρα της τελετής.

Η πράξη ξεχωρίζει την υπόσχεση του 1842 από την υπογεγραμμένη παραλαβή του 1843.
1842 → 1843

Μαργαριταρένια σκουλαρίκια και οι ευχές των γονιών.

Κατά τις ηλικίες της απογραφής του 1870, η νύφη με τα μαργαριταρένια σκουλαρίκια ήταν περίπου δεκαοκτώ ετών και ο Αντώνιος περίπου τριάντα τριών.

Τριάντα χρόνια αργότερα, στη διαθήκη του 1872, ο Αντώνιος εμπιστεύεται στη Μαριγώ τη διαχείριση και την ανατροφή των παιδιών τους. Το 1877 η κόρη τους Αμαλία παίρνει κι εκείνη εικόνα, καθρέπτη και χάλκινα σκεύη.

Στις 3 Νοεμβρίου 1842 ο Χριστόδουλος Δαμαλάς συμφωνεί την προίκα της Μαριγώς για τον γάμο της με τον Αντώνιο Καρδασιλάρη: 3.000 γρόσια, μια εικόνα, καθρέπτη, χάλκινα σκεύη και καρυδένιο σεντούκι με τα ρούχα της. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ένα ζευγάρι μαργαριταρένια σκουλαρίκια. Το κείμενο κρατά και τις ευχές των γονιών. Στις 4 Ιουνίου 1843 ο Αντώνιος υπογράφει ότι παρέλαβε όσα συμφωνήθηκαν. Τα αντικείμενα μας φέρνουν κοντά στην αρχή ενός σπιτιού, χωρίς να γνωρίζουμε πώς ακριβώς έμοιαζαν.

ΓΑΚ Χίου · προικοσύμφωνο 277 και παραλαβή
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: Παλαιά ΑγοράΠαλαιά Αγορά
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1845 → 1857

Από τον Κάμπο στην Παλαιά Αγορά.

Ο Αντώνιος αγοράζει ή νοικιάζει ακίνητα στο κέντρο της Χίου από το 1845. Το 1857 νοικιάζει εργαστήριο στην Παλαιά Αγορά για ρακοκρασοπωλείο. Το 1867 η Συντεχνία Οινοπωλών τον προτείνει ως αντιπρόσωπό της.

Η ερμηνεία της μελέτης
  1. Από την αγορά στην εκπροσώπηση

    Ο Αντώνιος εμφανίζεται στη μελέτη και ως Καρντασιλάρης. Ο Βαρλάς βλέπει στη μίσθωση του ρακοκρασοπωλείου το 1857 ένδειξη εμπορικής προόδου. Το 1867 η Συντεχνία Οινοπωλών τον προτείνει προς τη Δημογεροντία Χίου ως αντιπρόσωπό της στο σώμα· η πρόταση δεν βεβαιώνει ότι ανέλαβε το αξίωμα.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶108 · πρόταση εκπροσώπησης, όχι βεβαίωση ανάληψης αξιώματος.
Από τις πηγές: ¶108
Γείτονες, ένας τίτλος και μια μεταγενέστερη σημείωση
  1. 5 Μαΐου 1845
    Ένα σπίτι ανάμεσα σε παλιούς γείτονες

    Το ερείπιο αναφέρεται κοντά στις ιδιοκτησίες του αείμνηστου Νικολάου Κάραλη και του αείμνηστου Δημητρίου Καλαματιανού, δίπλα σε δρόμο. Ο πωλητής βεβαιώνει ότι έλαβε ολόκληρα τα 1.000 γρόσια. Η πράξη επιτρέπει στον Αντώνιο να πουλήσει ή να χαρίσει το ακίνητο και περιλαμβάνει την υπόσχεση του πωλητή να τον προστατεύσει από ζημία ή ενόχληση ως προς τον τίτλο και να συντάξει χοτζέτι. Η υπόσχεση δεν αποδεικνύει ότι σώζεται ή εκδόθηκε αυτός ο επόμενος τίτλος.

  2. 22 Απριλίου 1903 · μεταγενέστερη σημείωση
    Το χαρτί κρατά μια μεταγενέστερη πώληση

    Με άλλη γραφή και μελάνι, η σημείωση αναφέρει πώληση με το συμβόλαιο 5170 της 22ας Απριλίου 1903. Δεν δίνει εδώ αγοραστή ή τίμημα. Η ίδια παραπομπή εμφανίζεται και στην πράξη της αγοράς του 1855 στην Απλωταριά· αυτό δεν αποδεικνύει μόνο του ότι τα δύο παλαιότερα ακίνητα ήταν το ίδιο οικόπεδο ή ότι ενώθηκαν.

Σχηματική παρουσίαση της πράξης 1233 και της σημείωσης στην ώα. Οι γείτονες αποδίδονται χωρίς αυθαίρετη κατεύθυνση, κλίμακα ή σημερινή διεύθυνση. Το χοτζέτι παραμένει υπόσχεση του πωλητή και η κοινή παραπομπή στο 5170 δεν ταυτίζει τα παλαιότερα ακίνητα.
1845 · Ντζαντζαλά1.000 γρόσια
1845

Ένα ερείπιο, μια αρχή.

Η παλαιότερη αγορά του Αντωνίου που σώζεται στο αρχείο είναι ένα ερείπιο — δύο χρόνια αφότου παρέλαβε την προίκα της Μαριγώς.

Στη θέση που αλλού γράφεται Τζατζαλά —πιθανότατα η ίδια— ο Αντώνιος αγοράζει το 1875 και μια αποθήκη. Το 1898 η Μαριγώ, χήρα πια, την πουλά στον γιο τους Γεώργιο. Το ερείπιο και η αποθήκη είναι διαφορετικές πράξεις.

Στις 5 Μαΐου 1845, ο Αντώνιος αγοράζει από τον Παντιά Πετροκόκκινο ένα ερειπωμένο σπίτι στη θέση Ντζαντζαλά, για 1.000 γρόσια. Το έγγραφο δεν μας λέει πώς το αξιοποίησε. Κρατά όμως μία από τις πρώτες συγκεκριμένες κινήσεις του μέσα στην πόλη.

ΓΑΚ Χίου · πράξη 1233, 5.5.1845
Ο όρος του παραθύρου και η γραμμή της γης
  1. 12 Απριλίου 1855
    Από τη γωνία του σπιτιού ως τον γειτονικό τοίχο

    Πωλήτρια είναι η Αργυρό, χήρα του Παύλου Πετροκόκκινου, ιδιοκτήτρια ερειπωμένης οικίας στην Απλωταριά. Η αγορά αφορά το ανατολικό μέρος: σε ευθεία γραμμή από τη γωνία της οικίας του Αντωνίου Καρδασιλάρη έως τον τοίχο του Ζαννή Βλαστού. Το ερειπωμένο σπίτι της Αργυρώς, από το οποίο αγοράζεται το ανατολικό μέρος, συνορεύει ανατολικά με τους κληρονόμους του Δημητρίου Δαμαλά, δυτικά με τον δημόσιο δρόμο και νότια με τους κληρονόμους του Ζαννή Βλαστού· η πράξη δεν λέει αν οι Δαμαλάδες είναι συγγενείς της Μαριγώς. Η πράξη δηλώνει τη γη ελεύθερη χρέους και υποθήκης, με τον συγκεκριμένο περιορισμό για τα παράθυρα. Δεν γνωρίζουμε από αυτή την πράξη τη μετέπειτα μορφή του σπιτιού. Η Αργυρό βεβαιώνει ότι παρέλαβε ολόκληρα τα 1.000 γρόσια και ότι δεν έχει άλλη απαίτηση για το τίμημα.

  2. 22 Απριλίου 1903 · μεταγενέστερη σημείωση
    Μια δεύτερη στιγμή στην ώα

    Η μεταγενέστερη σημείωση γράφει ότι το ακίνητο πωλήθηκε με το πωλητήριο 5170 της 22ας Απριλίου 1903. Η σύντομη αναφορά δεν κατονομάζει αγοραστή ή τίμημα· δεν τα συμπληρώνουμε. Η σημείωση διακρίνεται από την αγορά του Αντωνίου το 1855.

Σχηματική παρουσίαση της αγοράς του 1855 και της μεταγενέστερης σημείωσης του 1903. Η ευθεία γραμμή ορίζεται μόνο από τα δύο σημεία που κατονομάζει η πράξη· δεν αποτελεί κάτοψη ή ανακατασκευή του σπιτιού. Η πρόσθετη δυσανάγνωστη ρήτρα του πρωτοτύπου δεν ερμηνεύεται εδώ.
Το ψηλό παράθυροΤο όριο των γειτόνων
1855

Ένα παράθυρο, ψηλά.

Στις 12 Απριλίου 1855, ο Αντώνιος αγοράζει ένα κομμάτι γης στην Απλωταριά για 1.000 γρόσια. Το συμβόλαιο φυλάει μια απρόσμενη λεπτομέρεια: το παράθυρο επιτρέπεται μόνο ψηλά και με σίδερα. Μια μικρή εικόνα της συνύπαρξης των γειτόνων μέσα στην πόλη.

ΓΑΚ Χίου · πράξη 138, 12.4.1855
185618611894Ίχνη από τις καταγραφές · οι επιφυλάξεις παραμένουν στην αφήγηση.
1856 / 1861 / 1894

Ο Ιάκωβος και τα ανοιχτά νήματα.

Στο προικοσύμφωνο του Ιωάννη το 1861 ο πατέρας Ιάκωβος λείπει, χωρίς να γράφεται νεκρός· παρών είναι ο ξάδελφος Αντώνιος.

Ο Βαρλάς διαβάζει την παρουσία του ως εγγύηση της συμφωνίας και ως νήμα προς τα αδέλφια του 1856 — πρόταση, όχι βεβαιότητα. Στο ίδιο χαρτί, η γιαγιά της νύφης, η Θεοδωρούλα, προσθέτει το μερίδιό της σε ένα σπίτι.

Τρεις πράξεις αναφέρουν τον Ιάκωβο: ως αδελφό του Δημητρίου, ως πατέρα του Ιωάννη και ως πατέρα του Χατζή Δημητρίου. Η έρευνα εξετάζει αν πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο. Οι πιθανές συνδέσεις παραμένουν πιθανές, μέχρι να επιβεβαιωθούν.

Από τις πηγές: ¶116 · ¶117 · ¶118 · ¶119 · ¶120
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τρεις αναφορές, μια ταύτιση που θέλει προσοχή.

Ιάκωβος: τρεις αναφορές, μία ανοιχτή ταύτιση.
1856Γιος του ΓεωργίουΑμφιθαλής αδελφός του Δημητρίου
1861Πατέρας του ΙωάννηΑπών πατέρας · παρών ο Αντώνιος
20.3.1894Πατέρας του Χατζηδημητρίου
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗΓεώργιος
ΔημήτριοςΙάκωβος

Η πρόταση του Βαρλά για τις περισσότερες γνωστές οικογενειακές γραμμές · όχι οριστικά αποδεδειγμένη σύνδεση όλων των αναφορών.

Οι τρεις αναφορές μπορεί να αφορούν το ίδιο πρόσωπο. Η μελέτη δεν το θεωρεί οριστικά επιβεβαιωμένο.
  1. 1856 · δύο αμφιθαλή αδέλφια

    Στην πώληση του κτήματος στη Βάκα, ο Ιάκωβος είναι γιος του Γεωργίου και αμφιθαλής αδελφός του Δημητρίου: έχουν τους ίδιους γονείς. Ο Βαρλάς εξετάζει αν αυτή η διατύπωση αφήνει περιθώριο για άλλα παιδιά του Γεωργίου από δεύτερο γάμο. Ο δεύτερος γάμος παραμένει υπόθεση, όχι βεβαιωμένο γεγονός.

  2. 1861 · ο πατέρας απουσιάζει, ο εξάδελφος εγγυάται

    Στο προικοσύμφωνο του Ιωάννη Ιακώβου, ο πατέρας Ιάκωβος είναι απών, χωρίς να χαρακτηρίζεται αποβιώσας. Παρίσταται ο εξάδελφος Αντώνιος Καρδασιλάρης, τον οποίο ο Βαρλάς ερμηνεύει ως εγγυητή για την τήρηση της συμφωνίας. Η παρουσία του βοηθά τον ερευνητή να προτείνει τη σύνδεση με τα αδέλφια του συμβολαίου του 1856.

  3. 20 Μαρτίου 1894 · ένα πατρώνυμο στη διαθήκη

    Στη διαθήκη του Χατζηδημητρίου εμφανίζεται ξανά το πατρώνυμο Ιάκωβος. Είναι η τρίτη αναφορά που συγκρίνει ο Βαρλάς. Οι τρεις καταχωρίσεις μπορεί να οδηγούν στο ίδιο πρόσωπο, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί οριστικά η ταύτιση.

  4. Η πρόταση της μελέτης για τις επόμενες γενιές

    Συνδυάζοντας αυτές τις ενδείξεις, ο Βαρλάς προτείνει ότι οι γιοι του Γεωργίου, Δημήτριος και Ιάκωβος, βρίσκονται στην αρχή των περισσότερων γνωστών γραμμών της οικογένειας από τα μέσα του 19ου αιώνα. Η μελέτη το στηρίζει ως ερευνητικό συμπέρασμα· οι πράξεις δεν το δηλώνουν ρητά και κατηγορηματικά.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Η θέση του Ιακώβου στη μελέτη

    Ο Βαρλάς παρουσιάζει τον κλάδο που ξεκινά από τον Ιάκωβο ως τον πιο γνωστό επιχειρηματικά και κοινωνικά, εντός και εκτός Χίου. Στο προικοσύμφωνο του Ιωάννη το 1861, ερμηνεύει την παρουσία του Αντωνίου στη θέση του πατέρα και ως ένδειξη της εξέχουσας θέσης του στην τοπική κοινωνία. Αυτές είναι οι αποτιμήσεις της μελέτης, όχι νέα βεβαίωση ταυτότητας ή αξιώματος.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια. Η ¶116 αναφέρει «πρώτο μισό του 19ου αιώνα», ενώ τα τρία παραδείγματα που ακολουθούν χρονολογούνται το 1856, το 1861 και το 1894. Η ασυμφωνία διατηρείται χωρίς να επινοείται παλαιότερη χρονολογία.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶116 · ¶117 · ¶118 · ¶119 · ¶120

Τέλος κεφαλαίου 2 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 03 · 1857–1859Ένας χρόνος στην Παλαιά Αγορά.Περίπου 4 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Οι όροι του ενοικίου και η σημείωση της συντεχνίας
  1. 1857 → 1858
    Ένα έτοιμο μαγαζί, δύο αντίγραφα

    Το εργαστήριο περιγράφεται καλά επισκευασμένο, δίπλα σε άλλο εργαστήριο του ίδιου ιδιοκτήτη στην Παλαιά Αγορά. Η μίσθωση ξεκινά στις 20 του μήνα και λήγει στις 19 του ίδιου μήνα του 1858· ο μήνας δεν κατονομάζεται στο συγκεκριμένο κείμενο. Η αμέσως προηγούμενη πράξη της ίδιας σελίδας, η 4305, έχει ημερομηνία 11 Ιουνίου 1857· η μίσθωση άρχιζε λοιπόν πιθανότατα στις 20 Ιουνίου. Ο Αντώνιος αποδέχεται τους όρους, με προκαταβολή του ετήσιου ενοικίου των 1.400 γροσίων. Το συμφωνητικό συντάσσεται σε δύο αντίγραφα, ένα για κάθε μέρος.

  2. 1 Ιουνίου · έτος μη δηλωμένο στη σημείωση
    Μια σημείωση με τη σύμφωνη γνώμη της συντεχνίας

    Η σημείωση στην ώα καταγράφει, με έγκριση της πρωτομαστορίας, συμφωνία προς τον Σταμάτιο Γεωργαντίδη για 1.300 γρόσια από την 1η Ιουνίου. Η σημείωση δεν δίνει έτος ή εξήγηση για αυτή τη συμφωνία. Τα 1.300 γρόσια της σημείωσης διακρίνονται από τα 1.400 γρόσια του αρχικού ενοικιαστικού.

Το αρχικό ενοίκιο των 1.400 γροσίων και η σημείωση των 1.300 διατηρούνται χωριστά. Η αρχική πράξη δίνει ημέρες 20 και 19, αλλά δεν κατονομάζει μήνα εδώ· η σημείωση της 1ης Ιουνίου δεν δίνει έτος. Δεν συνδέουμε αυτά τα στοιχεία με αυθαίρετη χρονολογία ή εξήγηση της μεταβολής.
1.400 γρόσιαΈνας χρόνος
1857

Ένας χρόνος στην Παλαιά Αγορά.

Ο Αντώνιος νοικιάζει ρακοκρασοπωλείο το 1857· οινοπώλη τον γράφει η απογραφή του 1870, και οινοπώλης γράφεται το 1898 κι ο γιος του Γεώργιος.

Το μαγαζί της Παλαιάς Αγοράς είναι το παλαιότερο ίχνος αυτής της δουλειάς που σώζεται στο αρχείο. Το 1898 ο Γεώργιος αγοράζει από τη μητέρα του, τη Μαριγώ, μια αποθήκη του πατέρα του στα Τζατζαλά.

Το εργαστήριο του Ιωάννη Χαντηανέστη νοικιάζεται στον Αντώνιο για ρακοκρασοπωλείο, με ετήσιο ενοίκιο 1.400 γρόσια που προπληρώνεται. Το συμβόλαιο διαρκεί από το 1857 έως το 1858. Ένα μαγαζί, ένας χρόνος δουλειάς και μια συμφωνία που έφτασε ως εμάς.

ΓΑΚ Χίου · ενοικιαστικό 4306, 1857
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Από τον γάμο στη Χίο, στον αποχαιρετισμό.

Νικόλαος + Βιργινία Ξενάκη
1859 / 1864Νικόλαος · χρονολογίες γέννησης1859: Βαρλάς · 1864: εναλλακτική της βάσης, ανεπίλυτη
1892Ο γάμος στη ΧίοΕπτά παιδιά · 1892–1906
5.5.1935ΑθήναΟ θάνατος
7.5.1935ΧίοςΗ ταφή
Το κενό στις γεννήσεις του 1893–1898 παραμένει ανεξήγητο.
  1. Νικόλαος · δύο χρονολογίες στα αρχεία

    Η μελέτη του Βαρλά δίνει το 1859 για τη γέννηση του Νικολάου. Η παραδομένη γενεαλογική βάση διατηρεί και το 1864 ως δεύτερη χρονολογία. Κρατούμε τη διήγηση της μελέτης, με τη διαφορά ορατή και χωρίς να τη θεωρούμε λυμένη. Στην ίδια μελέτη ο Νικόλαος χαρακτηρίζεται ο μεγαλύτερος γιος του Δημητρίου.

  2. 1892

    Ο Νικόλαος, που η μελέτη του Βαρλά δίνει ως γεννημένο το 1859, παντρεύεται τη Βιργινία Ιωάννη Ξενάκη το 1892. Τα επτά παιδιά τους γεννιούνται μεταξύ 1892 και 1906. Η αιτία του κενού ανάμεσα στις γεννήσεις του 1893 και του 1898 δεν είναι γνωστή.

  3. 5 → 7 Μαΐου 1935

    Ο Νικόλαος πεθαίνει στον Ερυθρό Σταυρό της Αθήνας στις 5 Μαΐου. Δύο ημέρες αργότερα θάβεται στη Χίο.

  4. Ένα κενό πέντε ετών

    Για το διάστημα 1893–1898 ο ερευνητής εξετάζει ενδεχόμενη απουσία του Νικολάου, δυσκολίες εγκυμοσύνης ή απώλειες βρεφών. Δεν γνωρίζουμε ποια, αν κάποια, από αυτές τις υποθέσεις ισχύει.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Η κατανομή των γεννήσεων στη μελέτη

    Η μελέτη ξεχωρίζει τρεις γιους, τον Δημήτριο, τον Ματθαίο και τον Κωνσταντίνο, και τέσσερις κόρες, την Ελένη, τη Μαρία, την Ιουλία και τη Δέσποινα. Ο Βαρλάς παρατηρεί ότι πέντε παιδιά γεννιούνται περίπου ανά δύο χρόνια μεταξύ 1898 και 1906. Για το κενό 1893–1898 εξετάζει ενδεχόμενη απουσία του Νικολάου, αλλά θεωρεί πιθανότερες επιπλοκές στην κύηση ή στη γέννηση, ή πρόωρες απώλειες παιδιών. Συνδέει αυτές τις πιθανότητες με φαινόμενα που χαρακτηρίζει ιδιαίτερα έντονα στα τέλη του 19ου αιώνα. Καμία από αυτές τις υποθέσεις δεν βεβαιώνει τι συνέβη στη συγκεκριμένη οικογένεια.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶130
  1. 1859 · μητρώο αρρένων
  2. 1864 · «όπως ο Βενιζέλος»
  3. Τεκμήριο και μνήμη, χωριστά
Σχηματική αντιπαραβολή μητρώου και μνήμης· όχι ιστορικό τεκμήριο.
1859 · 1864 στη μνήμη

Η χρονιά του Βενιζέλου;

Η οικογενειακή μνήμη, όπως την κατέγραψε η γενεαλογική βάση από συνάντηση με τον Νίκο Καρδασιλάρη το 2022, τοποθετεί τη γέννηση του Νικολάου Δ. στο 1864, «την ίδια χρονιά που γεννήθηκε ο Βενιζέλος». Τα μητρώα αρρένων του Δήμου Χίου τον γράφουν στο 1859. Κρατάμε το 1859 ως την τεκμηριωμένη χρονιά και το 1864 ως μνήμη: δείχνει πώς η οικογένεια έδενε τις δικές της ημερομηνίες με ονόματα που θυμούνταν όλοι.

Γενεαλογική βάση · μητρώο αρρένων Χίου 1859, αρ. 42 · συνάντηση της 14.6.2022

Τέλος κεφαλαίου 3 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 04 · 1860–1870Μια ζωή που διαβάζεται στις υπογραφές.Περίπου 13 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
ΔημήτριοςΤζιτζήςΊχνη από τις καταγραφές · οι επιφυλάξεις παραμένουν στην αφήγηση.
1860s

Μια ζωή που διαβάζεται στις υπογραφές.

Δεν ήξερε γράμματα· κι όμως, το 1860 αγοράζει ένα περιβόλι στον Κάμπο για 70.000 γρόσια.

Το 1900, όταν μεταβιβάζει τα κτήματα στους γιους του, τα χαρτιά διαβάζονται δυνατά για να τα ακούσει, και εκείνος βάζει σταυρό.

Ο Δημήτριος Ιακώβου εμφανίζεται και ως Καρντασιλάρης ή με το προσωνύμιο «Τζιτζής». Δεν έμαθε γράμματα· η μελέτη γράφει ότι υπογράφει μέσω αντιπροσώπου, ενώ στο προικοσύμφωνο της Δεσποινούς το 1871 η μεταγραφή δείχνει ότι βάζει ο ίδιος σταυρό. Οι αγορές, οι μισθώσεις και τα δανειακά έγγραφα φανερώνουν μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα. Κατά τον Βαρλά, ο Δημήτριος «απογειώνει την οικογένεια»: εντάσσει στα σχέδιά του όλα τα παιδιά του, αγόρια και κορίτσια.

Από τις πηγές: ¶124 · ¶125
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Μια υπογραφή με σταυρό. Ένα ομόλογο αξίας.

Ο άνθρωπος πίσω από την πράξη.
1866100 χρυσές λίρεςΟμόλογο του Δημητρίου
10.5.1871Μέσω αντιπροσώπουΚαρντασιλάρης · προικοσύμφωνο Δεσποινούς
15.4.1893Καρδασιλάρης ή ΤζιτζήςΠωλητήριο χωραφιού · Άγιος Γεώργιος Χατζηλουκής
Χωρίς ημερομηνίες εδώΣυμβόλαια μισθώσεωνΚτήματα · μαζί με πράξεις δανεισμού
Σχηματικά σχέδια των διαφορετικών πράξεων· δεν αντιγράφουν ιστορικές υπογραφές. Οι αχρονολόγητες μισθώσεις εμφανίζονται μετά τις χρονολογημένες αναφορές.
  1. 100 χρυσές λίρες

    Η διαθήκη του Δημοσθένη Αμβροσίου Φακίρη το 1866 αναφέρει ομόλογο του Δημητρίου Καρδασιλάρη για 100 οθωμανικές χρυσές λίρες, ποσό πάνω από 10.000 γρόσια σύμφωνα με τη μελέτη.

  2. 10 Μαΐου 1871 · ένας σταυρός αντί υπογραφής

    Ο Δημήτριος δεν γνώριζε γραφή. Στο προικοσύμφωνο της Δεσποινούς δηλώνεται αγράμματος· η μεταγραφή δείχνει ότι βάζει σταυρό, ενώ η μελέτη γράφει ότι υπογράφει μέσω αντιπροσώπου. Εκεί συναντάται και η γραφή «Καρντασιλάρης». Ο επεξηγηματικός σταυρός του διαγράμματος δεν είναι αντιγραφή υπογραφής από αυτή την πράξη.

  3. 15 Απριλίου 1893 · το προσωνύμιο στο πωλητήριο

    Στο πωλητήριο χωραφιού στον Άγιο Γεώργιο Χατζηλουκή ο αγοραστής αναφέρεται ως Δημήτριος Καρδασιλάρης ή Τζιτζής. Η μελέτη παρατηρεί ότι σχεδόν πάντα συνοδεύεται από το πατρώνυμο Ιάκωβος.

  4. Μισθώσεις κτημάτων · χωρίς ημερομηνίες εδώ

    Μαζί με τις πράξεις δανεισμού, ο Βαρλάς εντοπίζει συμβόλαια για ενοικίαση κτημάτων. Η οικονομική δράση του Δημητρίου δεν περιοριζόταν στην αγορά του περιβολιού. Η μελέτη δεν χρονολογεί εδώ κάθε μίσθωση.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Τι φωτίζουν οι ύστερες πράξεις

    Η μελέτη γνωρίζει τον Δημήτριο κυρίως μέσα από ενδοοικογενειακές πράξεις, διαθήκες και αγοραπωλησίες του τέλους του 19ου αιώνα. Στη διαθήκη του Φακίρη το 1866, το ομόλογό του περιλαμβάνεται ανάμεσα στα συνημμένα ομόλογα που διατηρούσε ο διαθέτης. Η καταγραφή δεν αποδεικνύει αποπληρωμή του ομολόγου.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶122 · ¶124 · ¶125
Πατέρας · 2.500 γρόσια
Γιαγιά · σπίτι και χωράφι
Μαριγώ + Ιωάννης
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Ένα σπίτι, οι ευχές, οι δεσμεύσεις
  1. 1861 · όροι της συμφωνίας
    Όσα θα έμπαιναν στο νέο σπίτι

    Μια εικόνα με την ευχή των γονιών, χάλκινα σκεύη διαφόρων ειδών, καθρέπτης, καρυδένιο κιβώτιο, ρούχα και κρεββατόστρωση. Ένα ζευγάρι χρυσά κοσμήματα με μαργαριτάρια —η λέξη που τα ονομάζει σώζεται μόνο εν μέρει— αποτιμάται περίπου σε 200 γρόσια. Η πράξη ξεχωρίζει ένα μικρό μονόπετρο και ένα χρυσό δαχτυλίδι με γυάλινη πέτρα, αξίας 100 γροσίων μαζί. Δύο αργυρά κουταλάκια του γλυκού και ένα αργυρό πιατάκι αποτιμώνται σε 200 γρόσια. Αυτές είναι οι αξίες που καταγράφει η συμφωνία, όχι σημερινές αποτιμήσεις.

  2. 1861 · όροι της συμφωνίας
    Το μερίδιο της γιαγιάς

    Η Θεοδωρούλα Λινούδενα, χήρα του Δημητρίου Φωκού, προσφέρει το μερίδιό της σε σπίτι με ανώγειο και κατώγειο μαζί με δεντρόφυτο χωράφι στην Αγία Τριάδα. Η πράξη εκτιμά το σπίτι και το χωράφι περίπου σε 2.000 γρόσια. Κατονομάζει το γειτονικό μερίδιο της Αργυρής Φωκούσενας και έναν χείμαρρο. Τα κλάσματα παραμένουν ασαφή· δεν δίνουμε βέβαιο ποσοστό ιδιοκτησίας.

  3. 1861 · συμφωνία
    Ένας χρόνος για τη στέψη

    Η συμφωνία δίνει προθεσμία ενός χρόνου από τη σύνταξή της και προβλέπει παράδοση της προίκας μία ημέρα πριν τη στέψη. Αν ο Ιωάννης αθετήσει και αρνηθεί τον γάμο πριν ή στο τέλος της προθεσμίας, προβλέπει πρόστιμο 4.500 γροσίων προς τη Μαριγώ. Οι όροι δεν αποδεικνύουν πότε έγινε ο γάμος ή ότι καταβλήθηκε πρόστιμο.

  4. 1861 · όροι της συμφωνίας
    Αν το άλλο μερίδιο δεν ελευθερωθεί

    Η γιαγιά υπόσχεται ότι, αν δεν ελευθερώσει το άλλο μερίδιο του σπιτιού που περιγράφει η πράξη, θα πληρώσει στην εγγονή το αντίστοιχο τίμημα κατά τη στέψη. Κρατάμε την πρόβλεψη, χωρίς να μετατρέπουμε τα ασαφή κλάσματα σε βέβαιο ποσοστό.

  5. 1861 · όροι της συμφωνίας
    Οι άνθρωποι και οι υπογραφές

    Ο πατέρας της Μαριγώς αναφέρεται ως Δημήτριος του Νικολάου Γλυκύς. Ο Ιωάννης καταγράφεται ως οθωμανός υπήκοος, με παρόντα τον εξάδελφό του Αντώνιο Καρδασιλάρη. Το κείμενο διαβάζεται δυνατά και καθαρά· ο πατέρας υπογράφει ιδιοχείρως, ενώ η αγράμματη γιαγιά βάζει σταυρό. Η παρουσία του Αντωνίου δεν αρκεί για να τον ταυτίσουμε με άλλο πρόσωπο του ίδιου ονόματος.

  6. Αύγουστος 1862 · παραλαβή
    Η υπόσχεση γίνεται παραλαβή

    Στην πράξη 9216, με αναφορά στο προικοσύμφωνο 8072, ο Ιωάννης δηλώνει ότι παρέλαβε τα 2.500 γρόσια από τον πεθερό του, τα υπόλοιπα συμφωνημένα είδη και το ακίνητο της Θεοδωρούλας. Η παραλαβή τεκμηριώνει την παράδοση, χωρίς να δίνει από μόνη της την ημερομηνία του γάμου.

Αν ο γαμπρός αθετήσει
4.500 γρόσια προς τη Μαριγώ

Ο όρος αφορά άρνηση πριν ή στο τέλος της ετήσιας προθεσμίας· δεν γνωρίζουμε ότι ενεργοποιήθηκε ή καταβλήθηκε.

Σχηματική παρουσίαση των όρων της πράξης 8072 και της παραλαβής 9216. Η προθεσμία και το πρόστιμο δεν είναι απόδειξη πραγματικής ημερομηνίας γάμου ή καταβολής. Τα ασαφή κλάσματα ιδιοκτησίας δεν κανονικοποιούνται.
1861–1862 · ΓΑΚ Χίου

Μια γιαγιά συμμετέχει στο νέο ξεκίνημα.

Δύο νύφες του αρχείου ξεκινούν με περιουσία που κατάγεται από τη γιαγιά τους: η Μαριγώ Γλυκύ το 1861 και η Ερνεστίνα Παϊδούση το 1905.

Ο γαμπρός Ιωάννης είναι, κατά το δέντρο, αδελφός του Δημητρίου Ιακώβου. Η παραλαβή του 1862 βεβαιώνει ότι το δώρο της γιαγιάς Θεοδωρούλας παραδόθηκε, και το 1863 το δέντρο καταγράφει τη γέννηση του γιου τους Νικολάου.

Στο προικοσύμφωνο της Μαριγώς Γλυκύ και του Ιωάννη Ιακώβου Καρδασιλάρη, ο πατέρας της προσφέρει 2.500 γρόσια, οικιακά σκεύη, καθρέπτη, καρυδένιο κιβώτιο, ρούχα και κοσμήματα. Η γιαγιά Θεοδωρούλα προσθέτει το μερίδιό της σε σπίτι και δεντρόφυτο χωράφι στην Αγία Τριάδα, έξω από το Νεοχώρι. Η μεταγραφή παρουσιάζει ασάφεια στα κλάσματα της ιδιοκτησίας· δεν αποδίδουμε ένα βέβαιο ποσοστό. Η μελέτη τοποθετεί το συμβόλαιο στο 1861. Στο βιβλίο του Μνημονείου, η σελίδα έχει επικεφαλίδα «1861 · Μάρτιος» και το περιθώριο της πράξης 8072 γράφει «11 Σάββατον»: 11 Μαρτίου 1861, που ήταν Σάββατο κατά το ιουλιανό ημερολόγιο. Η ημερομηνία της συμφωνίας δεν αποδεικνύει πότε έγινε ο γάμος. Η παραλαβή του Αυγούστου 1862 επιβεβαιώνει ότι παραδόθηκαν και τα 2.500 γρόσια και το ακίνητο της γιαγιάς.

ΓΑΚ Χίου · πράξη 8072 και παραλαβή 9216 · Μελέτη Βαρλά ¶118 · παραδοθείσες μεταγραφές και πρωτότυπες λήψεις
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΒουκουρέστιΒουκουρέστι
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1862–1915

Ο Παντολέων και η οικογένειά του.

Ο Παντολέων, γνωστός και ως Παντελής, παντρεύεται πρώτα την Ευρυδίκη Ξανθάκη και έπειτα την Ερνεστίνη Παϊδούση. Ο θάνατός του το 1915 αφήνει πολλά παιδιά ακόμη ανήλικα. Η έρευνα διασώζει οικογενειακές δυσκολίες και απώλειες, μαζί με την εμπορική συνέχεια των «Υιών Π. Καρδασιλάρη». Η σκηνή του Βουκουρεστίου θυμίζει τον μεγαλύτερο γιο του, τον Δημήτριο, που πεθαίνει εκεί το 1934.

Από τις πηγές: ¶131 · ¶154 · ¶155 · ¶157 · ¶158 · ¶160 · ¶161
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι ζωές πίσω από τον κλάδο του Παντολέοντα.

Παντολέων · 1862–1915
Πρώτος γάμοςΕυρυδίκη ΞανθάκηΈξι γιοι
Δημήτριος1895–1934 · Χίος → Βουκουρέστι → ταφή στην Αθήνα
Ιωάννης1897–1983 · Άννα Βικτώρια Σέσλερ
Πέτρος1898–1923 · Καλαμάτα → Αθήνα
ΝικόλαοςΓεν. 1899 · Άρτεμη Κουντουρά
ΠαύλοςΓεν. 1901 · Ολυμπία Πατρώνα
Αντώνιος1904–1937 · Χίος
Δεύτερος γάμοςΕρνεστίνη ΠαϊδούσηΤρία παιδιά
Κωνσταντίνος1906–1967 · Χίος → Βραζιλία
ΜαρίαΓεν. 1909 · δύο γάμοι · περιορισμένη παρουσία στις συναλλαγές κατά τον Βαρλά
ΑριστείδηςΓεν. 1910 · μεταπολεμικός γάμος με Μαρία Αρχοντάκη
Έξι γιοι από την Ευρυδίκη, τρία παιδιά από την Ερνεστίνη. Τα βέλη δηλώνουν διαδρομές ζωής· οι σύζυγοι κατονομάζονται στα επιμέρους νήματα. Οι οικογενειακές γραμμές δηλώνουν συγγένεια, όχι διατήρηση επαφής: ο Βαρλάς εξαιρεί τη Μαρία από την απομάκρυνση των ετεροθαλών αδελφών, χωρίς να τη χρονολογεί.
  1. 1862–1915 · δύο γάμοι, εννέα παιδιά

    Ο Παντολέων αποκτά έξι γιους με την Ευρυδίκη Πέτρου Ξανθάκη. Μετά τον θάνατό της παντρεύεται την Ερνεστίνη Αριστείδη Παϊδούση και αποκτούν άλλα τρία παιδιά. Ο δικός του θάνατος, το 1915, αφήνει παιδιά ακόμη ανήλικα. Ο Βαρλάς εκτιμά ότι η Ευρυδίκη πέθανε μετά τη γέννηση του έκτου γιου τους, το 1904. Δεν προσδιορίζει εδώ την ακριβή ημέρα του θανάτου ή του επόμενου γάμου.

  2. Δημήτριος · 1895–1934

    Γεννιέται στη Χίο, πεθαίνει στο Βουκουρέστι τον Νοέμβριο του 1934 και η σορός του μεταφέρεται στην Αθήνα, όπου τάφηκε.

  3. Ιωάννης · 1897–1983

    Γεννιέται στη Χίο το 1897 και απολύεται από το ναυτικό στις 31 Ιανουαρίου 1918 για λόγους υγείας. Η μελέτη τοποθετεί τον γάμο του με τη Βιεννέζα εβραϊκής καταγωγής Άννα Βικτωρία Σέσλερ τον Οκτώβριο του 1941. Η ακριβής ημερομηνία 17 Οκτωβρίου αφορά την άδεια γάμου, όχι βεβαιωμένη ημέρα της τελετής. Αποκτούν Πέτρο και Παντελή. Πεθαίνει στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 1983. Μιλά γερμανικά· η φοίτησή του σε γερμανικό γυμνάσιο της Σμύρνης παραμένει πιθανή. Ο Παντελής του Παύλου θυμόταν κατάστημά του στην οδό Βουκουρεστίου.

  4. Πέτρος · 1898–1923

    Γεννιέται το 1898. Το 1921 κρίνεται ακατάλληλος για το ναυτικό· ο στρατιωτικός φάκελος, όπως τον παραθέτει ο Βαρλάς, δίνει λόγους υγείας. Κατατάσσεται τελικά στο 7ο Σύνταγμα Πεζικού στην Καλαμάτα, ασθενεί και πεθαίνει στον Ευαγγελισμό το 1923. Η αγγελία της 17ης Μαρτίου ορίζει την κηδεία στην Αγία Τριάδα του Πειραιά· η ημέρα αυτή δεν παρουσιάζεται ως ημερομηνία θανάτου.

  5. Νικόλαος · γεν. 1899

    Γεννιέται στη Χίο το 1899. Απολύεται από το ναυτικό το 1920 για λόγους υγείας. Το 1941 παντρεύεται την Άρτεμη Κουντουρά, κόρη γιατρού, και έκτοτε ζει στην Αθήνα. Η γενεαλογική σημείωση αναφέρει ότι δεν απέκτησαν παιδιά.

  6. Παύλος · γεν. 1901

    Γεννιέται στη Χίο το 1901. Η μελέτη θεωρεί πιθανή τη φοίτησή του στη γερμανική σχολή της Σμύρνης, ίσως του Γιαννίκη. Δεν διαθέτει στρατιωτικό φάκελο γι’ αυτόν, αλλά στα επιχειρηματικά αρχεία βρίσκει γερμανικά ειδικά έντυπα που διάβαζε. Με την Ολυμπία Πατρώνα αποκτούν Παντελή και Ευρυδίκη, που κρατούν δεσμούς με τη Χίο. Η Ευρυδίκη παντρεύεται Χριστοφορίδη, χωρίς καταγεγραμμένο μικρό όνομα. Η σημείωση τοποθετεί τον θάνατο του Παύλου στη Χίο, περίπου το 1967–1968.

  7. Αντώνιος · 1904–1937

    Γεννιέται και πεθαίνει στη Χίο, το 1904 και το 1937. Καταγράφεται ως άγαμος. Η ληξιαρχική πράξη, όπως τη μεταφέρει η γενεαλογική βάση, τον γράφει εμποροϋπάλληλο και σημειώνει τον τόπο: «στο τετράγωνο Καρδασιλάρη, παράλληλος της Προκυμαίας». Η ληξιαρχική πράξη της 2ας Απριλίου 1937 καταγράφει τον θάνατό του μετά από ασθένεια, σε νεαρή ηλικία.

  8. Κωνσταντίνος · 1906–1967

    Συνδέεται αργότερα με τη Βραζιλία. Είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον ομώνυμο ξάδελφό του.

  9. Μαρία · γεν. 1909

    Η κόρη της Ερνεστίνης παντρεύεται δύο φορές. Ο Βαρλάς σημειώνει περιορισμένη παρουσία της στις συναλλαγές των αδελφών της.

  10. Αριστείδης · γεν. 1910

    Η μελέτη τοποθετεί τον γάμο του στη μεταπολεμική περίοδο. Με τη Μαρία Αρχοντάκη αποκτούν έναν γιο. Η Μαρία καταγράφεται με καταγωγή από το Ηράκλειο, πατέρα εκτελωνιστή και αδελφή την Αγνή.

  11. 1922 · μια διαφορά για τα κοσμήματα

    Η μελέτη παραπέμπει στο ΣΚΡΙΠ της 5ης Αυγούστου 1922 για δικαστική διαφορά μεταξύ της Ερνεστίνης και των Δημητρίου και Ιωάννη, γιων της Ευρυδίκης. Ο Ιωάννης αναφέρεται και ως επίτροπος των νεότερων αδελφών Πέτρου, Νικολάου, Παύλου και Αντωνίου. Αντικείμενο είναι τα κοσμήματα της Ευρυδίκης, αξίας «πολλών χιλιάδων δραχμών». Δεν δίνεται εδώ τελική δικαστική απόφαση· η ημερομηνία ανήκει στην εφημερίδα.

  12. Στον Άγιο Ιωάννη

    Το μνήμα του Παντολέοντα στο κοιμητήριο του Αγίου Ιωάννη δίνει τα έτη 1862–1915. Ο Βαρλάς διαβάζει το επιβλητικό του μέγεθος ως ένδειξη της οικονομικής και κοινωνικής θέσης της οικογένειας.

  13. Μια απόσταση χωρίς χρονολογία

    Ο Βαρλάς γράφει ότι, με εξαίρεση τη Μαρία, τα ετεροθαλή αδέλφια δεν διατηρούσαν σχέσεις μεταξύ τους. Η μελέτη δεν χρονολογεί αυτή την απομάκρυνση.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Η αποτίμηση του Βαρλά για τον Παντολέοντα

    Ο Βαρλάς θεωρεί τον Παντολέοντα έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Χίου και διαβάζει το επιβλητικό μνήμα ως επιθυμία προβολής και αναγνώρισης αυτής της θέσης από τους απογόνους. Περιγράφει τον δεύτερο γάμο ως σχεδόν άμεσο μετά τον θάνατο της Ευρυδίκης. Το προικοσύμφωνο του δεύτερου γάμου, με την Ερνεστίνα Παϊδούση, χρονολογείται στις 17 Ιανουαρίου 1905· δεν είναι βεβαιωμένη ημερομηνία γάμου. Από τον δεύτερο γάμο προέρχεται και η μόνη γνωστή κόρη του. Ο πρόωρος, κατά τη μελέτη, θάνατός του το 1915 αφήνει τα περισσότερα παιδιά ανήλικα.

  2. Οι γερμανόφωνες επαφές

    Πέρα από τη γνώση γερμανικών και την πιθανή φοίτηση στη Σμύρνη, η μελέτη αναφέρει ιδιαίτερες σχέσεις του Ιωάννη με τον γερμανόφωνο χώρο, χωρίς να κατονομάζει εδώ όλες τις επαφές.

  3. Το όνομα που δεν γράφει η αγγελία

    Στην αγγελία της κηδείας του Πέτρου, η μελέτη σημειώνει τα αδέλφια και τη γιαγιά Πηνελόπη Ξανθάκη, αλλά όχι το όνομα της μητριάς Ερνεστίνης. Η παράλειψη από την αγγελία δεν αποδεικνύει ότι δεν παρέστη στην κηδεία.

  4. Ο Παύλος μέσα στα διαθέσιμα αρχεία

    Από τα λίγα επιχειρηματικά αρχεία που εξέτασε στα ΓΑΚ Χίου, ο Βαρλάς αναφέρει γνώση γερμανικών και ανάγνωση γερμανικών ειδικών εντύπων από τον Παύλο, όπως και από τον Ιωάννη. Τον καταγράφει ήδη παντρεμένο με την Ολυμπία Πατρώνα, κόρη αστικής οικογένειας της Χίου. Στην εποχή της μελέτης, τα παιδιά του που ζούσαν διατηρούσαν δεσμούς με τη Χίο, μέσα σε μια μικρή ομάδα απογόνων.

  5. Μια δύσκολη αποτίμηση της μελέτης

    Ο Βαρλάς περιγράφει τις ζωές των απογόνων του Παντολέοντα με σκληρή γλώσσα, μιλώντας για κατεστραμμένες ζωές με ή χωρίς οικονομική άνεση και όχι ιδιαίτερα θετικό κοινωνικό αποτύπωμα. Εξαιρεί τον Αριστείδη, για τον οποίο αναφέρει κολακευτικά σχόλια του Κ. Άμαντου. Αυτή είναι η κρίση του ερευνητή, χωρίς πρόσθετα περιστατικά εδώ. Σημειώνει παράλληλα την έντονη μεσοπολεμική δράση των Υιών Π. Καρδασιλάρη, δίπλα στη δράση των εξαδέλφων τους με την επωνυμία Αδελφοί Καρδασιλάρη.

  6. 5 → 7 Μαΐου 1937 · μια πρόσκληση στη μνήμη του

    Τον Μάιο του 1937, η οικογένεια του Αντωνίου Π. Καρδασιλάρη προσκαλεί όσους τιμούν τη μνήμη του να προσευχηθούν μαζί της. Η αγγελία, χρονολογημένη «Χίος τη 5 Μαΐου 1937», προγραμματίζει 40ήμερο αρχιερατικό μνημόσυνο την προσεχή Παρασκευή, 7 Μαΐου, στον μητροπολιτικό ναό των Αγίων Βικτώρων. Υπογράφει με συγγενικές ιδιότητες: «Η Μήτηρ», οι αδελφοί, οι θείοι, ο ανεψιός και οι λοιποί συγγενείς, χωρίς ονόματα. Η πρόσκληση διασώζει την οικογενειακή φωνή, όχι απόδειξη ότι η τελετή πραγματοποιήθηκε ή ταυτότητα της αναφερόμενης μητέρας.

  7. Η διόρθωση αφορά άλλη αδελφή

    Στη σημείωση του Παύλου, το αρχικό επώνυμο «Δερμιτζάκη» δίπλα στην Ολυμπία διορθώνεται σε «Πατρώνα». Η ίδια διόρθωση εξηγεί ότι σύζυγος Δερμιτζάκη ήταν η αδελφή της Ολυμπίας. Η αδελφή δεν κατονομάζεται σε αυτή τη σημείωση· δεν τη συνδέουμε εδώ με άλλο πρόσωπο μόνο από αυτή τη φράση.

    Ολυμπία
    ΔερμιτζάκηΠατρώνα
    Η αδελφή της · δεν κατονομάζεταιΣύζυγος Δερμιτζάκη
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια. Οι πρόσθετες σχέσεις και διορθώσεις αποδίδονται στις παραδομένες γενεαλογικές σημειώσεις.
Αυθεντική παραδομένη αγγελία μνημοσύνου του Αντωνίου Π. Καρδασιλάρη, χρονολογημένη Χίος 5 Μαΐου 1937.
Η οικογένεια προσκαλεί όσους τιμούν τη μνήμη του. Η τελετή αναγγέλλεται για τις 7 Μαΐου· δεν πιστοποιείται εδώ η τέλεσή της.Παραδομένη αγγελία μνημοσύνου · χρονολογία 5 Μαΐου 1937 · επισημείωση «Πρόοδος 6-5-1937»
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶131 · ¶154 · ¶155 · ¶156 · ¶157 · ¶158 · ¶159 · ¶160 · ¶161 · Γενεαλογική σημείωση · Ιωάννης · Γενεαλογική σημείωση · Νικόλαος · Γενεαλογική σημείωση · Αντώνιος · Γενεαλογική σημείωση · Μαρία Αρχοντάκη · Παραδομένη αγγελία μνημοσύνου · χρονολογία 5 Μαΐου 1937 · επισημείωση «Πρόοδος 6-5-1937» · Δεύτερο παραδομένο αντίγραφο της ίδιας αγγελίας · όχι δεύτερο γεγονός · Παραδομένη γενεαλογική σημείωση · η διόρθωση διατηρείται
  1. 11 ομόλογα
  2. 100 λίρες · Δημήτριος
  3. 674 λίρες συνολικά
Σχηματική απόδοση των συγκεκριμένων τεκμηρίων· όχι ιστορική φωτογραφία.
12.8.1866

Έντεκα ομόλογα σε ένα επικολλημένο φύλλο.

Στο φύλλο με ημερομηνία 12 Αυγούστου 1866 που συνοδεύει τη διαθήκη του Φακίρη καταγράφονται έντεκα ομόλογα, συνολικά 674 οθωμανικές λίρες. Πρώτο είναι του Δημητρίου Καρδασιλάρη, για 100 λίρες· είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ποσό της λίστας, μετά από ένα των 176 λιρών. Ένα πρόσθετο ποσό 35 λιρών ανεβάζει το γραμμένο σύνολο στις 709· η αιτιολογία του δεν διαβάστηκε με βεβαιότητα. Η λίστα δεν αποδεικνύει αποπληρωμή.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη Φακίρη, επικολλημένο φύλλο ομολόγων
  1. 1870 · απογραφή της Χίου
  2. περ. 1809 · Αντώνιος, οινοπώλης
  3. περ. 1824 · Μαριγώ
  4. 1842 · περίπου 33 και 18 ετών
Σχηματική απόδοση των δηλωμένων ηλικιών· όχι αναπαράσταση του βιβλίου.
1870 · ηλικίες στην απογραφή

Οι ηλικίες του 1870.

Στην απογραφή των κατοίκων της Χίου του 1870 (Ψυχομέτρι), όπως τη μεταφέρει η γενεαλογική βάση της οικογένειας, οι ηλικίες του Αντωνίου και της Μαριγώς οδηγούν σε γέννηση γύρω στο 1809 και γύρω στο 1824. Αν ισχύουν, στο προικοσύμφωνο του 1842 εκείνος ήταν περίπου 33 ετών και εκείνη περίπου 18. Ο Αντώνιος καταγράφεται ως οινοπώλης. Οι χρονιές προκύπτουν από δηλωμένες ηλικίες και μπορεί να απέχουν έναν χρόνο· το ίδιο το βιβλίο της απογραφής δεν περιλαμβάνεται στην παράδοση.

Γενεαλογική βάση · παραπομπή στο Ψυχομέτρι Χίου 1870, σελ. 612–613
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΜπογιατζήδικαΜπογιατζήδικα
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1870

Ένα σπίτι και επτά παιδιά.

Στα Μπογιατζήδικα της Χίου καταγράφεται το σπίτι του Αντωνίου και της Μαριγώς, κοντά στην επιχείρησή τους. Τα παιδιά τους είναι ο Αλέξανδρος, ο Περικλής, ο Γεώργιος, η Πηνελόπη, η Αργυρώ, η Αμαλία και η Ευανθία. Το οικογενειακό σπίτι και η δουλειά βρίσκονται στην ίδια γειτονιά.

Από τις πηγές: ¶109

Τέλος κεφαλαίου 4 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 05 · 1870Η πόλη ανοίγει νέους δρόμους.Περίπου 6 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: Χώρα ΧίουΧώρα Χίου
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1870 → 1898

Η πόλη ανοίγει νέους δρόμους.

Το σπίτι με τη φάμπρικα και η κοντινή αποθήκη βρίσκονται στη ζώνη ανάμεσα στην αγορά και στο λιμάνι. Καταγράφεται επίσης ακίνητο στα Ταμπάκικα και άλλο προς τα νότια προάστια. Το 1898 η αποθήκη πωλείται από τη χήρα Μαριγώ στον γιο της Γεώργιο. Η ακριβής φύση ορισμένων εργαστηρίων παραμένει ανοιχτή.

Από τις πηγές: ¶110 · ¶111 · ¶112
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η δουλειά αλλάζει τη γεωγραφία της οικογένειας.

Η Χώρα, μέσα από τρεις διευθύνσεις.
ΒόρειαΛέτσαινα · ΤαμπάκικαΒυρσοδεψείων · Ταμπάκικα–Καλουτά · βόρεια-βορειοδυτικά του Κάστρου
ΚέντροΜπογιατζήδικαΑργέντη–Καναλά · σπίτι, φάμπρικα, αποθήκη
ΝότιαΑτζικήςΣτεφάνου Τσουρή · προς Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο
Μετά το 1881Βιομηχανική ζώνη
1898Μεταβίβαση αποθήκης
Μετά το 1906Νέα λιμενική ζώνη
1911Κοντά στο Σκυλίτσειο
Σχηματικό διάγραμμα κατευθύνσεων και χρόνου, όχι τοπογραφικός χάρτης. Οι παραπάνω διευθύνσεις δεν ταυτίζονται σε ένα κτήμα· η εγγύτητά τους δεν αποδεικνύει ενιαίο επιχειρηματικό σχέδιο.
  1. 1870 · ανάμεσα στην αγορά και στο λιμάνι

    Στα Μπογιατζήδικα, στην ενορία Μητροπόλεως, ο Αντώνιος έχει σπίτι με φάμπρικα και κοντινή αποθήκη. Η μελέτη τον ξεχωρίζει ως τον πρώτο Καρδασιλάρη που δραστηριοποιείται στη Χώρα. Τοποθετεί αυτή τη ζώνη στον σημερινό άξονα Αργέντη–Καναλά και θεωρεί πιθανό η αποθήκη να στεγάζει τη φάμπρικα, χωρίς να το βεβαιώνει. Η καταγραφή του 1870 μνημονεύει την οδό «Μπογιατζήδικα» μέσα στη συνοικία Μητροπόλεως.

  2. 1870 · δύο ακόμη διευθύνσεις

    Προς νότο αναφέρεται ένα ερείπιο στην Ατζικής, σημερινή Στεφάνου Τσουρή, στον δρόμο προς τα προάστια και το νεκροταφείο του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου. Προς βορρά, στη Λέτσαινα, η οδός Βυρσοδεψείων —Ταμπάκικα–Καλουτά— βρίσκεται βόρεια-βορειοδυτικά του Κάστρου. Για τη βόρεια ιδιοκτησία, η μελέτη κατονομάζει την ενορία Παναγιάς Λέτσαινας.

  3. 1870 · τι ήταν η φάμπρικα;

    Το κτηματολόγιο δεν εξηγεί τον κλάδο της φάμπρικας στη Λέτσαινα. Ο Βαρλάς θεωρεί πιθανότερη την ποτοποιία, σε συνέχεια της δραστηριότητας κοντά στην Απλωταριά· αφήνει ανοιχτό και το ενδεχόμενο πρώιμης μεταποίησης τροφίμων ή δερμάτων. Πρόκειται για ερμηνείες, όχι εξακριβωμένη χρήση.

  4. Μετά το 1881 · η βόρεια βιομηχανική ζώνη

    Η μελέτη περιγράφει την ανάπτυξη της βιομηχανικής ζώνης στα Ταμπάκικα κυρίως μετά το 1881 και στις αρχές του 20ού αιώνα. Θυμίζει επίσης ότι τα ερείπια του 19ου αιώνα συνδέονταν με τη Σφαγή και αργότερα με τον σεισμό, χωρίς να αποδίδει συγκεκριμένη αιτία σε αυτό το ακίνητο.

  5. 1898 · η αποθήκη περνά στον γιο

    Η χήρα Μαριγώ πουλά την αποθήκη κοντά στο σπίτι στον γιο της Γεώργιο, που είναι επίσης οινοπώλης. Το τεκμήριο μας δίνει τη μεταβίβαση· δεν ξεκαθαρίζει την ακριβή εγκατάσταση της φάμπρικας. Η ίδια η πράξη πώλησης τοποθετεί την αποθήκη στα Τζατζαλά, στην ενορία Αγίων Βικτώρων, και αναφέρει ως τίτλο μια αγορά του 1875· η μελέτη τη συνδέει με το σπίτι στα Μπογιατζήδικα. Τη διαφορά την αφήνουμε ανοιχτή.

  6. Μετά το 1906 · το νέο λιμάνι

    Οι μεταγενέστερες οικογενειακές εγκαταστάσεις αναπτύσσονται σε γειτονικές περιοχές, στη νέα λιμενική ζώνη που δημιουργείται μετά το 1906. Η γειτνίαση με τη δραστηριότητα του Αντωνίου δεν αποδεικνύει ενιαίο επιχειρηματικό σχέδιο.

  7. 1911 · απέναντι από το νοσοκομείο

    Λίγο πριν την απελευθέρωση του νησιού, ένα ακόμη κέντρο της οικογενειακής δραστηριότητας βρίσκεται στο τέλος των βυρσοδεψείων, σχεδόν απέναντι από το Σκυλίτσειο Νοσοκομείο. Ο Βαρλάς σημειώνει τη γειτονία των παλιών και νέων εγκαταστάσεων, αλλά δεν μπορεί να τεκμηριώσει ακριβώς τη λογική που τις συνέδεσε.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Η πόλη καταγράφεται

    Η μελέτη περιγράφει την καταγραφή του 1870 ως κτηματογράφηση και παράλληλη απογραφή της πόλης και των περιχώρων της Χίου. Τοποθετεί τα Μπογιατζήδικα στη ζώνη όπου αναπτυσσόταν η πρώτη εμποροβιοτεχνική περιοχή της πόλης, ανάμεσα στο λιμάνι και στην αγορά.

  2. Οι κλάδοι που έμειναν στη Χίο

    Ο Βαρλάς αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο άλλων συναφών δραστηριοτήτων του Αντωνίου, χωρίς να τις κατονομάζει εδώ. Ξεχωρίζει τους κλάδους των γιων του Περικλή και Γεωργίου για την παρουσία και τον ρόλο μελών τους στην τοπική κοινωνία της Χίου ως την εποχή της μελέτης.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶109 · ¶110 · ¶111 · ¶112 · ¶113
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΑπλωταριάΑπλωταριά
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1870 · Απλωταριά

Στους δρόμους της δουλειάς.

Η Απλωταριά εμφανίζεται στην περιγραφή της εμπορικής και βιοτεχνικής ζωής της Χίου. Η οικογενειακή δραστηριότητα αναπτύσσεται κοντά σε αυτές τις διαδρομές της πόλης.

Από τις πηγές: ¶111 · ¶112
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: Παναγία ΛέτσαιναΠαναγία Λέτσαινα
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1870 · Παναγία Λέτσαινα

Ένα ακόμη όνομα στον χάρτη.

Το όνομα Παναγία Λέτσαινα προσδιορίζει στην πηγή μια περιοχή βόρεια της πόλης. Αποτελεί ένα ακόμη σημείο της γεωγραφίας των καταγεγραμμένων ακινήτων.

Από τις πηγές: ¶111
10Η Χιακή ΠρόοδοςΊχνη από τις καταγραφές · οι επιφυλάξεις παραμένουν στην αφήγηση.
1870

Δέκα μετοχές, ένα ακόμη ίχνος.

Ο Αντώνιος συμμετέχει στην ασφαλιστική εταιρεία «Η Χιακή Πρόοδος» με δέκα μετοχές. Η έρευνα ακολουθεί επίσης τους κλάδους των γιων του Περικλή και Γεωργίου. Η ιστορία της οικογένειας δεν περιορίζεται σε μία μόνο γραμμή. Η μελέτη την ονομάζει «κινδυνασφαλιστική εταιρία».

Από τις πηγές: ¶113
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΚαρδαμάδαΚαρδαμάδα
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1870

Περισσότερα σπίτια, περισσότερες ζωές.

Το 1906 ένα συμβόλαιο λέει τον Κωνσταντίνο «πατέρα και θείο» των κληρονόμων: θείο του Γεωργίου, γιου του Αντωνίου.

Η λέξη ταιριάζει με όσα η μελέτη θεωρεί πιθανά, ότι ο Κωνσταντίνος και ο Αντώνιος ήταν αδέλφια· και στη διαθήκη του το 1872 ο Αντώνιος χαρίζει ένα χρέος 300 γροσίων «εις τον αδελφόν μου Κωνσταντίνον». Στην ίδια πράξη του 1906, η κόρη του Μαριγώ αγοράζει τα μερίδια των συγγενών της στην Παλαιά Μητρόπολη.

Το κτηματολόγιο καταγράφει έναν Γιάγκο στην Καρδαμάδα, τον Δημήτριο στη Σεριώτισσα και τον Κωνσταντίνο στην Παλαιά Μητρόπολη. Ο Γιάγκος πιθανόν ταυτίζεται με τον Ιωάννη Ιακώβου. Ο Κωνσταντίνος, κατά τη μελέτη πιθανόν αδελφός του Αντωνίου, είναι ο σύζυγος της Μπατούς Μάσχα και πατέρας τεσσάρων κοριτσιών, όπως δείχνουν οι μεταγενέστερες πράξεις. Η έρευνα δεν θεωρεί οριστικές τις ταυτίσεις των ονομάτων του κτηματολογίου.

Από τις πηγές: ¶121
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τρεις διευθύνσεις στην απογραφή του 1870.

Σπίτι, χωράφι και τόπος κατοικίας.
ΚαρδαμάδαΓιάγκος
  1. Οικία 56 · Άγιος Τρύφωνος600
  2. Χωράφι · καταχώριση 21/40800
ΣεριώτισσαΔημήτριος
  1. Ενορία Σεριώτισσας · Κάμπος
Παλαιά ΜητρόποληΚωνσταντίνος
  1. Οικία 8 · διαίρεση 2 · δύο όροφοι4.800
Οι αριθμοί είναι οι απογραφικές αξίες που παραθέτει η μελέτη, χωρίς μετατροπή ή υπόθεση για μονάδα νομίσματος. Οι ταυτίσεις και συγγένειες παραμένουν πιθανές. Το διάγραμμα δεν είναι χάρτης ή αναπαράσταση των σπιτιών.
  1. Καρδαμάδα

    Στην Καρδαμάδα, ο Γιάγκος καταγράφεται με περιβόλι. Στην ίδια αναφορά υπάρχει οικία αρ. 56 στον Άγιο Τρύφωνα, απογραφικής αξίας 600, και χωράφι με καταχώριση 21/40, αξίας 800. Ίσως είναι ο Ιωάννης Ιακώβου· η ταύτιση παραμένει πιθανή. Ο Βαρλάς περιγράφει τον Ιωάννη και τους απογόνους του ως παρόντες έως τον προχωρημένο 20ό αιώνα, με «περιπετειώδεις ζωές», αλλά περιορισμένο κοινωνικό ή οικονομικό αποτύπωμα στη Χίο. Είναι η αποτίμηση της μελέτης, χωρίς συγκεκριμένες περιπέτειες σε αυτή την παράγραφο.

  2. Σεριώτισσα

    Το 1870 ο Δημήτριος εμφανίζεται στον Κάμπο, στην ενορία της Σεριώτισσας. Αυτή η μνεία τον τοποθετεί στην περιοχή, χωρίς να δίνει εδώ ξεχωριστή απογραφική αξία.

  3. Παλαιά Μητρόπολη

    Στην Παλαιά Μητρόπολη, ο Κωνσταντίνος καταγράφεται στην οικία αρ. 8, διαίρεση 2, με δύο ορόφους και απογραφική αξία 4.800. Η μελέτη τον θεωρεί πιθανόν αδελφό του Αντωνίου, και η διαθήκη του Αντωνίου το 1872 αναφέρει αδελφό Κωνσταντίνο. Η γενεαλογική βάση παραπέμπει σε πράξη της 13ης Μαΐου 1855, με την οποία παραλαμβάνει την προίκα της Μπατούς Μάσχα· η πράξη δεν περιλαμβάνεται στις φωτογραφίες της παράδοσης. Με τη Μπατού Ιωάννη Μάσχα έχει τέσσερις κόρες και κανέναν γνωστό άρρενα απόγονο, σύμφωνα με τα μέχρι τότε ευρήματα.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶121
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: Παλαιά ΜητρόποληΠαλαιά Μητρόπολη
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1870 · κτηματολογική καταγραφή

Ένα σπίτι στην παλιά γειτονιά.

Το κτηματολόγιο του 1870 καταγράφει κατοικία του Κωνσταντίνου στην Παλαιά Μητρόπολη. Η μελέτη τον θεωρεί πιθανόν αδελφό του Αντωνίου· η διαθήκη του Αντωνίου το 1872 αναφέρει πράγματι αδελφό Κωνσταντίνο.

Από τις πηγές: ¶121

Τέλος κεφαλαίου 5 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 06 · 1871–1872Οι κόρες ανοίγουν ορίζοντες.Περίπου 14 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: Νότια ΙταλίαΝότια Ιταλία
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1871 → 1899

Οι κόρες ανοίγουν ορίζοντες.

Αγγερού, Πολυξένη, Δεσποινού, Κατίγκω και Ζωή. Οι γάμοι και οι νέες οικογένειές τους συνδέουν τη Χίο με άλλους τόπους. Η οικογένεια της Δεσποινούς αναπτύσσει δραστηριότητα στη Νότια Ιταλία. Η Ζωή, παντρεμένη με τον Μιχαήλ Κοκκινάκη το 1899, εγκαθίσταται στην Οδησσό.

Από τις πηγές: ¶127 · ¶128
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι γάμοι ενώνουν σπίτια και τόπους.

Πέντε γάμοι ανοίγουν νέους οικογενειακούς δεσμούς.
1871 · ΔεσποινούΣταμάτιος ΧούληςΝότια Ιταλία · δεσμοί με τη Χίο
27.12.1876 → 1877 · ΠολυξένηΠαντολέων ΚολαϊώδηςΠροικοσύμφωνο → έτος γάμου · ο «Παλιός»
1888 · Αγγερού ήδη παντρεμένηΜιχαήλ ΣτακιάςΔύο γιοι και μία κόρη
Δημήτρης ΣτακιάςΊσως ο γιατρός των Βαβύλων · 1924
1888–1894 · ΚατίγκωΚωνσταντινίδης
1899 · ΖωήΜιχαήλ ΚοκκινάκηςΈμπορος στη Ρωσία · Οδησσός · πιθανώς Ροστόφ
Τα παιδιά που καταγράφονταιΟ Βαρλάς καταγράφει τον πρόωρο θάνατο του Δημήτρη. Η ηλικία των άλλων παιδιών δεν συνάγεται από τη σειρά του διαγράμματος.
  • Δημήτρης · Οδησσός, 1905–1917 · 11 ετών
  • Μαρία · επιστροφή στην Ελλάδα, χωρίς χρονολογία
  • Σέβα · επιστροφή στην Ελλάδα, χωρίς χρονολογία
Ο Βαρλάς συνδέει τους γάμους με τα επιχειρηματικά σχέδια του Δημητρίου και τη χιακή εμπορική διασπορά. Οι δεσμοί εμφανίζονται σε σειρά χρονολογημένων πληροφοριών. Το 1888 για την Αγγερού δηλώνει ότι καταγράφεται ήδη παντρεμένη· δεν ορίζει ακριβή ημερομηνία γάμου.
  1. Δεσποινού · 1871

    Η Δεσποινού παντρεύεται τον Σταμάτιο Ζώρζη Χούλη. Ο γιος τους Δημήτριος συνδέεται μέσω γάμου με την Αμαλία Κωνσταντίνου Ζαφειράκη και το εμπόριο της νότιας Ιταλίας. Η μελέτη σημειώνει ότι απόγονοι της οικογένειας κρατούν τη σχέση τους με τη Χίο.

  2. 27.12.1876 → 1877 · Πολυξένη

    Η Πολυξένη παντρεύεται τον Παντολέοντα Ι. Κολαϊώδη, τον Παλιό, ανιψιό του Δημήτρη Σουρέ. Σύμφωνα με τη γενεαλογική σημείωση, ο σύζυγός της υπογράφει επίσης ως Παλιός και ως Καλαιώδης. Το προικοσύμφωνο χρονολογείται στις 27 Δεκεμβρίου 1876· η μελέτη τοποθετεί τον γάμο στο 1877. Η γενεαλογική σημείωση την αναφέρει ήδη παντρεμένη το 1888. Η ένδειξη αφορά την οικογενειακή της κατάσταση τότε· δεν δίνει δεύτερο γάμο ούτε αλλάζει το 1877 της μελέτης.

  3. 1888 · η Αγγερού καταγράφεται παντρεμένη

    Η Αγγερού παντρεύεται τον Μιχαήλ Στακιά και αποκτά δύο γιους και μία κόρη. Καταγράφεται ήδη παντρεμένη το 1888.

  4. Κατίγκω · 1888–1894

    Η Κατίγκω παντρεύεται Κωνσταντινίδη μεταξύ 1888 και 1894.

  5. Ζωή · 1899

    Η Ζωή καταγράφεται ανύπαντρη το 1888 και το 1894. Παντρεύεται τον Μιχαήλ Πέτρου Κοκκινάκη, έμπορο στη Ρωσία. Η διαδρομή τους συνδέεται με την Οδησσό και πιθανώς το Ροστόφ.

  6. 1905–1917 · μια σύντομη ζωή στην Οδησσό

    Ο Δημήτρης, γιος της Ζωής και του Μιχαήλ Κοκκινάκη, γεννήθηκε στην Οδησσό στις 12 Νοεμβρίου 1905 και πέθανε εκεί στις 12 Μαρτίου 1917. Ο Βαρλάς αναφέρει ηλικία έντεκα ετών. Καταγράφει την ταφή του στο 2ο Νεκροταφείο της πόλης, που η μελέτη αναφέρει ότι έχει καταστραφεί. Στη γενεαλογική σημείωση σώζεται και η γραφή «Коккинаки Димитрий».

  7. 1924 · μια πιθανή ιατρική διαδρομή

    Στο δέντρο, ο Δημήτρης Στακιάς είναι γιος της Αγγερούς και του Μιχαήλ. Η σημείωσή του αναφέρει έναν γιατρό Δημ. Στακιά στους Βαβύλους, σε δημοσίευμα του 1924. Δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.

  8. 1945 · ένα όριο στη χρονολόγηση

    Η σημείωση για τον Μιχαήλ Στακιά τον αναφέρει ήδη νεκρό όταν πεθαίνει η σύζυγός του, Αγγερού, το 1945. Αυτό δίνει χρονικό όριο, όχι συγκεκριμένη ημερομηνία θανάτου.

  9. Χωρίς ασφαλή χρονολόγηση · οι κόρες της Ζωής

    Η Μαρία και η Σέβα επιστρέφουν αργότερα στην Ελλάδα, χωρίς ασφαλή χρονολόγηση εδώ. Στη μελέτη, η Βιργινία Μισαηλίδη και ο Νίκος Καρδασιλάρης θυμούνται απογόνους αυτής της οικογένειας. Η γενεαλογική σημείωση δίνει και το επώνυμο Καρκαζή για κόρη της Ζωής, χωρίς ασφαλή ταύτιση.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Όσα συνάγει ο ερευνητής

    Ο Βαρλάς συνάγει τον γάμο της Κατίγκως με Κωνσταντινίδη μεταξύ 1888 και 1894 από τις διαθήκες του Δημητρίου. Για τη Ζωή, αναφέρει μετάβαση στην Οδησσό και εξετάζει το ενδεχόμενο μιας σύντομης προηγούμενης παραμονής στο Ροστόφ. Η διαδρομή μέσω Ροστόφ παραμένει πιθανότητα.

  2. Απόγονοι στην Αθήνα, χωρίς ονόματα

    Η γενεαλογική σημείωση της Ζωής προσθέτει τη σύντομη ένδειξη «Απόγονοι στην Αθήνα». Δεν κατονομάζει τους απογόνους ούτε δίνει χρονολογία ή συγκεκριμένη γραμμή συγγένειας. Η ένδειξη δεν ταυτίζεται εδώ με γνωστά πρόσωπα άλλων κλάδων και δεν προσθέτει νέα διαδρομή μετανάστευσης.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶126 · ¶127 · ¶128 · Γενεαλογική σημείωση · Ζωή · Γενεαλογική σημείωση · Αγγερού · Γενεαλογική σημείωση · Παντολέων Ι. Καλεώδης Παλιός · Γενεαλογική καρτέλα · Δημήτρης Κοκκινάκης · Παραδομένη γενεαλογική σημείωση
ΥφάσματαΈπιπλαΜια εικόναΊχνη από τις καταγραφές · οι επιφυλάξεις παραμένουν στην αφήγηση.
1871 → 1899 · προικοσύμφωνα

Όσα συνόδευαν μια νέα αρχή.

Ένα καρυδένιο σεντούκι κι ένας καθρέπτης επιστρέφουν σε έξι προικοσύμφωνα της οικογένειας, από το 1842 ως το 1891.

Σε σχεδόν πενήντα χρόνια και σε διαφορετικούς κλάδους, αυτά τα νέα σπίτια ξεκινούν με τα ίδια πράγματα.

Ρούχα, υφάσματα, έπιπλα, χρήματα και μια εικόνα του Ευαγγελισμού καταγράφονται στις προίκες των θυγατέρων. Η γη προβλέπεται να περάσει στους γιους. Αυτά τα αντικείμενα και οι πράξεις φωτίζουν τις οικογενειακές συνήθειες της εποχής.

Από τις πηγές: ¶129 · ¶140
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τι έπαιρναν μαζί τους οι κόρες.

Τι περνούσε στην επόμενη γενιά.
ΚόρεςΡούχα · υφαντά · έπιπλαΧρήματα και εικόνα του Ευαγγελισμού
ΓιοιΗ γηΣύμφωνα με τις διαθήκες της μελέτης
Η διάκριση αφορά τις συγκεκριμένες πράξεις που μελετήθηκαν, όχι κάθε οικογένεια της εποχής. Η υπέρβαση της αξίας του περιβολιού είναι εκτίμηση του Βαρλά, όχι εδώ τεκμηριωμένο άθροισμα.
  1. Το νέο σπίτι

    Ρούχα, υφαντά, έπιπλα, χρήματα και μια εικόνα του Ευαγγελισμού συνόδευαν τις προίκες. Οι πράξεις για τις κόρες του Δημητρίου που εξετάζει εδώ η μελέτη δεν τους δίνουν γη. Ο Βαρλάς εκτιμά ότι, με τόσες κόρες, οι ανάγκες σε μετρητά ξεπερνούσαν την αξία του περιβολιού. Δεν δίνει εδώ συνολικό λογαριασμό των προικών.

  2. Η γη στους γιους

    Οι διαθήκες αφήνουν τη γη στους γιους και χρηματικά ποσά στις κόρες. Έτσι φαίνεται πώς η οικογενειακή περιουσία περνούσε στην επόμενη γενιά. Η μελέτη βλέπει στις επιλογές γάμων των θυγατέρων μέρος των επιχειρηματικών σχεδίων του Δημητρίου: δεσμούς με τη χιώτικη εμπορική διασπορά και οικογένειες του Κάμπου με ανάλογη δραστηριότητα.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Η συνέχεια της επιχειρηματικής ζωής

    Ο Βαρλάς περιγράφει τους γιους Νικόλαο, Παντολέοντα και Ιωάννη ως συνεχιστές και επεκτατές της δράσης του Δημητρίου, με κυρίαρχη θέση στην οικονομική και παραγωγική ζωή της Χίου. Για την επόμενη γενιά των τριών γιων του Νικολάου, σημειώνει ότι η εμπορική και βιομηχανική παράδοση συνεχίστηκε για πολλές δεκαετίες, παρά τις μεγάλες κρίσεις του 20ού αιώνα. Είναι η συνολική αποτίμηση της μελέτης.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶127 · ¶129 · ¶130 · ¶140
12 οκάδες · σκεύη
Καθρέπτης · νέο σπίτι
Πολυξένη · καρυδένιο σεντούκι
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Δεσποινού · οι όροι της πράξης του 1871
  1. 10 Μαΐου 1871
    Η συμφωνία για τη Δεσποινού

    Ο Δημήτριος συμφωνεί με τον Σταμάτιο Ζ. Χούλη.

  2. Μία ημέρα πριν
    Παράδοση της προίκας

    Η προίκα θα παραδιδόταν στον γαμπρό μία ημέρα πριν από τη στέψη.

  3. Μέσα σε έξι μήνες
    Η προθεσμία της στέψης

    Η πράξη προβλέπει τη στέψη μέσα σε έξι μήνες από τη συμφωνία. Δεν τεκμηριώνει την ημέρα που έγινε ο γάμος.

10.000 γρόσια · υπό όρο

Αν ο γαμπρός αθετούσε τη συμφωνία και αρνιόταν να παντρευτεί τη Δεσποινού, στη λήξη της εξάμηνης προθεσμίας ή νωρίτερα, θα όφειλε πρόστιμο 10.000 γροσίων προς την ίδια μέσω της Αρχής. Ο όρος δεν αποδεικνύει αθέτηση ή καταβολή.

Επιλεγμένη ανάγνωση της πράξης 50 της 10ης Μαΐου 1871. Η σημείωση παραλαβής διαβάζεται 27 Οκτωβρίου 1872· η συντομογραφία του μήνα χρειάζεται δεύτερη παλαιογραφική ανάγνωση. Οι δηλώσεις παραλαβής δεν είναι ανεξάρτητη πιστοποίηση.
Η συμφωνία της Δεσποινούς · 1871
  1. Στο σπίτι της Δεσποινούς

    Η πράξη τοποθετεί τον μνήμονα Αντώνιο Πάγκαλο στο σπίτι του Δημητρίου, στον Κάμπο, στην ενορία Παναγίας Σεριώτισσας. Ο Σταμάτιος Ζ. Χούλης είναι παρών αυτοπροσώπως· στο τέλος αναφέρεται και ο πατέρας του γαμπρού, Ζωρζής Νικολάου Χούλης, παρών στη συμφωνία. Η εικόνα της προίκας κατονομάζεται ως Ευαγγελίστρια, μαζί με τις ευχές των γονιών. Οι συσχετισμοί περιορίζονται στα πρόσωπα που δηλώνει η πράξη, χωρίς άλλη οικογενειακή ταύτιση.

  2. Διαβάζεται δυνατά, πριν από τις υπογραφές

    Το κείμενο περιγράφει μεγαλόφωνη, ευκρινή ανάγνωση στους συμβαλλομένους και υπογραφή του γαμπρού ιδιοχείρως. Ο Δημήτριος δηλώνεται αγράμματος και σημειώνει σταυρό· δεν πρόκειται για υπογραφή της Δεσποινούς. Οι μάρτυρες καταγράφονται ως Ιωάννης Φ. Αναστασάκης και Σωτήριος Νικολάου Κουτσούφλης, με καταληκτική μορφή «Σωτήρης Κουτσούφλης». Το κείμενο αναφέρει σφράγιση του Μνημονείου. Διατηρούμε τις γραφές της πηγής χωρίς πιστοποίηση αυθεντικότητας υπογραφών ή σφραγίδας και χωρίς συγγένεια των μαρτύρων με την οικογένεια.

  3. Η σημείωση της παραλαβής

    Στη σημείωση της ώας, ο Σταμάτιος Ζ. Χούλης δηλώνει ότι παρέλαβε από τον Δημήτριο την υποσχεθείσα προίκα της Δεσποινούς: 17.000 γρόσια σε μετρητά και όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα του προικοσυμφώνου. Πρόκειται για την καταγεγραμμένη δήλωση του γαμπρού, όχι ανεξάρτητη απόδειξη πληρωμής. Η πράξη συντάχθηκε στις 10 Μαΐου 1871. Η περιθωριακή παραλαβή διαβάζεται «εἰκοστῇ ἑβδόμῃ … Ὀκτω[βρί]ου … ἑβδομηκοστοῦ δευτέρου», ημέρα Παρασκευή: 27 Οκτωβρίου 1872, που ήταν πράγματι Παρασκευή κατά το ιουλιανό ημερολόγιο. Η παραδομένη μεταγραφή γράφει «Απριλίου … εβδομηκοστού πρώτου» (27 Απριλίου 1871)· εκείνη η ημέρα όμως ήταν Τρίτη και θα ήταν πριν από την ίδια την πράξη, γι’ αυτό η ανάγνωση του 1872 κρατιέται προσωρινά. Ο Σταμάτιος αναφέρει τη Δεσποινού ως «σύζυγό» του· η σημείωση δεν δίνει την ημέρα του γάμου.

Επιλεγμένη ανάγνωση της πράξης 50 της 10ης Μαΐου 1871. Η σημείωση παραλαβής διαβάζεται 27 Οκτωβρίου 1872· η συντομογραφία του μήνα χρειάζεται δεύτερη παλαιογραφική ανάγνωση. Οι δηλώσεις παραλαβής δεν είναι ανεξάρτητη πιστοποίηση.
1871 → 1877

Δύο αδελφές ετοιμάζουν το δικό τους σπίτι.

Το 1871 και το 1876 τις κόρες τις προικίζει μόνος ο πατέρας· το 1899, για την αδελφή τους Ζωή, βάζουν χρήματα και τα αδέλφια Παντελής και Νικόλαος.

Σαράντα ένα χρόνια μετά την προίκα της Δεσποινούς, ο γιος της Δημήτριος Χούλης έρχεται από την Κατάνια για να συμφωνήσει τον δικό του γάμο στη Χίο.

Για τη Δεσποινού και την Πολυξένη, ο Δημήτριος Καρδασιλάρης προβλέπει από 17.000 γρόσια, δώδεκα οκάδες χάλκινα σκεύη, καθρέπτη, ρούχα και κλινοσκεπάσματα. Η Δεσποινού παίρνει γκαρνταρόμπα, η Πολυξένη καρυδένιο σεντούκι. Μαζί αναφέρονται μια εικόνα και οι ευχές των γονιών. Η παραλαβή για την Πολυξένη καταγράφεται στις 9 Ιουλίου 1877. Η πράξη για την προίκα της Δεσποινούς συντάσσεται τη Δευτέρα 10 Μαΐου 1871, στο σπίτι του πατέρα της στον Κάμπο.

ΓΑΚ Χίου · προικοσύμφωνα 50 και 109 · μία παραδομένη μεταγραφή της 109 επιγράφεται 119· από την επόμενη όψη χρησιμοποιείται μόνο η καταληκτική λωρίδα της 109.
Μαριγώ · ανατροφή
Κόρες · προίκες
Γιοι · τέσσερα μερίδια
Οικογενειακές προβλέψεις · διαθήκη 1872
Διαθήκη · 8 Αυγούστου 1872

Η φροντίδα, πριν από τη διανομή

Στη Μαριγώ, μετά τον θάνατο του Αντωνίου

Η διαθήκη της αναθέτει την περιουσία και τη φροντίδα των παιδιών.

Προίκα και γαμήλιος εξοπλισμός
  • Αργυρώ
  • Αμαλία
  • Ευανθία

Με τη συναίνεση των επιτρόπων

Πώληση κτημάτωνήΜετρητά της περιουσίας
  1. Μετά τον γάμο των τριών θυγατέρων
  2. Και μετά τον θάνατο της Μαριγώς
Τέσσερα ίσα μερίδια από όσα θα απομένουν
  • Δημήτριος
  • Αλέξανδρος
  • Περικλής
  • Γεώργιος

Το σχέδιο εξηγεί τους όρους της διαθήκης. Δεν βεβαιώνει ότι εκπληρώθηκαν ή ότι έγινε η διανομή.

  1. Ένα χρέος που χαρίζεται
    300 γρόσια

    Στη διαθήκη του 1872, ο Αντώνιος χαρίζει τα 300 γρόσια που του χρωστά με ομόλογο ο Κωνσταντίνος, τον οποίο ο ίδιος αποκαλεί αδελφό του. Η φράση δεν ταυτοποιεί από μόνη της τον Κωνσταντίνο με άλλες απογραφικές εγγραφές.

  2. Η φροντίδα για την Αργυρή
    100 γρόσια

    Αφήνει 100 γρόσια στη μητέρα του Αργυρή και ζητά η Μαριγώ ή τα παιδιά να αναλάβουν με δικά τους έξοδα την ταφή της. Δεν προκύπτει εδώ πότε έγινε.

  3. Ελένη · Αικατερίνη · Πηνελόπη
    100 γρόσια σε καθεμία

    Ορίζει ότι οι τέσσερις γιοι θα δώσουν από 100 γρόσια στις ήδη παντρεμένες κόρες: την Ελένη, σύζυγο Γεωργίου Νέστορος, την Αικατερίνη, σύζυγο Μιχαήλ Ζέπου, και την Πηνελόπη, σύζυγο Ζωρζή Σαπατίνου. Τα χαρακτηρίζει πλήρη κληρονομική εξόφληση. Πρόκειται για πρόβλεψη, όχι απόδειξη καταβολής.

  4. Νοσοκομείο · Λωβοκομείο
    250 + 250 γρόσια

    Οι γιοι θα δώσουν 250 γρόσια στο νοσοκομείο και άλλα 250 στο λωβοκομείο. Πρόκειται για πρόβλεψη της διαθήκης, όχι απόδειξη καταβολής.

  5. Αν η Μαριγώ ξαναπαντρευόταν
    3.000 + 2.000 = 5.000 γρόσια

    Σε αυτή την περίπτωση θα λάμβανε πίσω την προίκα των 3.000 γροσίων και άλλα 2.000 από την περιουσία, ως πλήρη κληρονομική εξόφληση. Τότε την εκτέλεση της διαθήκης θα αναλάμβαναν μόνο οι επίτροποι. Ο όρος δεν αποδεικνύει νέο γάμο ή πληρωμή.

  6. Επίτροποι και μάρτυρες

    Στην παραδομένη μεταγραφή της διαθήκης, ο Αντώνιος εμφανίζεται αυτοπροσώπως στο Μνημονείο Χίου και ζητά να γραφούν οι επιθυμίες του, προνοώντας για τον θάνατο ή ενδεχόμενη απώλεια πνευματικών και σωματικών δυνάμεων. Οι μνήμονες τον περιγράφουν με σώας φρένας και υγιές σώμα. Ορίζει δύο επιτρόπους για την εκτέλεση μετά τον θάνατό του: «Γ. Συνεφιάν» — στο βιβλίο του Μνημονείου το όνομά του γράφεται ολόκληρο, «Μιχαήλ Γ.» — και Ιωάννη, με γραφή «Παντελίδην [ή Πατελίδαν]». Η μεταγραφή κατονομάζει μάρτυρες τον Νικόλαο Γ. Συνεφιάν και τον Σταμάτιο Δημητραλάκη. Οι αβέβαιες γραφές διατηρούνται· δεν πιστοποιούμε ιατρική κατάσταση, συγγένεια ή ταύτιση με άλλα πρόσωπα.

  7. Μια αίτηση αμοιβαίας συγχώρησης

    Πριν από τις κληρονομικές προβλέψεις, το κείμενο παρουσιάζει τον Αντώνιο να συγχωρεί από καρδιάς τους ομογενείς του χριστιανούς και να ζητά την ίδια συγχώρηση από αυτούς. Είναι διατύπωση αυτής της διαθήκης, όχι καταγραφή συγκεκριμένης διαμάχης ή μεταγενέστερης συμφιλίωσης.

  8. Η περιουσία στη Μαριγώ

    Η διαθήκη περιγράφει όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία, χρήματα και υλικά κάθε είδους, να περνά μετά τον θάνατό του στην εξουσία και κυριότητα της Μαριγώς, κόρης Χριστοδούλου Δαμαλά. Προβλέπει χρήση και διαχείριση χωρίς ενόχληση από τους κληρονόμους. Της αναθέτει τα έξοδα της δικής του κηδείας και των μνημοσύνων, σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη και την αξιοπρέπειά του. Είναι όροι της διαθήκης, όχι απόδειξη μεταβίβασης ή πληρωμής.

  9. Ανατροφή και χρηματοδότηση των προικών

    Για τα παιδιά ζητά καλή ανατροφή «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Για Αργυρώ, Αμαλία και Ευανθία προβλέπει προίκα και γαμοστολισμό ανάλογα με την περιουσία, πάντοτε με συναίνεση των επιτρόπων. Τα χρήματα μπορούν να προέλθουν από πώληση κτημάτων ή από όσα μετρητά θα βρεθούν στην περιουσία. Δεν προκύπτει συγκεκριμένο σχολείο, ποσό προίκας ή πραγματοποιημένη πώληση.

  10. Τέσσερις γιοι, τέσσερα ίσα μερίδια

    Το κείμενο τοποθετεί τη διανομή της περιουσίας που θα απομένει μετά τον γάμο των τριών θυγατέρων και τον θάνατο της Μαριγώς. Κατονομάζει Δημήτριο, Αλέξανδρο, Περικλή και Γεώργιο ως τους τέσσερις γιους που θα λάβουν ίσα μερίδια. Τους αναθέτει τα έξοδα της κηδείας και των μνημοσύνων της μητέρας τους. Η πρόβλεψη δεν πιστοποιεί πότε εκπληρώθηκαν οι όροι ή ότι έγινε η διανομή.

  11. Η ανάγνωση στο τέλος

    Η μεταγραφή καταγράφει ότι ο διαθέτης ρωτήθηκε μία και δύο φορές αν ήθελε να προσθέσει κάτι και απάντησε αρνητικά. Περιγράφει ευκρινή, μεγαλόφωνη ανάγνωση, τη συμφωνία του με το περιεχόμενο και υπογραφή από τον ίδιο, τους μάρτυρες και τους μνήμονες. Πρόκειται για την καταληκτική δήλωση του κειμένου· δεν πιστοποιούμε αυθεντικότητα υπογραφών ή μεταγενέστερη ισχύ της διαθήκης.

Προβλέψεις και διατυπώσεις της διαθήκης 639 του 1872, από την παραδομένη μεταγραφή και επιλεγμένα σημεία των φωτογραφιών. Οι αβέβαιες γραφές ονομάτων διατηρούνται· δεν βεβαιώνεται πληρωμή, εκπλήρωση όρων, ασθένεια ή ότι αυτή έμεινε η τελευταία ισχύουσα διαθήκη.
1872

Να φροντίσει τα παιδιά.

Στη διαθήκη του ο Αντώνιος θυμάται τη μητέρα του Αργυρή· Αργυρώ λέγεται και μία από τις κόρες για τις οποίες προβλέπει προίκα.

Η εμπιστοσύνη στη Μαριγώ μένει: στη διαθήκη του 1895 οι τέσσερις γιοι κληρονομούν μετά τον θάνατο και των δύο γονιών. Και η προίκα της Αμαλίας γίνεται υπόσχεση το 1877: 250 χρυσές λίρες.

Στη διαθήκη της 8ης Αυγούστου 1872, ο Αντώνιος εμπιστεύεται τη διαχείριση στη Μαριγώ και ζητά να φροντίσει την ανατροφή των παιδιών. Προβλέπει προίκες για Αργυρώ, Αμαλία και Ευανθία, ενώ η περιουσία θα μοιραστεί αργότερα σε τέσσερις γιους. Θυμάται ακόμη τη μητέρα του Αργυρή και αφήνει από 250 γρόσια στο νοσοκομείο και στο λωβοκομείο. Αυτή η διαθήκη καταγράφει περισσότερα παιδιά από την απογραφή του σπιτιού το 1870.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη 639, 8.8.1872
Ο Χατζηγιάννης και το ταξίδι.
01Χίος02Ιεροσόλυμα03Χίος
1872–1960

Ο Χατζηγιάννης και το ταξίδι.

Ο γιος που ταξίδεψε παιδί με τον πατέρα του στα Ιεροσόλυμα είναι αυτός που, το 1888, καλεί τον μνήμονα στον κατάκοιτο πατέρα του.

Ήταν τότε περίπου δεκαέξι ετών. Ο Ιωάννης ζει ως το 1960, και ένα οικογενειακό μνήμα κρατά μαζί το όνομά του, του γιου του Στυλιανού, της Άννας και της εγγονής του Μαρκέλλας.

Ο Ιωάννης ταξιδεύει μικρός με τον πατέρα του στα Ιεροσόλυμα. Το προσκύνημα δίνει και στους δύο τον τίτλο του Χατζή· το σωζόμενο δίπλωμα δεν επιτρέπει να διαβαστεί η χρονολογία του. Με τη Βιργινία Κουτσουράδη αποκτά τέσσερις κόρες και τρεις γιους. Συμμετέχει επίσης στην τοπική κοινωνική και δημοτική ζωή της Χίου.

Από τις πηγές: ¶132
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το προσκύνημα, τα παιδιά και η Σεριώτισσα.

Ένα προσκύνημα. Μια οικογενειακή συνέχεια.
Πατέρας + ΙωάννηςΙεροσόλυμαΧατζής · ευλογία Πατριάρχη Ιεροσολύμων
Η εγγονήΒιργινία ΜισαηλίδηΣύζυγος Μιχαήλ Μισαηλίδη · φυλάει το δίπλωμα
Η χρονολογίαΠαραμένει αδιάβαστηΠίσω από την κορνίζα
Οι γονείςΧατζηγιάννης + ΒιργινίαΤέσσερις κόρες · τρεις γιοι
Ο γιος που επιζείΣτυλιανόςΤο όνομα ως ελπίδα · ερμηνεία της μελέτης
Ο γάμοςΆννα ΚαραμαούναΔύο οικογένειες της βυρσοδεψίας
Το δίπλωμα διατηρεί τη μνήμη του προσκυνήματος. Οι οικογενειακές σχέσεις συνεχίζονται μέσα από τον Στυλιανό και την Άννα. Το σχέδιο δεν αναπαράγει σφραγίδα ή κείμενο του πρωτοτύπου.
  1. Πατέρας και γιος

    Ο Ιωάννης (1872–1960) ταξιδεύει μικρός με τον πατέρα του στα Ιεροσόλυμα. Και οι δύο παίρνουν το προσωνύμιο Χατζής. Το δίπλωμα φέρει την ευλογία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Η μελέτη το καταγράφει στην οικία της εγγονής του Χατζηγιάννη, Βιργινίας, συζύγου του Μιχαήλ Μισαηλίδη. Η κορνίζα δεν επιτρέπει να διαβαστεί η χρονολογία· ο χρόνος του προσκυνήματος παραμένει άγνωστος.

  2. Η οικογένεια του Χατζηγιάννη

    Με τη Βιργινία Κουτσουράδη, που πεθαίνει στη Χίο στις 16 Μαΐου 1933, αποκτά τέσσερις κόρες και τρεις γιους. Από τους γιους επιζεί ο Στυλιανός. Παντρεύεται την Άννα Καραμαούνα, με οικογενειακούς δεσμούς στη βυρσοδεψία.

  3. Ένα όνομα, μια ελπίδα

    Ο Βαρλάς σημειώνει ότι το όνομα Στυλιανός συναντάται σε παιδιά που γεννιούνται μετά από δυσκολίες εγκυμοσύνης ή απώλειες βρεφών. Πρόκειται για ερμηνεία του ονόματος· η μελέτη δεν προσδιορίζει τι συνέβη σε κάθε παιδί του Χατζηγιάννη.

  4. Δεσμοί που περνούν από πολλά επώνυμα

    Ο γάμος του Στυλιανού με την Άννα Καραμαούνα ενώνει δύο επιχειρηματικές οικογένειες με δραστηριότητα στη μεταποίηση δέρματος. Η μελέτη συνδέει αυτόν τον γάμο και με την ενίσχυση των δεσμών με την οικογένεια Μαυριδόγλου, χωρίς να ορίζει εδώ μια συγκεκριμένη γραμμή συγγένειας.

  5. Ο τόπος της επιστροφής

    Ο Ιωάννης συμμετέχει στο Δημοτικό Συμβούλιο και σε επαγγελματικές και κοινωνικές επιτροπές. Τα περισσότερα μέλη της οικογένειας αναπαύονται στη Σεριώτισσα, κοντά στο περιβόλι. Ο κλάδος του Παντολέοντα έχει διαφορετική ταφική διαδρομή.

  6. Η προηγούμενη γενιά της Βιργινίας

    Για τον Γεώργιο Κουτσουράδη, πατέρα της Βιργινίας που παντρεύτηκε τον Χατζηγιάννη, η σημείωση αναφέρει ότι είχε πεθάνει πριν από το 1933, έτος θανάτου της κόρης του. Δεν προκύπτει ακριβής ημερομηνία.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Ένα σημείο αναφοράς της οικογένειας

    Το περιβόλι που αποκτήθηκε το 1860, κοντά στο κοιμητήριο της Σεριώτισσας, παραμένει σημείο αναφοράς της οικογένειας στη διήγηση του Βαρλά. Η διατύπωση αφορά τη μελέτη και δεν βεβαιώνει σημερινή κυριότητα.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶132

Τέλος κεφαλαίου 6 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 07 · 1872–1877Μια υπόσχεση πριν από τον γάμο.Περίπου 14 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
500
Χρυσά εικοσάφραγκα Γαλλίας

Ο πατέρας υπόσχεται 500 νομίσματα ως προίκα. Τα υπόλοιπα προβλέπονται σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα, χωρίς αναλυτικό κατάλογο εδώ.

1 ημέρα πριν
Πριν από την τελετή

Η προίκα προβλέπεται να παραδοθεί στον γαμπρό μία ημέρα πριν από τον γάμο. Η πράξη δεν είναι απόδειξη ότι παραδόθηκε.

6 μήνες
Η προθεσμία

Η τελετή ορίζεται να γίνει μέσα σε έξι μήνες από την πράξη. Δεν προκύπτει από αυτήν η ακριβής ημέρα του γάμου.

250
Μια ρήτρα υπαναχώρησης

Αν ο γαμπρός αρνηθεί να παντρευτεί την Πηνελόπη πριν ή κατά τη λήξη της προθεσμίας, προβλέπονται 250 γαλλικά χρυσά εικοσάφραγκα προς εκείνη. Δεν γνωρίζουμε ότι ενεργοποιήθηκε η ρήτρα.

  1. Αντώνιος Αποστόλου ΒαχάςΠατέρας της Πηνελόπης
  2. Πηνελόπη + Πέτρος ΞανθάκηςΟι μέλλοντες σύζυγοι της πράξης
  3. Ευρυδίκη + Παντολέων ΚαρδασιλάρηςΗ κόρη τους και ο σύζυγός της · από το παραδομένο δέντρο
Σχηματική απεικόνιση όρων και συγγένειας· δεν αναπαριστά τα πραγματικά νομίσματα ή πρόσωπα.
8.1.1872

Μια υπόσχεση πριν από τον γάμο.

Το ζευγάρι αυτής της υπόσχεσης έγινε γονείς της Ευρυδίκης, που το 1900, μαζί με τον Παντελή, χάρισε στον πατέρα της 300 χρυσά νομίσματα από στοργή.

Ο Πέτρος έζησε ως τον Οκτώβριο του 1921, περίπου ενενήντα χρονών. Η Πηνελόπη εμφανίζεται ξανά το 1923, ως γιαγιά, στην αγγελία για τον εγγονό της Πέτρο — πενήντα ένα χρόνια μετά από αυτό το χαρτί.

Στην Αγία Μαρίνα Εγκραιμού, ο Αντώνιος Αποστόλου Βαχάς καλεί τον μνήμονα Δημήτριο Βλαστό για τον επικείμενο γάμο της κόρης του Πηνελόπης με τον Πέτρο Ζαννή Ξανθάκη. Πριν αρχίσει η κοινή ζωή, το χαρτί ορίζει τι θα παραδοθεί και ποιες υποχρεώσεις αναλαμβάνονται. Το παραδομένο δέντρο συνδέει το ζευγάρι με την Ευρυδίκη Ξανθάκη, σύζυγο του Παντολέοντα Καρδασιλάρη.

Η ημερομηνία 8 Ιανουαρίου 1872 γράφεται και στο περιθώριο του βιβλίου του Μνημονείου, με την ένδειξη «Σάββατο»· η 8η Ιανουαρίου 1872 ήταν πράγματι Σάββατο στο ιουλιανό ημερολόγιο. Η πράξη διαβάστηκε μεγαλόφωνα και υπογράφεται από πατέρα, γαμπρό και μάρτυρες. Δεν προσθέτουμε ημερομηνία τελετής ή βεβαιωμένη πληρωμή.

ΓΑΚ Χίου · ΑΒΕ 0983, αρ. 14647, φ. 460v · μεταγραφή και χειρόγραφο · παραδομένο γενεαλογικό δέντρο
Πατέρας → γιος
3 δωμάτια · αχυρώνας
Πηγάδια · στέρνα
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Οι διαφορετικές στιγμές του τίτλου
  1. 28 Απριλίου 1873 · παλαιότερη καταχώριση
    Το παλιότερο ίχνος του τίτλου

    Μια σημείωση στην ώα παραπέμπει στο χοτζέτι 2077, καταχωρισμένο στις 28 Απριλίου 1873, ως βεβαίωση της ιδιοκτησίας των προηγούμενων κατόχων. Αυτό είναι προηγούμενο της συγκεκριμένης ιδιοκτησίας, όχι χρονολογία έναρξης της οικογένειας.

  2. Πριν την καταχώριση του 1894 · χωρίς εξακριβωμένη μετατροπή ημερολογίου
    Η διαδρομή που αφηγείται ο τίτλος

    Ο τίτλος κατονομάζει προηγούμενους ιδιοκτήτες, τον Απόστολο και τον Μηνά, και μετά τον θάνατό τους τον κληρονόμο Νικόλαο Αποστόλου Σταμούλη. Αφηγείται αγορά από τον Δημήτριο Ιακώβου, μέσω δικαστικής απόφασης λόγω χρέους, για 200 χρυσές οθωμανικές λίρες. Πρόκειται για την αναφορά του τίτλου· η ίδια η δικαστική απόφαση δεν ελέγχθηκε εδώ. Η ακριβής χρονολογία της αγοράς δεν έχει εξακριβωθεί· δεν τεκμηριώνεται εδώ η χρονική της σχέση με την παλαιότερη καταχώριση του 1873.

  3. 22 Φεβρουαρίου 1894
    Οι γείτονες γύρω από το χωράφι

    Ο Δημήτριος παρουσιάζει στο Μνημονείο το χοτζέτι 204 και ζητά την καταχώρισή του. Για το περιβολοχώραφο των 27 οργυιών στον Άγιο Γεώργιο Χατζηλουκή κατονομάζονται ο Θεόδωρος Καββάδας, η Ασπασία Χατζηλουκή και ο Κωνσταντίνος Φραγκάκης. Οι μνήμονες Δημήτριος Βλαστός και Γεώργιος Μερούσης υπογράφουν και σφραγίζουν την καταγραφή. Στο περιθώριο σημειώνεται ότι η ιδιοκτησία των προηγούμενων κατόχων, του Αποστόλου και του Μηνά, στηριζόταν σε παλαιότερη πράξη, αρ. 2077 της 28ης Απριλίου 1873. Οι οργυιές διατηρούνται όπως δίνονται, χωρίς αυθαίρετη μετατροπή σε τετραγωνικά μέτρα.

Αναφορά στην πράξη 4161 και στις σημειώσεις της ώας. Το ποσό των 200 χρυσών λιρών αφορά την παλαιότερη αγορά που αφηγείται ο τίτλος, όχι τη μεταγενέστερη πώληση των 230 λιρών. Το οθωμανικό έτος 1307 δεν μετατρέπεται εδώ σε χριστιανική χρονολογία. Η μεταγενέστερη σημείωση της ώας γράφει 2 Ιανουαρίου 1900, ενώ η μελέτη Βαρλά δίνει 27 Ιανουαρίου 1900 για την πώληση. Διατηρούμε τη χρονολογία της μελέτης στην κύρια αφήγηση και εμφανίζουμε τη διαφορά των πηγών χωρίς να την επιλύουμε. Οι 27 και περίπου 32 οργυιές δεν εξισώνονται με βεβαιότητα.
1873 → 1900 · οι αναφορές του τίτλου

Το περιβόλι περνά στον Παντολέοντα.

Το 1894 ο Δημήτριος Ιακώβου καταχωρίζει τίτλο για περιβολοχώραφο στον Άγιο Γεώργιο Χατζηλουκή. Στις 27 Ιανουαρίου 1900 πουλά στον γιο του Παντολέοντα κτήμα στην ίδια θέση, με αναφορά και στον προηγούμενο τίτλο. Το νέο συμβόλαιο περιγράφει τρία δωμάτια, αχυρώνα, μαγκανοπήγαδα και στέρνα, με τίμημα 230 οθωμανικές λίρες. Η παλαιότερη καταγραφή αναφέρει 27 οργυιές και η μεταγενέστερη περίπου 32, μαζί με δεύτερο τίτλο αγοράς. Κρατάμε τη διαφορά· δεν ταυτίζουμε αυθαίρετα τις δύο εκτάσεις.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ΓΑΚ Χίου, πράξη 4161 · παραδοθείσα μεταγραφή και πρωτότυπες λήψεις
Οικογένεια · μερίδια
500 + 500 γρόσια · περίθαλψη
1874 · γραπτή πρόνοια
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Στη διαθήκη του Ιωάννη Μάσχα · 1874
  1. Η φωνή του μέσα στο σπίτι

    Ο μνήμων πηγαίνει στο σπίτι του Ιωάννη, απέναντι από τον Άγιο Πολύκαρπο στην οδό Ταλάρου. Η πράξη αναφέρει πιστοποιητικό τριών ιατρών για την πνευματική του διαύγεια. Πριν καταγράψει τη θέλησή του, απομακρύνει από το δωμάτιο όλους εκτός από τους μάρτυρες.

  2. Ποια θεωρεί δική του θέληση

    Ο Ιωάννης ανακαλεί προηγούμενες διαθήκες, δωρεές και εκχωρήσεις. Δηλώνει ότι άλλα έγγραφα που περιόριζαν την περιουσία του έγιναν παρά τη θέλησή του, με «παραβίαση και αποπλάνηση». Είναι δικός του ισχυρισμός: η πράξη δεν κατονομάζει υπαίτιο ούτε αποδεικνύει συγκεκριμένη οικογενειακή σύγκρουση.

  3. Γιοι και κόρες με διαφορετικές προβλέψεις

    Η περιουσία θα περνούσε ισόποσα στους Θεόδωρο, Λεωνίδα και Γεώργιο. Ο μεγαλύτερος γιος Στέφανος θα λάμβανε 5.000 γρόσια. Για τη Μαρούκα, τη Μπατού, τη Βιερού, τη Μαριγώ και την Αργεντού ορίζει από 1.000 γρόσια. Αυτά είναι κληροδοτήματα που ζητά να πληρωθούν, όχι αποδείξεις καταβολής.

  4. Οι άνθρωποι που ακούνε τη διαθήκη

    Η μεταγραφή κατονομάζει τον μνήμονα Γιάγκο Μ. Ιωαννίδη και τρεις μάρτυρες: Παντολέοντα Αυγερινό, Γεώργιο Βιτιάδη και Απόστολο, του οποίου το επώνυμο είναι ατελές στο κυρίως κείμενο· η γραμμή υπογραφής γράφει «Α. Λάπος». Τους δηλώνει χωρίς συγγένεια προς τον μνήμονα ή τον διαθέτη.

  5. Σε ποιους αναθέτει την εκτέλεση

    Ο Ιωάννης ορίζει επιτρόπους τον Ιάκωβο Γ. Σαρίκα και τον Παντελή, με επώνυμο που η μεταγραφή δίνει ως «[Ρ]ούχον». Τους ζητά να εκτελέσουν τη διαθήκη μετά τον θάνατό του. Η εντολή δεν αποδεικνύει ότι ολοκλήρωσαν το έργο.

  6. Μια ευχή για συγχώρηση

    Στη διαθήκη δηλώνει ότι συγχωρεί τους Χριστιανούς του ίδιου δόγματος και ζητά από εκείνους την ίδια συγχώρηση. Είναι δική του ευχή· δεν κατονομάζει πρόσωπο ή συγκεκριμένο περιστατικό.

  7. Το κτήμα που περιγράφει

    Περιγράφει ένα κτήμα στον Άγιο Πολύκαρπο με σπίτι, το μέρος του περιβολιού που του ανήκει και «μάγκανον», μαζί με την κινητή του περιουσία. Το τοποθετεί κοντά στο κτήμα του Αγίου Παντελεήμονος και του Ξένου Κουφοδόντη. Η φράση δεν καθορίζει ολόκληρη την έκταση ούτε ταυτίζει το κτήμα με μεταγενέστερο οικογενειακό σπίτι.

  8. Τρεις εκκλησίες, τρεις προβλέψεις

    Πέρα από τα δύο ιδρύματα περίθαλψης, ορίζει 500 γρόσια για τον Άγιο Πολύκαρπο, 100 για τον Άγιο Γεώργιο Ταλάρου και 500 για τον Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Βικτώρων. Είναι ποσά της διαθήκης, χωρίς απόδειξη ότι καταβλήθηκαν.

  9. Η φροντίδα μετά τον θάνατό του

    Ζητά επίσης από τους κληρονόμους του να καλύψουν τα έξοδα μετά τον θάνατό του, τα μνημόσυνα, τις λειτουργίες και τις άλλες θρησκευτικές υποχρεώσεις σύμφωνα με την εκκλησιαστική συνήθεια. Η διαθήκη ορίζει την υποχρέωση, χωρίς να καταγράφει την τέλεσή τους.

  10. Η διαθήκη ακούγεται και υπογράφεται

    Στο τέλος ο μνήμων τον ρωτά δύο φορές αν θέλει να προσθέσει κάτι. Μετά διαβάζει τη διαθήκη καθαρά και δυνατά στον ίδιο και στους μάρτυρες, που την επιβεβαιώνουν. Η μεταγραφή καταγράφει την ιδιόχειρη υπογραφή του διαθέτη, τις υπογραφές των μαρτύρων και τη σφραγίδα του μνήμονα.

Σχηματικά σύμβολα των όρων της παραδομένης μεταγραφής, με σύγκριση επιλεγμένων σημείων του χειρογράφου. Τα αβέβαια αρχικά και οι διαφορές ονομάτων διατηρούνται· δεν βεβαιώνεται εκτέλεση της διαθήκης ή καταβολή ποσών.
25.5.1874

Η φροντίδα φτάνει πέρα από το σπίτι.

Πέντε διαθήκες του αρχείου θυμούνται το λωβοκομείο: του Αντωνίου το 1872, του Μάσχα το 1874 και τρεις του Δημητρίου Ιακώβου, του 1888, του 1894 και του 1901.

Οι εγγονές του Μάσχα, κόρες της Μπατούς και του Κωνσταντίνου —η Αριέτα, η Μαριγώ, η Αικατερίνη, η Ελέγκω— θα εμφανιστούν στις προίκες του 1876 και του 1906 και στην πράξη μεριδίων του 1906.

Ο Ιωάννης Στεφάνου Μάσχας, πατέρας της Μπατούς που συνδέεται με τον Κωνσταντίνο Καρδασιλάρη στη μελέτη, αφήνει στη διαθήκη του χρήματα και για την πόλη του. Προβλέπει από 500 γρόσια για το νοσοκομείο και το ίδρυμα περίθαλψης ανθρώπων με λέπρα, καθώς και δωρεές σε εκκλησίες. Ταυτόχρονα ορίζει μερίδια και ποσά για τους γιους και τις πέντε κόρες του. Το έγγραφο φέρνει κοντά δύο πλευρές της ζωής στον Κάμπο: την οικογένεια και την έγνοια για την κοινότητα.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη 45, 25.5.1874
1895 · κληρονομιά
1898 · 80 λίρες
Γεώργιος · οινοπώλης
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Οι τίτλοι και οι γείτονες της αποθήκης
  1. 6 Νοεμβρίου 1875 · παραπομπή τίτλου
    Ο παλαιότερος τίτλος της πράξης.

    Η αγορά 2323 της 6ης Νοεμβρίου 1875 αναφέρεται στο πωλητήριο ως τίτλος του Αντωνίου. Το πρωτότυπο της αγοράς δεν εξετάστηκε εδώ· η ημερομηνία δεν είναι χρονολογία κατασκευής της αποθήκης.

  2. 16 Φεβρουαρίου 1895 · παραπομπή διαθήκης
    Η συζυγική κληρονομιά της Μαριγώς.

    Η πράξη στηρίζει την κυριότητα και κατοχή της Μαριγώς στη συζυγική κληρονομιά, με παραπομπή στη διαθήκη 1351 του Αντωνίου της 16ης Φεβρουαρίου 1895. Αυτή είναι η ημερομηνία της διαθήκης, όχι βεβαιωμένη ημερομηνία θανάτου ή αποδοχής κληρονομιάς.

  3. Την προηγούμενη ημέρα της πώλησης του 1898
    Η απόφαση που επικαλείται το πωλητήριο.

    Το πωλητήριο αναφέρει την απόφαση 2583 του Μεικτού Εκκλησιαστικού Συμβουλίου της Μητρόπολης Χίου με «χθεσινή» ημερομηνία. Αναφέρει την κατάθεσή της στο μνημονείο και ότι η πώληση γίνεται δυνάμει αυτής. Το πρωτότυπο της απόφασης δεν εξετάστηκε εδώ.

  4. 20 Οκτωβρίου 1898
    Το μαγαζείον μαζί με το οικόπεδό του.

    Η Μαριγώ πωλεί όλη την αποθήκη μαζί με το οικόπεδο και τα δικαιώματά της, δηλώνοντας ότι είναι ελεύθερη από χρέος, υποθήκη και αξίωση τρίτου. Αναγνωρίζει ότι παρέλαβε ακέραιες τις 80 οθωμανικές λίρες· ο Γεώργιος αποδέχεται την αγορά και παραλαμβάνει κυριότητα και κατοχή. Η ελευθερία από βάρη είναι δήλωση του συμβολαίου του 1898, χωρίς βεβαίωση σημερινής κυριότητας.

ΈμπροσθενΗ οδός
ΌπισθενΟικία Κωνσταντίνου Κυρλαγκίτση
Δεξιά · χειρόγραφο«Οικία των κληρονόμων Αντωνίου Καρδασιλάρη»
ΑριστεράΕρείπιο κληρονόμων Κωνσταντίνου Γλύψη
Μαγαζείον (αποθήκη)

Σχετικά όρια όπως περιγράφονται στην πράξη, χωρίς σημεία του ορίζοντα, κλίμακα ή ταύτιση με σημερινό οικόπεδο. Η δεξιά γειτονική οικία αναφέρεται στο χειρόγραφο αλλά παραλείπεται στην παραδομένη μεταγραφή. Το όνομα δεν τεκμηριώνει εδώ συγγένεια ή ταύτιση με άλλη οικογενειακή οικία.

Οι παλαιότεροι τίτλοι και η απόφαση του Συμβουλίου αναφέρονται από το πωλητήριο· τα πρωτότυπα της αγοράς 2323 και της απόφασης 2583 δεν εξετάστηκαν εδώ. Η διαθήκη του 1895 έχει χωριστό περιορισμένο έλεγχο, χωρίς πιστοποίηση ολόκληρου του χειρόγραφου σώματός της.
1875 → 1895 → 1898 · αναφορές τίτλων και πώληση

Μια αποθήκη, από τη Μαριγώ στον Γεώργιο.

Στο περιθώριο της διαθήκης του Αντωνίου, μια μεταγενέστερη σημείωση γράφει τον αριθμό αυτής της πώλησης: 4701.

Ο Γεώργιος γράφεται οινοπώλης, όπως ο πατέρας του στην απογραφή του 1870. Το ίδιο περιθώριο σημειώνει ότι το 1903 πουλήθηκε και το σπίτι, με την πράξη 5170.

Ως παλαιότερο τίτλο, το πωλητήριο αναφέρει την αγορά 2323 της 6ης Νοεμβρίου 1875 ως τίτλο του Αντωνίου και τη διαθήκη του της 16ης Φεβρουαρίου 1895 ως βάση της συζυγικής κληρονομιάς της Μαριγώς Δαμαλά. Η αποθήκη βρίσκεται στα Τζατζαλά, στην ενορία Αγίων Βικτώρων. Στις 20 Οκτωβρίου 1898 η Μαριγώ την πουλά στον γιο τους Γεώργιο, που αναφέρεται ως οινοπώλης, για 80 οθωμανικές λίρες. Η ίδια βάζει σταυρό αντί υπογραφής και ο Νικόλαος Παντζάρης υπογράφει κατ’ εντολή της.

ΓΑΚ Χίου · πράξεις 1351 και 4701
10 οκάδες · χάλκινα σκεύη
Καθρέπτης του τοίχου
Καρυδένιο σεντούκι
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Η υπόσχεση και οι όροι της
  1. 3 Οκτωβρίου 1876
    Το συμφωνητικό

    Ο πατέρας και ο γαμπρός αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις της πράξης.

  2. Μία ημέρα πριν
    Η παράδοση της προίκας

    Τα συμφωνημένα αντικείμενα προβλέπεται να παραδοθούν στον Παντολέοντα πριν από την τελετή.

  3. Μέσα σε έναν χρόνο
    Η προγραμματισμένη τελετή

    Η προθεσμία μετρά από την πράξη· η πραγματική ημέρα του γάμου δεν επιβεβαιώνεται εδώ.

Αν αρνηθεί τον γάμο
3.000 γρόσια προς την Αριέτα

Αν ο γαμπρός αρνηθεί πριν ή κατά τη λήξη της προθεσμίας, ορίζει πρόστιμο μέσω της νόμιμης αρχής. Δεν τεκμηριώνεται ότι ενεργοποιήθηκε.

Όροι του συμφωνητικού, όχι βεβαιωμένα μεταγενέστερα γεγονότα. Η παράδοση και η πληρωμή δεν επιβεβαιώνονται από αυτή την πράξη.
1876

Ένα καρυδένιο σεντούκι για την Αριέτα.

Στις 3 Οκτωβρίου 1876, μια Κυριακή, στο σπίτι του στη συνοικία του Αγίου Γεωργίου της Απλωταριάς, ο Κωνσταντίνος Δημητρίου συμφωνεί την προίκα της κόρης του Αριέτας για τον γάμο της με τον Παντολέοντα Ιωάννου Καμπανέλα, γνωστό και ως Ντουρλουντάδο. Μια εικόνα, δέκα οκάδες χάλκινα σκεύη, καθρέπτης, καρυδένιο σεντούκι, ρούχα και κλινοσκεπάσματα περιγράφουν το νέο νοικοκυριό. Η τελετή προβλέπεται μέσα σε έναν χρόνο· αυτό δεν είναι βεβαιωμένη ημερομηνία γάμου. Ο πατέρας υπογράφει και ο γαμπρός βάζει σταυρό, καθώς δηλώνει ότι δεν γνωρίζει γράμματα.

ΓΑΚ Χίου · πράξη 17121, 3.10.1876
100 · υπό όρους
Ένας όρος για την προστασία της Πολυξένης

Αν ο γαμπρός αθετούσε το προικοσύμφωνο και αρνούνταν να παντρευτεί την Πολυξένη, στη λήξη της προθεσμίας ή νωρίτερα, προβλεπόταν αποζημίωση 100 οθωμανικών λιρών προς εκείνη. Η πράξη διατυπώνει έναν όρο· δεν αποδεικνύει ότι επιβλήθηκε ή πληρώθηκε το ποσό.

1 ημέρα πριν
Μία ημέρα πριν από την τελετή

Τα χρήματα και τα αντικείμενα της προίκας προβλέπονταν να παραδοθούν στον γαμπρό μία ημέρα πριν από τη γαμήλια τελετή.

1 χρόνος
Ένας χρόνος για τον γάμο

Στο προικοσύμφωνο της Πολυξένης προβλέπεται να τελεστεί ο γάμος μέσα σε έναν χρόνο από τη σύνταξή του. Η προθεσμία είναι όρος της συμφωνίας, όχι η ακριβής ημέρα του γάμου.

Σταυροσημείωση
Δύο διαφορετικοί τρόποι υπογραφής

Στο τέλος της πράξης, ο γαμπρός υπογράφει ιδιοχείρως. Για τον πατέρα της Πολυξένης, τον Δημήτριο Καρδασιλάρη, σημειώνεται σταυρός: το ίδιο το έγγραφο τον χαρακτηρίζει αγράμματο. Ο σταυρός αφορά τον πατέρα, όχι την Πολυξένη.

  1. Δημήτριος ΚαρδασιλάρηςΠατέρας της Πολυξένης
  2. ΠολυξένηΚόρη του Δημητρίου · μέλλουσα νύφη
  3. Παντολέων ΚολαϊώδηςΟ μέλλων γαμπρός της πράξης
Σχηματική απεικόνιση των συμφωνημένων όρων και των προσώπων της πράξης. Η σταυροσημείωση αφορά τον πατέρα· τα σύμβολα δεν αντιγράφουν αυθεντικές υπογραφές ή νομίσματα.
Μια χωριστή, αχρονολόγητη παραπομπή
  1. Αχρονολόγητη παραπομπή στην πράξη 97
    Δεσμοί και πέρα από το οικογενειακό σπίτι

    Στη γενεαλογική βάση, ο Παντολέων Ι. Καλεώδης, σύζυγος της Πολυξένης, και ο Βενιζέλος είναι αδελφοί, γιοι του Ιωάννη Καλεώδη. Η παραπομπή του Βαρλά για την πράξη 97 καταγράφει ενοικίαση μαγαζιού από τους «Παντελή και Βενιζέλο Ι. Καλεώδη». Η βάση χρησιμοποιεί το όνομα Παντολέων, ενώ η παραπομπή το Παντελής· εδώ διατηρούνται οι δύο μορφές. Δεν έχει ολοκληρωθεί η ανάγνωση των όρων της ενοικίασης.

Παραδομένη γενεαλογική βάση · πρόσωπα 229, 271, 272 · παραπομπή S87 · Τα ονόματα των αρχείων στην παραπομπή φέρουν το έτος 1881· οι όροι και η ημερομηνία της μίσθωσης δεν έχουν επιβεβαιωθεί από την ίδια την πράξη.
Η σκηνή της συμφωνίας
  1. Στο σπίτι της οικογένειας στον Κάμπο

    Η παραδομένη μεταγραφή και το σώμα της πράξης τοποθετούν τον μνήμονα Γιάγκο Μ. Ιωαννίδη στο σπίτι του Δημητρίου Καρδασιλάρη, στον Κάμπο, στην ενορία Παναγίας Σεριώτισσας. Ο Παντολέων Ι. Κολαϊώδης εμφανίζεται παρών μαζί με τον θείο του, Δημήτριο Σουρέ. Η πράξη δεν διευκρινίζει από ποια πλευρά είναι ο θείος ούτε επιτρέπει σύνδεση με άλλο οικογενειακό κλάδο.

  2. Οι μάρτυρες της συμφωνίας

    Στη μεταγραφή και στην καταληκτική όψη της πράξης κατονομάζονται οι μάρτυρες Ζαννής Σμυρνιούδης και Ζωρζής Ν. Χούλης. Το κείμενο περιγράφει ευκρινή και μεγαλόφωνη ανάγνωση προς τους συμβαλλομένους, τη συμφωνία τους με το περιεχόμενο και σφράγιση με τη σφραγίδα του Μνημονείου. Αυτές είναι δηλώσεις της πράξης· δεν πιστοποιούμε αυθεντικότητα υπογραφών ή συγγένεια των μαρτύρων με τα πρόσωπα της οικογένειας.

Λεπτομέρειες της παραδομένης μεταγραφής και επιλεγμένων όψεων της πράξης 109. Οι συγγένειες περιορίζονται σε όσες δηλώνονται στο κείμενο· οι μάρτυρες δεν συνδέονται αυθαίρετα με άλλο κλάδο. Στο σώμα της φωτογραφίας η πράξη της Πολυξένης φέρει τον αριθμό 109· μία παραδομένη μεταγραφή επιγράφεται 119 αλλά επαναλαμβάνει το ίδιο κείμενο. Στην επόμενη φωτογραφική όψη, η καταληκτική λωρίδα αφορά την 109, ενώ το σώμα της πραγματικής 119 είναι άλλη συναλλαγή και δεν χρησιμοποιείται για την Πολυξένη.
27.12.1876

Οι δεσμεύσεις πριν από την κοινή ζωή.

Τρεις κόρες του Δημητρίου έχουν προικοσύμφωνο στο αρχείο, μέσα σε είκοσι οκτώ χρόνια: η Δεσποινού το 1871, η Πολυξένη το 1876, η Ζωή το 1899.

Από τη συμφωνία, στις 27 Δεκεμβρίου 1876, ως την παραλαβή της προίκας, στις 9 Ιουλίου 1877, περνούν έξι μήνες και δώδεκα μέρες· το 1877 είναι και η χρονιά γάμου που δίνει η μελέτη.

Το προικοσύμφωνο της Πολυξένης και του Παντολέοντα Κολαϊώδη ορίζει προθεσμίες και δεσμεύσεις πριν από την κοινή τους ζωή. Στο χαρτί εμφανίζεται μαζί τους ο πατέρας της, Δημήτριος Καρδασιλάρης.

Η χρονολόγηση 27 Δεκεμβρίου 1876 ακολουθεί τη μελέτη του Μιχάλη Βαρλά. Το 1877 είναι το έτος γάμου που δίνει η μελέτη· η συμφωνία δεν βεβαιώνει την ακριβή ημέρα της τελετής, αθέτηση ή καταβολή της αποζημίωσης.

ΓΑΚ Χίου · ΑΒΕ 0933, πράξη 109, φ. 86rv · μία παραδομένη μεταγραφή επιγράφεται 119· στην επόμενη όψη χρησιμοποιείται μόνο η καταληκτική λωρίδα της 109.
250 χρυσές λίρες
15 οκάδες · σκεύη
Ρούχα και κλινοσκεπάσματα
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Η στιγμή της καταγραφής
  1. Η συμφωνία γράφεται στο σπίτι του πατέρα

    Η πράξη της 7ης Απριλίου 1877 αναφέρει ότι ο Αντώνιος Δημητρίου Καρδασιλάρης προσκάλεσε τον μνήμονα Δημήτριο Βλαστό στην οικία του για τη συμφωνία της κόρης του Αμαλίας.

Πράξη 17250 · ο τόπος της συμφωνίας, όχι βεβαιωμένος τόπος γάμου.
Έως έναν χρόνο · γάμοςΜόνον αν αρνηθεί τον γάμο125 οθωμανικές λίρες
Όρος της πράξης, όχι καταγεγραμμένη πληρωμή.
1877

Η Αμαλία ετοιμάζει το δικό της σπίτι.

Τα ίδια είδη που έφερε νύφη η μητέρα της το 1842 —εικόνα, καθρέπτη, χάλκινα σκεύη— παίρνει και η Αμαλία, τριάντα πέντε χρόνια μετά.

Ο πατέρας της είχε προβλέψει την προίκα της ήδη στη διαθήκη του 1872. Το συμβόλαιο ορίζει μάλιστα 125 λίρες για την Αμαλία, αν ο γαμπρός αθετούσε τον λόγο του.

Το συμβόλαιο της 7ης Απριλίου 1877 συνδέει την Αμαλία Αντωνίου Καρδασιλάρη με τον Ιωάννη Γεωργίου Κατζαρό. Ο πατέρας της υπόσχεται 250 χρυσές οθωμανικές λίρες, δεκαπέντε οκάδες χάλκινα σκεύη, καθρέπτη, εικόνα, μπαούλο με ρούχα και κλινοσκεπάσματα. Μια δεύτερη πράξη, η 17473, καταγράφει ότι ο Ιωάννης παρέλαβε την προίκα· στο περιθώριο του βιβλίου σημειώνεται «Σάββατον, 11», δηλαδή 11 Φεβρουαρίου 1878, που ήταν Σάββατο στο ιουλιανό ημερολόγιο. Έτσι διακρίνουμε την υπόσχεση από την παραλαβή, χωρίς να τις παρουσιάζουμε ως ημερομηνία γάμου.

Το συμφωνητικό δίνει προθεσμία ενός έτους για την τέλεση του γάμου. Η προίκα θα παραδοθεί μία ημέρα πριν. Αν ο Ιωάννης αθετήσει την υπόσχεση και αρνηθεί τον γάμο, προβλέπει 125 οθωμανικές λίρες προς την Αμαλία. Πρόκειται για όρο της συμφωνίας· δεν υπάρχει εδώ ένδειξη ότι συνέβη η αθέτηση ή πληρώθηκε το πρόστιμο.

ΓΑΚ Χίου · πράξεις 17250 και 17473

Τέλος κεφαλαίου 7 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 08 · 1880–1888Ένα όνομα περιμένει να βρει τη θέση του.Περίπου 10 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
  1. ΑλέξανδροςΠιθανός εγγονός · χωρίς επιβεβαιωμένη γραμμή
  2. Στέφανος Αλεξάνδρου · 1880Η χωριστή αναφορά της σημείωσης
Το ερωτηματικό κρατά τη συγγένεια ανοιχτή· δεν συμπληρώνει έναν άγνωστο γονέα.
1880 · μια εγγραφή, ανοιχτή συγγένεια

Ένα όνομα περιμένει να βρει τη θέση του.

Η σημείωση για έναν Αλέξανδρο Καρδασιλάρη θέτει την πιθανότητα να είναι εγγονός του Αλεξάνδρου Αντωνίου. Μνημονεύει ακόμη έναν Στέφανο Αλεξάνδρου, γεννημένο το 1880, ως το μόνο πρόσωπο που είχε τότε εντοπιστεί. Δεν έχει αποδειχθεί η σύνδεση των δύο αναφορών με τον ίδιο κλάδο. Το κενό ανάμεσα στις γενιές παραμένει ανοιχτό.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
21.7.1887 · συμφωνία
350 εικοσάφραγκα
27.1.1888 · παραλαβή
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Η συμφωνία, οι όροι και η παραλαβή
  1. 21 Ιουλίου 1887
    Η υπόσχεση της προίκας

    Συμφωνούνται 350 χρυσά γαλλικά εικοσάφραγκα και τα αντικείμενα του νέου νοικοκυριού.

  2. Μία ημέρα πριν από την τελετή
    Η προγραμματισμένη παράδοση

    Η προίκα προβλέπεται να παραδοθεί στον Περικλή πριν από τον γάμο.

  3. Μέσα σε οκτώ μήνες
    Η προθεσμία της τελετής

    Το οκτάμηνο μετρά από τη συμφωνία· δεν επιβεβαιώνει την πραγματική ημέρα του γάμου.

  4. 27 Ιανουαρίου 1888
    Ο Περικλής αναγνωρίζει την παραλαβή

    Η δεύτερη πράξη αναγνωρίζει τα 350 νομίσματα και όλα τα συμφωνημένα αντικείμενα. Η παραλαβή και η προγραμματισμένη τελετή είναι διαφορετικές καταγραφές.

Αν αρνηθεί τον γάμο
175 χρυσά εικοσάφραγκα προς την Αικατερίνη

Πριν ή κατά τη λήξη του οκταμήνου, η άρνηση του γαμπρού θα επέφερε το προβλεπόμενο πρόστιμο μέσω της νόμιμης αρχής. Δεν τεκμηριώνεται ότι ενεργοποιήθηκε η ρήτρα.

Οι πρώτες τρεις στάσεις δείχνουν όρους της συμφωνίας. Η παραλαβή καταγράφεται χωριστά το 1888· η ημερομηνία της δεν αποδεικνύει μόνη της την ημέρα του γάμου.
1887 → 1888

Δύο πράξεις, έξι μήνες ιστορίας.

Ο Περικλής παραλαμβάνει την προίκα το 1888· την ίδια χρονιά το δέντρο γράφει τη γέννηση του γιου τους Αντωνίου, με το όνομα του παππού του.

Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1908, χήρα πια, η Αικατερίνη —η «Κατερνώ»— μοιράζει με τον Παναγιώτη Μελέκο το περιβόλι του Τάλλαρου και κρατά με τα παιδιά της το σπίτι που είχαν χτίσει με δικά τους έξοδα.

Στις 21 Ιουλίου 1887 καταγράφεται η συμφωνία για την Αικατερίνη Παναγιώτου Μελέκου και τον Περικλή Αντωνίου Καρδασιλάρη, που παρουσιάζεται «μετά του πατρός αυτού». Η προίκα περιλαμβάνει 350 χρυσά γαλλικά εικοσάφραγκα, δεκαπέντε οκάδες σκεύη, καθρέπτη, καρυδένιο σεντούκι, ρούχα, εικόνα και κλινοσκεπάσματα. Στις 27 Ιανουαρίου 1888 ο Περικλής δηλώνει ότι τα παρέλαβε. Οι δύο πράξεις μάς επιτρέπουν να παρακολουθήσουμε την ολοκλήρωση της συμφωνίας, όχι να ορίσουμε την ακριβή ημέρα του γάμου.

ΓΑΚ Χίου · πράξεις 19488 και 19573
  1. 1888 · ΧίοςΓέννηση στο παραδομένο δέντρο
  2. 1914 · Χίος6 μήνες υπηρεσίας
  3. 1922 · ΡοστόφΘάνατος στο παραδομένο δέντρο
Τα έξι σημάδια δηλώνουν διάρκεια, όχι γνωστούς μήνες του ημερολογίου. Η γέννηση και ο θάνατος καταγράφονται στο παραδομένο δέντρο· η εξάμηνη υπηρεσία σε χωριστή ερευνητική σημείωση. Η ενδιάμεση διαδρομή παραμένει άγνωστη.
Τρία ίχνη μιας ζωής
  1. 1888 · η γέννηση που καταγράφει το δέντρο

    Το παραδομένο οικογενειακό δέντρο καταγράφει τον Αντώνιο Περικλή Καρδασιλάρη ως γεννημένο στη Χίο το 1888. Η πληροφορία προέρχεται από τη γενεαλογική καταγραφή, όχι από ληξιαρχική πράξη που ελέγχθηκε εδώ.

  2. 1914 · έξι μήνες υπηρεσίας

    Η σημείωση για τον Αντώνιο Περικλή Καρδασιλάρη αναφέρει κατάταξη στο τάγμα εθνοφυλακής Χίου το 1914 για εξάμηνη υπηρεσία. Δεν προσδιορίζει ημερομηνίες έναρξης και λήξης. Είναι ένα μικρό, συγκεκριμένο ίχνος από τη ζωή του κλάδου του Περικλή.

  3. 1922 · η καταχώριση του Ροστόφ

    Το ίδιο δέντρο δίνει για τον Αντώνιο θάνατο στο Ροστόφ το 1922. Δεν εξηγεί πότε έφτασε εκεί, ποια διαδρομή ακολούθησε ή την αιτία θανάτου του. Το ίχνος του Ροστόφ αφορά αυτόν τον συγκεκριμένο οικογενειακό κλάδο και δεν επιβεβαιώνει την πιθανή διαδρομή της Ζωής.

Η γέννηση και ο θάνατος καταγράφονται στο παραδομένο δέντρο· η εξάμηνη υπηρεσία σε χωριστή ερευνητική σημείωση. Η ενδιάμεση διαδρομή παραμένει άγνωστη.
1888 → 1914 → 1922 · καταγεγραμμένα ίχνη

Αντώνιος Περικλή · τα ίχνη μιας ζωής.

Ανάμεσα στη Χίο του 1888 και στο Ροστόφ του 1922, ένα τέταρτο ίχνος: το 1908, με τη μητέρα του, στη μοιρασιά του περιβολιού στον Τάλλαρο.

Ως το 1908 ο πατέρας του Περικλής είχε πεθάνει· η μητέρα του Αικατερίνη —η «Κατερνώ»— και τα τρία παιδιά κράτησαν το σπίτι που είχε χτίσει η οικογένεια με δικά της έξοδα.

Ένα όνομα στο οικογενειακό δέντρο, μια σύντομη σημείωση υπηρεσίας. Τα τεκμήρια κρατούν τρία ίχνη από τη ζωή του Αντωνίου· όσα μεσολαβούν παραμένουν άγνωστα.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. ΔεσποινούΉδη παντρεμένη το 1888
  2. Μια απόγονοςΗ πλήρης ενδιάμεση γραμμή δεν δίνεται
Το διακεκομμένο νήμα δηλώνει το κενό ανάμεσα στις δύο αναφορές.
1871 → 1888

Το νήμα της Δεσποινούς φτάνει πιο κοντά μας.

Η Δέσποινα ή Δεσποινού, κόρη του Δημητρίου Ιακώβου, καταγράφεται ήδη παντρεμένη το 1888· η μελέτη χρονολογεί τον γάμο της με τον Σταμάτιο Χούλη στο 1871. Η γενεαλογική σημείωση θυμάται μία απόγονό της ως τη σύζυγο του Ζανάρα, με την ένδειξη «Χυμοί Κάμπος». Δεν δίνει το όνομά της ούτε την πλήρη ενδιάμεση γραμμή συγγένειας· το νήμα παραμένει ανοιχτό.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
ΜΜαριγώ
ΝΝικόλαος
ΠΠαντολέων
ΙΙωάννης
1888 / 1894 / 1901

Τρεις διαθήκες, ένας δεσμός.

Σε τρεις διαθήκες, 1888, 1894, 1901, ο Δημήτριος αφήνει κάτι για φτωχούς και ορφανά· κάθε φορά διαλέγουν η Μαριγώ και οι εκτελεστές.

Το ποσό μεγαλώνει από 30 λίρες το 1894 σε 50 το 1901. Σε όλες, η Μαριγώ κρατά όσο ζει το εισόδημα της περιουσίας· οι τρεις γιοι θα τη μοιραστούν μετά από εκείνη.

Ο Δημήτριος ξαναγράφει τη βούλησή του καθώς αλλάζει η οικογένεια. Η Μαριγώ διατηρεί την επικαρπία και το εισόδημα της περιουσίας όσο ζει. Οι τρεις γιοι, Νικόλαος, Παντολέων και Ιωάννης, προβλέπεται να μοιραστούν εξίσου την περιουσία. Οι κόρες και οι εκκλησίες λαμβάνουν χρηματικές παροχές.

Από τις πηγές: ¶133 · ¶134 · ¶135 · ¶140 · ¶141 · ¶142 · ¶143
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τρεις διαθήκες, με τη Μαριγώ στο κέντρο.

Τρία έγγραφα. Μια κοινή φροντίδα για τη Μαριγώ.
12.9.1888 · παλαιό ημερολόγιο · μελέτη: 12.11Πρώτη διαθήκηΚατίγκω + Ζωή ανύπαντρες · οι τρεις γιοι άγαμοι · χρήση χωρίς πώληση
20.03.1894Δεύτερη διαθήκηΖωή: τελευταία ανύπαντρη · ακυρώνει το 1888
10.09.1901 · μελέτη: 12.9Τρίτη διαθήκηΌλες οι κόρες παντρεμένες · δημοσίευση 20.12.1903
Μαριγώ · ισόβια επικαρπία και εισοδήματα
Ίσα μερίδια μετά τη μητέρα · πρώτη και τρίτη διαθήκη
⅓Νικόλαος
⅓Παντολέων
⅓Ιωάννης
Η πρώτη και η τρίτη διαθήκη προβλέπουν τρία ίσα μερίδια για τους γιους μετά τη μητέρα. Οι ειδικοί όροι αλλάζουν μαζί με τη ζωή της οικογένειας. Η δημοσίευση του 1903 δεν είναι ημερομηνία θανάτου. Οι οικογενειακές καταστάσεις στα έγγραφα δεν δίνουν όλες τις ημερομηνίες γάμου.
  1. 12 Σεπτεμβρίου 1888 · παλαιό ημερολόγιο

    Κατάκοιτος με πόνο στο πόδι, ο Δημήτριος εξασφαλίζει στη Μαριγώ τη χρήση και τα έσοδα της περιουσίας χωρίς δικαίωμα πώλησης. Προβλέπει προίκα για Κατίγκω και Ζωή, 2.000 γρόσια για κάθε κόρη και ίσα μερίδια στους τρεις γιους μετά τον θάνατο της μητέρας τους. Στη διαθήκη του 1888 και οι τρεις γιοι —Νικόλαος, Παντολέων και Ιωάννης— παραμένουν άγαμοι.

  2. 20 Μαρτίου 1894

    Η δεύτερη διαθήκη ακυρώνει την πρώτη. Ο Χατζή Δημήτριος περιγράφεται ως Χιώτης έμπορος και Οθωμανός υπήκοος. Η Ζωή είναι η τελευταία ανύπαντρη κόρη. Περιλαμβάνονται και θρησκευτικές δωρεές.

  3. 10 Σεπτεμβρίου 1901 · η μελέτη: 12

    Η τρίτη διαθήκη διατηρεί τα τρία ίσα, αδιαίρετα μερίδια και τα ισόβια έσοδα της Μαριγώς. Ορίζει χρηματικά δώρα και ταφή στη Σεριώτισσα. Δημοσιεύεται στις 20 Δεκεμβρίου 1903, μετά τον θάνατό του· αυτή δεν είναι η ημερομηνία θανάτου. Οι κόρες είναι πλέον όλες παντρεμένες. Από τις δύο ανύπαντρες κόρες του 1888, στη Ζωή το 1894 και στους ολοκληρωμένους γάμους του 1901, οι όροι αλλάζουν μαζί με τη ζωή της οικογένειας. Στο έγγραφο ο ίδιος καταγράφεται ως Δημήτριος Ιακώβου Καρδασιλάρης, ορθόδοξος χριστιανός του ανατολικού δόγματος, έμπορος και κάτοικος Χίου.

  4. Η ημερομηνία στο χειρόγραφο

    Η μελέτη δίνει 12 Νοεμβρίου 1888. Στο χειρόγραφο της πράξης 196 ο μήνας γράφεται «7βρίου», δηλαδή Σεπτέμβριος, και η ημέρα Δευτέρα. Η διαθήκη του 1894 που την ακυρώνει επαναλαμβάνει την ημερομηνία 12 «7βρίου» 1888. Οι ετικέτες εδώ ακολουθούν την ημερομηνία του χειρογράφου.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Η ημερομηνία και ο σταυρός

    Η μελέτη δίνει τη διαθήκη της 12ης Νοεμβρίου 1888 με το παλαιό ημερολόγιο. Αναφέρει ότι ο Δημήτριος υπέγραψε με σταυρό λόγω αγραμματοσύνης. Η πληροφορία αφορά αυτή τη διαθήκη· δεν μεταφέρουμε εδώ την υπογραφή μέσω αντιπροσώπου άλλης πράξης και δεν αντιγράφουμε αυθεντικό σταυρό.

  2. Τι περιλαμβάνει η δεύτερη διαθήκη

    Η διαθήκη του 1894 αφήνει στους γιους τη γη και όσα κινητά, χρήματα και «χρέη» θα υπάρχουν. Ο Ιωάννης αναφέρεται ήδη ως Χατζής. Οι γιοι οφείλουν να παρέχουν χρήματα και την ισόβια επικαρπία των κτημάτων στη μητέρα τους. Εκτός από τη Ζωή, την τελευταία ανύπαντρη κόρη, προβλέπεται ποσό και για τις τέσσερις παντρεμένες. Ο Βαρλάς σημειώνει περισσότερες δωρεές και λειτουργίες για ενοριακούς και μοναστηριακούς ναούς και μονές από ό,τι στην πρώτη διαθήκη. Πρόκειται για όρους, όχι απόδειξη εκτέλεσής τους.

  3. Οι όροι αλλάζουν μαζί με τη ζωή

    Η δημοσίευση του 1903 καταγράφεται σε περιθωριακή σημείωση μετά τον θάνατο του διαθέτη. Η τρίτη διαθήκη ορίζει μικρά και μεγαλύτερα ποσά, αφιερώματα και λειτουργίες για μονές και εκκλησίες χωριών, μαζί με τη Σεριώτισσα. Ο Βαρλάς βλέπει στα μεταβαλλόμενα κείμενα τους γάμους των παιδιών και την ηλικία των γονιών. Θεωρεί ότι τα ίσα μερίδια και η κοινή ρύθμιση των δικαιωμάτων της μητέρας καθιστούν τους γιους αλληλέγγυα υπεύθυνους και ενωμένους. Είναι ερμηνεία της στρατηγικής των διαθηκών, όχι απόδειξη ότι κάθε όρος εκτελέστηκε.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶134 · ¶135 · ¶140 · ¶141 · ¶142 · ¶143
  1. Μαριγώ
    Για όλη τη ζωή της

    Η χρήση της κινητής και ακίνητης περιουσίας μένει στη σύζυγο, χωρίς δικαίωμα δωρεάς ή πώλησης. Εκείνη αναλαμβάνει και την προίκα των δύο ανύπαντρων κοριτσιών.

  2. Κατίγκω και Ζωή
    200 εικοσάφραγκα · στην καθεμία

    Ως προίκα προβλέπονται διακόσια νομίσματα των είκοσι φράγκων για κάθε κόρη, μαζί με ρούχα και όσα απαιτεί το τοπικό έθιμο. Το ποσό είναι χωριστό από την κληρονομιά τους.

  3. Οι πέντε κόρες
    2.000 γρόσια · στην καθεμία

    Δεσποινού, Πολυξένη και Αγγερού είναι ήδη παντρεμένες. Κατίγκω και Ζωή παραμένουν ανύπαντρες. Η διαθήκη αφήνει σε καθεμία από τις πέντε 2.000 γρόσια ως κληρονομιά. Για τις δύο ανύπαντρες ορίζει επιπλέον ότι η Μαριγώ θα τους δώσει προίκα 200 εικοσόφραγκα στην καθεμία.

  4. Νικόλαος · Παντολέων · Ιωάννης
    ⅓ · ⅓ · ⅓

    Μετά τον θάνατο της Μαριγώς και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων, η υπόλοιπη περιουσία μοιράζεται εξίσου. Οι γιοι αναλαμβάνουν και όποια χρέη βρεθούν. Αν πεθάνει ένας γιος, η μερίδα του προβλέπεται να περάσει στους επιζώντες αδελφούς, ακόμη και στον τελευταίο επιζώντα, με τον όρο της αγαμίας που θέτει η πράξη.

  5. Δύο εκτελεστές
    5 λίρες συνολικά · 2½ στον καθένα

    Ο Νικόλαος Αντωνίου Βασιλικός και ο Νικόλαος Ιω. Φιλίππου Αναστασάκης, όπως κατονομάζονται στη μεταγραφή, θα φροντίσουν για την εφαρμογή της διαθήκης. Τα αφιερώματα και τα μνημόσυνα θα γίνουν σε συμφωνία με τη Μαριγώ. Ο Δημήτριος βάζει σταυρό· ο Ιωάννης Κωνσταντίνου Μάσχας υπογράφει κατ’ εντολήν του.

Διαθήκη 1888 · καταγραμμένες επιθυμίες και υποχρεώσεις, όχι βεβαίωση εκτέλεσης.
12.9.1888

Πρώτα η Μαριγώ. Ύστερα τα παιδιά.

Στο εξοχικό σπίτι και κτήμα του Δημητρίου, στη Σεριώτισσα, ο Ιωάννης καλεί τον μνήμονα για τον κατάκοιτο πατέρα του. Η μεταγραφή σημειώνει ότι υποφέρει στο πόδι, χωρίς να κατονομάζει πάθηση. Ο Δημήτριος υπαγορεύει μια διαθήκη που ξεχωρίζει τη φροντίδα της συζύγου, την προίκα και την κληρονομιά. Ο μνήμων απομακρύνει τους συγγενείς και κλείνει το δωμάτιο, ώστε να ακούσει την ελεύθερη θέλησή του. Ο μνήμονας δηλώνει ότι εξακρίβωσε τη διαύγεια του διαθέτη. Στο τέλος τον ρωτά δύο φορές αν θέλει να προσθέσει κάτι στη διαθήκη· ο Δημήτριος απαντά όχι. Πρόκειται για τη βεβαίωση της πράξης, όχι για ιατρική διάγνωση.

Η διαθήκη του 1894 ακυρώνει αυτή του 1888, όπως εξηγεί η μελέτη του Μιχάλη Βαρλά. Εδώ βλέπουμε τις προηγούμενες επιθυμίες του Δημητρίου, όχι αποδείξεις πληρωμής. Τα εικοσάφραγκα και τα γρόσια παραμένουν χωριστά, χωρίς μετατροπή σε σημερινές αξίες. Τα σχέδια εξηγούν τις σχέσεις και τις υποχρεώσεις, χωρίς να αναπαριστούν το σπίτι ή τα πραγματικά αντικείμενα.

ΓΑΚ Χίου · πράξη 196 · διαθήκη 12 Σεπτεμβρίου 1888, παλαιό ημερολόγιο
  1. Μια επιθυμία για συγχώρεση
    Πριν από τις υλικές προβλέψεις

    Πριν μιλήσει για την περιουσία, ο Δημήτριος δηλώνει ότι συγχωρεί τους ορθόδοξους χριστιανούς αδελφούς του και ζητά την ίδια συγχώρεση από όλους. Η φράση εκφράζει τη θρησκευτική επιθυμία του διαθέτη· δεν αποδεικνύει συγκεκριμένη διαμάχη.

  2. Παναγία Σεριώτισσα
    10 οθωμανικές λίρες

    Για να μνημονεύεται στην ενορία του. Εκεί ζητά την ταφή και τρία μνημόσυνα.

  3. Σαρανταλείτουργο
    3 οθωμανικές λίρες

    Χωριστή πρόβλεψη για σαράντα λειτουργίες στην ίδια ενορία.

  4. Καλλιμασιά · Χάλανδρα · Λωβοκομείο
    10 λίρες μαζί

    Μία λίρα σε κάθε εκκλησία· οι υπόλοιπες επτά για αγρυπνία και διανομή σε αδελφούς και αδελφές, όπως ορίζει το κείμενο.

  5. Γυναικείο μονύδριο Μεστών
    2 οθωμανικές λίρες

    Για μία αγρυπνία. Η μνεία αφορά το μονύδριο, χωρίς ταύτιση με συγκεκριμένο κτίριο σε φωτογραφία.

  6. Μονή Χαλάνδρων
    5 ακόμη οθωμανικές λίρες

    Για δύο αγρυπνίες, χωριστά από την προηγούμενη κοινή πρόβλεψη.

  7. Ταξιάρχες Νενήτων
    2 οθωμανικές λίρες

    Για μία αγρυπνία στο μονύδριο του χωριού.

  8. Μονή Καλλιμασιάς
    5 ακόμη οθωμανικές λίρες

    Για δύο αγρυπνίες, επίσης χωριστά από την κοινή πρόβλεψη των δέκα λιρών.

  9. Φτωχά και ορφανά
    30 οθωμανικές λίρες

    Η διανομή θα γίνει όπου υπάρχει ανάγκη και εγκρίνουν η σύζυγος και οι εκτελεστές. Η πράξη δεν κατονομάζει δικαιούχους.

Διαθήκη 1888 · καταγραμμένες επιθυμίες και υποχρεώσεις, όχι βεβαίωση εκτέλεσης.
12.9.1888

Η σκέψη του φτάνει πέρα από την αυλή.

Στην ίδια διαθήκη, δίπλα στη φροντίδα της οικογένειας, ο Δημήτριος αφήνει χώρο στους ανθρώπους του νησιού. Οι εκκλησίες και τα μικρά μοναστήρια συνδέονται με αγρυπνίες και μνήμη. Για τα φτωχά και τα ορφανά ζητά η Μαριγώ και οι εκτελεστές να επιλέξουν εκεί όπου υπάρχει ανάγκη.

Η μεταγενέστερη διαθήκη του 1894 ακυρώνει εκείνη του 1888. Αυτές οι δωρεές δείχνουν τις προηγούμενες επιθυμίες του Δημητρίου· το έγγραφο δεν πιστοποιεί ότι εκτελέστηκαν. Τα ποσά και οι προορισμοί δεν μεταφέρονται στις επόμενες διαθήκες σαν να ήταν η ίδια πράξη. Η εικονογράφηση χρησιμοποιεί σύμβολα μνήμης και φροντίδας, όχι ανακατασκευές των μνημείων.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη 1888 · φύλλα 19v–21r

Τέλος κεφαλαίου 8 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 09 · 1892–1894Νικόλαος και Βιργινία.Περίπου 9 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
ΝΝικόλαος
ΒΒιργινία
ΕΕλένη
ΜΜαρία
ΔΔημήτριος
ΜΜατθαίος
ΙΙουλία
ΔΔέσποινα
ΚΚωνσταντίνος
1892

Νικόλαος και Βιργινία.

Ο Νικόλαος παντρεύεται τη Βιργινία Ξενάκη. Ανάμεσα στο 1892 και στο 1906 έρχονται στον κόσμο επτά παιδιά: Ελένη, Μαρία, Δημήτριος, Ματθαίος, Ιουλία, Δέσποινα και Κωνσταντίνος. Επτά ζωές ανοίγουν επτά διαφορετικές συνέχειες.

Από τις πηγές: ¶130 · ¶150 · ¶151 · ¶152
Πράγματα, προγραμματισμός και παραλαβή
  1. 23 Σεπτεμβρίου 1891
    Το βάρος των πραγμάτων του σπιτιού.

    Τα χάλκινα σκεύη καταγράφονται σε βάρος: δεκαπέντε οκάδες. Μαζί τους προβλέπονται ο καθρέπτης του τοίχου, το καρυδένιο σεντούκι με τα ρούχα της Βιργινίας, η εικόνα της ευλάβειας του γαμπρού και τα κλινοσκεπάσματα σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα. Η παλιά μονάδα διατηρείται χωρίς μετατροπή· δεν πρόκειται για δεκαπέντε σκεύη.

  2. Όροι της συμφωνίας του 1891
    Μια προγραμματισμένη τελετή και ένας όρος.

    Η συμφωνία προβλέπει παράδοση της προίκας μία ημέρα πριν από τη στεφάνωση και τελετή μετά την παρέλευση έξι μηνών. Αναφέρει ότι η προίκα διέπεται από τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Αν ο Νικόλαος αθετήσει τη συμφωνία και αρνηθεί τον γάμο πριν ή στη λήξη της εξάμηνης προθεσμίας, προβλέπεται πρόστιμο 275 χρυσών γαλλικών εικοσάφραγκων μέσω της νόμιμης αρχής. Το εξάμηνο είναι προγραμματισμός και τα 275 υποθετικός όρος· οι δύο πράξεις δεν τεκμηριώνουν ημέρα γάμου, αθέτηση ή καταβολή προστίμου.

  3. 29 Μαΐου 1892
    Η παραλαβή και το ομόλογο της ίδιας ημέρας.

    Ο Νικόλαος δηλώνει ότι παρέλαβε την προίκα από τον πεθερό του Ιωάννη Χατζή Γεωργίου Ξενάκη. Για τα 165 εικοσάφραγκα που συμπληρώνουν τα 385 μετρητά, η πράξη παραπέμπει στο μνημονικό ομόλογο 29127 της ίδιας ημέρας. Δηλώνει επίσης παραλαβή των υπόλοιπων προικώων πραγμάτων. Η παραλαβή είναι καταγεγραμμένη· δεν διαβάστηκε εδώ το ίδιο το ομόλογο και δεν βεβαιώνεται η μεταγενέστερη εξόφλησή του.

Σχηματική παρουσίαση των δύο πράξεων. Τα 550 είναι η συμφωνημένη προίκα και τα 275 μόνο υποθετικό πρόστιμο. Οι δεκαπέντε οκάδες είναι βάρος, χωρίς σύγχρονη μετατροπή. Η παραλαβή της 29ης Μαΐου 1892 δεν προσδιορίζει ημερομηνία τελετής.
1892

Τα νομίσματα μιας καινούριας αρχής.

Από αυτή την προίκα ξεκινά μια γραμμή που φτάνει ως σήμερα: η Βιργινία και ο Νικόλαος είναι προπαππούδες του Κωνσταντίνου Καρδασιλάρη (γενν. 1981).

Ο γιος τους Κωνσταντίνος θα παντρευτεί τη Ζωή Παγιάβλα το 1947. Και το 1906 ο πατέρας της Βιργινίας εμπιστεύεται την εκτέλεση της διαθήκης του στον γαμπρό του Νικόλαο, μαζί με τον άλλο γαμπρό του, τον Δημήτριο Βουλγαράκη.

Η συμφωνία της 23ης Σεπτεμβρίου 1891 για τη Βιργινία Ξενάκη και τον Νικόλαο Χατζή Δημητρίου προβλέπει 550 χρυσά γαλλικά εικοσάφραγκα, χάλκινα σκεύη, καθρέπτη, καρυδένιο σεντούκι, ρούχα, εικόνα και κλινοσκεπάσματα. Στην παραλαβή του 1892 τα 385 εικοσάφραγκα δίνονται μετρητά και τα υπόλοιπα 165 με ομόλογο. Το ποσό αφορά αριθμό νομισμάτων των είκοσι φράγκων, όχι 550 φράγκα. Η προίκα μάς δείχνει και το νοικοκυριό που ετοιμαζόταν και τον τρόπο της πληρωμής.

ΓΑΚ Χίου · πράξεις 20042 και 20126
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΚωνσταντινούποληΚωνσταντινούπολη
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1892 → 1991

Οι τέσσερις αδελφές.

Η Ελένη παντρεύεται τον Στέλιο Βούτα, έμπορο ξηρών καρπών στην Κωνσταντινούπολη. Η Μαρία ζει κυρίως στην Αθήνα και συμμετέχει στις οικογενειακές επιχειρήσεις. Η Ιουλία αποκτά οικογένεια με τον Ιωάννη Στρατηγό. Η Δέσποινα παντρεύεται τον Μίνω Κιτριλάκη. Οι φάκελοί τους κρατούν όσα γνωρίζουμε και όσα ακόμη λείπουν.

Από τις πηγές: ¶150 · ¶151
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τέσσερις αδελφές, τέσσερις διαδρομές.

Τέσσερις αδελφές.
1892 · ΕλένηΣτέλιος ΒούταςΚωνσταντινούπολη · δύο παιδιά
1893 · ΜαρίαΠαντελής ΑναστασάκηςΑθήνα · εταιρικό μερίδιο
1902–1991 · ΙουλίαΙωάννης ΣτρατηγόςΑθήνα · στη γενεαλογική σημείωση
Χρύσα · οικογένεια Τσόπελα
  • Εύη Τσόπελα · η σημείωση αναφέρει γάμο με ιδιοκτήτη της Shelman
  • Δημήτρης Τσόπελας
Βιργινία (Νίτσα) · Βασίλης Παπαδόπουλος
  • Γιώργος Παπαδόπουλος
  • Γιάννης Παπαδόπουλος
1904 · ΔέσποιναΜίνως ΚιτριλάκηςΑττική · χωρίς παιδιά
Οι πρώτες χρονολογίες αφορούν γεννήσεις, όχι γάμους. Οι απόγονοι της Ιουλίας αποδίδονται σύμφωνα με τη μαρτυρία του Γιώργου Καρδασιλάρη, 18 Ιουλίου 2022.
  1. Ελένη · 1892

    Παντρεύεται τον Στέλιο Βούτα, έμπορο ξηρών καρπών στην Κωνσταντινούπολη. Αποκτούν έναν γιο και μία κόρη· η μελέτη δεν γνωρίζει τη μεταγενέστερη πορεία τους. Η γενεαλογική σημείωση προσθέτει ότι η Ελένη πέθανε μετά από ασθένεια. Η γενεαλογική σημείωση του Στέλιου τον χαρακτηρίζει «πετυχημένο έμπορο ξηρών καρπών».

  2. Μαρία · 1893

    Παντρεύεται τον Παντελή Αναστασάκη και περνά μεγάλο μέρος της ζωής της στην Αθήνα, κοντά στα αδέλφια της. Διατηρεί εταιρικό μερίδιο στις οικογενειακές επιχειρήσεις. Δεν αποκτούν παιδιά.

  3. Ιουλία · 1902–1991

    Παντρεύεται τον Ιωάννη Στρατηγό. Η οικογένεια συνεχίζεται στην Αθήνα. Σε μαρτυρία του Γιώργου Καρδασιλάρη καταγράφονται οι κόρες της, Χρύσα και Βιργινία —η Νίτσα—, με οικογένειες Τσόπελα και Παπαδοπούλου αντίστοιχα. Αναφέρονται ακόμη η Εύη και ο Δημήτρης Τσόπελας, ο Γιώργος και ο Γιάννης Παπαδόπουλος, στην επόμενη γενιά. Η Ιουλία πέθανε στην Αθήνα το 1991.

  4. Δέσποινα · 1904

    Παντρεύεται τον Μίνωα Μενελάου Κιτριλάκη, επιχειρηματία στην ηλεκτρική ενέργεια της Χίου και διευθυντικό στέλεχος της ΔΕΗ. Η μελέτη καταγράφει ότι και οι δύο πέθαναν στην Αττική, χωρίς παιδιά· δεν δίνει εδώ τις χρονολογίες.

  5. Η Μαρία στις εγγραφές

    Η παραδομένη εγγραφή δίνει τη Μαρία, κόρη Νικολάου και Βιργινίας, ως χήρα Παντελή Αναστασάκη. Οι αριθμοί μητρώου και μεταγραφών μένουν στις πηγές· η οικογενειακή πληροφορία εμφανίζεται εδώ. Η ίδια παραδομένη εγγραφή τη χαρακτηρίζει επίσης «αποβιώσασα», χωρίς να δίνει ημερομηνία ή τόπο θανάτου.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Η καταγωγή και ένας γάμος χωρίς χρονολογία

    Ο Βαρλάς βλέπει στον γάμο του Νικολάου με τη Βιργινία Ξενάκη τη διατήρηση της καταγωγής από τον Κάμπο. Δεν χρονολογεί τον γάμο της μεγαλύτερης κόρης τους Ελένης με τον Στέλιο Βούτα. Θεωρεί πιθανό ο σύζυγος να προερχόταν από τη γνωστή αστική χιώτικη οικογένεια της Κωνσταντινούπολης· η παρατήρηση δεν βεβαιώνει συγκεκριμένη γραμμή συγγένειας.

  2. Δύο ακόμη σχέσεις στη σημείωση της Ιουλίας

    Στη γενεαλογική σημείωση της Ιουλίας, η Βιργινία —η Νίτσα— αναφέρεται ως σύζυγος του Βασίλη Παπαδοπούλου. Η Εύη Τσόπελα περιγράφεται ως σύζυγος του ιδιοκτήτη της Shelman, χωρίς να δίνεται το όνομά του. Διατηρούμε τις σχέσεις όπως τις καταγράφει η παραδομένη σημείωση, χωρίς ανεξάρτητη πιστοποίηση του εταιρικού ρόλου· η σημείωση δεν δίνει χρονολογίες γάμων.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια. Οι πρόσθετες σχέσεις και διορθώσεις αποδίδονται στις παραδομένες γενεαλογικές σημειώσεις.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶150 · ¶151 · Γενεαλογική σημείωση · Ελένη · Γενεαλογική σημείωση · Ιουλία · μαρτυρία 18.7.2022 · Γενεαλογική σημείωση · Στέλιος · Παραδομένη γενεαλογική σημείωση
  1. «Ενθάδε κείται η Ευφροσύνη»
  2. Σύζυγος Ζ. Χούλη
  3. 9.2.1894 · χωρίς μετατροπή ημερολογίου
Σχηματική απόδοση της μεταγραμμένης επιγραφής· όχι φωτογραφία του τάφου.
9 Φεβρουαρίου 1894

Μια επιγραφή στη Σεριώτισσα.

Στο νεκροταφείο της Παναγίας Σεριώτισσας, η γενεαλογική βάση έχει μεταγράψει την επιγραφή: «Ενθάδε κείται η Ευφροσύνη, σύζυγος Ζ. Χούλη, αποβιώσασα 9 Φεβρουαρίου 1894». Η βάση την ταυτίζει με τη σύζυγο του Ζωρζή Νικολάου Χούλη και μητέρα του Σταματίου, του συζύγου της Δεσποινούς. Η ταύτιση είναι της βάσης· η πλάκα γράφει μόνο «Ζ. Χούλη». Δεν παραδόθηκε φωτογραφία αυτού του τάφου.

Γενεαλογική βάση · μεταγραφή επιγραφής, Παναγία Σεριώτισσα
Περιβόλια, αμυγδαλιές και αμπέλι.
01Σεριώτισσα02Αμυγδαλόκηπος03Λευκωνιά
1894

Περιβόλια, αμυγδαλιές και αμπέλι.

Δύο τόποι της διαθήκης του 1894, η Σεριώτισσα και ο Άγιος Γεώργιος Χατζηλουκή, περνούν στους γιους όσο ζει ακόμη ο πατέρας.

Στις 27 Ιανουαρίου 1900 ο Παντολέων παίρνει το κτήμα του Χατζηλουκή για 230 λίρες, ο Νικόλαος και ο Ιωάννης από μισό περιβόλι στη Σεριώτισσα. Το 1905 ο Παντολέων αγοράζει και σπίτι με φούρνο στον Ταξιάρχη, δίπλα σε δικό του περιβολοχώραφο.

Η δεύτερη διαθήκη περιγράφει περιβόλι με δύο σπίτια, πηγάδι και δεξαμενή στη Σεριώτισσα. Καταγράφει ακόμη αμυγδαλόκηπο, άλλο κτήμα στον Άγιο Γεώργιο Χατζηλουκή και αμπέλι στη Λευκωνιά. Δεν είναι όλα ένα ενιαίο κτήμα· είναι διαφορετικοί τόποι της ίδιας οικογενειακής διαδρομής.

Από τις πηγές: ¶135 · ¶136 · ¶137 · ¶138 · ¶139
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα κτήματα της διαθήκης. Και μια νέα αγορά.

Τα κτήματα του 1894. Μια ακόμη αγορά το 1905.
ΣεριώτισσαΠεριβόλιΔύο σπίτια · πηγάδι · στέρνα
1894ΑμυγδαλόκηποςΧωριστό κτήμα
Άγιος ΓεώργιοςΧατζηλουκήςΧωράφι · σπίτι · μαγκανοπήγαδο
ΛευκωνιάΑμπέλιΠερίπου εννέα οργιές
Προσωπική αγορά · 1905Ταξιάρχης ΚάμπουΣπίτι · φούρνος · αυλή · περίπου 20 οργιές
Η διαθήκη του 1894 και η αγορά του Παντελή το 1905 αφορούν διαφορετικά κτήματα. Οι οργιές διατηρούνται ως μέτρο της πηγής.
  1. Σεριώτισσα

    Περιβόλι με δύο σπίτια, μαγκανοπήγαδο και στέρνα.

  2. Αμυγδαλόκηπος

    Ένα ξεχωριστό κτήμα με αμυγδαλιές κατονομάζεται στη διαθήκη του 1894.

  3. Άγιος Γεώργιος Χατζηλουκής

    Περιβόλι και χωράφι, σπίτι και μαγκανοπήγαδο.

  4. Λευκωνιά

    Ένα αμπέλι περίπου εννέα οργιών κατονομάζεται στη διαθήκη του 1894.

  5. 1905 · Ταξιάρχης Κάμπου

    Το 1905 ο Παντελής αγοράζει προσωπικό κτήμα στον Κάμπο, στην ενορία Ταξιάρχου Σκαναβή Μπαζακλή: χωράφι με δέντρα, μικρό κηπάριο, σπίτι με ισόγειο και όροφο, πηγάδι, φούρνο και αυλή, περίπου είκοσι οργιών. Ο Βαρλάς δίνει 1 Σεπτεμβρίου· το σώμα της παραδομένης πράξης γράφει 21 Σεπτεμβρίου. Το έτος είναι βέβαιο, η ακριβής ημέρα χρειάζεται ερευνητική διευκρίνιση. Η αγορά είναι χωριστή από τα κτήματα της διαθήκης.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Τα συνδεδεμένα δικαιώματα και ο αμυγδαλόκηπος

    Η καταγραφή του περιβολιού στη Σεριώτισσα περιλαμβάνει και τα «λοιπά αυτού δικαιώματα», πέρα από τα δύο σπίτια και το νερό. Το χωριστό αμυγδαλόκηπο τον τοποθετεί στην ίδια συνοικία. Δεν ορίζονται εδώ αναλυτικά τα υπόλοιπα δικαιώματα.

  2. Κοινές και προσωπικές κτήσεις

    Ο Βαρλάς περιγράφει μακρόχρονη ενότητα των απογόνων και μεταγενέστερους διαχωρισμούς από τους οποίους προέκυψαν σχήματα Αδελφών και Υιών Καρδασιλάρη, με επιχειρηματικό και πολιτικό αποτύπωμα στη Χίο. Στο προσωπικό κτήμα του Παντολέοντα το 1905, η περιγραφή περιλαμβάνει ειδικά «στενοπηγαδίου», δηλαδή στενό πηγάδι.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶136 · ¶137 · ¶138 · ¶139 · ¶144
Αρχή της αυθεντικής πράξης 222, με ημερομηνία 20 Μαρτίου 1894.
Απόσπασμα από την παραδομένη φωτογραφία της πρώτης σελίδας· περικοπή και μείωση για προβολή. Οι προβλέψεις διαβάστηκαν στην παραδομένη μεταγραφή. Το πρωτότυπο παραμένει ιδιωτικό και ανέπαφο.
  1. 100 οθωμανικές λίρες
    Μαριγώ · όσο ζει

    Η κληρονομιά της, μαζί με την επικαρπία των κτημάτων για τη συντήρησή της. Αν πεθάνει πριν από τον Δημήτριο, οι 100 λίρες μένουν στους γιους.

  2. ⅓ στον καθένα
    Νικόλαος · Παντολέων · Χατζή Ιωάννης

    Ίσα μερίδια μετά τον θάνατο του πατέρα, με την ισόβια επικαρπία της μητέρας. Αν ένας άγαμος γιος πεθάνει, το μερίδιό του πηγαίνει στους άλλους επιζώντες.

  3. 200 + 20 χρυσά εικοσάφραγκα
    Ζωή · μια μελλοντική νέα αρχή

    200 νομίσματα για προίκα, 20 για κληρονομιά, φορέματα και τα αναγκαία του γάμου. Για περισσότερα χρήματα οι γιοι πρέπει να συνεννοηθούν με τη Μαριγώ και να έχουν τη συγκατάθεσή της. Αν πεθάνουν και οι δύο γονείς, θα συνεννοηθούν με τους εκτελεστές.

  4. 20 χρυσά εικοσάφραγκα στην καθεμία
    Δέσποινα · Πολυξένη · Αγγερού · Κατίγκω

    Οι τέσσερις παντρεμένες κόρες είχαν ήδη προικιστεί. Η διαθήκη ορίζει και ένα χωριστό ποσό ως κληρονομιά για καθεμία.

20.3.1894

Η φροντίδα για τη Μαριγώ και τα παιδιά.

Στο ανώγειο δωμάτιο του σπιτιού στη Σεριώτισσα, ο μνήμονας κλείνει την πόρτα. Μέσα μένουν ο Δημήτριος και τέσσερις μάρτυρες, χωρίς συγγενείς που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη θέλησή του. Ο Δημήτριος υπαγορεύει τις προβλέψεις για τη Μαριγώ, τους τρεις γιους και τις πέντε κόρες του. Ακυρώνει τη διαθήκη του 1888. Οι όροι αυτοί ανήκουν στο 1894· μια νέα διαθήκη ακολουθεί το 1901.

Για την εκτέλεση διορίζει τον Αναστάσιο Ι. Μόνδηνο και τον Μιχαήλ Βενιζ. Σμυρνιούδη, αφήνοντας 5 οθωμανικές λίρες συνολικά για τους κόπους και των δύο. Αφού το κείμενο διαβάζεται δυνατά, ο Δημήτριος, που δεν γνωρίζει γράμματα, βάζει σταυρό· ο Κωνσταντίνος Θ. Κοκκίδης υπογράφει κατ’ εντολή του.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη 222, 20.3.1894 · παραδομένη μεταγραφή

Τέλος κεφαλαίου 9 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10 · 1894–1898Η φροντίδα απλώνεται στο νησί.Περίπου 12 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Φωτορεαλιστική σύγχρονη εικαστική σκηνή δρόμου στο Πυργί με ξυστά.
Πυργί · σύγχρονη εικόνα δημιουργημένη για την αφήγηση. Η διαθήκη κατονομάζει γυναικεία μονή· η εικόνα αποδίδει την ατμόσφαιρα του χωριού, όχι τη μονή ή μια βεβαιωμένη όψη του 1894.
Φωτορεαλιστική σύγχρονη εικαστική σκηνή πέτρινου περάσματος στα Μεστά.
Μεστά · σύγχρονη εικόνα δημιουργημένη για την αφήγηση. Η μονή και η εκκλησία έχουν χωριστές προβλέψεις στο κείμενο· καμία δεν ταυτίζεται με αυτό το εικαστικό πέρασμα.
  1. 30οθωμ. λίρες
    Ορφανά και φτωχοί

    Αποδέκτες που θα εγκρίνουν οι εκτελεστές και η Μαριγώ.

  2. 10οθωμ. λίρες
    Παναγία Σεριώτισσα

    Για τη μνημόνευση· κόλλυβα στη γιορτή της Παναγίας για τον ίδιο και τη σύζυγό του.

  3. 2οθωμ. λίρες
    Παναγία Σεριώτισσα · σαρανταλείτουργο

    Χωριστή πρόβλεψη από τις 10 λίρες, για το σαρανταλείτουργο.

  4. 5οθωμ. λίρες
    Μονή Καλλιμασιάς

    Δύο αγρυπνίες· προς την εκκλησία και τις μοναχές.

  5. 5οθωμ. λίρες
    Μονή Χαλάνδρων

    Δύο αγρυπνίες· προς την εκκλησία και τις μοναχές.

  6. 2οθωμ. λίρες
    Λωβοκομείο

    Μία αγρυπνία· προς την εκκλησία και τους αδελφούς.

  7. 2οθωμ. λίρες
    Γυναικεία μονή Μεστών

    Μία αγρυπνία· προς την εκκλησία και τις μοναχές.

  8. 2οθωμ. λίρες
    Ταξιάρχης Νενήτων

    Μία αγρυπνία· προς την εκκλησία και τις μοναχές.

  9. 2οθωμ. λίρες
    Άγιοι Ανάργυροι

    Μία αγρυπνία.

  10. 2οθωμ. λίρες
    Άγιοι Πατέρες

    Μία αγρυπνία.

  11. 2οθωμ. λίρες
    Γυναικεία μονή Πυργίου

    Μία αγρυπνία· προς την εκκλησία και τις μοναχές.

  12. 2οθωμ. λίρες
    Εκκλησία Μεστών

    Για μνημόνευση· χωριστή πρόβλεψη από τη μονή.

  13. 2οθωμ. λίρες
    Ταξιάρχης Μπατζακλή

    Για μνημόνευση.

  14. 2οθωμ. λίρες
    Άγιος Γεώργιος Χατζηλουκή

    Για μνημόνευση.

  15. 2οθωμ. λίρες
    Άγιος Πολύκαρπος Ταλάρου

    Για μνημόνευση.

  16. 2οθωμ. λίρες
    Άγιος Γεώργιος Σταφυλά

    Για μνημόνευση.

  17. 2οθωμ. λίρες
    Παναγία Παχιά

    Για μνημόνευση.

20.3.1894

Η φροντίδα απλώνεται στο νησί.

Στην ίδια διαθήκη, ο Δημήτριος προβλέπει 30 οθωμανικές λίρες για ορφανά και φτωχούς. Η Μαριγώ και οι εκτελεστές θα επιλέξουν πού υπάρχει ανάγκη. Μικρότερες δωρεές φέρνουν κοντά εκκλησίες, μονές και το λωβοκομείο της Χίου. Το Πυργί και τα Μεστά μπαίνουν στην ιστορία μέσα από αυτές τις προβλέψεις φροντίδας και μνήμης.

Αυτά είναι όσα ορίζει η διαθήκη του 1894, όχι απόδειξη ότι καταβλήθηκαν τα ποσά. Η μεταγενέστερη διαθήκη του 1901 ορίζει 50 λίρες για «πτωχά ορφανά»· τα δύο έγγραφα παραμένουν χωριστά.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη 222, 20.3.1894 · παραδομένη μεταγραφή
  1. 16.2 · διαθήκη
  2. 12.4 · ήδη αποθανών
  3. 14.4 · δημοσίευση
Σχηματική απόδοση των συγκεκριμένων τεκμηρίων· όχι ιστορική φωτογραφία.
16.2.1895

Το περιθώριο του βιβλίου κρατά την απώλεια.

Στο περιθώριο της διαθήκης 1351, η σημείωση της 12ης Απριλίου 1895 αναφέρει τον Αντώνιο Δημητρίου Καρδασιλάρη ως αποβιώσαντα και καταγράφει ότι ο εκτελεστής Γεώργιος Αλοίμονος ήρθε στο Μνημονείο και παρέλαβε αντίγραφο σε σφραγισμένο φάκελο· η παραδομένη μεταγραφή διαβάζει και «Πέμπτη», αν και η 12η Απριλίου 1895 του παλαιού ημερολογίου ήταν Τετάρτη· η λέξη χρειάζεται έλεγχο στο πρωτότυπο. Άλλη σημείωση καταγράφει τη δημοσίευση της διαθήκης στις 14 Απριλίου 1895 από το Μικτό Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της Μητρόπολης Χίου. Γνωρίζουμε έτσι ότι είχε πεθάνει έως τις 12 Απριλίου, όχι την ακριβή ημέρα ή την αιτία του θανάτου. Στο σώμα της διαθήκης, όσο διαβάζεται στο μικρό αντίγραφο, ο Αντώνιος αφήνει κληρονόμους τους τέσσερις γιους του, Δημήτριο, Αλέξανδρο, Περικλή και Γεώργιο, να μοιραστούν την περιουσία εξ ίσου μετά τον δικό του θάνατο και της γυναίκας του Μαριγώς, το γένος Χριστοδούλου Δαμαλά. Δύο μεταγενέστερες σημειώσεις στο περιθώριο γράφουν ότι πουλήθηκαν η αποθήκη, με το πωλητήριο 4701, και το σπίτι, με το πωλητήριο 5170 της 22ας Απριλίου 1903.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη 1351, περιθωριακές σημειώσεις
Μαριγώ Κ.Δημήτριος Γ. Σμυρνιούδης20 λίρες · 8%
Ο χρόνος και το δικαίωμα της δανείστριας
  1. Όροι του ομολόγου της 10ης Σεπτεμβρίου 1896
    Αν περάσει ο χρόνος χωρίς εξόφληση.

    Το ομόλογο ορίζει επιστροφή του κεφαλαίου μαζί με τους τόκους στο ίδιο νόμισμα. Αν περάσει η ετήσια προθεσμία χωρίς αποπληρωμή, ο ίδιος τόκος συνεχίζεται μέχρι να εξοφληθούν κεφάλαιο και τόκοι· τότε οφείλονται στην πρώτη ζήτηση της Μαριγώς. Η πρόβλεψη κρατά στα χέρια της δανείστριας το δικαίωμα να ζητήσει τα χρήματα. Η πράξη καταγράφει τους όρους του δανείου, χωρίς να βεβαιώνει ότι καθυστέρησε, ότι έγινε η ζήτηση ή ότι εξοφλήθηκε.

Σχηματική παρουσίαση του δανείου και του υποθετικού όρου συνέχισης του τόκου. Το 8% παραμένει το ετήσιο επιτόκιο της πράξης· δεν υπολογίζεται εδώ μεταγενέστερο υπόλοιπο, πρόσθετο πρόστιμο ή ανατοκισμός.
1896

Η Μαριγώ του Κωνσταντίνου δανείζει.

Ένα άλλο ομόλογο, της 10ης Σεπτεμβρίου 1896, παρουσιάζει τη Μαριγώ Κ. Καρδασιλάρη ως δανείστρια: δίνει 20 οθωμανικές λίρες στον Δημήτριο Γεωργίου Σμυρνιούδη, για έναν χρόνο με τόκο 8%. Δεν είναι η χήρα του Αντωνίου: στο οικογενειακό δέντρο η Μαριγώ Κ. είναι κόρη του Κωνσταντίνου Δ. και της Μπατούς Μάσχα. Δέκα χρόνια αργότερα, η πράξη του 1906 γράφει την αδελφή της Ελέγκω σύζυγο του Δημητρίου Σμυρνιούδη, που υπογράφει «Δ. Γ. Σμυρνιούδης». Οι γυναίκες του αρχείου εμφανίζονται και ως πρόσωπα με οικονομική δράση.

ΓΑΚ Χίου · ομόλογο 29662, 10.9.1896
Ελένη · κόρηΜαρία · μητέρα4.877 γρόσια · 9%
Το δάνειο και η σημείωση που το κλείνει
  1. 4 Μαρτίου 1897
    Επιστροφή με την πρώτη ζήτηση

    Η Μαρία αναλαμβάνει να επιστρέψει τα 4.877 γρόσια στην πρώτη ζήτηση ή εντολή της κόρης της Ελένης, με τον συμφωνημένο ετήσιο τόκο 9%.

  2. 20 Οκτωβρίου 1898
    Στο περιθώριο: «εξωφλήθη»

    Μια μεταγενέστερη σημείωση στο ίδιο ομόλογο γράφει ότι εξοφλήθηκε. Η καταγραφή δεν δίνει νέο ποσό ούτε αναλυτικό λογαριασμό τόκων.

Η πρώτη καταγραφή ορίζει την υποχρέωση επιστροφής. Το μεταγενέστερο περιθώριο σημειώνει εξόφληση· δεν αποτελεί χωριστό τραπεζικό αποδεικτικό.
1897

Η κόρη δανείζει τη μητέρα.

Μέσα σε δεκαεννέα μήνες η μητέρα βάζει δύο σταυρούς: δανείζεται από την κόρη της Ελένη και πουλά μια αποθήκη στον γιο της Γεώργιο.

Η Μαρία της πράξης είναι η Μαριγώ, κόρη του Χριστοδούλου Δαμαλά, που το 1842 ερχόταν νύφη με 3.000 γρόσια και μαργαριταρένια σκουλαρίκια. Πενήντα πέντε χρόνια μετά, χήρα, συναλλάσσεται με τα ίδια της τα παιδιά.

Στις 4 Μαρτίου 1897, η Μαρία, χήρα του Αντωνίου και κόρη του Χριστοδούλου Δαμαλά, δανείζεται 4.877 γρόσια από την κόρη της Ελένη, χήρα του Γεωργίου Νέστορος. Το ομόλογο ορίζει ετήσιο τόκο 9%. Ακριβώς από πάνω, στο ίδιο βιβλίο, έχει μείνει μια πρώτη εγγραφή για τέσσερις χιλιάδες γρόσια, που διαγράφηκε πριν ολοκληρωθεί· η πράξη δεν εξηγεί γιατί. Η μητέρα βάζει σταυρό και άλλος υπογράφει κατ’ εντολή της.

ΓΑΚ Χίου · ομόλογο 29708, 4.3.1897
Η σελίδα του συμβολαίου της Αργυρώς, με την εξόφληση στο δεξιό περιθώριο.
34 λίρες · 9% τον χρόνο10.11.1897 · δανεισμός5.8.1898 · εξόφληση
Στο δεξιό περιθώριο: «Τη 5 Αυγούστου 1898 — Εξοφλήθη». Η ημερομηνία ελέγχθηκε στην αυθεντική σελίδα.
Οι πληρωμές στο περιθώριο
  1. 10 Φεβρουαρίου 1898 · ανάγνωση πρωτοτύπου
    Τόκοι τριμηνίας και 658 γρόσια κεφαλαίου

    Η σημείωση αναφέρει παραλαβή των τόκων της τριμηνίας και 658 γροσίων έναντι του κεφαλαίου. Το πρωτότυπο διαβάζεται «10 Φεβρουαρίου»· η παραδομένη μεταγραφή γράφει «1 Φεβρουαρίου».

  2. 31 Μαρτίου 1898
    Άλλη πληρωμή και υπόλοιπο

    Η εγγραφή αναφέρει 500 γρόσια έναντι κεφαλαίου μαζί με τους τόκους τους, και υπόλοιπο 3.500 γροσίων με τόκους από 10 Φεβρουαρίου 1898. Κρατάμε τα ποσά όπως γράφονται, χωρίς να υπολογίζουμε το συνολικό χρέος.

  3. 5 Αυγούστου 1898
    «Εξοφλήθη»

    Η τελευταία σημείωση γράφει «Εξοφλήθη», χωρίς πρόσθετο ποσό.

Το αρχικό δάνειο γράφεται σε χρυσές αγγλικές λίρες, οι ενδιάμεσες πληρωμές σε γρόσια. Δεν υπολογίζουμε ισοτιμία και δεν αλλάζουμε την κυριότητα του κτήματος που εξασφάλιζε το δάνειο.
1897 → 1898

Η Αργυρώ κρατά τον δικό της λογαριασμό.

Το 1897 δύο κόρες του Αντωνίου γράφονται δανείστριες: η Ελένη τον Μάρτιο, στη μητέρα τους, και η Αργυρώ τον Νοέμβριο.

Η Αργυρώ έχει το όνομα της γιαγιάς της, της μητέρας του Αντωνίου, που εκείνος θυμάται στη διαθήκη του 1872 — τη διαθήκη που εξασφάλιζε και τη δική της προίκα.

Η Αργυρώ, κόρη του Αντωνίου Καρδασιλάρη και σύζυγος του Γεωργίου Κοκκινάκη, δανείζει στον Δημήτριο Ιωάννου Γερμανό 34 χρυσές αγγλικές λίρες με ετήσιο τόκο 9%. Η πράξη της 10ης Νοεμβρίου 1897 εξασφαλίζει το δάνειο με υποθήκη σε κτήμα του δανειζομένου στον Άγιο Νικόλαο Γρου: περιβόλι, χωράφι, σπίτι και ελαιοτριβείο. Οι σημειώσεις στο περιθώριο παρακολουθούν τις πληρωμές. Η τελευταία, στις 5 Αυγούστου 1898, γράφει ότι εξοφλήθηκε. Το κτήμα ήταν η εγγύηση του δανείου· δεν τεκμηριώνεται ότι έγινε δικό της.

ΓΑΚ Χίου · πράξη 29789 και σημειώσεις περιθωρίου
  1. 9 Αυγούστου 1897
    Η παραλαβή της επιστροφής

    Ο Ιωάννης δηλώνει την παραλαβή και παραιτείται από τις απαιτήσεις για την προίκα της κόρης του. Η πράξη παραπέμπει στο προικοσύμφωνο 20157 της 10ης Σεπτεμβρίου 1892. Γράφει ακόμη ότι η Μαρία πέθανε χωρίς παιδιά, και γι’ αυτό η προίκα επιστρέφει στον πατέρα της. Από τα 300 χρυσά εικοσάφραγκα, ο πατέρας παίρνει πίσω 180: τριάντα μετρητά και εκατόν πενήντα με γραμμάτιο που υπογράφουν μαζί ο Μιχαήλ και ο Στυλιανός Σμυρνιούδης. Αναγνωρίζει 50 για τα έξοδα της αρρώστιας και της κηδείας της. Τα υπόλοιπα 70 τα χαρίζει, με τη θέλησή του, στον πρώην γαμπρό του. Δεν ορίζει πότε έγινε ο γάμος ή πότε πέθανε η Μαρία.

Μια καταγραφή επιστροφής προίκας μετά την απώλεια της Μαρίας· όχι ημερομηνία θανάτου ή απόδειξη νέου γάμου του πατέρα της.
9.8.1897

Η προίκα της Μαρίας επιστρέφει στον πατέρα της.

Έξι χρόνια μετά την προίκα της Βιργινίας, ο ίδιος πατέρας —κατά την παραδομένη έρευνα— παίρνει πίσω την προίκα μιας άλλης κόρης του, της Μαρίας.

Το 1906 ο Ιωάννης γράφει τη διαθήκη του: οι γιοι του θα φροντίζουν τη μητέρα τους και τις ανύπαντρες αδελφές τους, και εκτελεστές ορίζονται οι δύο γαμπροί του, ο Νικόλαος Καρδασιλάρης και ο Δημήτριος Βουλγαράκης.

Η Μαρία, κόρη του Ιωάννη Χατζή Γεωργίου Ξενάκη και σύζυγος του Στυλιανού Βενιζέλου Σμυρνιούδη, είχε ήδη πεθάνει. Ένα έγγραφο του 1897 καταγράφει τον πατέρα της να παραλαμβάνει την προίκα της πίσω. Η παραδομένη έρευνα τον ταυτίζει ως τον πατέρα της Βιργινίας.

Το έγγραφο δεν προσδιορίζει την ηλικία ή την αιτία θανάτου της Μαρίας.

ΓΑΚ Χίου · εξοφλητήριο 20645, 9.8.1897 · παραδομένη καταγραφή §423
  1. 1898
    Rosario Racicot · γέννηση

    Η οικογενειακή προβολή δίνει το 1898 ως έτος γέννησης του Rosario Racicot. Η ένδειξη «1898–» δεν δίνει έτος θανάτου.

  2. 1900
    Anthone · Χίος, 1900

    Ο χωριστός παραδομένος κατάλογος γράφει για τον Anthone Kardassilaris γέννηση στη Χίο το 1900. Πρόκειται για πληροφορία του καταλόγου· δεν συγχωνεύουμε αυτή την εγγραφή με άλλο πρόσωπο λόγω ονόματος και έτους.

  3. 1927
    Irene · μια χωριστή καταχώριση

    Ο κατάλογος δίνει για την Irene Kardassilaris γέννηση στις 25 Οκτωβρίου 1927 στο Μόντρεαλ. Δεν δηλώνει τη συγγένειά της. Η ημερομηνία διατηρείται χωριστά από την επιγραφή άλλης Irene, χωρίς αυτόματη ταύτιση.

  4. 1930
    Marcel Racicot · γέννηση

    Ο Marcel Racicot καταγράφεται ως γιος του Rosario Racicot και της Diana Hudon. Το έτος γέννησής του δίνεται ως 1930.

  5. 1932
    John Kardassilari · γέννηση

    Η ίδια προβολή δίνει το 1932 ως έτος γέννησης του John. Τον συνδέει με τη Monica Campbell ως γονείς του Anthony Kardassilari. Το οικογενειακό διάγραμμα του Jason γράφει 1932 για τον John Kardassilari. Ο χωριστός κατάλογος δίνει 1933 και Μόντρεαλ για τον John Kardassilaris. Διατηρούμε τις δύο γραφές και τα διαφορετικά έτη χωρίς να διορθώσουμε σιωπηρά την πηγή ή το οικογενειακό δέντρο.

  6. 1932
    Joseph Ulric Edouard · 1932

    Στον ίδιο κατάλογο ο Joseph Ulric Edouard Kardassilaris καταγράφεται με γέννηση στις 6 Ιουλίου 1932 και θάνατο στις 10 Αυγούστου του ίδιου έτους, και τα δύο στο Μόντρεαλ. Η σύντομη καταχώριση δεν κατονομάζει γονείς ή αιτία θανάτου.

  7. 1933 → 1939
    John · γέννηση και βάπτιση στην παραδομένη σελίδα

    Στην παραδομένη εικόνα από το ελληνορθόδοξο μητρώο της Holy Trinity του Μόντρεαλ, η εγγραφή του John Kardasilaris αναφέρει γέννηση στο Μόντρεαλ το 1933 και βάπτιση τον Οκτώβριο του 1939. Κατονομάζει τον Antonio(s) Kardasilaris και την Annette Paquette ως γονείς. Παρουσιάζουμε τη γραφή της συγκεκριμένης σελίδας: το 1933 δεν διορθώνει σιωπηρά το 1932 του οικογενειακού διαγράμματος και οι διαφορετικές γραφές των ονομάτων δεν πιστοποιούν από μόνες τους ταύτιση.

  8. 1938
    Tony · 1938

    Για τον Tony Kardassilaris ο κατάλογος σημειώνει γέννηση το 1938 στο Μόντρεαλ. Δεν τον ταυτίζει με τον Anthony που καταγράφεται με το 1962 ούτε δηλώνει γονείς.

  9. 1938 → 1939
    Catherina · μια δεύτερη εγγραφή στην ίδια σελίδα

    Η διπλανή εγγραφή αφορά την Catherina Kardasilaris. Αναφέρει γέννηση στο Μόντρεαλ το 1938 και βάπτιση τον Οκτώβριο του 1939, με γονείς τον Antonio(s) Kardasilaris και την Annette Paquette. Οι δύο εγγραφές συνδέουν αυτά τα παιδιά με το ίδιο ζεύγος όπως το κατονομάζει η σελίδα· δεν ταυτίζουμε την Catherina με τον Tony του χωριστού καταλόγου ούτε προσθέτουμε δεσμούς στο οικογενειακό δέντρο.

  10. 1962
    Anthony Kardassilari · γέννηση

    Για τον Anthony η προβολή δίνει το 1962 ως έτος γέννησης. Το ζευγάρι Anthony και Nicole και τα παιδιά Jason και Kimberly εμφανίζονται ήδη στο ίδιο οικογενειακό νήμα. Το οικογενειακό διάγραμμα δίνει το 1962 για τον Anthony Kardassilari. Ο χωριστός κατάλογος γράφει Anthony Kardassilaris, 1962, Μόντρεαλ. Ο τόπος αποδίδεται στον κατάλογο, χωρίς νέα ημερομηνία γέννησης ή αλλαγή του δέντρου.

  11. 1964
    Nicole Racicot · γέννηση

    Η Nicole Racicot καταγράφεται ως κόρη του Marcel Racicot και της Monique Racicot, με έτος γέννησης 1964.

  12. 1965
    Antoinette Paquette · 22 Ιουλίου 1965

    Η Antoinette Paquette εμφανίζεται στην πατρική πλευρά του παραδομένου διαγράμματος. Ο χωριστός κατάλογος καταγράφει για το ίδιο όνομα θάνατο στις 22 Ιουλίου 1965 στο Μόντρεαλ. Δεν δίνει έτος γέννησης ή αιτία θανάτου.

  13. 1979
    Anthone · Μόντρεαλ, 1979

    Για τον Anthone Kardassilaris, ο ίδιος κατάλογος γράφει θάνατο στο Μόντρεαλ στις 4 Οκτωβρίου 1979. Η καταχώριση παραμένει πληροφορία της παραδομένης προβολής, χωρίς αυτόματη ταύτιση με άλλο ομώνυμο πρόσωπο.

  14. 1997
    Jason Kardassilari · γέννηση

    Η προβολή συνδέει τον Anthony Kardassilari και τη Nicole Racicot ως γονείς του Jason Kardassilari, με έτος γέννησης 1997. Ο Jason αυτού του διαγράμματος διατηρείται χωριστά από άλλη ομώνυμη εγγραφή της οικογενειακής βάσης. Ο χωριστός κατάλογος τοποθετεί τη γέννηση του Jason Kardassilaris στο Μόντρεαλ το 1997. Η πληροφορία αποδίδεται σε αυτή την παραδομένη προβολή· δεν προσθέτει ημερομηνία ταξιδιού ή σημερινή κατοικία.

  15. 1999
    Kimberly Kardassilari · γέννηση

    Η Kimberly Kardassilari εμφανίζεται ως το άλλο παιδί του ίδιου ζευγαριού και αδελφή του Jason, με έτος γέννησης 1999. Ο χωριστός κατάλογος τοποθετεί τη γέννηση της Kimberly Kardassilaris στο Μόντρεαλ το 1999. Η πληροφορία αποδίδεται σε αυτή την παραδομένη προβολή· δεν προσθέτει ημερομηνία ταξιδιού ή σημερινή κατοικία.

  16. 2018 · χωριστή καταγραφή θανάτου
    Marcel Racicot · θάνατος

    Η ίδια προβολή δίνει το 2018 ως έτος θανάτου του Marcel Racicot. Η ένδειξη αυτή διατηρείται χωριστά από τη σειρά των γεννήσεων.

Οι χρονολογίες είναι έτη της παραδομένης προβολής. Δεν δίνονται τόποι, πλήρεις ημερομηνίες ή ημερομηνίες γάμων. Οι ενδείξεις «Living» της πηγής δεν χρησιμοποιούνται ως βεβαίωση σημερινής ζωής. Ο Jason αυτού του διαγράμματος δεν συγχωνεύεται με άλλη ομώνυμη εγγραφή της οικογενειακής βάσης. Ο χωριστός κατάλογος προσθέτει δηλωμένους τόπους, ημερομηνίες και διαφορετικές γραφές· δεν είναι ληξιαρχικό τεκμήριο και δεν δίνει νέες συγγένειες.
Οι σχέσεις στην παραδομένη οικογενειακή προβολή

Αχρονολόγητοι δεσμοί· δεν είναι ημερομηνίες γάμου

  1. Anthone KardassilariAntoinette Paquette
    John Kardassilari
  2. John KardassilariMonica CampbellΟι γονείς της Monica Campbell δεν κατονομάζονται
    Anthony Kardassilari
  3. Rosario RacicotDiana Hudon
    Marcel Racicot
  4. Marcel RacicotMonique RacicotΟι γονείς της Monique δεν κατονομάζονται
    Nicole Racicot
  5. Anthony KardassilariNicole Racicot
    Jason KardassilariKimberly Kardassilari
Σχηματική απόδοση μόνο των δεσμών που συνδέει η παραδομένη προβολή. Οι Diana Hudon και Monique Racicot δεν έχουν έτος γέννησης στην πηγή. Οι γονείς της Monique εμφανίζονται ως άγνωστοι. Οι γονείς της Monica Campbell επίσης εμφανίζονται ως άγνωστοι.
1898 → 2018 · έτη της οικογενειακής προβολής

Οι δύο οικογενειακές πλευρές στην προβολή του Jason

Η παραδομένη οικογενειακή προβολή του Jason δείχνει και τους δεσμούς από την πλευρά της μητέρας του, Nicole Racicot. Συνδέει τον Rosario Racicot και τη Diana Hudon με τον γιο τους Marcel, και τον Marcel με τη Monique Racicot και την κόρη τους Nicole. Η Nicole και ο Anthony Kardassilari εμφανίζονται ως γονείς του Jason και της Kimberly. Οι δεσμοί αυτοί παρουσιάζονται όπως τους δίνει η συγκεκριμένη προβολή, χωρίς προσθήκη τόπων ή παλαιότερων προγόνων. Από την πατρική πλευρά συνδέει τον Anthone Kardassilari και την Antoinette Paquette με τον John, και τον John και τη Monica Campbell με τον Anthony. Δεν δίνει έτη γέννησης για τον Anthone ή την Antoinette, ούτε ημερομηνίες γάμων.

Οι δεσμοί και τα έτη παρουσιάζονται όπως τα δίνει η παραδομένη οικογενειακή προβολή, χωρίς να αποτελούν ανεξάρτητη ληξιαρχική επαλήθευση.

Παραδομένη οικογενειακή προβολή του Jason · όχι ληξιαρχική πιστοποίηση
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΒροντάδοςΒροντάδος
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1898 → 1982

Τα αδέλφια και οι νέες τους οικογένειες.

Ο Δημήτριος Νικολάου δραστηριοποιείται ως έμπορος στη Χίο και αποκτά τον Νικόλαο και τη Βιργινία με τη Γεωργία Κοκράνη. Ο Ματθαίος και η Ελένη Κωστάλα ζουν στην Αθήνα με τον Ηλία και τον Νίκο. Οι πηγές δίνουν διαφορετικά έτη γέννησης για τον Ματθαίο· η διαφορά διατηρείται.

Από τις πηγές: ¶152

Τέλος κεφαλαίου 10 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11 · 1898–1899Ζωές και δεσμοί μέσα στον χρόνοΠερίπου 5 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι οικογένειες του Δημητρίου και του Ματθαίου.

Δύο οικογένειες, χωριστά νήματα.
Δημήτριος Ν.Γεωργία ΚοκράνηΠαιδιά: Νικόλαος · Βιργινία
Νικόλαος → ΔημήτρηςΕγγονός · καπετάνιος στη Χίο
Βιργινία → κόρηΤο όνομα της κόρης δεν καταγράφεται
Ματθαίος Ν.Ελένη ΚωστάλαΕλένη: από τον Βροντάδο · γένος Κάστανου · παιδιά Ηλίας και Νίκος
Ο προηγούμενος γάμος του Δημητρίου και η ασυμφωνία στη γέννηση του Ματθαίου διατηρούνται στο κείμενο.
  1. Δημήτριος Ν. · 1898–1957

    Έμπορος στη Χίο, παντρεύεται το 1932 στην Κηφισιά τη Μαρία Δημητρίου Γκιάλη, γεννημένη στη Σμύρνη. Μετά το διαζύγιο παντρεύεται τη Γεωργία Κοκράνη. Τα παιδιά τους είναι ο Νικόλαος και η Βιργινία. Ο καπετάνιος Δημήτρης Καρδασιλάρης δίνει ως τόπο καταγωγής της Γεωργίας τη Βολισσό, σύμφωνα με τη γενεαλογική σημείωση. Ο Δημήτριος Νικολάου πέθανε στη Χίο το 1957.

  2. Ματθαίος Ν. · δύο χρονολογίες

    Το μητρώο δίνει γέννηση το 1900, ενώ ο ίδιος δήλωνε 1898. Με την Ελένη Κωστάλα από τον Βροντάδο ζει στην Αθήνα και αποκτά Ηλία και Νίκο. Ο Νίκος είναι ο μεγαλύτερος από τους συγγενείς που συνάντησε ο ερευνητής. Η παραδομένη γενεαλογική βάση καταγράφει ότι ο Ματθαίος πέθανε στην Αθήνα το 1982.

  3. Ο καπετάνιος Δημήτρης

    Ο γιος του Νικολάου καταγράφεται ως καπετάνιος που ζει στη Χίο. Η σημείωση αφορά τον νεότερο Δημήτρη, όχι τον παππού του Δημήτριο Ν.

  4. Η οικογένεια της Βιργινίας

    Η σημείωση αναφέρει τουλάχιστον μία κόρη της Βιργινίας, χωρίς όνομα. Δεν συμπληρώνουμε τα στοιχεία που λείπουν.

  5. Ελένη · από τον Βροντάδο

    Η γενεαλογική σημείωση δίνει επίσης για την Ελένη Κωστάλα το οικογενειακό όνομα Κάστανου.

  6. Μια αδελφή χωρίς καταγεγραμμένο μικρό όνομα

    Στον κλάδο Κοκράνη, μία αδελφή της Γεωργίας αναφέρεται ότι πέθανε από ασθένεια. Η σημείωση δεν δίνει ηλικία ή χρονολογία.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Η πρώτη ομάδα με πανελλαδική παρουσία

    Ο Βαρλάς παρουσιάζει τους γιους του Νικολάου ως την πρώτη σημαντική ομάδα επιχειρηματιών με την οικογενειακή επωνυμία σε εθνικό επίπεδο. Είναι η συγκριτική αποτίμηση της μελέτης, όχι νέα χρονολογία έναρξης.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶152 · Γενεαλογική σημείωση · Γεωργία Κοκράνη · Γενεαλογική σημείωση · Δημήτρης · Γενεαλογική σημείωση · Βιργινία · Γενεαλογική σημείωση · Ελένη Κωστάλα · Γενεαλογική σημείωση · αδελφή της Γεωργίας Κοκράνη
18981898 · οικογενειακή μαρτυρία
19001900 · Μητρώο Αρρένων
Σχηματική απόδοση · το ίδιο το εικόνισμα δεν έχει ταυτοποιηθεί στην παράδοση.
1898 / 1900

Μια χρονολογία πίσω από το εικόνισμα.

Πατέρας και γιος, δύο χρονιές ο καθένας: ο Νικόλαος 1864 στη μνήμη και 1859 στο μητρώο, ο Ματθαίος 1898 στο εικόνισμα και 1900 στο μητρώο.

Το 1921 ένας Ματθαίος Καρδασιλάρης, 21 ετών, δηλώνει τον θάνατο της Μαριγώς, της γιαγιάς του κατά το δέντρο. Η ηλικία ταιριάζει περισσότερο με το 1900· τις δύο χρονιές τις κρατάμε, όπως και η μελέτη.

Ο Ματθαίος έλεγε ότι είχε γεννηθεί το 1898. Η σημείωση της γενεαλογικής έρευνας αναφέρει πως αυτή η χρονολογία ήταν γραμμένη πίσω από ένα εικόνισμα. Το Μητρώο Αρρένων του Δήμου Χίου τον καταγράφει στο 1900. Μια οικογενειακή ανάμνηση και μια επίσημη εγγραφή κρατούν δύο διαφορετικές χρονολογίες. Τις διατηρούμε και τις δύο, όπως και η μελέτη, χωρίς να αποφασίζουμε ποια είναι η σωστή.

Παραδομένη γενεαλογική βάση · σημείωση Ματθαίου Καρδασιλάρη
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Μια απώλεια μακριά από το νησί.

Δημήτρης Κοκκινάκης
1917Οδησσός11 ετών
Ζωή + ΜιχαήλΗ μνήμη του παιδιούΔεύτερο νεκροταφείο της πόλης
Η μελέτη καταγράφει τον θάνατό του. Το νεκροταφείο αργότερα καταστράφηκε.
  1. Δημήτρης · 11 ετών

    Ο γιος της Ζωής και του Μιχαήλ Κοκκινάκη πεθαίνει στην Οδησσό το 1917, σύμφωνα με τη μελέτη. Θάβεται στο δεύτερο νεκροταφείο της πόλης, που αργότερα καταστράφηκε.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶128
Δημήτριος · 200 νομίσματα
Παντελής + Νικόλαος · 300
Ζωή · νέο νοικοκυριό
Η συμφωνία και η καταγεγραμμένη παραλαβή
  1. 28 Ιουλίου 1899
    Δύο γενιές συνεισφέρουν

    Ο πατέρας υπόσχεται 200 χρυσά εικοσάφραγκα και οι αδελφοί άλλα 300, μαζί με σκεύη, έπιπλα και ρούχα. Ο Δημήτριος δηλώνει και εδώ ότι δεν γνωρίζει γράμματα: βάζει σταυρό και υπογράφει άλλος κατ’ εντολή του. Οι γιοι του υπογράφουν με το δικό τους χέρι.

  2. Μία ημέρα πριν από την τελετή
    Η προγραμματισμένη παράδοση

    Ο Μιχαήλ θα κρατούσε την προίκα, αλλά η κυριότητα θα ανήκε στη Ζωή.

  3. Μέσα σε δύο μήνες
    Η προθεσμία της τελετής

    Η προθεσμία αρχίζει από τη συμφωνία. Δεν επιβεβαιώνει την πραγματική ημέρα του γάμου.

  4. 20 Αυγούστου 1899
    Παραλαβή 500 νομισμάτων

    Ο Μιχαήλ αναγνωρίζει τα 500 χρυσά εικοσάφραγκα και τα συμφωνημένα αντικείμενα, κλείνοντας την απαίτησή του για την προίκα. Η πράξη επαναλαμβάνει ότι η κυριότητα ανήκει στη μέλλουσα σύζυγό του.

Αν αρνηθεί τον γάμο
250 χρυσά εικοσάφραγκα προς τη Ζωή

Αν αρνηθεί πριν ή κατά τη λήξη της δίμηνης προθεσμίας, προβλέπεται πρόστιμο μέσω της νόμιμης αρχής. Δεν τεκμηριώνεται ότι ενεργοποιήθηκε η ρήτρα.

Οι πρώτες τρεις στάσεις δείχνουν όρους της συμφωνίας. Η τέταρτη καταγράφει παραλαβή. Η ημερομηνία της παραλαβής δεν αποδεικνύει μόνη της την ημέρα του γάμου.
28.7 → 20.8.1899

Ο πατέρας και τα αδέλφια δίπλα στη Ζωή.

Τα αδέλφια βάζουν περισσότερα από τον πατέρα: 300 εικοσάφραγκα μαζί ο Παντελής και ο Νικόλαος, 200 ο Δημήτριος.

Πέντε μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1900, ο Δημήτριος μεταβιβάζει γη στους γιους του, κι εκείνοι υπογράφουν ότι αναγνωρίζουν τις θυσίες των γονιών τους.

Για τον γάμο της Ζωής με τον Μιχαήλ Πέτρου Κοκκινάκη, ο Δημήτριος προσφέρει 200 χρυσά εικοσάφραγκα. Οι αδελφοί της Παντελής και Νικόλαος προσθέτουν άλλα 300 από τη δική τους περιουσία, μαζί με σκεύη, έπιπλα και ρούχα. Στις 20 Αυγούστου 1899 ο Μιχαήλ βεβαιώνει την παραλαβή. Το έγγραφο τον περιγράφει ως Χιώτη έμπορο στη Ρωσία, προσωρινά στο νησί. Η νέα ζωή της Ζωής ξεκινά με τη συμμετοχή δύο γενεών της οικογένειας.

ΓΑΚ Χίου · πράξεις 20956 και 20962
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΟδησσόςΟδησσός
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
Μετά το 1899 · Οδησσός

Η Ζωή ανοίγει έναν νέο ορίζοντα.

Η Ζωή εγκαθίσταται στην Οδησσό με τον Μιχαήλ Πέτρο Κοκκινάκη. Η πόλη εμφανίζεται και ως τόπος πηγών που αξιοποιήθηκαν στην έρευνα.

Από τις πηγές: ¶25 · ¶60 · ¶128
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΡοστόφΡοστόφ
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
Μετά το 1899 · πιθανή παραμονή στο Ροστόφ

Ένα πέρασμα που μένει ερώτημα.

Η μελέτη αναφέρει μια πιθανή σύντομη παραμονή στο Ροστόφ πριν από την Οδησσό. Η λέξη «πιθανή» παραμένει: το πέρασμα αυτό δεν είναι βέβαιο.

Από τις πηγές: ¶128

Τέλος κεφαλαίου 11 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12 · 1900–1901Αντώνιος · Anthony George.Περίπου 13 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Φωτογραφία επιτύμβιας πλάκας με τα ονόματα Anthony G. Cardassilaris και Irene Kardassilaris.
Η επιγραφή γράφει Anthony G. Cardassilaris, 17.1.1900–4.10.1979, και Irene Kardassilaris, 25.10.1927–22.5.2009. Το όνομα και τα έτη του Anthony συμφωνούν με την οικογενειακή εγγραφή. Η σχέση της Irene και ο τόπος του μνήματος δεν έχουν τεκμηριωθεί. Στο τέλος: «Always in our hearts».
Χίος · γέννηση 1900Καναδάς · οικογενειακή μαρτυρία
Αντώνιος / Anthony George
Σχηματική σύνδεση τόπου γέννησης και προορισμού της μαρτυρίας· η διαδρομή και το πλοίο παραμένουν άγνωστα.
1900–1979

Αντώνιος · Anthony George.

Ο Αντώνιος Γεωργίου Καρδασιλάρης γεννιέται στη Χίο το 1900 και καταγράφεται στη γενεαλογική βάση και ως Anthony George Kardassilaris, ενώ συναντάται και η γραφή «Καρδασυλάρης». Μια παλαιότερη σημείωση μιλά γενικά για αναχώρηση στην Αμερική. Νεότερη οικογενειακή μαρτυρία, καταγεγραμμένη στις 15 Αυγούστου 2024, αναφέρει ότι μετανάστευσε νέος στον Καναδά με πλοίο. Δεν δίνει όνομα πλοίου, χρονιά ή λιμάνι άφιξης. Η βάση τοποθετεί τον θάνατό του στο 1979.

Παραδομένη γενεαλογική εγγραφή και οικογενειακή μαρτυρία · 15.8.2024
Πωλητής
Ν. Στ. Ζερβούδης

Όπως υπογράφεται στο σωζόμενο τμήμα. Δεν επεκτείνουμε τα αρχικά.

Αγοραστής
Ν. Δ. Καρδασιλάρης

Νικόλαος Δημητρίου κατά τη μεταγραφή. Δεν αρκεί αυτό για ταύτιση με συγκεκριμένη εγγραφή στο δέντρο.

Δεν σώζονται εδώ
Χρονολογία · τόπος · τίμημα

Η ημερομηνία της επόμενης πράξης στη σελίδα δεν μεταφέρεται σε αυτήν. Δεν ταυτίζεται με άλλη γνωστή οικογενειακή αγορά.

Σωζόμενο τέλος της πράξης 4909, με υπογραφές πωλητή και αγοραστή.
Αυθεντικό παραδομένο τεκμήριο · ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 1009, αρ. 4909, φ. 177r. Η χρονολογία της επόμενης πράξης δίνει μόνο ένα όριο: η αγορά προηγείται της 12ης Σεπτεμβρίου 1900.
Το σκίτσο διακρίνει τις σωζόμενες πληροφορίες από όσα λείπουν.
1900 · ανάμεσα σε Ιανουάριο και Σεπτέμβριο

Το τέλος μιας πράξης, χωρίς την αρχή της.

Τον Ιανουάριο του 1900, στο ίδιο βιβλίο, ο Δημήτριος Ιακώβου βάζει σταυρό· λίγους μήνες αργότερα ένας Ν. Δ. Καρδασιλάρης —ίσως ο γιος του Νικόλαος, η ταύτιση μένει ανοιχτή— υπογράφει ο ίδιος ως αγοραστής.

Οι πράξεις 4833–4837 της 27ης Ιανουαρίου έδωσαν στους τρεις γιους του Δημητρίου τα κτήματα του πατέρα. Η 4909 προηγείται της πράξης της 12ης Σεπτεμβρίου 1900, άρα αυτή η αγορά πέφτει ανάμεσα.

Στο σωζόμενο δεύτερο μέρος μιας αγοραπωλησίας υπογράφουν ο πωλητής Ν. Στ. Ζερβούδης και ο αγοραστής Ν. Δ. Καρδασιλάρης, που η παραδομένη μεταγραφή ονομάζει Νικόλαο Δημητρίου. Το κείμενο καταγράφει ότι ο αγοραστής αποδέχθηκε την αγορά, πλήρωσε το συμφωνημένο τίμημα και παρέλαβε το υποστατικό στην κυριότητα και κατοχή του. Η αρχή λείπει: δεν συμπληρώνουμε ποιο κτήμα ήταν, πού βρισκόταν ή πόσο κόστισε. Η πράξη που ακολουθεί στο βιβλίο, η 4910, γράφεται την Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 1900· η αγορά βρίσκεται πριν από αυτήν, χωρίς να ξέρουμε την ημέρα της.

Ο μνήμονας Α. Μ. Σαρίκας καταγράφει ότι η πράξη διαβάστηκε στους συμβαλλομένους και στους μάρτυρες. Οι τυπικές νομικές διατυπώσεις διατηρούνται στην πηγή· οι γνωστές και άγνωστες πληροφορίες ξεχωρίζουν εδώ.

ΓΑΚ Χίου · ΑΒΕ 1009, αρ. 4909 · σωζόμενο β΄ μέρος, μεταγραφή και δύο λήψεις της σελίδας
Νικόλαος · ½Κοινό νερόΙωάννης · ½
Σχηματική απεικόνιση κοινών δικαιωμάτων νερού.
27.1.1900

Δύο αδέλφια μοιράζονται το νερό.

Στη Σεριώτισσα, όπου ο Δημήτριος υπαγόρευσε τη διαθήκη του το 1894, το περιβόλι χωρίζεται στους δύο γιους του — το νερό όχι.

Στην ενορία της Σεριώτισσας θα πεθάνει το 1921 η Μαριγώ, η γυναίκα του Δημητρίου, στα 92 της. Και το 1908, στον Τάλλαρο, ένα άλλο κλαδί της οικογένειας θα μοιράσει περιβόλι κρατώντας κοινά πηγάδια και στέρνες.

Την ίδια ημέρα, ο Δημήτριος Ιακώβου μεταβιβάζει περιβόλια στη Σεριώτισσα στους γιους του Νικόλαο και Ιωάννη. Η πράξη 4834 περιγράφει πρώτα ολόκληρο το περιβόλι, με δύο σπίτια και τέσσερα μαγαζιά. Ο καθένας αγοράζει δύο τεμάχια, «όλον ομού» περίπου δεκατεσσάρων οργυιών, για 170 οθωμανικές λίρες· οι δύο γιοι παίρνουν δηλαδή από το μισό, περίπου είκοσι οκτώ οργυιές μαζί. Οι πράξεις μοιράζουν στα δύο δικαιώματα στο μαγκανοπήγαδο, στη στέρνα, στη φουντάνα και σε άλλες εγκαταστάσεις. Το περιβόλι χωρίζεται, αλλά το νερό παραμένει κοινή υπόθεση. Σε δύο ακόμη πράξεις αγοράζουν από μισό δεντρόφυτο χωράφι, οκτώ οργυιές ο καθένας, για δεκαπέντε λίρες. Το σχέδιο δείχνει τη σχέση των δικαιωμάτων, όχι την πραγματική κάτοψη. Στο περιθώριο του παλαιού συμβολαίου της αγοράς του 1860, μια μεταγενέστερη σημείωση παραπέμπει στις ίδιες πράξεις 4834–4837 της 27ης Ιανουαρίου 1900. Η αγορά και οι μεταβιβάσεις στους γιους βρίσκονται έτσι σε διαφορετικά χρονικά στρώματα του ίδιου αρχειακού ίχνους.

ΓΑΚ Χίου · πράξεις 4834–4837 · Οι παλαιές μονάδες διατηρούνται χωρίς μετατροπή. Μεταγενέστερη περιθωριακή σημείωση στην πράξη 724 του 1860.
  1. Το έγγραφο ακούγεται

    Η πράξη αναφέρει ρητά ότι διαβάστηκε στους συμβαλλομένους και στους μάρτυρες. Οι πέντε συμφωνίες συντάσσονται στο Μνημονείο της Χίου, στην οδό Απλωταριάς.

  2. Η σταυροσημείωση του Δημητρίου

    Ο πωλητής Δημήτριος Ιακώβου Καρδασιλάρης σημειώνεται με σταυρό. Η πληροφορία αφορά αυτές τις πράξεις· δεν ανασυνθέτουμε από αυτήν την εκπαίδευση ή την παιδική του ζωή.

  3. Υπογραφή κατ’ εντολή

    Στις καταληκτικές εγγραφές ο Σταύρος εμφανίζεται ως Σ.Θ. Βαρβαλούκας. Οι γιοι καταγράφονται με τις δικές τους υπογραφές. Η μεταβίβαση και η ισόβια φροντίδα των γονιών αποτυπώνονται σε χωριστές πράξεις, με το υποσχετικό να ακολουθεί την επόμενη ημέρα.

Ανάγνωση · σταυροσημείωση · υπογραφή κατ’ εντολή · συμβολική απόδοση της διαδικασίας που περιγράφει η μεταγραφή.
27.1.1900

Ένας σταυρός στο τέλος του χαρτιού.

Ο άνθρωπος που υπέγραφε με σταυρό άφησε χρήματα στα σχολεία.

Ο Δημήτριος δηλώνει ότι δεν ξέρει γράμματα· έναν χρόνο αργότερα, στη διαθήκη του 1901, αφήνει 10 λίρες στα σχολεία της Χώρας.

Στις πέντε αγοραπωλησίες της 27ης Ιανουαρίου 1900, ο Δημήτριος Ιακώβου μεταβιβάζει κτήματα στους γιους του Παντολέοντα, Νικόλαο και Ιωάννη. Στο τέλος των πράξεων σώζεται μια μικρή σκηνή: το χαρτί διαβάζεται καθαρά και δυνατά, ώστε να το ακούσουν οι συμβαλλόμενοι και οι μάρτυρες. Ο Δημήτριος δηλώνει άγνοια γραμμάτων και σταυροσημειώνει. Ο Σταύρος Βαρβαλούκας υπογράφει κατ’ εντολή του.

Η μεταγραφή δίνει άλλο αρχικό για τον Βαρβαλούκα σε ένα σημείο του πρώτου συμβολαίου, αλλά Θ. στις καταληκτικές υπογραφές. Κρατάμε τη διαφορά χωρίς να τη διορθώνουμε αυθαίρετα. Το σχέδιο του σταυρού και της πένας εξηγεί τη διαδικασία· δεν αναπαράγει πιστοποιημένη υπογραφή του Δημητρίου ή των άλλων προσώπων.

ΓΑΚ Χίου · ΑΒΕ 1009 · πράξεις 4833–4837 · παραδομένη μεταγραφή
Δημήτριος + Μαριγώ

Η διαχείριση και όλα τα έσοδα μένουν στους δύο γονείς όσο ζουν· αν φύγει ο ένας, στον άλλο όσο ζει. Η φροντίδα των κτημάτων προβλέπεται να καλύπτεται από τα εισοδήματά τους, όσο αυτά το επιτρέπουν.

  1. Παντολέων
    Άγιος Γεώργιος Χατζή ΛουκήΠερίπου 32 οργιές

    Περιβολοχώραφο με τρία δωμάτια, αχυρώνα, μαγκανοπήγαδο και στέρνα.

  2. Νικόλαος
    Παναγία Σεριώτισσα · Κάμπος12 + 2 οργιές · χωράφι 8

    Δύο περιβόλια, περίπου 14 οργιών συνολικά, και χωριστό χωράφι με δέντρα. Σπίτι, δύο μαγαζεία, αχυρώνας και φούρνος.

  3. Ιωάννης
    Παναγία Σεριώτισσα · Κάμπος10½ + 3½ οργιές · χωράφι 8

    Δύο περιβόλια, περίπου 14 οργιών συνολικά, και χωριστό χωράφι με δέντρα. Σπίτι, δύο μαγαζεία και στάβλος.

Χωριστά περιβόλια. Κοινό νερό.

Στα κτήματα του Νικολάου και του Ιωάννη, η πράξη επαναλαμβάνει το «ήμισιν»: στη δίοδο, στη φουντάνα, στο καζαναριό, στην αυλή, στο μαγκανοπήγαδο, στον μαγκανόγυρο και στη στέρνα. Τα κοινά αυτά μέρη περιγράφονται ως μερίδια μισό στον καθένα. Το σπίτι και το νερό κρατούν δίπλα δίπλα τις δύο οικογένειες μέσα στο συμβόλαιο.

  1. Δίοδος
    ½½
  2. Φουντάνα
    ½½
  3. Καζαναριό
    ½½
  4. Αυλόγυρος
    ½½
  5. Μαγκανοπήγαδο
    ½½
  6. Μαγκανόγυρος
    ½½
  7. Στέρνα
    ½½
Χωριστά κτήματα και κοινές εγκαταστάσεις, όπως τα περιγράφει το υποσχετικό. Το σχέδιο δεν δείχνει την πραγματική διάταξη.
Η διάρκεια της εγγύησης
  1. Τελικός όρος της 28ης Ιανουαρίου 1900
    Μια χωριστή πρόβλεψη για όλες τις απαιτήσεις.

    Η τελευταία ρήτρα ορίζει ότι τα κτήματα παραμένουν δεσμευμένα προς τον Δημήτριο και τη Μαριγώ όσο ζουν ή μέχρι την πλήρη, οικειοθελή εξόφληση όλων των απαιτήσεών τους όσο βρίσκονται εν ζωή. Η πρόβλεψη αυτή αφορά τη διάρκεια της εγγύησης των κτημάτων. Δεν καταγράφει ότι έγινε τέτοια εξόφληση και δεν μετατρέπει τη ρήτρα των 500 λιρών ανά γιο σε βεβαιωμένη πληρωμή.

Σχηματική απόδοση της εγγύησης: η δυνατότητα πλήρους οικειοθελούς εξόφλησης είναι όρος της πράξης, όχι καταγεγραμμένη άρση υποθήκης. Η διαχείριση και τα έσοδα των γονιών διατηρούνται στην αφήγηση σύμφωνα με τη χωριστή προηγούμενη ρήτρα.
28.1.1900

Η περιουσία αλλάζει χέρια. Η ευγνωμοσύνη μένει.

Τα 500 λίρες που θα όφειλε κάθε γιος αν αθετούσε την υπόσχεση ήταν περισσότερα από το τίμημα των πωλητηρίων του, μία μέρα νωρίτερα.

Στις 27 Ιανουαρίου 1900 τα πωλητήρια γράφουν 230 λίρες για τον Παντολέοντα και από 185 για τον Νικόλαο και τον Ιωάννη. Την επομένη, οι τρεις αφήνουν στον Δημήτριο και τη Μαριγώ τη διαχείριση και όλα τα εισοδήματα όσο ζουν.

Μία ημέρα μετά τη μεταβίβαση των κτημάτων, οι τρεις αδελφοί Παντολέων, Νικόλαος και Ιωάννης υπογράφουν μια υπόσχεση προς τον Δημήτριο και τη Μαριγώ. Αναγνωρίζουν τις θυσίες των γονιών τους για τη δική τους περιουσία. Οι γονείς θα συνεχίσουν να διαχειρίζονται τα κτήματα και να απολαμβάνουν όλα τα εισοδήματά τους όσο ζουν. Η δέσμευση δεν μένει στα λόγια: κάθε γιος προβλέπεται να καταβάλει 500 οθωμανικές λίρες αν την παραβεί, με υποθήκη στα κτήματα. Το κείμενο κατονομάζει την ευγνωμοσύνη ως λόγο της συμφωνίας.

Οι 500 οθωμανικές λίρες για κάθε γιο —1.500 συνολικά— προβλέπονται μόνο αν παραβεί την υπόσχεση. Δεν αποτελούν βεβαιωμένη πληρωμή ή τίμημα της μεταβίβασης. Τα κτήματα εξασφαλίζουν τη δέσμευση με υποθήκη. Το διάγραμμα οργανώνει τις περιγραφές του 1900· δεν είναι κτηματολογικός χάρτης και δεν ενώνει τις διαφορετικές εκτάσεις σε ένα κτήμα. Οι οργιές μένουν ως μέτρο της πηγής.

ΓΑΚ Χίου · υποσχετικό 20725, 28.1.1900
700ΕΙΧΑΝ ΛΗΦΘΕΙ300ΧΑΡΙΣΤΗΚΑΝ
Ευρυδίκη + Παντελής → ΠέτροςΧρυσά εικοσάφραγκα · αριθμός νομισμάτων
Τα έγγραφα πίσω από τη χειρονομία
  1. Τα παλαιότερα χαρτιά της προίκας

    Το πρωτότυπο εξοφλητήριο παραπέμπει στο προικοσύμφωνο 20368 της 1ης Ιουνίου 1894 για υποσχεθείσα προίκα 1.000 χρυσών εικοσαφράγκων και στην προικοπαραλαβή 20404 της 29ης Οκτωβρίου 1894. Η παραδομένη μεταγραφή γράφει 1 Ιουλίου αντί Ιουνίου και παραλείπει εδώ την αναφορά της προικοπαραλαβής. Η πράξη του 1900 δηλώνει ότι είχαν παραληφθεί μόνο 700 σε μετρητά, με τα 300 σε ανεξόφλητο γραμμάτιο. Ο Πέτρος αποδέχεται τη δωρεά του υπολοίπου και το ζευγάρι δηλώνει ότι δεν έχει άλλη απαίτηση από την προίκα. Πρόκειται για τις δηλώσεις και παραπομπές αυτής της πράξης· τα δύο έγγραφα του 1894 δεν έχουν διαβαστεί αυτοτελώς εδώ και τα 300 δεν παρουσιάζονται ως πληρωμένα.

  2. Στο Μνημονείο της Απλωταριάς

    Το εξοφλητήριο συντάσσεται στο Μνημονείο της οδού Απλωταριάς ενώπιον των μνημόνων Αντωνίου Μ. Σαρίκα και Δημητρίου Βλαστού. Μάρτυρες κατονομάζονται ο Κωνσταντίνος Τέτερης, έμπορος, και ο Αλέξανδρος Κοτσώνης, δικηγόρος· το τελευταίο επώνυμο δίνεται με αγκύλες στο σώμα της μεταγραφής και ως «Α. Κοτσώνης» στο καταληκτικό τμήμα. Η πράξη αναφέρει ευκρινή, έντονη ανάγνωση στο ζευγάρι, στον Πέτρο και στους μάρτυρες, πριν από την υπογραφή. Στο τέλος, πρώτη υπογράφει η ίδια, με καθαρά γράμματα: «Ευρυδίκη Π. Καρδασιλάρη»· από κάτω υπογράφει ο Παντελής. Δεν προσθέτουμε νέα συγγένεια των μαρτύρων.

Επιλεγμένα χωρία του εξοφλητηρίου 20728· η διαφορά Ιουνίου / Ιουλίου και η ελλείπουσα στη μεταγραφή αναφορά διατηρούνται. Τα παλαιότερα έγγραφα και οι υπογραφές δεν πιστοποιούνται εδώ.
10.3.1900

Ένα χρέος που άφησαν πίσω, από στοργή.

Τρία στα δέκα νομίσματα της προίκας τους —300 από τα 1.000 εικοσάφραγκα— τα χάρισαν στον πατέρα της Ευρυδίκης· η πράξη μιλά για στοργή.

Το 1872 ο ίδιος ο Πέτρος ήταν ο γαμπρός που λάμβανε υπόσχεση προίκας για την Πηνελόπη. Τα ονόματα του ζευγαριού θα καταγραφούν αργότερα, σε μια δημοσιευμένη αγωγή του 1922, ως χαραγμένα σε δαχτυλίδι αρραβώνα: «Ευρυδίκη τω Παντελή».

Ο Παντελής και η Ευρυδίκη είχαν λάβει από τον πατέρα της, Πέτρο Ξανθάκη, 700 χρυσά εικοσάφραγκα ως προίκα. Έμεναν ακόμη 300 σε γραμμάτιο. Στις 10 Μαρτίου 1900 το ζευγάρι επιστρέφει το γραμμάτιο εξοφλημένο, χωρίς να ζητήσει τα χρήματα. Η ίδια η πράξη μιλά για επιείκεια και στοργή προς τον πατέρα και πεθερό τους. Μέσα στη γλώσσα ενός λογαριασμού διασώζεται μια οικογενειακή χειρονομία.

ΓΑΚ Χίου · εξοφλητήριο 20728, 10.3.1900
50 λίρες · φτωχά ορφανά
10 λίρες · σχολεία Χώρας
Μαριγώ · ισόβιο εισόδημα
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Στη διαθήκη του Δημητρίου Ιακώβου · 1901
  1. 20 οθωμανικές λίρες σε καθεμία
    Δέσποινα, Πολυξένη, Αγγελική, Κατίνα, Ζωή

    Ορίζει το κληροδότημα για τις πέντε κόρες αμέσως μετά τον θάνατό του. Δηλώνει ότι τις έχει ήδη προικίσει επαρκώς και το θεωρεί εξόφληση της κληρονομικής τους μερίδας. Είναι βούληση, όχι απόδειξη καταβολής.

  2. 12 οθωμανικές λίρες
    Σεριώτισσα · να θυμούνται και τους δύο

    Ζητά να ταφεί στην Παναγία Σεριώτισσα. Ορίζει κόλλυβα στη «δεύτερη εβδομάδα της Πεντηκοστής» και μνημόνευση τόσο του δικού του ονόματος όσο και της Μαριγώς.

  3. Σαράντα ημέρες · ένας χρόνος
    Δύο μνημόσυνα στον ίδιο ναό

    Ζητά ένα αρχιερατικό μνημόσυνο στις σαράντα ημέρες και ένα στον χρόνο. Αυτοί είναι όροι της συγκεκριμένης διαθήκης του 1901· δεν επιβεβαιώνουν την τέλεση των τελετών.

Επιθυμίες του Δημητρίου Ιακώβου στη διαθήκη 1517 του 1901. Δεν συγχωνεύονται με τις προβλέψεις άλλων οικογενειακών διαθηκών.
Οι άνθρωποι και τα βήματα της πράξης
  1. Στο Μνημονείο, με πέντε μάρτυρες

    Το σώμα της πράξης τοποθετεί τον Δημήτριο στο Μνημονείο της οδού Απλωταριάς, σε κτήμα που η μεταγραφή αποδίδει στην Αργυρή Κ. Μπήλου, ενώπιον του μνήμονα Αντωνίου Μ. Σαρίκα. Κατονομάζει πέντε μάρτυρες: Ξενοφώντα Βασιλειάδη, έμπορο· Θεόδωρο Φραγκάκη, βαφέα· Ιωάννη Μόρφη, ξυλουργό· Ιωάννη Βαγιανό, ψάλτη· και Στέφανο Κώτη, έμπορο. Στην καταληκτική μεταγραφή το τελευταίο όνομα εμφανίζεται ως «Στέφανος Κ. Κόττης». Το κείμενο δηλώνει ότι ο μνήμων βεβαιώθηκε για σώας φρένας και όρκισε τους μάρτυρες να κρατήσουν μυστικά όσα θα ακούσουν μέχρι τον θάνατο του διαθέτη. Πρόκειται για δηλώσεις της πράξης, όχι ιατρική πιστοποίηση ή απόδειξη ότι τηρήθηκε η μυστικότητα· δεν συνδέουμε τους μάρτυρες με άλλο οικογενειακό κλάδο.

  2. Η τελευταία προσωπική παράκληση

    Μετά τις προβλέψεις για την περιουσία και τις μνημονεύσεις, ο Δημήτριος κλείνει δηλώνοντας ότι δεν έχει τίποτε άλλο να προσθέσει, εκτός από το ότι ζητά συγχώρεση των αμαρτημάτων του από Θεό και ανθρώπους, ως καλός χριστιανός. Είναι η προσωπική διατύπωση της συγκεκριμένης διαθήκης· δεν αποδεικνύει κάποια διαμάχη ή συμφιλίωση.

  3. Ένα αντίγραφο πριν από τη δημοσίευση

    Η μεταγενέστερη σημείωση στην ώα αναφέρει ότι, μετά τον θάνατο του Δημητρίου, ο εκτελεστής Ανέστης Μόντινος παρέλαβε στις 17 Δεκεμβρίου 1903 αντίγραφο για δημοσίευση στο Μ. Ε. Συμβούλιο της Μητρόπολης Χίου. Ακολουθεί σημείωση δημοσίευσης στις 20 Δεκεμβρίου 1903, με πρωτόκολλο 3236 και πράξη 476. Οι δύο ημερομηνίες αφορούν την παραλαβή του αντιγράφου και τη δημοσίευση· δεν είναι ημερομηνία θανάτου ούτε απόδειξη πληρωμής των κληροδοτημάτων.

Η επικεφαλίδα της παραδομένης μεταγραφής και η μελέτη δίνουν 12 Σεπτεμβρίου 1901, ενώ το σώμα της πρωτότυπης πράξης γράφει «τη δεκάτη», δηλαδή 10 Σεπτεμβρίου. Η 10η Σεπτεμβρίου 1901 ήταν Δευτέρα, όπως γράφει η πράξη· οι ετικέτες ακολουθούν το σώμα της πράξης και το παράθεμα της μελέτης μένει αμετάβλητο, χωρίς να υπολογίζουμε άλλη ημερομηνία. Επιλεγμένες διατυπώσεις του σώματος και της μεταγενέστερης σημείωσης της πράξης 1517· δεν πιστοποιούνται όλες οι δυσανάγνωστες γραφές, οι υπογραφές ή η εκτέλεση των κληροδοτημάτων.
Δωρεές και μνήμη · διαθήκη 1901
  1. Μονή Καλλιμασιάς
    6 οθωμανικές λίρες

    Διανομή στις αδελφές και δύο αγρυπνίες υπέρ της ψυχής του.

  2. Λωβοκομείο
    3 οθωμανικές λίρες

    Μία αγρυπνία· διανομή στον ναό και στους αδελφούς.

  3. Γυναικεία μονή Μεστών
    2 οθωμανικές λίρες

    Μία αγρυπνία· διανομή στον ναό και στις αδελφές.

  4. Ταξιάρχης Νενήτων
    2½ οθωμανικές λίρες

    Μία αγρυπνία· διανομή στον ναό και στους αδελφούς.

  5. Άγιοι Ανάργυροι
    2½ οθωμανικές λίρες

    Μία αγρυπνία και δωρεά στον ναό.

  6. Άγιοι Πατέρες
    2½ οθωμανικές λίρες

    Μία αγρυπνία.

  7. Γυναικεία μονή Πυργίου
    2 οθωμανικές λίρες

    Μία αγρυπνία και διανομή στον ναό και στις αδελφές της μονής· το χειρόγραφο, όπως το διαβάζουμε, γράφει «εις τας αδελφάς», ενώ η παραδομένη μεταγραφή έχει «εις τους αδελφούς».

  8. Παναγία · χωρική εκκλησία Πυργίου
    1 οθωμανική λίρα

    Χωριστή δωρεά από τη μονή.

  9. Ταξιάρχης Μεστών
    2½ οθωμανικές λίρες

    Για μνημόνευση του Δημητρίου.

  10. Ταξιάρχης Μπαζακλή
    2 οθωμανικές λίρες

    Για μνημόνευση του Δημητρίου.

  11. Άγιος Γεώργιος Χατζηλουκή
    2 οθωμανικές λίρες

    Για μνημόνευση του Δημητρίου.

  12. Άγιος Πολύκαρπος Ταλλάρου
    2 οθωμανικές λίρες

    Για μνημόνευση του Δημητρίου.

  13. Άγιος Γεώργιος Σταφυλά
    2 οθωμανικές λίρες

    Για μνημόνευση του Δημητρίου.

  14. Παναγία Παχυά
    2 οθωμανικές λίρες

    Για μνημόνευση του Δημητρίου.

  15. Άγιοι Βίκτωρες
    10 οθωμανικές λίρες

    Για μνημόνευση του Δημητρίου.

  16. Άγιος Ευστράτιος Ευφημιανών
    2 οθωμανικές λίρες

    Για μνημόνευση του Δημητρίου.

  17. Παναγία Αγιοδεκτινή
    2 οθωμανικές λίρες

    Δωρεά που ορίζει η διαθήκη.

  18. Χωρική εκκλησία Καλλιμασιάς
    2 οθωμανικές λίρες

    Χωριστή δωρεά από τη μονή.

  1. Σταύρος Βαρβαλούκας · Ανέστης Μόντινος
    2 οθωμανικές λίρες στον καθένα

    Ορίζονται εκτελεστές της διαθήκης. Ο Δημήτριος εμπιστεύεται στους γιους και κληρονόμους τις εκκλησιαστικές διατάξεις για τον ίδιο και τη Μαριγώ, μετά και τον δικό της θάνατο.

Συγκεκριμένες προβλέψεις της διαθήκης 1517 του 1901, χωριστά από εκείνες του 1894. Δεν αποδεικνύουν πληρωμή ή τέλεση αγρυπνιών και μνημονεύσεων.
Στο τέλος της διαθήκης του 1901
  1. Η διαθήκη ακούγεται πριν υπογραφεί

    Στην πράξη του 1901, ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης του Δημητρίου, Νικόλαος Πάντζαρης, του διαβάζει τη διαθήκη. Κατόπιν υπογράφει με δική του εντολή, ενώ ο Δημήτριος βάζει σταυρό. Η συγκεκριμένη διαδικασία δεν αποδεικνύει πληρωμή των κληροδοτημάτων.

Η ανάγνωση και η υπογραφή αφορούν αυτή την πράξη. Το σύμβολο εξηγεί τη διαδικασία, δεν αντιγράφει πιστοποιημένη υπογραφή.
1901

Να μείνει κάτι και για τα παιδιά που είχαν ανάγκη.

Στη διαθήκη του 1901, ο Δημήτριος Ιακώβου Καρδασιλάρης ξεχωρίζει 50 οθωμανικές λίρες για «πτωχά ορφανά», για όσους έχουν ανάγκη. Τους αποδέκτες θα επιλέξουν οι εκτελεστές μαζί με τη Μαριγώ. Αφήνει ακόμη 10 λίρες στα σχολεία της Χώρας και δωρεές σε ιδρύματα και εκκλησίες, από τον Κάμπο ως την Καλλιμασιά, τα Νένητα, το Πυργί και τα Μεστά. Η Μαριγώ θα κρατήσει όσο ζει τα εισοδήματα της περιουσίας· μετά, αυτή θα περάσει ισόποσα στους τρεις γιους. Η πρόνοιά του αγκαλιάζει το σπίτι αλλά και άλλους ανθρώπους του νησιού.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη 1517 του 1901, δημοσίευση 1903
  1. Η σημείωσηΕκτίμηση: το πολύ 15 ετών
  2. 1901 → 1919Τα δύο έτη του παραδομένου δέντρου
Δύο σκέτα έτη, με απόσταση δεκαοκτώ χρόνων, δεν δίνουν ακριβή ηλικία χωρίς μήνα και ημέρα.
1901 → 1919 · ανοιχτή διαφορά

Μια ηλικία που δεν μπορούμε ακόμη να βεβαιώσουμε.

Η Δέσποινα Πολίτη είναι σύζυγος του Μιχαήλ Νικολάου και μητέρα του Γεωργίου. Μια σημείωση εκτιμά ότι απέκτησε τον γιο της «το πολύ 15 ετών». Τα έτη που παραδίδει το δέντρο —1901 για τη Δέσποινα και 1919 για τον Γεώργιο— απέχουν δεκαοκτώ χρόνια και δεν στηρίζουν αυτή την εκτίμηση. Δεν υπάρχουν εδώ πλήρεις ημερομηνίες για να βεβαιώσουμε την ηλικία της.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις

Τέλος κεφαλαίου 12 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13 · 1902–1906Η μνήμη κρατά και την καθημερινή δουλειά.Περίπου 11 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
ΧίοςΠερικλής · υπάλληλοςΤσελεπιδάκης · λευκά είδη
Σκίτσο λευκών ειδών· ελεύθερη απόδοση της εργασίας, όχι αναπαράσταση του καταστήματος.
Περικλής Γεωργίου · 1902–1979

Η μνήμη κρατά και την καθημερινή δουλειά.

Ο παππούς του νοίκιαζε ρακοκρασοπωλείο το 1857, ο πατέρας του ήταν οινοπώλης το 1898· ο Περικλής δούλευε «στου Τσελεπιδάκη».

Γεννήθηκε και πέθανε στη Χίο, ενώ, κατά την οικογενειακή μαρτυρία, ο αδελφός του Αντώνιος έφυγε για τον Καναδά και οι αδελφές του Μαρίκα και Αθηνά για τη Ρουμανία.

Ο Περικλής Γεωργίου Καρδασιλάρης γεννιέται και πεθαίνει στη Χίο. Το δέντρο τον καταγράφει ως ιδιωτικό υπάλληλο. Η οικογενειακή μαρτυρία θυμάται ότι εργαζόταν «στου Τσελεπιδάκη», που συνδέεται στις σημειώσεις με τα λευκά είδη. Δεν καταγράφονται συγκεκριμένη θέση, διεύθυνση ή χρόνια εργασίας.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · οικογενειακή μαρτυρία
  1. 3.1.1903 · διαθήκη 253
  2. Νικόλαος Δ. · εκτελεστής
  3. 23.4.1903 · πράξη 547
Σχηματική απόδοση των συγκεκριμένων τεκμηρίων· όχι ιστορική φωτογραφία.
23.4.1903

Μια διαθήκη και η προίκα της Καλλιόπης.

Η πράξη 547 της 23ης Απριλίου 1903, των μνημόνων της περιφέρειας Ταλάρου και Κάμπου, κατονομάζει τον Νικόλαο Δ. Καρδασιλάρη μαζί με άλλους δύο εκτελεστές της διαθήκης του αποβιώσαντος Ζαννή Τέτερη. Το έγγραφο αφορά την προίκα της κόρης του, Καλλιόπης, που αρραβωνιάζεται τον Κυριάκο Ι. Καραβά, και παραπέμπει στη διαθήκη 253 της 3ης Ιανουαρίου 1903. Σημείωση στο περιθώριο γράφει διακόσια χρυσά φράγκα, με χρεωστικό ομόλογο· δεν γνωρίζουμε αν ήταν ολόκληρη η προίκα σε χρήμα. Η ανάγνωση δεν ταυτίζει τον Νικόλαο με συγκεκριμένο πρόσωπο του οικογενειακού δέντρου.

ΓΑΚ Χίου · ΑΒΕ 0942, πράξη 547, 23.4.1903
ΚαλλιόπηΑγγελικήΕρνεστίνα
Η συναίνεση, ο τίτλος και η παραλαβή
  1. Η Ερνεστίνα έχει συναινέσει

    Οι γονείς δηλώνουν ότι έχουν ήδη τη συναίνεσή της για τη συμφωνία.

  2. Η Αγγελική ως μοναδική κληρονόμος

    Το χωριστό πιστοποιητικό αναγνωρίζει την Αγγελική ως μοναδική κληρονόμο της Καλλιόπης και ιδιοκτήτρια της οικίας, με δικαίωμα να τη διαθέτει κατά βούληση.

  3. Οικία, γη και δικαιώματα

    Η συμφωνία περιγράφει την οικία μαζί με τη γη και τα δικαιώματά της, ελεύθερη από χρέος και υποθήκη.

  4. 17 Ιανουαρίου 1905 · παραλαβή

    Στην ίδια πράξη ο Παντελής δηλώνει ότι παρέλαβε την προίκα εκείνη την ημέρα. Θα την κρατούσε στην κατοχή του, αλλά η κυριότητα θα ανήκε στην Ερνεστίνα.

  5. Μέσα στις επόμενες τρεις ημέρες

    Αυτή είναι η προβλεπόμενη προθεσμία της τελετής. Η παραλαβή και η προθεσμία δεν επιβεβαιώνουν την πραγματική ημέρα του γάμου.

ΜπροστάΗ οδός
ΔεξιάΚτήμα της Παναγίας
ΠίσωΚτήμα της Παναγίας
ΑριστεράΧωράφι της Αγγελικής
Οικία στην Τουρλωτή

Σχετικά όρια της οικίας στην Τουρλωτή, όπως καταγράφονται. Δεν είναι χάρτης, κάτοψη ή αποτύπωση της αρχιτεκτονικής της.

Το πιστοποιητικό αφορά την κυριότητα της Αγγελικής. Η συμφωνία καταγράφει την παραλαβή και την κυριότητα της Ερνεστίνας. Οι επιφυλάξεις για τα νομίσματα παραμένουν.
1905

Ένα σπίτι από μητέρα σε κόρη.

Το σπίτι της Τουρλωτής περνά από γυναίκα σε γυναίκα: από τη γιαγιά Καλλιόπη στη μητέρα Αγγελική, και τώρα στον γάμο της Ερνεστίνας.

Η Ερνεστίνα γίνεται μητέρα του Κωνσταντίνου, της Μαρίας και του Αριστείδη· ο μικρότερος έχει το όνομα του πατέρα της. Το 1929 μια εγγονή της, η Ερνεστίνα του Κωνσταντίνου, έχει το δικό της όνομα.

Το προικοσύμφωνο της 17ης Ιανουαρίου 1905, για την Ερνεστίνα Παϊδούση και τον Παντελή, μας οδηγεί στην Τουρλωτή. Το σπίτι είχε φτάσει στην Αγγελική από τη μητέρα της Καλλιόπη και προσφέρεται τώρα για τον γάμο της κόρης της. Ο πατέρας, Αριστείδης, προσθέτει χρήματα, μια εικόνα και είδη για το νέο σπίτι. Ο γάμος προβλέπεται μέσα στις επόμενες τρεις ημέρες. Η μεταγραφή δεν χρησιμοποιεί ενιαία ονομασία για τα γαλλικά νομίσματα, οπότε δεν δίνουμε συγκεκριμένη αξία.

ΓΑΚ Χίου · προικοσύμφωνο 21577, 17.1.1905
ΒόρειαΑντώνιος Τέτερης · Κωστής Σαμαράς · Νικόλαος Μπαρμπαλουκάς
ΔυτικάΤο περιβολοχωράφι του Παντελή Δ. Καρδασιλάρη
ΑνατολικάΟ δρόμος
ΝότιαΑφροδίτη Καραντινού · Θεόδωρος Καββάδας
Περίπου 20 οργιές
  1. Χωράφι με δέντρα
  2. Μικρό κηπάριο
  3. Ισόγειο και όροφος
  4. Στενοπήγαδο
  5. Φούρνος
  6. Αυλόγυρος
100 χρυσά εικοσάφραγκα
Τα στοιχεία και τα όρια της πράξης · σχηματική οργάνωση, χωρίς κλίμακα.

Ο Παντελής υπογράφει. Ο Στέφανος δηλώνει ότι δεν γνωρίζει γράμματα και σημειώνει σταυρό· ο Παναγιώτης Μ. Κυπριώτης υπογράφει κατ’ εντολήν του. Μια αγορά αφήνει στο χαρτί και τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας έβαλε το όνομά του.

21.9.1905

Ένα περιβόλι πλάι στο δικό του.

Στον Ταξιάρχη Κάμπου, ο Παντελής Δημητρίου αγοράζει από τον γεωργό Στέφανο Σταματίου Τέτερη ένα μικρό σύνολο καθημερινής ζωής: δέντρα, κήπο, σπίτι, πηγάδι, φούρνο και αυλή. Στα δυτικά του βρίσκεται ήδη περιβολοχωράφι του ίδιου του Παντελή. Το τίμημα είναι εκατό χρυσά εικοσάφραγκα — εκατό νομίσματα των είκοσι φράγκων. Η πράξη δηλώνει ότι καταβλήθηκαν και ότι το κτήμα παραδόθηκε στον αγοραστή.

Η μελέτη και η επικεφαλίδα της μεταγραφής δίνουν 1 Σεπτεμβρίου 1905. Το σώμα της πράξης και του χειρογράφου διαβάζεται «εικοστήν πρώτην» Σεπτεμβρίου. Η ίδια η πράξη γράφει ότι συντάχθηκε Τετάρτη, την εικοστή πρώτη Σεπτεμβρίου 1905· η 1η Σεπτεμβρίου εκείνης της χρονιάς ήταν Πέμπτη. Η ημερομηνία της πράξης είναι επομένως 21 Σεπτεμβρίου 1905. Το σχέδιο οργανώνει τα αναφερόμενα στοιχεία και όρια· δεν είναι κάτοψη, αναπαράσταση του σπιτιού ή χάρτης υπό κλίμακα. Οι οργιές μένουν ως μέτρο της πηγής.

ΓΑΚ Χίου · πράξη 5455 · δύο παραδομένες όψεις του χειρογράφου
ΣυγκληρονόμοιΜερίδια ακινήτουΜαριγώ Κ.
Το ακίνητο μέσα στην οικογένεια
  1. 19 Ιουνίου 1857
    Η παλιότερη αγορά που θυμίζει το συμβόλαιο

    Η πράξη του 1906 παραπέμπει στην αγορά του Κωνσταντίνου Δημητρίου Καρδασιλάρη με το συμβόλαιο 411 της 19ης Ιουνίου 1857. Πρόκειται για την προέλευση του συγκεκριμένου ακινήτου, όχι για ημερομηνία κατασκευής.

  2. Μετά την κληρονομιά
    Η Μαριγώ είχε ήδη μερίδιο

    Η Μαριγώ αγοράζει ως συγκληρονόμος και συνιδιοκτήτρια. Με την αγορά συγκεντρώνει τα μερίδια που πωλούν οι συγγενείς της· δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ξένη αγοραστής.

  3. 6 Ιουλίου 1906
    500 γρόσια για τα πωλούμενα μερίδια

    Οι πωλητές δηλώνουν ότι έλαβαν 500 γρόσια από τη Μαριγώ για τα μερίδιά τους. Είναι το τίμημα αυτής της μεταβίβασης, όχι αποτίμηση ολόκληρου του ακινήτου.

Η πράξη του 1906 συνδέει μια παλιότερη αγορά με τα μερίδια των κληρονόμων. Δεν ταυτίζουμε το ακίνητο με άλλες οικογενειακές κατοικίες.
1906

Μια άλλη Μαριγώ γίνεται ιδιοκτήτρια.

Δίπλα στις αδελφές, ο ξάδελφος Γεώργιος του Αντωνίου — κατά το δέντρο, ο οινοπώλης που το 1898 αγόρασε την αποθήκη της μητέρας του.

Τριάντα χρόνια μετά το καρυδένιο σεντούκι της, η Αριέτα γράφεται εδώ χήρα. Και τέσσερις μήνες νωρίτερα, η Μαριγώ είχε προικίσει την αδελφή τους Αικατερίνη.

Στις 6 Ιουλίου 1906, η Μαριγώ, κόρη του Κωνσταντίνου, αγοράζει τα μερίδια των συγκληρονόμων της σε ένα ακίνητο στην Παλαιά Μητρόπολη. Η πράξη κατονομάζει τη μητέρα Μπατού, τις αδελφές και τον εξάδελφο Γεώργιο Αντωνίου. Τον Κωνσταντίνο Δημητρίου τον γράφει «πατέρα και θείο» των κληρονόμων: θείος είναι για τον Γεώργιο, γιο του Αντωνίου. Η λέξη ταιριάζει με όσα η μελέτη γράφει ως πιθανά, ότι ο Κωνσταντίνος και ο Αντώνιος ήταν αδέλφια· η πράξη δεν το λέει ρητά. Η αδελφή Αριέττα γράφεται πια χήρα του Παντελή Ντουρλουντάδου, και η Ελέγκω σύζυγος του Δημητρίου Σμυρνιούδη· για την Ελέγκω, που δεν ήξερε γράμματα, υπογράφει ο «Δ. Γ. Σμυρνιούδης». Στο ίδιο χαρτί συναντώνται η συγγένεια, η περιουσία και οι σταυροί όσων δεν γνώριζαν γραφή.

ΓΑΚ Χίου · περίληψη πράξης 5550, 6.7.1906
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: Κάτω ΠετράλωναΚάτω Πετράλωνα
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1906–1985

Ο Κωνσταντίνος και η συνέχεια.

Το 1906 γεννιέται ο Κωνσταντίνος στη Χίο· την ίδια χρονιά, στα Λιβάδια, οι παππούδες της Ζωής δίνουν σπίτι για τον γάμο των γονιών της.

Δύο ιστορίες ξεκινούν την ίδια χρονιά, σε διαφορετικά μέρη της Χίου. Σαράντα ένα χρόνια αργότερα, ο Κωνσταντίνος και η Ζωή παντρεύονται.

Το μικρότερο παιδί του Νικολάου και της Βιργινίας γεννιέται στη Χίο το 1906. Το 1947 παντρεύεται τη Ζωή Παγιάβλα στην Αθήνα. Μαζί αποκτούν τον Νικόλαο, τον Ιωάννη και τον Γεώργιο. Η αυθεντική φωτογραφία μάς φέρνει κοντά στον άνθρωπο πίσω από την εμπορική διαδρομή.

Από τις πηγές: γενεαλογική βάση · βιογραφία · ¶208
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το νήμα φτάνει πιο κοντά μας.

Από τα Λιβάδια στις επόμενες γενιές.
Η μητέρα της ΖωήςΔέσποινα ΒουδάκηΘάνατος περίπου το 1963
Λιβάδια · Αγία ΠαρασκευήΖωή Παγιάβλα + Κωνσταντίνος Ν.Γάμος · 1947 · ο Κωνσταντίνος Ν. είναι γιος του Νικολάου Χατζηδημητρίου
Τρεις γιοιΓιάννης · Νίκος · ΓιώργοςΑπό τον κλάδο του Νικολάου, τρεις διάδοχες εταιρείες κατά τον Βαρλά, σε διαδοχικές γενιές
Αδελφοί Καρδασιλάρη · 1931/1935
Κων. Καρδασιλάρης και Υιοί
Cardico
Γιάννης + ΛουκίαΣταμάτης · ΚωνσταντίνοςΟ Κωνσταντίνος ζήτησε την έρευνα
Τέσσερις γενιές· οι χρονολογίες και οι τόποι αντιστοιχούν μόνο στα πρόσωπα που κατονομάζονται. Οι τρεις εταιρείες αποδίδουν τη σύνοψη του Βαρλά για τον κλάδο του Νικολάου, όχι ενιαία νομική διαδοχή. Οι Αδελφοί Καρδασιλάρη (1931 και 1935) ανήκουν στη γενιά του Κωνσταντίνου Ν. και των αδελφών του, πριν γεννηθούν οι τρεις γιοι του.
  1. 28 Δεκεμβρίου 1947

    Ο Κωνσταντίνος Ν. (1906–1985) παντρεύεται τη Ζωή Παγιάβλα από τα Λιβάδια της Χίου στην Αγία Αικατερίνη, στα Κάτω Πετράλωνα. Η Ζωή πεθαίνει το 2005. Η ζωή τους περνά από τον Πειραιά, την Αθήνα και τη Γλυφάδα.

  2. Γιάννης · Νίκος · Γιώργος

    Οι τρεις γιοι συνεχίζουν την οικογενειακή διαδρομή. Στη μελέτη του 2026 ο Βαρλάς αναφέρει ως εν ζωή τον Γιώργο. Ο Γιάννης και η Λουκία Καρατζά αποκτούν τον Σταμάτη και τον Κωνσταντίνο, που ανέθεσε αυτή την έρευνα.

  3. Τα Λιβάδια της Ζωής

    Η γενεαλογική σημείωση θυμάται τη Ζωή Παγιάβλα στα Λιβάδια, στην Αγία Παρασκευή. Δεν προσδιορίζει ποια χρόνια έμενε εκεί.

  4. Δέσποινα Βουδάκη · περίπου το 1963

    Η μητέρα της Ζωής, Δέσποινα Βουδάκη, αναφέρεται ότι πέθανε περίπου το 1963. Η σημείωση δίνει εκτίμηση και όχι ακριβή ημερομηνία.

  5. Μια οδός στη μνήμη

    Η γενεαλογική σημείωση θυμάται τον Κωνσταντίνο Νικολάου να κατοικεί στην οδό Ομήρου. Δεν δίνει αριθμό, πόλη ή χρονολογία γι’ αυτή τη σύντομη ένδειξη.

  6. Από την ίδια οικογενειακή γραμμή

    Από τον κλάδο του Νικολάου Χατζηδημητρίου Καρδασιλάρη προέρχονται, κατά τον Βαρλά, τρεις μεγάλες διάδοχες εταιρείες: οι Αδελφοί Καρδασιλάρη, η Κων. Καρδασιλάρης και Υιοί και η Cardico. Η μελέτη τις συνδέει με πανελλαδική και διεθνή παρουσία. Πρόκειται για σύνοψη της οικογενειακής γραμμής, όχι για απόδειξη ενιαίας νομικής διαδοχής όλων των εταιρειών.

Περισσότερα ίχνη στην ίδια μελέτη
  1. Οι τόποι ακολουθούν τη δουλειά

    Ο Βαρλάς συνδέει τη διαδρομή του Κωνσταντίνου από τον Πειραιά και την Αθήνα στη Γλυφάδα με την εξέλιξη των επιχειρήσεων και τη γεωγραφία του αστικού κόσμου στην Αττική, όπως και για τον Ματθαίο. Περιγράφει τους τρεις γιους του Κωνσταντίνου ως τους πιο γνωστούς επιχειρηματίες της οικογένειας στην εποχή της μελέτης.

  2. Η άδεια και η τελετή

    Η μελέτη παραπέμπει στην άδεια γάμου 8661 της 20ής Δεκεμβρίου 1947 από το Γραφείο Γάμων της Μητροπόλεως Αθηνών. Χρονολογεί χωριστά τον γάμο του Κωνσταντίνου Ν. με τη Ζωή Παγιάβλα στις 28 Δεκεμβρίου, στην Αγία Αικατερίνη Κάτω Πετραλώνων. Η ημερομηνία της άδειας δεν αντικαθιστά την ημερομηνία της τελετής.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · οι εκτιμήσεις, τα κενά και οι υποθέσεις διατηρούνται ως τέτοια.
Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶153 · ¶208
Νικόλαος & ΠηνελόπηΓονείς της Δέσποινας · ισόβια διαμονή
Δέσποινα & ΓεώργιοςΤο νέο ζευγάρι · κύρια της προίκας η Δέσποινα
Ζωή ΠαγιάβλαΗ κόρη τους · σύνδεση από το οικογενειακό δέντρο
Σχηματικό σπίτι και οικογενειακή σύνδεση· όχι αναπαράσταση του πραγματικού κτιρίου.
Η συναίνεση, το σπίτι και οι όροι φροντίδας
  1. 27 Ιανουαρίου 1906
    Η Δέσποινα συμφωνεί.

    Οι γονείς δηλώνουν ότι έχουν ήδη τη συναίνεση της Δέσποινας. Ο Γεώργιος αποδέχεται τη συμφωνία: η προίκα θα βρίσκεται στην κατοχή του, αλλά θα ανήκει στη μελλοντική σύζυγό του και θα διέπεται από τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Προβλέπεται παράδοση μία ημέρα πριν από την τελετή και γάμος μέσα σε έναν χρόνο από τη συμφωνία. Αυτά είναι τα συμφωνημένα στάδια, όχι καταγραφή της ημέρας του γάμου. Στο πρωτότυπο υπογράφει και η Πηνελόπη Βουδάκη.

  2. Περιγραφή στην πράξη του 1906
    Το σπίτι και το πέρασμα.

    Το υποστατικό βρίσκεται στα Λιβάδια, στην ενορία του Αγίου Λουκά. Περιλαμβάνει χωράφι δύο οργυιών, σπίτι χτισμένο με δαπάνη του Νικολάου και πέρασμα στο οποίο έχει δικαίωμα διόδου και ο Στυλιανός Κουρουνιώτης, μόνος από τους τρίτους. Ανατολικά βρίσκεται το χωράφι του Κωστή Μαμά, δυτικά του Ζαφυρίου Μαμά, βόρεια του Στυλιανού Κουρουνιώτη και νότια αδιέξοδη οδός. Η προέλευση της ιδιοκτησίας παραπέμπει στο προικοσύμφωνο 21698 της ίδιας ημέρας και σε πιστοποιητικό του Γεροντοσυμβουλίου Λειβαδείων της προηγούμενης ημέρας.

  3. Όροι της συμφωνίας του 1906
    Δύο όροι προστασίας.

    Αν ο Γεώργιος αρνηθεί τον γάμο πριν ή στη λήξη της ετήσιας προθεσμίας, προβλέπεται αποζημίωση 400 χρυσών εικοσάφραγκων προς τη Δέσποινα μέσω της νόμιμης αρχής. Χωριστά, αν ο γάμος δεν δώσει παιδί ή το παιδί πεθάνει πριν από τη μητέρα του, η προίκα και τα παράφερνα πρέπει να επιστραφούν μετά τον θάνατο της συζύγου στους γονείς που την προίκισαν ή στους νόμιμους κληρονόμους τους. Για διαφορές αρμόδιο ορίζεται το Μ.Ε. Συμβούλιο της Μητρόπολης Χίου. Οι δύο όροι είναι υποθετικές προβλέψεις· οι πράξεις δεν καταγράφουν ότι ενεργοποιήθηκαν.

  4. 8 Ιουνίου 1907
    Η παραλαβή κρατά τον όρο των γονιών.

    Ο Γεώργιος δηλώνει ότι παρέλαβε το ακίνητο, τα 300 χρυσά εικοσάφραγκα και τα παράφερνα, με κυριότητα της Δέσποινας και με τη νομή του κτήματος να παραμένει στους γονείς της. Βεβαιώνει ότι δεν έχει άλλη απαίτηση για την προίκα. Η δήλωση γίνεται στο Μνημονείο της οδού Μητροπόλεως, ενώπιον του παντοπώλη Νικολάου Καρρά και του εμπόρου Δημητρίου Ξενάκη. Αυτή η μεταγενέστερη παραλαβή δεν προσδιορίζει την ημέρα της τελετής ούτε αποδεικνύει από μόνη της παραβίαση της αρχικής προθεσμίας.

ΒορράςΣτυλιανός Κουρουνιώτης
ΔύσηΖαφύριος Μαμάς
ΑνατολήΚωστής Μαμάς
ΝότοςΑδιέξοδη οδός
Σπίτι και χωράφι δύο οργυιών

Σχηματικά όρια, χωρίς κλίμακα ή ταύτιση με σημερινό οικόπεδο. Στο πέρασμα έχει δικαίωμα διόδου και ο Στυλιανός Κουρουνιώτης, μόνος από τους τρίτους. Η θέση του περάσματος δεν προσδιορίζεται και δεν σχεδιάζεται εδώ. Οι δύο οργυιές διατηρούνται χωρίς μετατροπή.

Η περιγραφή των ορίων είναι σχηματική, χωρίς κλίμακα ή σύγχρονη ταύτιση του οικοπέδου. Οι δύο οργυιές διατηρούνται όπως γράφονται στην πράξη, χωρίς μετατροπή. Τα 300 είναι η προίκα που δηλώνεται παραληφθείσα· τα 400 είναι αποζημίωση μόνο υπό προϋπόθεση. Το 1906 και το 1907 είναι οι ημερομηνίες των δύο πράξεων, όχι τεκμηριωμένη ημερομηνία γάμου.
1906–1907

Ένα σπίτι για δύο γενιές.

Η Δέσποινα αυτής της προίκας είναι η μητέρα της Ζωής Παγιάβλα, που το 1947 παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Νικολάου Καρδασιλάρη.

Από τα Λιβάδια η γραμμή φτάνει ως σήμερα: Δέσποινα, Ζωή (1918–2005), Ιωάννης (1951–2013), Κωνσταντίνος (γεν. 1981).

Στις 27 Ιανουαρίου 1906, ο ναυτικός Νικόλαος Βουδάκης και η Πηνελόπη Κουρουνιώτη συμφωνούν την προίκα της κόρης τους Δέσποινας για τον γάμο της με τον μηχανικό Γεώργιο Παγιάβλα. Προσφέρουν σπίτι με χωράφι στα Λιβάδια, 300 χρυσά εικοσάφραγκα, μια εικόνα και είδη του νοικοκυριού. Κρατούν όμως τη χρήση του κτήματος και το δικαίωμα να κατοικούν στο σπίτι όσο ζουν. Στις 8 Ιουνίου 1907 ο Γεώργιος βεβαιώνει την παραλαβή, με τον ίδιο όρο. Οι πράξεις αυτές δεν ορίζουν την πραγματική ημερομηνία του γάμου. Η Δέσποινα και ο Γεώργιος είναι οι γονείς της Ζωής Παγιάβλα, σύμφωνα με το οικογενειακό δέντρο.

ΓΑΚ Χίου · ΑΒΕ 1020, πράξεις 21700 και 21866 · γενεαλογική βάση

Τέλος κεφαλαίου 13 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14 · 1906–1912Η Μαριγώ στέκεται δίπλα στην αδελφή της.Περίπου 15 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Μαριγώ · η αδελφή
Αικατερίνη · δική της περιουσία
Πέτρος · ξυλουργός
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Μια αδελφή, μια υπόσχεση και η περιουσία της Αικατερίνης
  1. 12 Μαρτίου 1906
    Η Μαριγώ αναλαμβάνει την προίκα

    Στα συμφωνημένα περιλαμβάνονται περίπου δέκα οκάδες χάλκινα οικιακά σκεύη.

  2. Μία ημέρα πριν από την τελετή
    Η προγραμματισμένη παράδοση

    Η Μαριγώ υπόσχεται να παραδώσει την προίκα στον Πέτρο. Η πράξη δεν αποδεικνύει ότι παραδόθηκε.

  3. Μέσα σε έξι μήνες
    Η προγραμματισμένη τελετή

    Η προθεσμία αρχίζει από τη συμφωνία· δεν βεβαιώνει την ημέρα του γάμου.

  4. Κυριότητα και παραλαβή
    Η προίκα ανήκει στην Αικατερίνη

    Ο Πέτρος θα την κρατούσε στην κατοχή του, αλλά η κυριότητα θα ανήκε στην Αικατερίνη. Θα δήλωνε την παραλαβή με χωριστή μνημονική πράξη· τέτοια παραλαβή δεν επιβεβαιώνεται εδώ.

Αν αρνηθεί τον γάμο
30 οθωμανικές λίρες προς την Αικατερίνη

Αν ο Πέτρος αρνηθεί πριν ή κατά τη λήξη του εξαμήνου, προβλέπεται αποζημίωση μέσω της νόμιμης αρχής. Δεν τεκμηριώνεται ότι ενεργοποιήθηκε η ρήτρα.

Οι στάσεις αποδίδουν υποχρεώσεις και δικαιώματα της συμφωνίας, όχι βεβαιωμένα μεταγενέστερα γεγονότα. Η προίκα των 20 χρυσών εικοσάφραγκων και η ενδεχόμενη αποζημίωση των 30 οθωμανικών λιρών είναι διαφορετικοί όροι.
12.3.1906

Η Μαριγώ στέκεται δίπλα στην αδελφή της.

Το 1876 την Αριέτα την προίκιζε ο πατέρας τους Κωνσταντίνος· το 1906 την Αικατερίνη την προικίζει η αδελφή της Μαριγώ.

Τέσσερις μήνες αργότερα η ίδια Μαριγώ αγοράζει τα μερίδια των συγκληρονόμων της· σε εκείνη την πράξη ο Κωνσταντίνος γράφεται «πατέρας» των κληρονόμων. Ήδη το 1896 η Μαριγώ δάνειζε δικά της χρήματα.

Στο προικοσύμφωνο της Αικατερίνης Κωνσταντίνου Καρδασιλάρη, τη συμφωνία αναλαμβάνει η αδελφή της Μαριγώ, έχοντας τη συναίνεσή της. Ο μέλλων σύζυγος είναι ο ξυλουργός Πέτρος Νικολάου Μάντικας. Η Μαριγώ υπόσχεται είκοσι χρυσά εικοσάφραγκα, εικόνα, σεντούκι, καθρέπτη, χάλκινα σκεύη και ρούχα. Το συμβόλαιο διευκρινίζει ότι η προίκα θα παραμείνει στην κυριότητα της Αικατερίνης. Η τελετή προβλέπεται μέσα σε έξι μήνες, χωρίς να βεβαιώνεται εδώ η ημέρα που έγινε. Μια αδελφική σχέση γίνεται ορατή μέσα από μια πράξη φροντίδας.

ΓΑΚ Χίου · πράξη 21722, 12.3.1906
Φαιναρέτη · ισόβια φροντίδα
Τέσσερις γιοι · ευθύνη
Κόρες · πρόνοια
Διαθήκη 1631 · 12 Απριλίου 1906
Πρώτα η φροντίδα · η διανομή με όρους
Όσο ζει η Φαιναρέτη
Φαιναρέτη

Διαχείριση και επικαρπία μόνο της ακίνητης περιουσίας

Χωρίς δικαίωμα μεταβίβασης μέρους της

Τέσσερις γιοι · υποχρέωση φροντίδας

Πέτρος · Δημήτριος · Ματθαίος · Μικέ

  • Συντήρηση της μητέρας και από δικά τους χρήματα
  • Φροντίδα των ανύπαντρων αδελφών ώσπου να αποκατασταθούν
Μετά τον θάνατο και των δύο γονέων
Η υπόλοιπη περιουσία μοιράζεται εξίσου στους τέσσερις γιους
Τρεις ανύπαντρες κόρες
Ελένη · Ευαγγελία · Θεοδώρα

350 χρυσά εικοσάφραγκα στην καθεμία · 300 μετρητά+ 50 παράφερνα

Η πράξη γράφει επίσης συνολικά 750· η ασυμφωνία με τα 350 στην καθεμία παραμένει

Τέσσερις παντρεμένες κόρες
Βιργινία · Μαρκέλα · Ροδόκλεια · Αθηνά

Ήδη προικισμένες · 5 χρυσά εικοσάφραγκα στην καθεμία

Σχηματική απόδοση των όρων της διαθήκης, όχι απόδειξη καταβολής ή μεταβίβασης. Δεν δίνεται εδώ χρόνος θανάτου ή πραγματικής διανομής.
Το σχέδιο φροντίδας του Ιωάννη Ξενάκη · 1906
  1. Η Φαιναρέτη κρατά τη διαχείριση

    Όσο ζει, έχει τη διαχείριση και την επικαρπία μόνο της ακίνητης περιουσίας, χωρίς δικαίωμα να μεταβιβάσει μέρος της. Οι γιοι οφείλουν να τη συντηρούν και από δικά τους χρήματα.

  2. Τέσσερις κόρες που είχαν ήδη προικιστεί
    5 χρυσά εικοσάφραγκα στην καθεμία

    Η Βιργινία, η Μαρκέλα, η Ροδόκλεια και η Αθηνά ορίζονται κληρονόμοι για πέντε χρυσά εικοσάφραγκα η καθεμία. Ο πατέρας γράφει ότι τις είχε ήδη προικίσει πέρα από το κληρονομικό μερίδιο που θα τους άφηνε.

  3. Τρεις κόρες που δεν είχαν ακόμη παντρευτεί
    350 στην καθεμία · 300 μετρητά + 50 παράφερνα

    Για την Ελένη, την Ευαγγελία και τη Θεοδώρα προβλέπει 350 χρυσά εικοσάφραγκα στην καθεμία: 300 σε μετρητά και 50 για παράφερνα. Η μνηστεία συνδέεται με τη συναίνεση της μητέρας και των αδελφών τους. Αργότερα η ίδια πράξη γράφει συνολικά 750, ενώ επαναλαμβάνει 350 για καθεμία· η ασυμφωνία παραμένει.

  4. Τέσσερις γιοι, κοινή ευθύνη
    Πέτρος · Δημήτριος · Ματθαίος · Μικέ

    Οι τέσσερις γιοι μοιράζονται εξίσου την υπόλοιπη περιουσία μετά τον θάνατο και των δύο γονέων. Οφείλουν να έχουν τις ανύπαντρες αδελφές τους να μένουν μαζί τους και με τη μητέρα τους, και να τις φροντίζουν άνετα και αξιοπρεπώς ώσπου να αποκατασταθούν.

Προβλέψεις της διαθήκης, όχι αποδείξεις καταβολής. Τα χρυσά εικοσάφραγκα και η ασυμφωνία 750 / 350 στην καθεμία διατηρούνται όπως γράφονται.
Οι άνθρωποι και οι όροι της διαθήκης
  1. Επτά μάρτυρες στο Μνημονείο

    Η πράξη τοποθετεί τον Ιωάννη Ξενάκη ενώπιον του Αντωνίου Μ. Σαρίκα, στο Μνημονείο της οδού Μητροπόλεως, στο κατάστημα των Ορθοδόξων Σχολείων Χίου. Κατονομάζει επτά μάρτυρες: Λεωνίδα Χαλκούση, Χρήστο Μαρτάκη, Ιωάννη Μαρή, Παναγιώτη Χανδρή και Αλέξανδρο Μαρινάκη, εμπόρους· Ιωάννη Πατρώνα, πράκτορα· και Δημήτριο Κουρπά, διευθυντή αμαξών. Στην καταληκτική μεταγραφή ο Μαρτάκης εμφανίζεται ως Χριστόφορος. Ο μνήμων δηλώνει ότι βεβαιώθηκε για σώας φρένας μετά από συνομιλίες και όρκισε τους μάρτυρες για μυστικότητα έως τον θάνατο του διαθέτη. Αυτές είναι δηλώσεις της πράξης, όχι ιατρική πιστοποίηση ή απόδειξη τήρησης της μυστικότητας· δεν ταυτίζουμε τους μάρτυρες με άλλο οικογενειακό κλάδο.

  2. Τα πρόσωπα που κατονομάζει

    Η διαθήκη γράφει τη Φαιναρέτη ως σύζυγο του Ιωάννη, το γένος Πέτρου Μαρή. Για τις παντρεμένες κόρες κατονομάζει τη Βιργινία ως σύζυγο του Νικολάου Καρδασιλάρη, τη Μαρκέλα του Ανδρέου Ρο[δ]άκη, τη Ροδόκλεια του Αλεξάνδρου Ντούλου και την Αθηνά του Δημητρίου Βουλγαράκη. Έτσι γράφονται στο χειρόγραφο· η παραδομένη μεταγραφή έχει «Ρωξάνη» και «Βουλγαράξη», και το τρίτο γράμμα του πρώτου επωνύμου μένει αβέβαιο. Διατηρούμε τις γραφές της πηγής, χωρίς νέες ημερομηνίες γάμου ή αυθαίρετες συνδέσεις με άλλες εγγραφές.

  3. Φροντίδα και συμφωνημένοι χρόνοι

    Για τη Φαιναρέτη η πράξη προβλέπει καλλιέργεια και περιποίηση των ακινήτων υπό την επίβλεψη των γιων· μετά τον θάνατό της, εκείνοι οφείλουν κηδεία, μνημόσυνα και ψυχικά κατά την εκκλησιαστική τάξη. Τα κληροδοτήματα των παντρεμένων θυγατέρων είναι πληρωτέα αμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα, ενώ η προίκα καθεμιάς από τις τρεις ανύπαντρες είναι πληρωτέα την παραμονή του νόμιμου γάμου της. Πρόκειται για υποχρεώσεις και χρόνους της διαθήκης, όχι απόδειξη ότι έγιναν πληρωμές, γάμοι ή τελετές. Η ήδη σημειωμένη ασυμφωνία 750 συνολικά / 350 στην καθεμία δεν διορθώνεται.

  4. Ένας όρος για τα μερίδια

    Αν πέθαινε κάποια από τις τρεις ανύπαντρες κόρες ή κάποιος από τους τέσσερις γιους άγαμος ή χωρίς νόμιμο κληρονόμο, η πράξη προβλέπει να προστεθεί το μερίδιο του εκλιπόντος ισόποσα στα μερίδια των γιων που θα απέμεναν. Η υπόθεση αφορά μόνο αυτά τα επτά αναφερόμενα πρόσωπα, όχι τις ήδη παντρεμένες κόρες. Δεν βεβαιώνει ότι συνέβη τέτοιος θάνατος ή αναδιανομή.

  5. Το τελευταίο κληροδότημα

    Όταν ο μνήμων τον ρωτά για ελεημοσύνες ή κληροδοτήματα σε ναούς και φιλανθρωπικά ή εκπαιδευτικά καταστήματα, ο Ιωάννης ζητά από τους γιους του να δώσουν αμέσως μετά τον θάνατό του δέκα χρυσά εικοσάφραγκα στον Άγιο Ματθαίο Κοφινά και όπου αλλού εκείνοι εγκρίνουν, για ανάπαυση της ψυχής του. Η πράξη δεν δίνει εδώ δεύτερο ποσό ή άλλον συγκεκριμένο αποδέκτη. Είναι εντολή, όχι απόδειξη δωρεάς.

  6. Η προσωπική παράκληση στο τέλος

    Ο Ιωάννης κλείνει την τελευταία του θέληση ζητώντας συγχώρεση των αμαρτημάτων του από Θεό και ανθρώπους, ως καλός χριστιανός. Η καταληκτική διατύπωση δηλώνει ότι η διαθήκη συντάχθηκε χωρίς διακοπή και διαβάστηκε ευκρινώς και εντόνως στον διαθέτη και στους μάρτυρες. Δεν συνάγουμε συγκεκριμένη διαμάχη, συμφιλίωση ή πιστοποίηση αυθεντικότητας των υπογραφών.

Επιλεγμένες λεπτομέρειες της διαθήκης 1631 του 1906· οι όροι δεν αποδεικνύουν καταβολή, τέλεση ή αναδιανομή. Διατηρούνται οι αποκλίσεις ποσών και οι διαφορετικές γραφές ονομάτων της πηγής.
12.4.1906

Μια διαθήκη που κοιτάζει όσους μένουν.

Ο γαμπρός που παρέλαβε το 1892 τα 550 χρυσά εικοσάφραγκα της Βιργινίας γίνεται το 1906 εκτελεστής της διαθήκης του πεθερού του.

Στο δέντρο ο Ιωάννης έχει δώδεκα παιδιά, τέσσερις γιους και οκτώ κόρες· η Βιργινία είναι μία από τις οκτώ.

Ο Ιωάννης Γεωργίου Ξενάκης, πατέρας της Βιργινίας που παντρεύτηκε τον Νικόλαο Καρδασιλάρη, ορίζει ότι η σύζυγός του Φαιναρέτη θα διαχειρίζεται και θα απολαμβάνει μόνο την ακίνητη περιουσία όσο ζει. Οι τέσσερις γιοι του οφείλουν να τη φροντίζουν και να μεριμνούν για τις ανύπαντρες αδελφές τους. Την εκτέλεση της διαθήκης εμπιστεύεται σε δύο γαμπρούς του, τον Νικόλαο Καρδασιλάρη και τον Δημήτριο Βουλγαράκη. Πίσω από τη διανομή της περιουσίας υπάρχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο οικογενειακής φροντίδας.

ΓΑΚ Χίου · διαθήκη 1631, 12.4.1906
Το ίδιο το σχέδιο του 1908Αυθεντικό σχέδιο του 1908 για το περιβόλι των κληρονόμων Περικλέους Καρδασιλάρη στον Τάλλαρο, με οικία, στέρνες και διόδους.

ΓΑΚ Χίου · ΑΒΕ 1025, φ. 12–13 · 25 Ιανουαρίου 1908 · αυθεντικό αρχειακό σχέδιο.

  1. Το μερίδιο της οικογένειας

    Στα δυτικά βρίσκεται το μερίδιο των κληρονόμων του Περικλή, με την οικία τους. Το διανεμητήριο λέει ότι την είχαν χτίσει με δικά τους έξοδα.

  2. Το νερό δεν χωρίζεται

    Το σχέδιο δείχνει δύο στέρνες και τις εγκαταστάσεις των μαγκανοπήγαδων. Η διανομή αφήνει πηγάδια, στέρνες, φούρνο και διόδους κοινά.

  3. Μια είσοδος που εξυπηρετεί και γειτόνισσα

    Η είσοδος είναι συντροφική με τη Μυρόπη Τσόκου. Η πράξη διατηρεί το δικαίωμά της να περνά προς τον αχυρώνα της.

Το αυθεντικό σχέδιο του 1908 διαβάζεται μαζί με την πράξη διανομής: ξεχωριστά μερίδια, κοινό νερό και περάσματα.
1908

Η γη μοιράζεται. Ο φούρνος μένει κοινός.

Δεύτερη φορά στο αρχείο ένα περιβόλι χωρίζεται στα δύο και το νερό μένει κοινό: στη Σεριώτισσα το 1900, εδώ στον Τάλλαρο το 1908.

Η Κατερνώ είναι η Αικατερίνη Μελέκου του προικοσυμφώνου του 1887. Τα παιδιά της λέγονται Αργυρώ και Αντώνιος, όπως η γιαγιά και ο πατέρας του Περικλή στο δέντρο.

Μετά τον θάνατο του Περικλή Αντωνίου, η Κατερνώ Μελέκου και τα παιδιά τους Αργυρώ, Αντώνιος και Δημήτριος μοιράζονται με τον Παναγιώτη Μελέκο το περιβόλι στον Τάλλαρο, στην ενορία Αγίου Πολυκάρπου. Η οικογένεια παίρνει το δυτικό τμήμα με το σπίτι που είχε χτίσει με δικά της έξοδα. Ο γεωμέτρης καταγράφει όμως μια κοινή καθημερινότητα: πηγάδια, στέρνες, φούρνος, δίοδοι και είσοδος παραμένουν κοινά. Για δέκα χρόνια ο Παναγιώτης μπορεί να στεγάζει τα ζώα και τα άχυρά του στον χώρο κάτω από το σπίτι. Στο περιθώριο της πράξης, ο μνήμονας σημειώνει ότι ο τίτλος του περιβολιού είχε καταχωριστεί στο Μνημονείο με αριθμό 5689, στις 9 Νοεμβρίου 1907. Το σχέδιο του γεωμέτρη γράφει και το μέτρο ολόκληρου του περιβολιού: τριάντα πέντε οργυιές και πέντε δάκτυλα. Η διανομή συντάσσεται στις 25 Ιανουαρίου και καταχωρίζεται την 1η Φεβρουαρίου 1908.

ΓΑΚ Χίου · διανεμητήριο 20840
19.4.1908 · τίτλος · 40 λίρες
22.4.1908 · πώληση · 108 εικοσάφραγκα
Σχηματική απόδοση των στοιχείων του εγγράφου· όχι απεικόνιση σωζόμενων αντικειμένων.
Δύο πράξεις για ένα σπίτι
  1. 19 Απριλίου 1908
    Ο τίτλος θυμάται την προηγούμενη οφειλή.

    Η καταχώριση 5738 αναφέρει ότι η οικία πωλήθηκε για χρέος του Παντελή Ιωάννου Καλεώδη και αγοράστηκε από τον Παντελή Δημητρίου Καρδασιλάρη μέσω του εκτελεστικού τμήματος. Πρόσθετη σημείωση στην ίδια καταχώριση γράφει ότι ο Καλεώδης είχε το σπίτι από αγορά της 10ης Αυγούστου 1878 (πράξη 2584): τριάντα χρόνια αργότερα το χάνει για χρέος. Οι δύο Παντελήδες έχουν διαφορετικά πατρώνυμα· η πράξη δεν τους ταυτίζει. Το όνομα του οφειλέτη θυμίζει τον σύζυγο της αδελφής του αγοραστή, Πολυξένης, τον Παντολέοντα Ι. Κολαιώδη ή Καλεώδη του προικοσυμφώνου του 1876· η ταύτιση δεν επιβεβαιώνεται. Ο τίτλος καταχωρίζεται στο Μνημονείο από τον Γεώργιο Π. Καναλά.

  2. 22 Απριλίου 1908
    Η γη, το κτίσμα και η παραλαβή του τιμήματος.

    Ο έμπορος Παντελής πωλεί ολόκληρη τη γη και την οικοδομή, μαζί με τα δικαιώματά της, στον παντοπώλη Γεώργιο Μιχαήλ Άμαντο. Δηλώνει ότι έλαβε ακέραια τα 108 χρυσά εικοσάφραγκα και παρέδωσε την κυριότητα και κατοχή. Το συμβόλαιο περιγράφει το σπίτι ελεύθερο από χρέος, υποθήκη, αξίωση ή μίσθωση τρίτου. Η πράξη γίνεται ενώπιον των εμπόρων Φωτίου Λαγούτη και Βασιλείου Κωσταρίδη. Πρόκειται για τους όρους του 1908, χωρίς βεβαίωση σημερινής κυριότητας.

19 Απριλίου · καταχώριση 5738
ΈμπροσθενΟδός (Απλάδα)
ΌπισθενΧωράφια κληρονόμων Λεωνή Μανάρα
ΔεξιάΚτήμα κληρονόμων Λεμονά
ΑριστεράΟικία κληρονόμων Ιωάννου Λαζαράκη
Η οικία στον Άγιο Συμεών
22 Απριλίου · πώληση 5740
ΈμπροσθενΟδός (Απλάδα) και οικία κληρονόμων Ιωάννου Λαζαράκη
ΌπισθενΚτήμα κληρονόμων Λεμονά
ΔεξιάΚτήμα κληρονόμων Λεμονά
ΑριστεράΧωράφι κληρονόμων Λιωνή Μανάρα
Η ίδια οικία κατά την πώληση

Οι δύο πράξεις δίνουν διαφορετική διάταξη των γειτόνων. Κρατάμε κάθε περιγραφή χωριστά. Το «έμπροσθεν», «όπισθεν», «δεξιά» και «αριστερά» είναι οι σχετικές θέσεις του εγγράφου, χωρίς αντιστοίχιση με βορρά ή άλλα σημεία του ορίζοντα, κλίμακα ή σημερινό οικόπεδο.

Τα διαφορετικά νομίσματα παραμένουν χωριστά, χωρίς υπολογισμό κέρδους. Η χειρόγραφη καταχώριση 5738 παραπέμπει σε τίτλο 77 της 19ης Απριλίου 1324 του οθωμανικού έτους, όπως δίνει και η παραδομένη μεταγραφή. Δεν γίνεται ημερολογιακή μετατροπή. Στο περιθώριο της 5740 σημειώνεται έκδοση τίτλου 10 στις 6 Μαΐου 1324. Αυτές είναι αναφορές των πράξεων· οι ίδιοι οι οθωμανικοί τίτλοι δεν εξετάστηκαν εδώ.
1908

Ένα άλλο σπίτι, στον Άγιο Συμεών.

Στις 19 Απριλίου 1908 το σπίτι γράφεται στον Παντελή· στις 22 Απριλίου πωλείται σε παντοπώλη. Τρεις μέρες στο όνομά του.

Το σπίτι στον Άγιο Συμεών ήρθε σε αυτόν μέσα από αναγκαστική εκτέλεση και έφυγε αμέσως. Πολύ διαφορετικό από το σπίτι στον Ταξιάρχη του 1905, που συνόρευε με το δικό του περιβόλι.

Μια χωριστή σειρά πράξεων αφορά σπίτι στον Άγιο Συμεών, στην ενορία Αγίου Ιωάννου Θεολόγου. Στις 19 Απριλίου 1908 καταχωρίζεται στον Παντελή τίτλος αγοράς μέσω αναγκαστικής εκτέλεσης, με τίμημα σαράντα οθωμανικές λίρες. Στις 22 Απριλίου το σπίτι πωλείται στον παντοπώλη Γεώργιο Μιχαήλ Άμαντο για 108 χρυσά εικοσάφραγκα. Είναι διαφορετικό ακίνητο από το κτήμα του 1905. Τα δύο ποσά δεν συγκρίνονται ως κέρδος, επειδή δίνονται σε διαφορετικά νομίσματα.

ΓΑΚ Χίου · πράξεις 5738 και 5740
  1. 30 Νοεμβρίου 1908George Houlis

    Γέννηση · «Constantinople, Turkey» στην καταχώριση

  2. 1913Tosca Hein (born Houlis)

    Γέννηση · ο θάνατος δεν χρονολογείται

  3. 1919Aspasia Maria “Bobby” Wyant (born Houlis)

    Γέννηση

  4. 2 Αυγούστου 1981George Houlis

    Θάνατος · Αθήνα

  5. 1998Nanoula Houlis (born Syrrou)

    Θάνατος · δεν δίνεται τόπος

  6. 2009Aspasia Maria “Bobby” Wyant (born Houlis)

    Θάνατος · δεν δίνεται τόπος

  1. 1908 → 1998 · έτη στις καταχωρίσεις
    Ο George και η Nanoula

    Η καταχώριση του George Houlis δίνει γέννηση στις 30 Νοεμβρίου 1908, στην «Constantinople, Turkey», και θάνατο στις 2 Αυγούστου 1981, στην Αθήνα. Σύζυγός του αναγράφεται η Nanoula Houlis, το γένος Syrrou, με θάνατο το 1998 και άγνωστη χρονολογία γέννησης. Πρόκειται για στοιχεία του παραδομένου οικογενειακού δέντρου, χωρίς να έχουν εξεταστεί ληξιαρχικές πράξεις.

Οι σχέσεις που δηλώνουν οι εκτυπώσεις · χωρίς ημερομηνίες
  1. Σχέσεις στην καταχώριση · χωρίς ημερομηνίες γάμου
    Η Penelope και τα τρία παιδιά που κατονομάζονται

    Η καταχώριση του Sarandis αναφέρει ως σύζυγο την Penelope Houlis, το γένος Molfesi. Κατονομάζει τα παιδιά τους: George Houlis, Tosca Hein, το γένος Houlis, και Aspasia Maria «Bobby» Wyant, το γένος Houlis. Η καταχώριση του George ονομάζει επίσης την Tosca και την Aspasia ως αδελφές του. Οι ημερομηνίες γάμου δεν δίνονται· ορισμένα άλλα ονόματα παραμένουν ιδιωτικά στις εκτυπώσεις.

  2. Χωρίς χρονολογία στην καταχώριση
    Η Χίος και ένα μητρικό όνομα που λείπει

    Ο Sarandis Houlis καταγράφεται ως γεννημένος στη Χίο, χωρίς έτος ή ημερομηνία. Οι γονείς του αναγράφονται ως «Άγνωστο Houlis» και «XX Houlis (born Kardasilari)». Η μητέρα του δεν έχει αναγνωρίσιμο μικρό όνομα σε αυτή την πηγή. Δεν έχει επιβεβαιωθεί αντιστοίχιση με πρόσωπο ή κλάδο της κύριας γενεαλογίας.

Σχηματική απόδοση των σχέσεων που δηλώνουν οι παραδομένες εκτυπώσεις· η σύνδεση με την κύρια γενεαλογία δεν έχει επιβεβαιωθεί.
1908 → 2009 · καταχωρισμένες ημερομηνίες

Η γραμμή του Sarandis Houlis

Δύο παραδομένες εκτυπώσεις MyHeritage κρατούν ονόματα από την οικογένεια του Sarandis Houlis. Η μητέρα του αναγράφεται με το γένος Kardasilari, χωρίς μικρό όνομα. Οι σχέσεις και οι ημερομηνίες που ακολουθούν είναι στοιχεία αυτού του οικογενειακού δέντρου· η σύνδεσή του με την κύρια γενεαλογία παραμένει αταυτοποίητη.

Το δέντρο υποβλήθηκε από μέλος του MyHeritage και δεν αποτελεί εδώ εξέταση πρωτότυπων ληξιαρχικών πράξεων. Δεν εξάγουμε διαδρομή μετανάστευσης από τόπους γέννησης και θανάτου.

Παραδομένες εκτυπώσεις MyHeritage · George Houlis και Sarandis Houlis
  1. Γεώργιος & ΔέσποιναΟι γονείς στο οικογενειακό δέντρο
  2. Ζωή & ΝικόλαοςΔύο παιδιά · δύο σύντομες μαρτυρίες
Το σχέδιο δείχνει μόνο την καταγεγραμμένη οικογένεια, όχι την ατεκμηρίωτη σκηνή της απώλειας.
1911 · ο Νικόλαος · άλλες αναμνήσεις αχρονολόγητες

Πριν από το κοινό τους σπίτι, οι μνήμες της Ζωής.

Η Ζωή ήταν τεσσάρων όταν, κατά τη σημείωση, πέθανε ο πατέρας της· στην καρτέλα του γάμου της το 1947 γράφεται ακόμη το όνομά του: Γεώργιος.

Με το 1918 του δέντρου ως έτος γέννησης της Ζωής, τα τέσσερα χρόνια της σημείωσης οδηγούν γύρω στο 1922· η σημείωση δεν δίνει ημερομηνία, κι εμείς δεν τη συμπληρώνουμε.

Ο Γεώργιος Ιωάννου Παγιάβλας και η Δέσποινα Βουδάκη είναι οι γονείς της Ζωής και του Νικολάου. Μια σύντομη οικογενειακή σημείωση αναφέρει ότι ο Γεώργιος πέθανε όταν η κόρη του ήταν τεσσάρων ετών. Δεν δίνει ασφαλή ημερομηνία ή ανεξάρτητη επιβεβαίωση. Για τον αδελφό της, Νικόλαο, γεννημένο στη Χίο το 1911, σώζεται και η αναφορά ότι έκανε παρέα με τον Γεώργιο Κουτσοδόντη. Η ίδια σημείωση, στην καρτέλα του Γεωργίου, γράφει και «1880 γεν.» με παραπομπή στο μητρώο αρρένων (αρ. 127)· είναι το έτος γέννησής του όπως το σημειώνει η καρτέλα, όχι βεβαιωμένο από ληξιαρχική πράξη.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
Χίος · συμφωνίαΚατάνια · κατοικία
Δημήτριος + Αμαλία · 1912
Η συναίνεση, η κυριότητα και η παραλαβή
  1. 30 Ιουλίου 1912
    Με τη συναίνεση της Αμαλίας.

    Η συμφωνία συντάσσεται στις επτά το απόγευμα στο σπίτι του Κωνσταντίνου Ζαφειράκη, στην ενορία της Αγίας Μαρίνας Εγκρεμού. Η Μαριγώ μνηστεύει την κόρη της με τη ρητή συναίνεση της ίδιας της Αμαλίας. Παρουσιάζεται η άδεια αρραβώνα 275 της Μητρόπολης Χίου, με ημερομηνία 30 Ιουλίου 1912. Η προίκα περιλαμβάνει 500 εικοσάφραγκα, έπιπλα, σκεύη και φορέματα της νύφης. Η πράξη διαβάζεται ενώπιον των μαρτύρων Νικολάου Μαυριδόγλου και Λουκά Κάβουρα.

  2. Όροι της συμφωνίας του Ιουλίου 1912
    Η προίκα παραμένει δική της.

    Ο Δημήτριος δέχεται τον αρραβώνα και την προίκα. Θα την έχει στην κατοχή του, αλλά η κυριότητα ανήκει στη μελλοντική σύζυγό του· προβλέπεται να διέπεται από τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Η συμφωνία προγραμματίζει τον γάμο μετά από έξι μήνες και χωριστή πράξη παραλαβής λίγο πριν. Αν ο γαμπρός αρνηθεί τον γάμο πριν ή κατά τη λήξη της εξάμηνης προθεσμίας, οφείλει στην Αμαλία αποζημίωση 250 εικοσάφραγκων μέσω της εκκλησιαστικής αρχής. Πρόκειται για όρο υπό προϋπόθεση, όχι για καταγεγραμμένη άρνηση ή καταβολή αποζημίωσης.

  3. 29 Σεπτεμβρίου 1912
    Μια χωριστή απόδειξη παραλαβής.

    Στις δέκα το πρωί ο Δημήτριος δηλώνει ότι παρέλαβε και τα 500 εικοσάφραγκα και όλα τα παράφερνα, χωρίς άλλη απαίτηση για την προίκα από την πεθερά του, Μαριγώ Ζαφειράκη. Η δήλωση γίνεται στο Μνημονείο, στην οδό Μητροπόλεως, μέσα στο κατάστημα των ορθόδοξων σχολείων, με μάρτυρες τον Ανδρέα Ι. Πολεμίδη και τον Κωνσταντίνο Ξυλοπόδη. Η παραλαβή του Σεπτεμβρίου τεκμηριώνεται· η ημέρα του γάμου δεν προσδιορίζεται από τις δύο πράξεις.

Τα 500 εικοσάφραγκα είναι η συμφωνημένη και κατόπιν δηλωμένη παραληφθείσα προίκα. Τα 250 αφορούν μόνο τη ρήτρα ενδεχόμενης άρνησης γάμου. Το εξάμηνο είναι προγραμματισμός του συμφωνητικού, όχι τεκμήριο τελετής. Οι πράξεις 22450 και 22479 διατηρούνται ως χωριστά στάδια.
1912

Μια οικογενειακή σύνδεση με την Κατάνια.

Ο γαμπρός από την Κατάνια είναι γιος της Δεσποινούς, που το 1871 είχε πάρει από τον πατέρα της 17.000 γρόσια και μια γκαρνταρόμπα.

Το όνομα της νύφης, Αμαλία, ξαναβρίσκεται στο δέντρο στην εγγονή του ζευγαριού, την Αμαλία Χούλη.

Στη συμφωνία για τον γάμο του με την Αμαλία Κωνσταντίνου Ζαφειράκη, ο Δημήτριος Σταματίου Χούλης δηλώνεται κάτοικος Κατάνιας της Ιταλίας, προσωρινά στη Χίο. Είναι ο γιος της Δεσποινούς Καρδασιλάρη που συναντάμε στην οικογενειακή έρευνα. Στις 30 Ιουλίου 1912 η μητέρα της Αμαλίας, Μαριγώ, υπόσχεται 500 εικοσάφραγκα και είδη του νέου νοικοκυριού. Η παραλαβή καταγράφεται στις 29 Σεπτεμβρίου. Έτσι, δύο πράξεις στη Χίο διασώζουν έναν δεσμό της οικογένειας με τη Σικελία· δεν μας δίνουν όμως την ακριβή ημέρα του γάμου.

ΓΑΚ Χίου · πράξεις 22450 και 22479
  1. 17.1.1912 → 1919/1921 · Περικλής
  2. 16.11.1912 → 8.9.1913 · Αντώνιος, εθελοντής
  3. 1.5.1921 → 17.8.1922 · Αντώνιος
Σχηματικό χρονολόγιο υπηρεσίας από δακτυλογραφημένες περιλήψεις· όχι απεικόνιση προσώπων ή μαχών.
1912 → 1922

Δύο Καρδασιλάρηδες με τη στολή.

Ο Αντώνιος, υποδηματοποιός, φοράει δύο φορές τη στολή· απολύεται τον Αύγουστο του 1922, τη χρονιά που γεννιέται ο γιος του Ιωάννης.

Κατά το δέντρο, ο Ιωάννης είναι πατέρας του Παναγιώτη, που η μαρτυρία θυμάται «γέννημα θρέμμα Πειραιώτη». Πού ακριβώς δένει ο κλάδος στο παλαιότερο δέντρο, δεν το ξέρουμε ακόμη.

Οι δακτυλογραφημένες περιλήψεις στρατολογικών μητρώων κρατούν δύο διαδρομές. Ο Περικλής του Δημητρίου, γεννημένος το 1885 κατά το μητρώο, ο σιγαροποιός της Αθήνας, υπηρετεί από τις 17 Ιανουαρίου 1912 έως το 1919 ή το 1921 — η πηγή γράφει και τις δύο χρονιές. Ο Αντώνιος του Δημητρίου και της Χρυσάνθης, γεννημένος στη Χίο το 1883, υποδηματοποιός στην Αθήνα, κατατάσσεται εθελοντής στο 1ο Σύνταγμα Πεζικού στις 16 Νοεμβρίου 1912 και απολύεται στις 8 Σεπτεμβρίου 1913. Ξαναπαρουσιάζεται την 1η Μαΐου 1921 και απολύεται στις 17 Αυγούστου 1922. Σύμφωνα με τη γενεαλογική βάση, είναι πατέρας του Ιωάννη (1922–2001). Και οι δύο γράφονται «του Δημητρίου», αλλά οι πηγές δεν δείχνουν αν πρόκειται για τον ίδιο πατέρα. Η γενεαλογική βάση τοποθετεί τον Περικλή ως γιο του Δημητρίου Αντωνίου, εγγονό του Αντωνίου και της Μαριγώς Δαμαλά· η στρατολογική περίληψη δεν το επιβεβαιώνει. Για τον Αντώνιο δεν είναι ακόμη γνωστό πού συνδέεται ο κλάδος του με το παλαιότερο δέντρο.

Υπηρεσία Στρατολογικών Αρχείων · δακτυλογραφημένες περιλήψεις στη γενεαλογική βάση και στην παραδομένη μεταγραφή στρατολογικών αρχείων

Τέλος κεφαλαίου 14 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15 · 1913–1915Όταν η πόλη συγκεντρώνει βοήθεια.Περίπου 9 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Η ανακοίνωση της επιτροπής εράνου στη Νέα Χίο
Καταστήματα & εργαζόμενοιΕπιτροπή εράνουΤραυματίες & οικογένειες
Αυθεντικό απόκομμα από την παράδοση.
1913

Όταν η πόλη συγκεντρώνει βοήθεια.

Το καλοκαίρι του 1913, η «Νέα Χίος» δημοσιεύει έκκληση για τους τραυματίες και τις οικογένειες που έχουν πληγεί από τον πόλεμο. Η έκκληση υπογράφεται στη Χίο στις 26 Ιουνίου 1913. Οκτώ μέλη έχει η επιτροπή: πρώτος υπογράφει ο Ν. Μ. Κουβελάς και δεύτερος ο «Π. Δ. Καρδασιλάρης». Σε επόμενη ανακοίνωση οργανώνεται η συλλογή χρημάτων από υπαλλήλους, εμπορικά καταστήματα, καφενεία και εργαστήρια. Η εφημερίδα διασώζει αυτή τη συμμετοχή στην κοινή προσπάθεια· εδώ κρατάμε τα αρχικά του ονόματος όπως είναι τυπωμένα, χωρίς να επιβάλλουμε ταύτιση.

Νέα Χίος · αποκόμματα Ιουνίου–Ιουλίου 1913 της παράδοσης
Σύγχρονη φωτορεαλιστική εικονογράφηση ανταλλαγής γαμήλιων στεφάνων.
Σύγχρονη εικονογράφηση εμπνευσμένη από την είδηση· τα πρόσωπα, τα ενδύματα και ο ναός είναι ελεύθερη απόδοση.
Η αυθεντική γαμήλια αναγγελία του Θεοδοσίου Δόντη και της Μαρίας Μ. Στακιά.
Κάμπος · ο γάμοςΜαρία Ν. ΚαρδασιλάρηΗ ανταλλαγή των στεφάνων
Νέα Χίος, 15 Ιουλίου 1913 · το όνομα της Μαρίας Ν. Καρδασιλάρη στην περιγραφή της τελετής.
1913

Τα στέφανα ενός γάμου στον Κάμπο.

Η «Νέα Χίος» της 15ης Ιουλίου 1913 στέλνει ευχές σε ένα ζευγάρι που παντρεύτηκε την προηγουμένη στον Κάμπο: τον Θεοδόσιο Δόντη, που εργαζόταν στην Κωνσταντινούπολη, και τη Μαρία Μ. Στακιά. Την ανταλλαγή των στεφάνων έκανε η «Δ)ις Μαρία Ν. Καρδασιλάρη»· η εφημερίδα τη γράφει δεσποινίδα, άρα τότε ήταν ανύπαντρη. Λίγες γραμμές εφημερίδας κρατούν τη συμμετοχή της σε μια γιορτή άλλων ανθρώπων. Η ταυτότητά της μέσα στο γενεαλογικό δέντρο δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.

Παραδομένο φύλλο Νέας Χίου · 15.7.1913
Κωνσταντινούπολη1913
Δημήτριος ΚαρδασιλάρηςΡοβέρτειος ΣχολήΗ αυθεντική είδηση για τον Δημήτριο Καρδασιλάρη, μαθητή της Ροβερτείου Σχολής.
Αυθεντικό απόσπασμα της παραδομένης εφημερίδας· φυσική ανάλυση, χωρίς επινόηση προσώπου ή σχολικού κτιρίου.
1913

Μια μαθητική διαδρομή στην Πόλη.

Η «Νέα Χίος» της 24ης Ιουνίου 1913 γράφει, ανάμεσα σε όσους έφτασαν στο νησί: «Εκ Κωνσταντινουπόλεως ο φέρελπις νέος κ. Δημήτριος Καρδασιλάρης, μαθητής της Ροβερτείου Σχολής». Ο μαθητής ερχόταν στη Χίο από την Πόλη, στην αρχή του καλοκαιριού. Λίγες γραμμές ανάμεσα στις ειδήσεις της ημέρας κρατούν μια μικρή μαρτυρία από τον κόσμο των σπουδών. Το δημοσίευμα δεν δίνει πατρώνυμο· η θέση του στο οικογενειακό δέντρο δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.

Νέα Χίος · 24 Ιουνίου 1913 · μικρή είδηση του παραδομένου φύλλου
  1. 14 Ιανουαρίου 1913 · διαφήμιση
    Παραμονή για όσους χρειάζονται επέμβαση

    Η διαφήμιση λέει ότι όσοι έχουν ανάγκη εγχείρησης παραμένουν στην κλινική. Περιγράφει την προσφερόμενη παραμονή· δεν καταγράφει συγκεκριμένη εισαγωγή ασθενούς.

  2. 14 Ιανουαρίου 1913 · διαφήμιση
    Εξέταση στο φαρμακείο του Ι. Σπίνου

    Για τους εξωτερικούς ασθενείς αναγράφει εξέταση «10–12 π.μ. και μ.μ.» στο φαρμακείο του Ι. Σπίνου. Διατηρείται η ώρα όπως τυπώνεται· το φαρμακείο δεν ταυτίζεται με τη διεύθυνση της κλινικής.

  3. 14 Ιανουαρίου 1913 · διαφημιστικός ισχυρισμός
    Η διαφήμιση περιγράφει το χειρουργείο

    Το πλαίσιο διαφημίζει «χειρουργείον τελείως κατηρτισμένον». Είναι ισχυρισμός της καταχώρισης· η παράδοση δεν προσφέρει χωριστή επιθεώρηση του εξοπλισμού.

  4. 16 Μαΐου 1913 · ημερομηνία φύλλου κατά την παραδομένη ανάγνωση
    Πώς περιγράφει την προηγούμενη ταλαιπωρία

    Ο συντάκτης, που υπογράφει «ΜΙΧ. Γ. ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ / Καρδαμύλος», γράφει ότι ήταν άρρωστος περισσότερο από έναν χρόνο. Λέει ότι προηγούμενοι, ακατονόμαστοι γιατροί απέδιδαν την πάθησή του σε κρυολόγημα και ο ίδιος αποδίδει την επιδείνωση στη διάγνωση και στα φάρμακά τους. Είναι δικός του ισχυρισμός· το αρχικό όνομα δεν επεκτείνεται.

  5. 16 Μαΐου 1913 · δημοσιευμένη περιγραφή, όχι ημερομηνία επέμβασης
    Η διάγνωση και η επέμβαση στην αφήγησή του

    Για τον Ιωάν. Γ. Κουντουρά γράφει ότι βρήκε την αιτία της ασθένειάς του και του έκανε σοβαρή επέμβαση. Οι ιατρικές λεπτομέρειες μένουν στο πρωτότυπο της επιστολής· δεν συνοδεύονται από χωριστό κλινικό φάκελο.

  6. 16 Μαΐου 1913 · ευχαριστήριο στο φύλλο
    Η επιστροφή στην οικογένεια και η ευγνωμοσύνη

    Ο ίδιος αποδίδει στη χειρουργική ικανότητα και στη φροντίδα του γιατρού την επιστροφή του στην οικογένειά του «εντελώς υγιή» και δηλώνει διαρκή ευγνωμοσύνη. Η επιστολή διασώζει τη δική του μαρτυρία, όχι ανεξάρτητη πιστοποίηση του αποτελέσματος.

  7. 24 Ιουνίου 1913 · ημερομηνία φύλλου
    Μια βάπτιση στο Μυρσινίδι

    Η «Νέα Χίος» της 24ης Ιουνίου 1913 αναφέρει ότι «χθες», μετά το μεσημέρι, οι γονείς μετέφεραν τη μικρή κόρη του ιατροχειρουργού Ιωάννη Γ. Κουντουρά στην Ιερά Μονή Μυρσινιδίου. Κατά την αγγελία, τη βάπτισε ο καθηγούμενος, αρχιμανδρίτης Χριστόφορος Σερέμελης, και την ονόμασε Ειρήνη ο ανάδοχος Φραγκούλης Γρ. Μηλιάδης. Έπειτα προσφέρθηκαν αναψυκτικά στους προσκεκλημένους στη θέση Βύσης Πασά. Η μητέρα δεν κατονομάζεται· η αγγελία δεν συνδέει την Ειρήνη με την Άρτεμη ούτε επιβεβαιώνει την ταύτιση του πατέρα της με πρόσωπο του δέντρου.

  8. 27 Ιουνίου 1913 · χρονολογία ανακοίνωσης στο φύλλο 15 Ιουλίου
    Η κλινική κατά την προαναγγελθείσα απουσία

    Σε δύο διαδοχικές ανακοινώσεις με χρονολογία 27 Ιουνίου 1913, δημοσιευμένες στη «Νέα Χίο» της 15ης Ιουλίου, ο Ι. Γ. Κουντουράς προαναγγέλλει προσωρινή απουσία από τη Χίο και δηλώνει ότι η κλινική θα συνεχίσει χωρίς διακοπή υπό τη διεύθυνση του γιατρού Χ. Ροδοκανάκη. Ο δεύτερος υπογράφει «Χ. ΡΟΔΟΚΑΝΑΚΗΣ», δηλώνει ότι θα εξετάζει καθημερινά στην κλινική από τις δέκα το πρωί και μετά και ότι θα παραμένουν εσωτερικοί ασθενείς όπως πριν. Πρόκειται για αναγγελθείσα οργάνωση της φροντίδας· δεν τεκμηριώνονται η ημέρα αναχώρησης, η διάρκεια της απουσίας ή συγκεκριμένες εισαγωγές ασθενών.

Σύμβολα της διαφήμισης και της μαρτυρίας του ασθενή, όχι αναπαράσταση πραγματικής κλινικής ή επέμβασης. Οι υπηρεσίες και ο εξοπλισμός είναι διαφημιστικοί ισχυρισμοί. Η διάγνωση, η κριτική άλλων γιατρών και η επιστροφή στην οικογένεια αποδίδονται στον συντάκτη του ευχαριστηρίου· δεν επαληθεύονται από κλινικό φάκελο. Η βάπτιση και η προσωρινή διεύθυνση προέρχονται από δύο άλλες αγγελίες· η σχέση του γιατρού με την Άρτεμη παραμένει πιθανή, όχι επιβεβαιωμένη.
Ιανουάριος → Μάιος 1913 · έντυπες αναφορές

Μια χειρουργική κλινική στη Χίο.

Στο φύλλο της 14ης Ιανουαρίου 1913, μια διαφήμιση της «Νέας Χίου» φέρει τον τίτλο «Ιδιωτική Χειρουργική Κλινική Ι. Γ. Κουντουρά εν Χίω». Σε άλλο ευχαριστήριο της ίδιας εφημερίδας ο γιατρός προσφωνείται «Ιωάν. Γ. Κουντουράν». Οι δύο καταχωρίσεις διασώζουν το επαγγελματικό όνομα· δεν αποτελούν ανεξάρτητη αξιολόγηση της κλινικής.

Η παραδομένη γενεαλογική βάση κατονομάζει τον πατέρα της Άρτεμης ως Ιωάννη Γ. Κουντουρά. Το όνομα και το αρχικό συμφωνούν, ενώ η μελέτη την περιγράφει ως κόρη γιατρού. Αυτή είναι πιθανή ταύτιση· οι δύο καταχωρίσεις δεν δηλώνουν ότι ο γιατρός είναι πατέρας της. Η επέμβαση και η επιστροφή του ασθενή δεν έχουν εδώ χωριστή ημερομηνία· διατηρούνται τα αρχικά της υπογραφής του.

«Νέα Χίος» · διαφήμιση και τίτλος ευχαριστηρίου, 1913 · παραδομένη γενεαλογική βάση
  1. 20 Ιανουαρίου 1913 · αναγγελία
    Η προσεχής Κυριακή στους Αγίους Βίκτωρες

    Στο φύλλο της 17ης Ιανουαρίου, η οικογένεια αναγγέλλει σαρανταήμερο αρχιερατικό μνημόσυνο του Γεωργίου Κ. Πατρώνα για την προσεχή Κυριακή, 20 του μήνα, στον ναό των Αγίων Βικτόρων. Η αναγγελία δεν βεβαιώνει ότι η τελετή πραγματοποιήθηκε.

  2. Η οικογένεια στην αναγγελία
    Σεβαστή και τα κατονομαζόμενα τέκνα

    Η Σεβαστή Γ. Πατρώνα αναγράφεται ως σύζυγος. Κάτω από «Τα τέκνα» βρίσκονται ο Μιλτιάδης, ο Σωκράτης, ο Ιωάννης και η Αριέττα Γ. Πατρώνα, μαζί με τον Πέτρο Δ. Σύρρη και τη Θέμιδα Π. Σύρρη. Η ακριβής σχέση των δύο τελευταίων με τον εκλιπόντα δεν διευκρινίζεται.

  3. 25 Μαρτίου 1913 · ευχαριστήριο
    Η ασφάλιση του πατέρα

    Ο Σ. Γ. Πατρώνας ευχαριστεί δημόσια την παρισινή εταιρεία ασφάλισης ζωής Le Phénix Français, στην οποία ήταν ασφαλισμένος ο πατέρας του Γεώργιος Κ. Πατρώνας, για την άμεση διευθέτηση της καταβολής του ασφαλισμένου ποσού. Ποσό δεν αναφέρεται.

Τα σύμβολα εξηγούν τις δύο καταχωρίσεις· δεν αναπαριστούν πραγματικό μνημόσυνο ή ασφαλιστική απόδειξη.
Ιανουάριος → Μάρτιος 1913 · δύο καταχωρίσεις

Ένας πατέρας στη μνήμη της οικογένειας.

Δύο καταχωρίσεις της «Νέας Χίου» δίνουν πρόσωπα και ημερομηνίες στη σημείωση για τον Γεώργιο Κ. Πατρώνα, πατέρα του Μιλτιάδη. Η αναγγελία του Ιανουαρίου και το ευχαριστήριο του Μαρτίου διασώζουν την οικογενειακή μνήμη και την ασφάλιση του πατέρα, χωρίς να δίνουν ημερομηνία θανάτου.

Οι ημερομηνίες αποδίδονται όπως τυπώθηκαν. Δεν υπολογίζεται ημερομηνία θανάτου από τις σαράντα ημέρες, ούτε επεκτείνονται τα αρχικά Σ. Γ. σε βέβαιο πλήρες όνομα.

«Νέα Χίος» · φύλλα 17.1 και 28.3.1913 · παραδομένη ερευνητική σημείωση
  1. 8 Φεβρουαρίου 1913 · Χίος
    Ο στρατιώτης γράφει πριν φύγει.

    Ο Κωνσταντίνος Καμπόλης υπογράφει ως στρατιώτης του πρώτου πεζικού συντάγματος. Γράφει ότι αποχωρεί από τη Χίο ύστερα από τρίμηνη παραμονή και θέλει να εκφράσει δημόσια την ευγνωμοσύνη του σε όσους τον φρόντισαν.

  2. 11 Φεβρουαρίου 1913 · δημοσίευση
    Το ευχαριστήριο στην εφημερίδα.

    Το ευχαριστήριο τυπώνεται στη Νέα Χίο στις 11 Φεβρουαρίου. Η ημερομηνία της δημοσίευσης είναι χωριστή από εκείνη της επιστολής.

Η προηγούμενη φροντίδα, όπως τη θυμάται στην επιστολή
  1. Το τραύμα όπως το περιγράφει ο ίδιος.

    Λέει ότι υπέστη πολύ βαρύ τραύμα στη μάχη που έγινε στη συνοικία Χριστού, τη δεύτερη ημέρα της κατάληψης, πολεμώντας κατά του εκεί οχυρωμένου εχθρού. Αυτή είναι η δική του περιγραφή· δεν υπολογίζουμε από τη σχετική ημέρα ή από το τρίμηνο μια ακριβή ημερομηνία τραυματισμού.

  2. Πρώτες βοήθειες και συνοδεία στην κλινική.

    Ευχαριστεί τον γιατρό Χρ. Ροδοκανάκη, τον οποίο περιγράφει ως Χιώτη συμπολίτη. Γράφει ότι του πρόσφερε πρώτες βοήθειες στις δύσκολες στιγμές του τραυματισμού και φρόντισε να τον παραλάβει και να τον οδηγήσει ο ίδιος στην κλινική του Ιωάννη Κουντουρά. Το αρχικό Χρ. διατηρείται χωρίς επέκταση του ονόματος ή ταύτιση με άλλο πρόσωπο.

  3. Ένα ολόκληρο τρίμηνο με έξοδα του χειρουργού.

    Στον χειρουργό Ιωάννη Κουντουρά αποδίδει τη θεραπεία του και, όπως γράφει, την ίδια του τη ζωή, χάρη στην επιστημονική του δεξιότητα. Ευχαριστεί επίσης για τη φροντίδα και τις περιποιήσεις που του παρείχε πρόθυμα με δικά του έξοδα επί ολόκληρο τρίμηνο, όσο τον φιλοξενούσε στην κλινική. Η κάλυψη των εξόδων αποδίδεται στην επιστολή· δεν διαθέτουμε εδώ χωριστό ιατρικό φάκελο ή λογαριασμό.

  4. Τα νοικοκυριά που έκαναν τον πόνο πιο ανεκτό.

    Στις ευχαριστίες του αναφέρει την οικογένεια Ι. Κουντουρά, τα ονόματα Πρωΐου και Μηλιάδου όπως τυπώνονται διαδοχικά, την οικογένεια Ν. Καρδασιλάρη και μία ακόμη με επώνυμο «Μιλαΐτου»· το ίδιο επώνυμο τυπώνεται καθαρά και στο φύλλο της 6ης Μαΐου 1913. Γράφει ότι η φροντίδα και το ενδιαφέρον τους έκαναν λιγότερο έντονους τους πόνους και πιο ανεκτές τις ημέρες της ταλαιπωρίας του. Η στίξη δεν επιτρέπει εδώ ασφαλή αριθμό νοικοκυριών. Το Ν. δεν επεκτείνεται σε συγκεκριμένο όνομα του οικογενειακού δέντρου.

Σύμβολα της επιστολής, των πρώτων βοηθειών, της κλινικής φροντίδας και των ευχαριστούμενων νοικοκυριών· όχι πορτρέτα, αναπαράσταση μάχης ή πραγματικής κλινικής. Η μαρτυρία είναι του στρατιώτη. Τα αρχικά, η αβέβαιη ανάγνωση του τελευταίου επωνύμου και η ασαφής στίξη διατηρούνται. Δεν ταυτίζονται εδώ οικογενειακά πρόσωπα ούτε υπολογίζεται ημερομηνία τραυματισμού.
8 → 11 Φεβρουαρίου 1913 · επιστολή και δημοσίευση

Ένα ευχαριστήριο για τη φροντίδα στη Χίο

Φεύγοντας από τη Χίο, ο στρατιώτης Κωνσταντίνος Καμπόλης ευχαρίστησε δημόσια όσους τον φρόντισαν ύστερα από βαρύ τραύμα. Στην επιστολή της 8ης Φεβρουαρίου 1913 κατονομάζει και το νοικοκυριό «Ν. Καρδασιλάρη»: η φροντίδα και το ενδιαφέρον τους, γράφει, έκαναν τους πόνους λιγότερο έντονους. Το αρχικό Ν. δεν αρκεί για ασφαλή ταύτιση με πρόσωπο του οικογενειακού δέντρου.

Η επιστολή είναι μαρτυρία του στρατιώτη. Δεν βεβαιώνει ανεξάρτητα διάγνωση, θεραπευτικό αποτέλεσμα, συγγένεια ή ταυτότητα του Ν. Καρδασιλάρη.

Νέα Χίος · ευχαριστήριο της 8ης Φεβρουαρίου, δημοσίευση 11 Φεβρουαρίου 1913
  1. Οικογενειακό δέντροΕιρήνη
  2. Μητρώο κλάσης 1915Βασιλική
Η διαφορά αφορά το μητρώνυμο, όχι δύο επιβεβαιωμένες μητέρες.
1915

Δύο εγγραφές, μια διαφορά που μένει ορατή.

Το μητρώο δίνει στον Ευάγγελο μητέρα «Βασιλική»· έτσι λεγόταν η γυναίκα ενός δεύτερου Νικολάου του Ιωάννη στο δέντρο, γεννημένου κι αυτού το 1859.

Το δέντρο έχει δύο Νικολάους του Ιωάννη, γεννημένους στη Χίο το 1859· του δεύτερου η γυναίκα είναι η Βασιλική Οργέττα, μητέρα του Μιχαήλ. Ίσως οι δύο εγγραφές αφορούν το ίδιο σπίτι, ίσως όχι· δεν το ξέρουμε ακόμη.

Για τον Ευάγγελο Νικολάου Καρδασιλάρη, το παραδομένο δέντρο δίνει μητέρα την Ειρήνη. Η ερευνητική σημείωση αναφέρει ότι το στρατολογικό μητρώο της κλάσης 1915 δίνει μητρώνυμο «Βασιλική». Κρατάμε χωριστές τις δύο ενδείξεις· δεν αλλάζουμε τη συγγένεια χωρίς επιβεβαίωση.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
Χατζηγιάννης & Βιργινία
Κοραλλία

Σύζυγος Νικολάου Φανουράκη στο δημοτολόγιο του 1915. Στο δέντρο διατηρείται η εναλλακτική γραφή «Ιωάννης ή Νικόλαος».

Μια διαφορά ονόματος παραμένει ανοικτή.
Ευρυδίκη

Η σημείωση την αναφέρει ως σύζυγο Φυτίλη και ως αποβιώσασα, χωρίς χρονολογία.

Το μικρό όνομα του συζύγου δεν δίνεται.
Αικατερίνη · Καίτη

Παντρεύεται τον Δημήτριο Μιχαήλ Μελέκο το 1947. Η μαρτυρία αναφέρει δύο παιδιά: έναν ουρολόγο και έναν μικροβιολόγο.

Δύο παιδιά · δύο διαδρομές στην ιατρική
Τρεις θυγατέρες μέσα στον ευρύτερο οικογενειακό κλάδο· τα σύμβολα δεν είναι πορτρέτα.
1915 · το δημοτολόγιο και η επόμενη γενιά

Οι κόρες συνεχίζουν το οικογενειακό νήμα.

Οι σημειώσεις συμπληρώνουν τις ζωές τριών από τις κόρες του Χατζηγιάννη και της Βιργινίας. Οι γάμοι συνδέουν την οικογένεια με άλλα σπίτια, ενώ στην επόμενη γενιά συναντάμε δύο γιατρούς. Τα ονόματά τους δεν δίνονται στη συγκεκριμένη μαρτυρία.

Παραδομένες γενεαλογικές σημειώσεις και οικογενειακό δέντρο · οι αβεβαιότητες διατηρούνται

Τέλος κεφαλαίου 15 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16 · 1916–1919Μέσα στη ζωή της Χίου.Περίπου 3 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Μαστιχόδεντρα σε πέτρινο μεσογειακό τοπίο, σε σύγχρονη φωτορεαλιστική εικονογράφηση.
Σύγχρονη εικονογράφηση μαστιχόδεντρων · δεν είναι ιστορική φωτογραφία ή τεκμηριωμένο οικογενειακό κτήμα.
  1. Φεβρουάριος–Μάρτιος 1916
    Ιωάννης · δημοτικός σύμβουλος

    Η σημείωση του Φεβρουαρίου περιλαμβάνει τον Ι. Καρδασιλάρη σε νέο δεκαοκταμελές δημοτικό συμβούλιο, μέχρι να γίνουν εκλογές. Η καταχώριση του Μαρτίου κατονομάζει τον Ιωάν. Καρδασιλάρη στους διορισμένους συμβούλους. Δεν συμπεραίνουμε από τις δύο σημειώσεις δύο διαφορετικές θητείες.

  2. 5 Ιανουαρίου 1930
    Δ. Καρδασιλάρης · γραμματέας

    Οι δύο παραπομπές του πίνακα αναφέρουν την ίδια εκλογή: ο Δημ. Δεμιρτζάκης γίνεται πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου και ο Δ. ή Δημ. Καρδασιλάρης γραμματέας. Το δημοσίευμα της 11ης Ιανουαρίου αναφέρεται στις αρχαιρεσίες της 5ης. Το πατρώνυμο του Καρδασιλάρη δεν δίνεται.

  3. Τέλη 1931
    Ι. Καρδασιλάρης · προστασία της μαστίχης

    Ο πίνακας παραθέτει τον Ι. Καρδασιλάρη στην Επιτροπή Προστασίας Προϊόντος Μαστίχης, πρόδρομο της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου. Αναφέρει συμμετοχή στελεχών της Εθνικής Τράπεζας, του Επιμελητηρίου, του Ταμείου Ελαιοπαραγωγής, του Γεωργικού Συνεταιρισμού και της Γεωπονικής Υπηρεσίας της Νομαρχίας. Η πηγή τον περιλαμβάνει ως πολίτη· δεν τον ονομάζει πρόεδρο ούτε του αποδίδει μόνο του την ίδρυση της Ένωσης.

  4. 1 Φεβρουαρίου 1934
    Π. Καρδασιλάρης · μια αναφορά στον Τύπο

    Η παραδομένη σημείωση αναφέρει ότι ο Π. Καρδασιλάρης εμφανίζεται στον Τύπο ως υποστηρικτής του υποψήφιου δημάρχου Ι. Ζαφειράκη. Τα αρχικά διατηρούνται· δεν αποτελούν ασφαλή ταύτιση συγκεκριμένου μέλους της οικογένειας.

  5. 11 Φεβρουαρίου 1934 · κατά το δημοσίευμα
    Ιωάννης Δ. · στον κατάλογο του συμβουλίου

    Σε μεταγενέστερο δημοσίευμα του «Χιακού Αγώνος», ο «Ιωάννης Δ. Καρδασιλάρης» περιλαμβάνεται στους τακτικούς δημοτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας που, κατά το κείμενο, ανακηρύχθηκαν μετά τις εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934, με την απόφαση 11/34 του Πρωτοδικείου Χίου. Το αρχικό Δ. διατηρείται χωρίς ανάπτυξη ή ταύτιση με άνθρωπο του δέντρου. Η δικαστική απόφαση αναφέρεται στο δημοσίευμα· το πρωτότυπό της δεν έχει διαβαστεί εδώ.

  6. Ιανουάριος 1935
    Ι. Καρδασιλάρης · αντιπρόεδρος

    Ο χρονολογικός πίνακας καταγράφει την εκλογή του Ι. Καρδασιλάρη ως αντιπροέδρου του δημοτικού συμβουλίου της Χίου. Η καταχώριση του μήνα και η δεύτερη αναφορά του ίδιου έτους διαβάζονται ως αναφορές στο ίδιο εύρημα, χωρίς να προστίθεται δεύτερη εκλογή.

  7. Δημοσίευση Ιουνίου 1947 · η χρονιά της άρνησης δεν δίνεται
    Ι. Καρδασιλάρης · δεν αποδέχθηκε νέα θητεία

    Ο «Χιακός Αγών» γράφει ότι οι παλιοί σύμβουλοι του 1934 κλήθηκαν να δηλώσουν αν θα υπηρετήσουν ξανά. Ανάμεσα στους τακτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας, ο «Ι. Καρδασιλάρης δεν απεδέχθη». Το δημοσίευμα δεν αναφέρει τον λόγο. Διατηρούμε τα αρχικά χωρίς νέα ταύτιση με πρόσωπο του δέντρου. Η ίδια σελίδα συνοδεύει φωτογραφίες δύο διαφορετικών πρωτοσέλιδων, της 13ης και της 20ής Ιουνίου· κρατάμε μόνο τον μήνα.

Επτά στιγμές δημόσιας ζωής σε χρονική σειρά · συμβολικά σχέδια συμβουλίου, πρακτικών, μαστιχόδεντρου και εφημερίδας, όχι πορτρέτα ή πιστοποιημένες όψεις. Η καταχώριση για τις εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934 προέρχεται από χωριστό, μεταγενέστερο δημοσίευμα του Χιακού Αγώνος, όχι από τον χρονολογικό πίνακα.
1916 → 1947

Μέσα στη ζωή της Χίου.

Στα χαρτιά της πόλης, το οικογενειακό όνομα συναντά τη ζωή του τόπου: το δημοτικό συμβούλιο, μια γραμματεία, την προστασία της μαστίχης. Ο Βαρλάς συγκεντρώνει αυτές τις αναφορές στον χρονολογικό πίνακα της παράδοσης. Κάθε θέση και κάθε ημερομηνία μένει χωριστά, με τα αρχικά όπως αναγράφονται.

Οι αναφορές στον Ι. Καρδασιλάρη δεν αρκούν για να ταυτίσουμε όλες τις εγγραφές με τον ίδιο άνθρωπο ή με συγκεκριμένο Ιωάννη του δέντρου. Τα γεγονότα αποδίδονται στον παραδομένο πίνακα και στις παραπομπές του· το πρωτότυπο μεταγενέστερο δημοσίευμα του Χιακού Αγώνος ελέγχθηκε για την αναφορά του 1947, ενώ τα άλλα πρωτότυπα δημοσιεύματα του πίνακα δεν έχουν αντιπαραβληθεί εδώ.

Παραδομένος χρονολογικός πίνακας · παραπομπές στον Μακριδάκη (2007) και στα Τετράδια Μνήμης
  1. 1919 → 1923Η καταγεγραμμένη υπηρεσία
  2. 1968 / 16.02.1970Έτος θανάτου / διαγραφή από το μητρώο
Χωριστές πράξεις και χρονολογίες, χωρίς να επιλέγεται αυθαίρετα μία ημερομηνία θανάτου.
1919 → 1923 · 1968 / 1970

Η ζωή και το μητρώο έχουν διαφορετικό χρόνο.

Ο Μιχαήλ Νικολάου Καρδασιλάρης γεννιέται στη Χίο το 1899. Το δέντρο τον αναφέρει ως γεωργό· η στρατολογική σημείωση ως καραγωγέα, γιο του Νικολάου και της Βασιλικής, με δημοτική εκπαίδευση και ορθόδοξο θρήσκευμα. Κατατάσσεται στο 6ο Σύνταγμα Αρχιπελάγους στις 8 Μαρτίου 1919 και απολύεται το 1923. Το δέντρο δίνει θάνατο το 1968, ενώ η σημείωση αναφέρει διαγραφή ως αποβιώσαντος στις 16 Φεβρουαρίου 1970. Η διαγραφή δεν αποδεικνύει ότι ο θάνατος έγινε την ίδια μέρα.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις

Τέλος κεφαλαίου 16 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17 · 1920–1922Ένα όνομα που δεν παρουσιάστηκε.Περίπου 9 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
  1. Κλάση 1920 · νομός Χίου
  2. «Ανυπότακτος» · δεν παρουσιάστηκε
  3. Βόρεια Αμερική · χωρίς ημερομηνία αναχώρησης
Σχηματική απόδοση της εγγραφής· όχι αναπαράσταση του μητρώου.
1920 · κλάση στρατολογίας

Ένα όνομα που δεν παρουσιάστηκε.

Στο στρατολογικό μητρώο της κλάσης του 1920 του νομού Χίου, ο «Καρδασιλάρης Αντώνιος του Γεωργίου» σημειώνεται «ανυπότακτος»: δεν παρουσιάστηκε για κατάταξη. Η γενεαλογική βάση συνδέει την εγγραφή με τον Αντώνιο που έγινε Anthony George στη Βόρεια Αμερική. Η ένδειξη ταιριάζει με τη μετανάστευσή του, αλλά δεν δίνει ούτε την ημερομηνία ούτε τον λόγο της αναχώρησης.

Υπηρεσία Στρατολογικών Αρχείων · στρατολογικό μητρώο κλάσης 1920 Χίου, αρ. 2981 (δακτυλογραφημένη περίληψη)
Φθινοπωρινό μονοπάτι ανάμεσα στους πέτρινους τοίχους και τα περιβόλια του Κάμπου, σε σύγχρονη φωτορεαλιστική απόδοση.
Σύγχρονη δημιουργημένη εικόνα του φθινοπωρινού Κάμπου· όχι ιστορική φωτογραφία, τεκμηριωμένο οικογενειακό κτήμα ή απεικόνιση του ναού της πράξης.
  1. 14.10.1921 · Παναγία Σεριώτισσα, Κάμπος
  2. 92 ετών
  3. Δήλωση · Ματθαίος, 21 ετών
Σχηματική απόδοση της ληξιαρχικής εγγραφής· όχι φωτογραφία ή πορτρέτο.
14 Οκτωβρίου 1921

Ο τελευταίος Οκτώβρης της Μαριγώς.

Η Μαριγώ, που ο Δημήτριος έβαζε πρώτη στη διαθήκη του 1888, έζησε ως τα 92· τον θάνατό της δήλωσε ο 21χρονος εγγονός της, ο Ματθαίος.

Έμεινε χήρα δεκαοκτώ χρόνια και έζησε περισσότερο από τον γιο της Παντολέοντα, που πέθανε το 1915. Το 1900 οι τρεις γιοι της είχαν υποσχεθεί, από ευγνωμοσύνη, ότι οι γονείς θα κρατούν τα εισοδήματα των κτημάτων ισόβια.

Η Μαριγώ, χήρα του Δημητρίου Ιακώβου Καρδασιλάρη, πεθαίνει στις 14 Οκτωβρίου 1921 στην ενορία της Παναγίας Σεριώτισσας, στον Κάμπο, σε ηλικία 92 ετών. Έτσι γράφει η ληξιαρχική πράξη, όπως τη μεταφέρει η γενεαλογική βάση· την ίδια ημερομηνία έχει και το χρονολόγιο της οικογένειας. Τον θάνατο δηλώνει ο Ματθαίος Καρδασιλάρης, 21 ετών· στο δέντρο, ο εγγονός της Ματθαίος, γιος του Νικολάου, είχε τότε αυτή την ηλικία. Η ημερομηνία δίνεται όπως στη μεταγραφή, χωρίς ένδειξη ημερολογίου.

Γενεαλογική βάση · ληξιαρχική πράξη θανάτου Χίου 205/1921 · χρονολόγιο της οικογένειας
  1. Χρυσή καρφίτσα

    Έντεκα διαμάντια · δεκαοκτώ καράτια, κατά την αγωγή.

    12.000 δρχ. · κατά την αγωγή
  2. Χρυσό βραχιόλι

    Χρυσός δεκαοκτώ καρατίων · έντεκα μεγαλύτερα και οκτώ μικρότερα διαμάντια, δεκαεννέα συνολικά, κατά την αγωγή.

    15.000 δρχ. · κατά την αγωγή
  3. Γυναικείο χρυσό ρολόι

    Γυναικείο χρυσό ρολόι δεκαοκτώ καρατίων, χωρίς κάλυμμα στη μία πλευρά, όπως περιγράφεται στην αγωγή.

    350 δρχ. · κατά την αγωγή
  4. Δύο χρυσά ενώτια

    Το καθένα με ένα μεγάλο και ένα μικρό διαμάντι, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

    8.000 δρχ. · κατά την αγωγή
  5. Δαχτυλίδι με διαμάντι

    Η αγωγή περιγράφει χρυσό δαχτυλίδι με διαμάντι.

    10.000 δρχ. · κατά την αγωγή
  6. Αλυσίδα ρολογιού

    Χρυσή γυναικεία αλυσίδα δεκαοκτώ καρατίων, βάρους δέκα δραμιών, κατά την αγωγή.

    700 δρχ. · κατά την αγωγή
  7. «Ευρυδίκη τω Παντελή»

    Χρυσό δαχτυλίδι αρραβώνα δεκαοκτώ καρατίων, με χαραγμένες τις δύο λέξεις. Η αγωγή γράφει βάρος ενάμισι δράμι.

    105 δρχ. · κατά την αγωγή
Σχηματικά σχέδια επτά αντικειμένων που περιγράφονται στο δημοσίευμα· όχι πραγματικές όψεις σωζόμενων κοσμημάτων.
  1. 1921
    Ένας κηδεμόνας για τα μικρότερα αδέλφια

    Η αναγγελία παραπέμπει στην απόφαση 220 του 1921 του Πρωτοδικείου Χίου. Ο Ιωάννης ενεργεί και ως κηδεμόνας των ανήλικων αδελφών Πέτρου, Νικολάου, Παύλου και Αντωνίου, που περιγράφονται ως ορφανοί και από τους δύο γονείς.

  2. 15 Ιουλίου 1922 · έκθεση 2751
    Μια καταγραφή για τη διαφύλαξη

    Το δημοσίευμα επικαλείται την έκθεση συντηρητικής κατάσχεσης 2751 της 15ης Ιουλίου 1922 και την πράξη 108 του 1922 του Προέδρου των Πρωτοδικών Χίου. Η κατάσχεση επιβλήθηκε στα κοσμήματα ενώ βρίσκονταν στα χέρια της αντιδίκου. Τα παιδιά ζητούν να γίνει αναγκαστική και να τους παραδοθούν τα κοσμήματα. Είναι αίτημα· δεν εξακριβώνεται από αυτό πού έμειναν τελικά τα αντικείμενα.

  3. 20 Ιουλίου 1922 · αγωγή
    Όσα ζητούν τα παιδιά της Ευρυδίκης

    Ο Δημήτριος Π. και ο Ιωάννης Π. Καρδασιλάρης, έμποροι στη Χίο, δηλώνουν ότι κληρονομούν την Ευρυδίκη χωρίς διαθήκη. Ζητούν αναγνώριση ως κληρονόμοι, αποκλειστική κυριότητα και απόδοση των επτά κοσμημάτων. Ζητούν επίσης να διατηρηθεί η προστασία ώσπου να επιστραφούν, προσωρινή εκτελεστότητα και δικαστικά έξοδα. Είναι αιτήματα της αγωγής, όχι αποδεδειγμένη δικαστική κρίση.

  4. 21 → 23 Ιουλίου · δημοσίευση 5 Αυγούστου 1922
    Η επίδοση και το δημοσίευμα

    Η αρχή του αποδεικτικού φέρει ημερομηνία 21 Ιουλίου και η τελική υπογραφή 23 Ιουλίου, στη Χίο. Η επίδοση γίνεται στον εισαγγελέα επειδή ο τόπος όπου βρίσκεται η Ερνεστίνη δηλώνεται άγνωστος. Αναφέρεται κινητό δικαστικό ένσημο 25 δραχμών, δηλαδή επικολλητό ένσημο της αγωγής· δεν είναι αξία κοσμήματος. Η αναγγελία δημοσιεύεται στο «Σκριπ» στις 5 Αυγούστου.

Κηδεμονία, αναφερόμενη προστασία, αιτήματα και μελλοντική δικάσιμος · η ανοικτή τελευταία σύνδεση δηλώνει άγνωστη έκβαση, όχι ολοκληρωμένη επιστροφή.
1921–1922 · αναγγελία του 1922

Ένα δαχτυλίδι αρραβώνα, πάνω στο χαρτί.

Το ζευγάρι του δαχτυλιδιού είναι το ίδιο που, το 1900, χάρισε «από στοργή» στον πατέρα της Ευρυδίκης 300 χρυσά εικοσάφραγκα.

Στο δέντρο, η Ευρυδίκη και ο Παντολέων έχουν έξι παιδιά. Το 1905 ο Παντελής συμφωνεί δεύτερο γάμο, με την Ερνεστίνα Παϊδούση· γι’ αυτό η αγωγή μιλά για την πρώτη σύζυγο.

Η δημοσιευμένη αγωγή του 1922 κρατά μια μικρή, προσωπική φράση: σε χρυσό δαχτυλίδι αρραβώνα ήταν χαραγμένες οι λέξεις «Ευρυδίκη τω Παντελή». Μαζί του απαριθμεί ακόμη έξι κοσμήματα της πρώτης συζύγου του Παντολέοντα. Τα παιδιά της ζητούν την απόδοσή τους. Τα αντικείμενα περιγράφονται μέσα σε διεκδίκηση· δεν γνωρίζουμε από αυτό το δημοσίευμα αν παραδόθηκαν ή ποια ήταν η τελική δικαστική κρίση.

Τα ποσά είναι οι αξίες που δηλώνει η αγωγή, όχι πιστοποιημένη αποτίμηση. Η μελέτη Βαρλά κρατά το γεγονός της οικογενειακής διαφοράς. Το δημοσίευμα παραπέμπει σε αγωγή της 20ής Ιουλίου 1922 · η συνέχεια της υπόθεσης δεν είναι γνωστή. Τα σχέδια είναι σχηματικά, χωρίς επινόηση της πραγματικής όψης των κοσμημάτων.

Σκριπ · 5 Αυγούστου 1922 · αναγγελία αγωγής και επίδοσης, όχι δικαστική απόφαση. Τα κοσμήματα αποδίδονται σχηματικά, όχι ως πιστή αναπαράσταση.
  1. 19.10.1921 · Παναγία Φάρκαινα
  2. Περίπου 90 ετών
  3. «Ο εγγονός του Πέτρος, 24»
Σχηματική απόδοση της σχέσης που δηλώνει η εγγραφή· όχι πορτρέτο.
19 Οκτωβρίου 1921

Ο πατέρας της Ευρυδίκης.

Πέντε μέρες μετά τη Μαριγώ φεύγει κι ο Πέτρος Ξανθάκης: μέσα σε μία εβδομάδα, τα παιδιά της Ευρυδίκης χάνουν γιαγιά και παππού.

Οι δύο θάνατοι γράφονται σε δύο ενορίες του ίδιου νησιού, Σεριώτισσα και Φάρκαινα, με πέντε μέρες διαφορά. Η γυναίκα του, η Πηνελόπη, ζει ακόμη το 1923, όταν κηδεύεται στον Πειραιά ο εγγονός τους Πέτρος.

Ο Πέτρος Ζαννή Ξανθάκης, σύζυγος της Πηνελόπης και πατέρας της Ευρυδίκης, της πρώτης συζύγου του Παντολέοντα, πεθαίνει στη Χίο στις 19 Οκτωβρίου 1921, περίπου 90 ετών, στην Παναγία τη Φάρκαινα. Τον θάνατο δηλώνει «ο εγγονός του Πέτρος, ετών 24». Ο Πέτρος Π. Καρδασιλάρης, γιος της Ευρυδίκης, γεννήθηκε το 1898· η δηλωμένη ηλικία δεν ταιριάζει απόλυτα, γι’ αυτό δεν ταυτίζουμε με βεβαιότητα τον δηλούντα.

Γενεαλογική βάση · ληξιαρχική πράξη θανάτου Χίου 209/1921
ΔημήτριοςΚωνσταντινούπολη · 1921 / 1923Χίος · 1924
Ματθαίος13.01.1921 · Κατάταξη08.11.1923 · Απόλυση
Δύο χωριστές διαδρομές στα στρατολογικά αρχεία.
1921–1924

Μικρά ίχνη από τη ζωή των αδελφών.

Οι δύο αδελφοί των στρατολογικών χαρτιών ξαναβρίσκονται το 1948 στο ίδιο διοικητικό συμβούλιο: ο Δημήτριος πρόεδρος, ο Ματθαίος σύμβουλος.

Μαζί τους, διευθύνων σύμβουλος, ο μικρότερος αδελφός, ο Κωνσταντίνος Ν. Τρεις γιοι του Νικολάου και της Βιργινίας κάθονται στο ίδιο τραπέζι της χιώτικης εταιρείας ξηρών καρπών.

Τα στρατολογικά αρχεία φωτίζουν και την προσωπική πλευρά της ζωής. Ο Δημήτριος, γιος του Νικολάου και της Βιργινίας, καταγράφεται ως έμπορος. Η μεταγραφή αναφέρει ιατρικές εξετάσεις στην Κωνσταντινούπολη το 1921 και το 1923, και στη Χίο το 1924. Για τον Ματθαίο του Νικολάου καταγράφει μυωπία, κατάταξη στο ναυτικό στις 13 Ιανουαρίου 1921 και απόλυση στις 8 Νοεμβρίου 1923. Είναι όσα σημειώνουν τα έγγραφα· δεν συμπεραίνουμε πώς εξελίχθηκε η υγεία τους αργότερα.

Υπηρεσία Στρατιωτικών Αρχείων · Στρατολογικό Γραφείο Χίου, κλάσεις 1918 και 1920 · μεταγραφή παράδοσης
Η μαρμάρινη πλάκα με τέσσερις οικογενειακές επιγραφές.
Αυθεντική φωτογραφία της παράδοσης. Οι ορατές ημερομηνίες αποδίδονται από την επιγραφή· δεν προστίθενται άγνωστα έτη γέννησης για τα δύο πρώτα ονόματα.
  1. Άννα Στυλ. Καρδασιλάρη14.12.1921 → 14.12.2013
  2. Μαρκέλλα Στυλ. Βλάσση29.6.1951 → 29.12.2011
  3. Ιωάννης Δ. Καρδασιλάρης1 Ιανουαρίου 1960 · μία ημερομηνία στην επιγραφή
  4. Στυλιανός Ι. Καρδασιλάρης6 Σεπτεμβρίου 1998 · μία ημερομηνία στην επιγραφή
1921 → 2013 · χρονολογίες της επιγραφής

Τέσσερα ονόματα, η ίδια μνήμη.

Στο μάρμαρο, η Άννα: 14.12.1921 → 14.12.2013. Έφυγε τη μέρα των γενεθλίων της, στα ενενήντα δύο.

Η «Αννούλα» των αγγελιών του 1960 είναι χαραγμένη δίπλα στον Στυλιανό, στον πεθερό της Ιωάννη Δ. και στην κόρη τους Μαρκέλλα. Ο Ιωάννης είναι ο γιος που το 1900 πήρε τα μισά περιβόλια της Σεριώτισσας.

Στο ίδιο οικογενειακό μνήμα διαβάζουμε τα ονόματα του Ιωάννη Δ. και του Στυλιανού Ι. Καρδασιλάρη, της Μαρκέλλας Στυλ. Βλάσση και της Άννας Στυλ. Καρδασιλάρη. Το δέντρο συνδέει τον Ιωάννη με τον γιο του Στυλιανό και τον Στυλιανό με την Άννα και την κόρη τους Μαρκέλλα. Η φωτογραφία κρατά τις ημερομηνίες όπως χαράχθηκαν, μαζί με μια ήσυχη εικόνα οικογενειακής συνέχειας.

Φωτογραφία της παράδοσης · φάκελος Σεριώτισσας, 2022 · οικογενειακό δέντρο, εγγραφές 88, 98, 117 και 127
  1. Οικογενειακή μαρτυρίαΠερίπου 1922 · περίπου 16 ετών
  2. Παραδομένο δέντρο1925
Δύο χρονολογικές ενδείξεις για την ίδια μνήμη· καμία δεν διορθώνεται αυθαίρετα.
Οικογενειακή μνήμη · 1922 / 1925

Μια νεαρή ζωή που έμεινε στη μνήμη.

Η Ειρήνη γεννήθηκε περίπου σαράντα χρόνια μετά τον θάνατο της θείας της Αλεξάνδρας — κι όμως εκείνη μας κρατά τη μνήμη της.

Η Αλεξάνδρα ήταν ένα από τα επτά παιδιά του Γεωργίου και της Ειρήνης Τσικούρια. Η ανιψιά που τη θυμάται, κόρη του αδελφού της Σταμάτιου, έχει το όνομα της γιαγιάς της: Ειρήνη.

Η Αλεξάνδρα, κόρη του Γεωργίου Αντωνίου και της Ειρήνης Τσικούρια, έφυγε νέα. Η οικογενειακή μαρτυρία θυμάται ότι πέθανε από ασθένεια, περίπου δεκαέξι ετών. Η Ειρήνη τη θυμάται περίπου δέκα χρόνια μεγαλύτερη από τον πατέρα της, που αναφέρει ως γεννημένο το 1916. Από αυτές τις ηλικίες εκτιμά το 1922. Η γενεαλογική βάση δεν δίνει απλώς ένα έτος: παραθέτει τη σημείωση του Δημοτολογίου, «απεβίωσε 1925, 21 Οκτωβρίου», με αριθμό ληξιαρχικής πράξης 326, και γέννηση το 1906. Το ίδιο το Δημοτολόγιο δεν περιλαμβάνεται στην παράδοση· κρατάμε και τη μνήμη και την εγγραφή.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. Οικία στη Χίο
  2. 6.5.1922 · 75.000
  3. 7.5.1922
Συμφωνημένο τίμημα σε δραχμές · η επόμενη ημέρα αφορά τη μεταγραφή.
Αγορά, δήλωση παραλαβής, μεταγραφή
  1. 6 Μαΐου 1922 · μία αγορά οικίας

    Η πράξη 15287 καταγράφει την αγορά των έξι ογδόων για συμφωνημένο τίμημα 75.000 δραχμών. Ανατολικά το σπίτι συνορεύει με «οικίαν Καρδασιλάρη» και νότια με την οικία του Κωνσταντίνου Παγκάλου. Ο πωλητής αναλαμβάνει να μεταβιβαστούν και τα υπόλοιπα δύο όγδοα στον ίδιο αγοραστή μέσα σε τρεις μήνες, για τίμημα που διαβάζεται 33.750 δραχμές, αφού πρώτα πάρει σχετική άδεια από το Πρωτοδικείο Χίου· η συνέχεια του όρου δεν διαβάζεται με ασφάλεια. Τα δύο όγδοα τα αγοράζει ο ίδιος από την Εθνική Τράπεζα το 1928. Η πράξη δεν αρκεί για να πούμε ότι ο αγοραστής εγκαταστάθηκε εκεί.

  2. Το τίμημα είχε ήδη παραληφθεί, κατά τη δήλωση της πράξης

    Οι πωλητές δηλώνουν ότι είχαν λάβει το τίμημα προηγουμένως, εκτός της παρουσίας του συμβολαιογράφου. Η μεταγενέστερη σημείωση καταγράφει μεταγραφή στις 7 Μαΐου 1922. Ξεχωρίζουμε τη δήλωση παραλαβής από τη σύνταξη και τη μεταγραφή του εγγράφου.

Ανάγνωση συγκεκριμένων χωρίων της πράξης, όχι πλήρης μεταγραφή. Το διάγραμμα είναι συμβολικό· δεν αναπαριστά την όψη ή τη θέση του σπιτιού.
6.5.1922 → 7.5.1922

Ένα ακόμη σπίτι στα οικογενειακά χαρτιά.

Το σπίτι που αγοράζει ο Νικόλαος το 1922 συνορεύει ήδη, προς τα ανατολικά, με «οικίαν Καρδασιλάρη».

Ποιανού Καρδασιλάρη ήταν το διπλανό σπίτι, η πράξη δεν το λέει. Ο αγοραστής είναι ο προπάππους του σημερινού Κωνσταντίνου· τα δύο όγδοα που λείπουν έχουν τη δική τους ιστορία, στην επόμενη πράξη.

Τον Μάιο του 1922, ο Νικόλαος Δ. Καρδασιλάρης αγοράζει τα έξι όγδοα εξ αδιαιρέτου ενός σπιτιού με μαγαζιά από κάτω, στην πόλη της Χίου, στην οδό 6ης Δεκεμβρίου. Πωλητής είναι ο Νουρή Βέης, εγγονός του Χατζή Πασά, για τον εαυτό του και ως πληρεξούσιος συγγενών του· το σπίτι τούς είχε περιέλθει κληρονομικά από τον Ασίμ Εσάτ και τη Φαχριέ Χανούμ. Τα άλλα δύο όγδοα ανήκαν σε δύο γυναίκες, των οποίων τα ονόματα δεν διαβάζονται με βεβαιότητα. Το έγγραφο κρατά επίσης δύο ξεχωριστές ημερομηνίες: τη σύνταξη και τη μεταγραφή της πράξης.

Παραδομένες φωτογραφίες · πράξη 15287, 6.5.1922 · μεταγραφή 7.5.1922

Τέλος κεφαλαίου 17 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18 · 1923–1932Η γιαγιά μέσα στην αγγελία.Περίπου 10 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Πηνελόπη ΞανθάκηΓιαγιάΕυρυδίκη ΞανθάκηΜητέραΠέτρος ΚαρδασιλάρηςΕγγονός
Αυθεντική αγγελία της κηδείας του Πέτρου Καρδασιλάρη, 1923.
Πέτρος · 1898–1923Πηνελόπη · η γιαγιάΑγία Τριάδα · Πειραιάς
Απόσπασμα της αυθεντικής σελίδας της παράδοσης. Κατά τη μελέτη και το όνομα του αρχείου, η αγγελία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Σκριπ».
Η χρονολόγηση μέσα στην αγγελία
  1. 16 → 17 Μαρτίου 1923 · η λέξη «χθες»

    Η αγγελία έχει τη χρονολογία «Εν Πειραιεί τη 17η Μαρτίου 1923» και περιγράφει τον Πέτρο ως «θανόντα χθες». Η δική της διατύπωση παραπέμπει επομένως στην 16η Μαρτίου για τον θάνατό του. Αναγγέλλει την κηδεία για «σήμερον Σάββατον», στις δέκα το πρωί, στην Αγία Τριάδα του Πειραιά. Η σχετική χρονολόγηση προέρχεται από την αγγελία· δεν υποκαθιστά έλεγχο ληξιαρχικής πράξης ούτε αποδεικνύει ότι η κηδεία τελέστηκε όπως αναγγέλθηκε.

Η λέξη «χθες» δίνει σχετική χρονολόγηση· η αναγγελία δεν πιστοποιεί την τέλεση της κηδείας.
1923

Η γιαγιά μέσα στην αγγελία.

Ο Πέτρος είχε το όνομα του παππού του, του Πέτρου Ξανθάκη· ο παππούς πέθανε τον Οκτώβριο του 1921, ο εγγονός δεκαεπτά μήνες αργότερα.

Η γιαγιά Πηνελόπη, η νύφη της υπόσχεσης γάμου του 1872, βρίσκεται τώρα στην αγγελία του εγγονού της· πενήντα ένα χρόνια χωρίζουν τα δύο χαρτιά.

Στις 17 Μαρτίου 1923, η αγγελία του Πέτρου Π. Καρδασιλάρη ορίζει την κηδεία του στις δέκα το πρωί, στην Αγία Τριάδα του Πειραιά. Μαζί με τα ονόματα των αδελφών του, διασώζει τη γιαγιά του, Πηνελόπη Π. Ξανθάκη. Η γενεαλογική βάση συνδέει τον Πέτρο με την Ευρυδίκη Ξανθάκη και τη μητέρα της, Πηνελόπη. Η μελέτη Βαρλά αναφέρει τον θάνατό του στον Ευαγγελισμό· η αγγελία καταγράφει τον τόπο της κηδείας. Ένα όνομα που λείπει από την αγγελία δεν αποδεικνύει απουσία από τον αποχαιρετισμό.

Σκριπ · αγγελία 17 Μαρτίου 1923 · γενεαλογική βάση και μελέτη Βαρλά
1924 · εγγραφή 5447
Περικλής του Δημητρίου

Σιγαροποιός · Αθήνα · ηλικία 32 ετών. Το ευρετήριο δίνει γέννηση περίπου το 1892. Στο παραδομένο δέντρο, ο Περικλής Δημητρίου με αυτό το επάγγελμα διατηρεί δύο διαφορετικές χρονολογίες, 1885 και 1892. Δεν επιλέγουμε αυθαίρετα τη μία.

Απόσπασμα της παραδομένης ευρετηριακής εγγραφής ψηφοφόρου.
Ευρετηριακή εγγραφή MyHeritage της παράδοσης · απόσπασμα απόδοσης της πρώτης σελίδας του PDF. Δεν είναι φωτογραφία του αρχικού χειρόγραφου καταλόγου.
1924 · εγγραφή 1901
Στυλιανός του Ιωάννη

Έμπορος · Αθήνα · ηλικία 28 ετών. Το ευρετήριο δίνει γέννηση περίπου το 1896. Η εγγραφή δεν ταυτίζεται αυτόματα με τον Στυλιανό Ιωάννη του δέντρου, που αναφέρεται γεννημένος το 1912. Το κοινό όνομα και πατρώνυμο δεν αρκούν.

Απόσπασμα της παραδομένης ευρετηριακής εγγραφής ψηφοφόρου.
Ευρετηριακή εγγραφή MyHeritage της παράδοσης · απόσπασμα απόδοσης της πρώτης σελίδας του PDF. Δεν είναι φωτογραφία του αρχικού χειρόγραφου καταλόγου.
Πρώτα η εγγραφή με το παλαιότερο εκτιμώμενο έτος γέννησης · και οι δύο καταχωρίσεις ανήκουν στον κατάλογο του 1924.
Μια γραμμή από την παραδομένη σελίδα
  1. Η τυπωμένη γραμμή του καταλόγου

    Στην παραδομένη φωτογραφία της σελίδας 86 του εκλογικού καταλόγου του Δήμου Αθηναίων, η γραμμή «Καρδασιλάρης Περικλής» αναγράφει ηλικία 32 ετών, επάγγελμα «σιγαροποιός» και αριθμό μητρώου αρρένων 50860. Το πατρώνυμο δίνεται με επαναληπτικό σημάδι κάτω από το «Δημήτριος» της προηγούμενης γραμμής. Η φωτογραφία προσθέτει την τυπωμένη γραμμή δίπλα στην ευρετηριακή εγγραφή· δεν ορίζει από μόνη της ημερομηνία γέννησης ή ταύτιση με το δέντρο.

Παραδομένη φωτογραφία τυπωμένου εκλογικού καταλόγου · σελίδα 86 · επιλεγμένη γραμμή
1924

Δύο επαγγέλματα στον κατάλογο της Αθήνας.

Μέσα στις παραδομένες εγγραφές του 1924, το επώνυμο συναντάται στην Αθήνα με δύο επαγγέλματα: σιγαροποιός και έμπορος. Ένα πατρώνυμο και μια ηλικία δίνουν μικρά, ξεχωριστά ίχνη ζωής. Διαβάζουμε τα στοιχεία ως ευρετηριακές καταχωρίσεις, κρατώντας τις αβεβαιότητές τους.

Οι ενδείξεις «περίπου» παραμένουν εκτιμήσεις του ευρετηρίου. Η ημερομηνία αποθήκευσης το 2024 δεν είναι ιστορικό γεγονός του 1924. Δεν έχουμε συγκρίνει εδώ τις εγγραφές με τα αρχικά χειρόγραφα.

Παραδομένες εκτυπώσεις MyHeritage · Ελλάδα, εκλογικοί κατάλογοι 1863–1924 · σελίδα 1 κάθε εγγραφής · δέντρο, πρόσωπα 258 και 98 για τη σύγκριση
Σιδηρωτής · πιλοποιός
Μουσικός Όμιλος «Ο Δύων»
Πιθανή ταύτιση
Η τέχνη του καπέλου και η αναφορά στον όμιλο παραμένουν δύο χωριστά στοιχεία μέχρι να επιβεβαιωθεί η ταύτιση.
Χίος · 15 Ιουλίου 1924

Ένα όνομα ανάμεσα στη δουλειά και τη μουσική.

Πεθερός και γαμπρός είχαν το ίδιο όνομα: Δημήτριος Νικολάου — ο ένας Κοκράνης, ο άλλος Καρδασιλάρης.

Η κόρη του, η Γεωργία, γίνεται η δεύτερη σύζυγος του Δημητρίου Νικολάου Καρδασιλάρη. Έτσι ο σιδηρωτής και πιλοποιός γίνεται πεθερός του εμπόρου.

Ο Δημήτριος Νικολάου Κοκράνης, γεννημένος το 1884, καταγράφεται ως σιδηρωτής και πιλοποιός — εργαζόταν και στην κατασκευή καπέλων. Η σημείωση παραπέμπει στην εκλογή ενός Δημήτρη Κοκράνη ως ταμία του Μουσικού Ομίλου Χίου «Ο Δύων», στις 15 Ιουλίου 1924. Η ταύτιση με το πρόσωπο του δέντρου παραμένει ανεπιβεβαίωτη.

Γενεαλογική σημείωση · Τετράδια Μνήμης, Χίος 1924, σ. 23 · Μητρώο Αρρένων αρ. 50
2/82/8 με την αγορά · 6/8 ήδη δικά του
  1. Ομολογίες
  2. Τράπεζα
  3. 200.000
Τίμημα σε δραχμές · συμβολική απόδοση των όρων, όχι πληρωμή αποκλειστικά με μετρητά.
Το μερίδιο και ο τρόπος του τιμήματος
  1. Ένα αδιαίρετο μερίδιο οικίας

    Στις 21 Απριλίου 1928, η πράξη 22435 καταγράφει την αγορά «των δύο ογδόων (2/8)» εξ αδιαιρέτου μιας οικίας, γραμμένων και ολογράφως και με αριθμούς. Το σπίτι, δεκαοκτώ διαμερισμάτων, έχει 250,10 τετραγωνικά μέτρα και ακάλυπτο χώρο 49,80 τετραγωνικών. Το μερίδιο είναι δικαίωμα συγκυριότητας, όχι συγκεκριμένα δωμάτια ή όροφοι.

  2. 200.000 δραχμές και προσωρινές ομολογίες

    Το συμφωνημένο τίμημα είναι 200.000 δραχμές. Στους όρους της συναλλαγής καταγράφονται προσωρινές ομολογίες, με απαρίθμηση των αριθμών τους, που μεταβιβάζονται στην τράπεζα για το τίμημα. Δεν μετατρέπουμε αυτή την καταγραφή σε πληρωμή αποκλειστικά με μετρητά ή σε σημερινή αξία. Η πράξη μεταγράφεται στο Υποθηκοφυλακείο Χίου στις 24 Απριλίου 1928, τρεις ημέρες μετά τη σύνταξή της (τόμος ΙΘ΄, αριθ. 7633). Η συνέχεια της πράξης παραπέμπει επίσης σε απόδειξη με αριθμό 109, της 20ής Απριλίου 1928, δηλαδή της προηγούμενης ημέρας. Ο πλήρης κατάλογος των ομολογιών δεν έχει μεταγραφεί με βεβαιότητα.

Ανάγνωση συγκεκριμένων χωρίων, όχι πλήρης μεταγραφή της πράξης. Οι οκτώ κύκλοι δείχνουν αναλογία δικαιώματος· δεν χωρίζουν το πραγματικό σπίτι.
21.4.1928

Τα δύο όγδοα που συμπληρώνουν το σπίτι.

Η υπόσχεση του 1922 έλεγε τρεις μήνες· τα δύο τελευταία όγδοα έφτασαν στον Νικόλαο έξι χρόνια αργότερα, από την Εθνική Τράπεζα.

Ενδιάμεσα, το μερίδιο είχε περάσει στο Δημόσιο (1924) και στην Τράπεζα (1925). Με την πράξη του 1928 ο Νικόλαος, πατέρας του Κωνσταντίνου Ν. και των αδελφών του, κρατά πια όλα τα όγδοα ενός σπιτιού δεκαοκτώ δωματίων.

Έξι χρόνια αργότερα, μέσα στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην οδό Παύλου Κουντουριώτου, ο Νικόλαος Δημητρίου Καρδασιλάρης αγοράζει από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος τα δύο όγδοα εξ αδιαιρέτου μιας οικίας στην πόλη της Χίου. Η ίδια η πράξη σημειώνει ότι τα άλλα έξι όγδοα ανήκουν ήδη σε εκείνον, και ανάμεσα στα όρια αναφέρει, όπως και η πράξη του 1922, την οικία του Κωνσταντίνου Παγκάλου. Γι’ αυτό διαβάζουμε τις δύο πράξεις ως δύο βήματα για το ίδιο σπίτι. Ο δρόμος της πρόσοψης γράφεται διαφορετικά (οδός 6ης Δεκεμβρίου το 1922, Ελευθερίου Βενιζέλου το 1928)· τη διαφορά την κρατάμε χωρίς να την ερμηνεύσουμε. Η τράπεζα πουλά ως διαχειρίστρια κτημάτων ανταλλαξίμων, βάσει σύμβασης της 5ης Μαΐου με το Ελληνικό Δημόσιο. Η πράξη εξηγεί και από πού ήρθε το μερίδιο: ανήκε σε πρόσωπα της οικογένειας του Νουρή Χατζή Πασά, το Δημόσιο το κατέλαβε με πρωτόκολλο της 14ης Νοεμβρίου 1924 και το παρέδωσε στην Τράπεζα με πρωτόκολλο της 17ης Αυγούστου 1925. Η διοίκηση της Τράπεζας ενέκρινε την πώληση στον Νικόλαο Δ. Καρδασιλάρη με διαταγή της 22ας Μαρτίου 1928, έναν μήνα πριν από το συμβόλαιο. Τα ονόματα των προηγούμενων δικαιούχων δεν διαβάζονται όλα με βεβαιότητα.

Παραδομένες φωτογραφίες · πράξη 22435, 21.4.1928
  1. Κωνσταντίνος & ΜαρίαΟι γονείς της Ερνεστίνας
  2. Ερνεστίνα · 1929Μια νέα ζωή στον Πειραιά
Το οικογενειακό νήμα εξηγεί την καταγραφή.
Η χρονιά σε μια μεταγενέστερη εγγραφή
  1. 1929

    Το πρωτότυπο δελτίο και το αποθηκευμένο ευρετήριο καταγράφουν τη γέννηση της Ερνεστίνης το 1929. Δεν δίνουν τόπο γέννησης· ο Πειραιάς παραμένει πληροφορία του παραδομένου δέντρου.

Ευανάγνωστο πρωτότυπο δελτίο και αποθηκευμένο ευρετήριο· η καταγραφή του οικογενειακού δέντρου διατηρείται.
1929

Η Ερνεστίνα, στην αρχή μιας ζωής.

Η Ερνεστίνα έχει το όνομα της γιαγιάς της, της Ερνεστίνας Παϊδούση — της νύφης του προικοσυμφώνου του 1905 στην Τουρλωτή.

Η γιαγιά πέθανε στη Χίο τον Μάρτιο του 1938, όταν η εγγονή ήταν εννέα χρονών. Το 1952, είκοσι τριών, η Ερνεστίνα καταγράφεται με τη μητέρα της Μαρία στο Σάντος της Βραζιλίας.

Η Ερνεστίνα, κόρη του Κωνσταντίνου Παντολέοντος και της Μαρίας Μπεχληβάνογλου, γεννιέται στον Πειραιά το 1929. Αργότερα, το δέντρο τη συνδέει με τον Γεώργιο Μαμούνα και την κόρη τους Φωτεινή. Η διαδρομή προς τη Βραζιλία ακολουθεί στα δελτία που σώζονται παρακάτω.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. 11 Σεπτεμβρίου 1929
    Η αρχή στην Ιταλία

    Η νεκρολογία δίνει τόπο γέννησης «Savuto Reggio Calabria, Italy» και γονείς τον Joseph και την Carmela Caputo Caicco. Η γεωγραφική διατύπωση διατηρείται όπως παραδόθηκε, χωρίς ανεξάρτητη ταυτοποίηση.

  2. 1946
    Από την Ιταλία στη ζωή του Niles

    Η πηγή αναφέρει μετανάστευση στην Αμερική το 1946 και τη ζωή που έχτισε στο Niles. Δεν ονομάζει πλοίο, λιμάνι ή ακριβή διαδρομή.

  3. 10 Ιανουαρίου 2022
    Ο αποχαιρετισμός της οικογένειας

    Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στο Trumbull Regional Medical Center, σύμφωνα με τη νεκρολογία. Η σελίδα προγραμματίζει ιδιωτική τελετή στις 13 Ιανουαρίου 2022, στις 11 π.μ., στον ναό Our Lady of Mount Carmel στο Niles και ενταφιασμό στο Pineview Memorial Park του Warren· δεν επιβεβαιώνει ότι οι προγραμματισμένες τελετές πραγματοποιήθηκαν.

Οι αχρονολόγητες αναμνήσεις της οικογένειας
  1. Σχεδόν 65 χρόνια μαζί με τη Mary

    Με τη Mary Curtorillo Caicco μεγάλωσαν την οικογένειά τους, φρόντιζαν τον κήπο και διατηρούσαν την επιχείρηση Original Quality Cleaners. Η νεκρολογία δίνει διάρκεια γάμου σχεδόν 65 ετών, χωρίς ημερομηνία τελετής. Η Mary είχε πεθάνει πριν από εκείνον.

  2. 42 χρόνια δουλειάς, ένα κυριακάτικο τραπέζι

    Αποσύρθηκε μετά από 42 χρόνια ως εργάτης χαλυβουργίας. Η οικογένειά του τον θυμάται να φτιάχνει κρασί, να μαγειρεύει τις Κυριακές και να παρακολουθεί τις αγαπημένες του ομάδες: Niles Red Dragons, Ohio State Buckeyes και Pittsburgh Steelers. Ήταν μέλος του ναού Our Lady of Mount Carmel. Οι ημερομηνίες έναρξης της εργασίας και συνταξιοδότησης δεν δίνονται.

  3. Τέσσερα παιδιά και οι επόμενες γενιές

    Η νεκρολογία κατονομάζει τέσσερα παιδιά, εννέα εγγόνια και δεκατέσσερα δισέγγονα που τον αποχαιρετούν, μαζί με ανίψια στην Καλιφόρνια και την Ιταλία. Ανάμεσα στα εγγόνια αναγράφεται η Maria (Christopher) Kardassilaris. Αναφέρει επίσης ότι η δισέγγονη Ava Kardassilaris είχε πεθάνει πριν από εκείνον. Δεν προσδιορίζει γονείς για την Ava ούτε ταυτοποιεί αυτά τα πρόσωπα με συγκεκριμένο κλάδο του παραδομένου δέντρου.

    Τα τέσσερα παιδιά

    Joe Caicco · Carmy Williams · Jerry Caicco · John (Liz) Caicco

    Τα εννέα εγγόνια, όπως αναγράφονται

    Tiffanie (Brad) Soverns · Cheriese (Adam) Farkas · Candice (Tom) Cochran · Anthony (Laura) Caicco · Maria (Christopher) Kardassilaris · Ronnie (Dina) Williams · Dr. Vincent (Dr. Amy) Caicco · Isabella Caicco · John Caicco

    Οι προηγούμενες απώλειες που θυμάται η νεκρολογία

    Η σύζυγος Mary · Ο αδελφός John και η νύφη Helen Caicco, στην Καλιφόρνια · Η αδελφή Carmella και ο γαμπρός Frank Longo, στην Ιταλία · Ο γαμπρός Ron Williams · Η νύφη Sherri Caicco · Ο ανιψιός Vincent Caicco · Η δισέγγονη Ava Kardassilaris

Σύγχρονη επεξηγηματική εικονογράφηση· οι ημερομηνίες και οι αναμνήσεις προέρχονται από την παραδομένη νεκρολογία.
1929 → 2022 · η ζωή και οι αναμνήσεις

Οι Κυριακές που θυμάται η οικογένεια.

Η παραδομένη νεκρολογία του Anthony Caicco (1929–2022) θυμάται έναν άνθρωπο της δουλειάς και του κυριακάτικου τραπεζιού. Γεννημένος στην Ιταλία, μετανάστευσε στην Αμερική το 1946 και έφτιαξε τη ζωή του στο Niles. Η ίδια σελίδα κατονομάζει ανάμεσα στα εγγόνια του τη Maria (Christopher) Kardassilaris και αναφέρει ότι η δισέγγονη Ava Kardassilaris είχε πεθάνει πριν από εκείνον. Αυτή είναι η οικογενειακή σύνδεση που δηλώνει η πηγή· δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί αντιστοίχιση με συγκεκριμένο κλάδο του παραδομένου δέντρου.

Η σύνδεση αναφέρεται από τη νεκρολογία· δεν έχει επιβεβαιωθεί συγκεκριμένος κλάδος στο παραδομένο δέντρο. Δεν αποδίδουμε γονείς στην Ava ούτε βεβαιώνουμε ότι η προγραμματισμένη τελετή πραγματοποιήθηκε.

Παραδομένη νεκρολογία · Tribune Chronicle · 2022
Κατάλογος 1930 · αναθεώρηση 1933
  1. 1859έτος γέννησης
    Νικόλαος Καρδασιλάρης
    Πατέρας: Ιωάννης

    Αναθεώρηση εκλογικού καταλόγου · Επάγγελμα δεν παρατίθεται εδώ

    Κατάλογος 1933 · εγγραφή 327
  2. 1863έτος γέννησης
    Νικόλαος Καρδασιλάρης
    Πατέρας: Ιωάννης

    Ενορία Χριστού · Γεωργός

    Κατάλογος 1930 · εγγραφή 17
  3. 1891έτος γέννησης
    Δημήτριος Καρδασιλάρης
    Πατέρας: Περικλής

    Άγιος Πολύκαρπος · Έμπορος

    Κατάλογος 1930 · εγγραφή 29
  4. 1895έτος γέννησης
    Δημήτριος Καρδασιλάρης
    Πατέρας: Παντολέων

    Αναθεώρηση εκλογικού καταλόγου · Επάγγελμα δεν παρατίθεται εδώ

    Κατάλογος 1933 · εγγραφή 350
  5. 1901έτος γέννησης
    Παύλος Καρδασιλάρης
    Πατέρας: Παντολέων

    Αναθεώρηση εκλογικού καταλόγου · Επάγγελμα δεν παρατίθεται εδώ

    Κατάλογος 1933 · εγγραφή 348
  6. 1902έτος γέννησης
    Περικλής Καρδασιλάρης
    Πατέρας: Γεώργιος

    Αναθεώρηση εκλογικού καταλόγου · Επάγγελμα δεν παρατίθεται εδώ

    Κατάλογος 1933 · εγγραφή 336
  7. 1904έτος γέννησης
    Αντώνιος Καρδασιλάρης
    Πατέρας: Παντολέων

    Αναθεώρηση εκλογικού καταλόγου · Επάγγελμα δεν παρατίθεται εδώ

    Κατάλογος 1933 · εγγραφή 349
  8. 1912έτος γέννησης
    Στυλιανός Καρδασιλάρης
    Πατέρας: Ιωάννης

    Αναθεώρηση εκλογικού καταλόγου · Επάγγελμα δεν παρατίθεται εδώ

    Κατάλογος 1933 · εγγραφή 289
Έτη γέννησης όπως τα παραθέτει ο ερευνητής · οκτώ εγγραφές, όχι οκτώ επιβεβαιωμένες ταυτίσεις προσώπων. Τα σχέδια είναι συμβολική ανάγνωση των καταλόγων.
1930 → 1933

Το όνομα στις ενορίες της Χίου.

Μικρές εγγραφές κρατούν μια άλλη όψη της οικογένειας: ένα πατρώνυμο, ένα επάγγελμα, μια ενορία. Ο χρονολογικός πίνακας του ερευνητή παραθέτει οκτώ εγγραφές από τους εκλογικούς καταλόγους της Χίου του 1930 και την αναθεώρηση του 1933. Εδώ τις διαβάζουμε με σειρά του αναγραφόμενου έτους γέννησης, χωριστά από τη χρονολογία του καταλόγου.

Το όνομα Νικόλαος του Ιωάννη εμφανίζεται με έτος γέννησης 1863 στον κατάλογο του 1930 και 1859 στην αναθεώρηση του 1933. Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για διαφορετικούς ανθρώπους ή διαφορετική καταγραφή του ίδιου ανθρώπου. Καμία από αυτές τις εγγραφές δεν ταυτίζεται αυτόματα με τον Νικόλαο του Δημητρίου, που η μελέτη του Βαρλά δίνει ως γεννημένο το 1859, ενώ η γενεαλογική βάση διατηρεί και το 1864 ως ανεπίλυτη εναλλακτική. Τα πατρώνυμα και τα κενά μένουν ορατά.

Παραδομένος χρονολογικός πίνακας · Εκλογικός Κατάλογος Χίου, 556/1930 · αναθεώρηση, 245/1933
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΣμύρνηΣμύρνη
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1932 · ο γάμος στην Κηφισιά

Μια άλλη γενέτειρα, στην ίδια ιστορία.

Η Μαρία Δημητρίου Γκιάλη καταγράφεται ως γεννημένη στη Σμύρνη. Το 1932 παντρεύεται τον Δημήτριο Νικολάου Καρδασιλάρη στην Κηφισιά.

Από τις πηγές: ¶152

Τέλος κεφαλαίου 18 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19 · 1932–1938Η Μαρία δίνει την εντολή.Περίπου 5 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Μαρία Π. Καρδασιλάρη
Κωνσταντίνος Π. Καρδασιλάρης
Εθνική Τράπεζα · Αθήνα
  1. Το πληρεξούσιο 8445

    Συμβολαιογράφος Επαμεινώνδας Α. Βασιλειάδης. Το γραφείο του βρίσκεται στην πρώτη πάροδο της Απλωταριάς, σε κτήμα που η πράξη αποδίδει στον Δημήτριο Καρδασιλάρη.

  2. Η εξουσιοδότηση

    Ο πληρεξούσιος μπορεί να υπογράφει για εκείνη αιτήσεις, εντάλματα και αποδείξεις και να παρέχει εξόφληση. Το ποσό δεν κατονομάζεται.

Η γραμμή δείχνει εντολή είσπραξης · δεν αποτυπώνει βεβαιωμένη μεταφορά χρημάτων ή γενεαλογικό δεσμό.
22.10.1932

Η Μαρία δίνει την εντολή.

Στις 22 Οκτωβρίου 1932, η Μαρία, κόρη του Παντελή Καρδασιλάρη και κάτοικος Χίου, ορίζει τον έμπορο Κωνσταντίνο Παντελή Καρδασιλάρη ως ειδικό πληρεξούσιό της. Τον εξουσιοδοτεί να εισπράξει από το κεντρικό κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Αθήνα όσα είναι κατατεθειμένα στο όνομά της ή της οφείλονται. Μια γυναίκα δίνει τη δική της οικονομική εντολή· το έγγραφο κρατά ποιος ενεργεί και για ποιον.

Η σημείωση περιγράφει την εξουσιοδότηση, χωρίς να αποδεικνύει ότι έγινε ανάληψη. Συνοδεύεται από έγγραφα του δικαστικού τμήματος της τράπεζας της 27ης Οκτωβρίου και της 19ης Νοεμβρίου 1932. Δεν συμπεραίνουμε συγγένεια ανάμεσα στα πρόσωπα μόνο από το πατρώνυμο.

ΙΑΕΤΕ · Α1Σ40Υ62Φ1941 · πληρεξούσιο 8445, 22.10.1932
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΚηφισιάΚηφισιά
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
Μετά τον πρώτο γάμο του 1932

Οι νέες αρχές του Δημητρίου.

Η Κηφισιά σημαδεύει το πέρασμα του Δημητρίου από την Αθήνα· η ζωή του ως εμπόρου θα δεθεί με τη Χίο. Από τον δεύτερο γάμο του, με τη Γεωργία Κοκράνη, η μελέτη καταγράφει δύο παιδιά, τον Νικόλαο και τη Βιργινία.

Από τις πηγές: ¶152
  1. 5.5.1935 · Αθήνα
  2. Αθήνα · Μάιος 1935
  3. 7.5.1935 · ταφή στη Χίο
Σχηματική απόδοση της εγγραφής· όχι ιατρική απεικόνιση.
5 Μαΐου 1935

Τι γράφει η πράξη θανάτου.

Ο Νικόλαος Δ. πεθαίνει στην Αθήνα τον Μάιο του 1935, μετά από ασθένεια, όπως καταγράφει η ληξιαρχική πράξη του Δήμου Αθηναίων που μεταφέρει η γενεαλογική βάση. Η πράξη δεν περιλαμβάνεται στην παράδοση· παρουσιάζουμε όσα μεταφέρει η βάση.

Γενεαλογική βάση · ληξιαρχική πράξη θανάτου Δήμου Αθηναίων 386/Ε/1935
  1. 25.7.1932 · Κηφισιά · πρώτος γάμος
  2. 30.1.1936 · Χίος · Γεωργία Κοκράνη
  3. Ελένη · γενν. 1892 · σύζυγος Στ. Βούτα, Κωνσταντινούπολη
Σχηματική απόδοση των εγγραφών· όχι πορτρέτα ή απεικόνιση τελετής.
30 Ιανουαρίου 1936

Ένας δεύτερος γάμος και μια σιωπηλή απώλεια φωτός.

Η γενεαλογική βάση δίνει δύο ακόμη στοιχεία για τα παιδιά του Νικολάου Δ. Ο Δημήτριος Νικολάου, που είχε παντρευτεί στις 25 Ιουλίου 1932 στον Άγιο Δημήτριο Κηφισιάς, παντρεύεται τη Γεωργία Κοκράνη στη Χίο στις 30 Ιανουαρίου 1936· η βάση παραπέμπει στο ληξιαρχείο Χίου, γάμοι 1936, α/α 33. Η αδελφή του Ελένη, γεννημένη το 1892 και σύζυγος του Στυλιανού Βούτα στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με σημείωση της ίδιας βάσης, πέθανε μετά από ασθένεια. Για την Ελένη η σημείωση δεν δίνει χρονολογία ή τόπο θανάτου.

Γενεαλογική βάση · ληξιαρχείο Χίου, γάμοι 1936, α/α 33 · σημείωση για την Ελένη
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΑιγάλεωΑιγάλεω
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
1936 · μεταδημότευση

Ένας ακόμη οικογενειακός κλάδος.

Ο Κωνσταντίνος Παντολέοντος, διαφορετικό πρόσωπο από τον συνονόματο εξάδελφό του, μεταδημοτεύει στο Αιγάλεω το 1936.

Από τις πηγές: ¶160
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Μια ζωή από τη Χίο ως τη Βραζιλία.

Δύο Κωνσταντίνοι, διαφορετικά πρόσωπα.
ΠαντολέοντοςΚωνσταντίνοςΑιγάλεω · Μαρία · Ερνεστίνα
ΝικολάουΚωνσταντίνοςΟ συνονόματος εξάδελφος
Δεν μεταφέρουμε στοιχεία του ενός στον άλλο.
  1. 1936 · Αιγάλεω

    Η γενεαλογική σημείωση χρονολογεί τη μεταδημότευσή του στο Αιγάλεω στις 23 Ιουλίου 1936. Στις 19 Ιουνίου 1938, κατά την καρτέλα γάμου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, παντρεύεται τη Μαρία στον Άγιο Νικόλαο Ραγκαβά και αναγνωρίζει την κόρη του Ερνεστίνα. Η πιθανότητα άλλης κόρης παραμένει αδιευκρίνιστη. Αργότερα η οικογένεια συνδέεται με τη Βραζιλία και η Ερνεστίνα παντρεύεται Χιώτη μετανάστη. Η ίδια σύντομη σημείωση κλείνει τη χρονολογική ένδειξη «23-7-36» με ερωτηματικό· η δημοτική πράξη δεν πιστοποιείται από αυτή τη σημείωση μόνη της.

  2. Η συνωνυμία και τα κενά

    Η μελέτη σημειώνει ότι, εξαιτίας της συνωνυμίας, εκτέθηκε άδικα και ο εξάδελφός του Κωνσταντίνος Νικολάου. Για τον μοναχογιό του Αριστείδη Καρδασιλάρη μιλά για τραγική κατάληξη, χωρίς αρκετά στοιχεία ώστε να διηγηθούμε συγκεκριμένο περιστατικό.

Μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶160 · Γενεαλογική σημείωση · Κωνσταντίνος Παντολέοντος
Αυθεντική καρτέλα Αρχιεπισκοπής Αθηνών
19 Ιουνίου 1938 · Άγιος Νικόλαος Ραγκαβάς
Κωνσταντίνος Π. & Μαρία Μπεχληβάνογλου

Η καρτέλα καταγράφει καταγωγή του γαμπρού από τη Χίο και της νύφης από τη Νικομήδεια.

Αυθεντική καρτέλα Αρχιεπισκοπής Αθηνών
26 Ιανουαρίου 1941 · Άγιος Παντελεήμων Αχαρνών
Νικόλαος Π. & Άρτεμη Κουντουρά

Και οι δύο καταγράφονται ως γεννημένοι στη Χίο. Η άδεια εκδόθηκε έξι ημέρες πριν από την τέλεση.

Αυθεντική καρτέλα Αρχιεπισκοπής Αθηνών
22 Οκτωβρίου 1941 · Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης
Ιωάννης Π. & Άννα-Βικτωρία Σέστερ

Η καρτέλα γράφει Χίος για τον Ιωάννη και Βιέννη για την Άννα-Βικτωρία. Το επώνυμό της γράφεται εδώ «Σέστερ»· στο δέντρο και στη μελέτη είναι Σέσλερ.

Αυθεντική καρτέλα Αρχιεπισκοπής Αθηνών
31 Αυγούστου 1947 · Ύψωση Τιμίου Σταυρού
Κωνσταντίνος Π. & Ανδρονίκη Περιστερίδου

Για τον γαμπρό καταγράφεται δεύτερος γάμος, για τη νύφη πρώτος.

Αυθεντική καρτέλα Αρχιεπισκοπής Αθηνών
6 Ιουνίου 1948 · Αγία Μαρίνα
Γεώργιος Μ. & Μαρία Παγκάλου

Ο Γεώργιος είναι γιος του Μιχαήλ και της Δέσποινας. Και οι δύο νεόνυμφοι έχουν γεννηθεί στη Χίο.

Αυθεντική καρτέλα Αρχιεπισκοπής Αθηνών
11 Αυγούστου 1948 · έκδοση άδειας
Αριστείδης Π. & Λεία (Κοραλία) Βλαχάκη

Στη θέση της ημερομηνίας τέλεσης γράφει «Εματαιώθη». Η άδεια για τον Άγιο Βασίλειο Πολυγώνου δεν τεκμηριώνει γάμο που πραγματοποιήθηκε. Η σημείωση δίνει τη Λεία ως κόρη του Χαράλαμπου και της Μερσίνας, γεννημένη στην Αθήνα το 1926· η άδεια εκδόθηκε στις 11 Αυγούστου 1948. Η ίδια γενεαλογική σημείωση δίνει επίσης για τη Λεία ηλικία 22 ετών το 1948.

1938–1948

Οι μέρες που ενώνονται οι ζωές.

Μέσα σε δέκα χρόνια, τέσσερις γιοι του Παντολέοντα —Κωνσταντίνος, Νικόλαος, Ιωάννης, Αριστείδης— περνούν από τις καρτέλες γάμου της Αθήνας.

Οι νύφες έρχονται από τη Νικομήδεια, τη Μικρά Ασία, τη Βιέννη και τη Χίο· η Άρτεμη Κουντουρά είναι, κατά το δέντρο, κόρη του γιατρού Ιωάννη Γ. Κουντουρά. Μία άδεια του 1948 γράφει «Εματαιώθη».

Οι καρτέλες της Αρχιεπισκοπής Αθηνών διασώζουν ονόματα, τόπους και ημερομηνίες. Δίπλα στη Χίο εμφανίζονται η Νικομήδεια και η Βιέννη. Κάθε εγγραφή κρατά τη δική της μικρή ιστορία — ακόμη κι όταν η προγραμματισμένη τελετή δεν έγινε.

Αρχιεπισκοπή Αθηνών · επτά διαφορετικές καρτέλες συνολικά στην παράδοση
  1. Παντολέων + Ερνεστίνη
  2. Κωνσταντίνος · Μαρία · Αριστείδης
  3. 30.3.1938 · Χίος
Σχηματική απόδοση της οικογενειακής σχέσης· όχι πορτρέτο.
30 Μαρτίου 1938

Το τέλος μιας δεύτερης οικογένειας.

Η Ερνεστίνη Παϊδούση, δεύτερη σύζυγος του Παντολέοντα και μητέρα του Κωνσταντίνου, της Μαρίας και του Αριστείδη, πεθαίνει στη Χίο στις 30 Μαρτίου 1938. Η ημερομηνία προέρχεται από τη ληξιαρχική πράξη που σημειώνει η γενεαλογική βάση. Το έτος γέννησης 1884, που δίνει η ίδια βάση, δεν συνοδεύεται από παραπομπή.

Γενεαλογική βάση · ληξιαρχική πράξη θανάτου Χίου 96/Α/1938

Τέλος κεφαλαίου 19 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20 · 1941–1947Ένα βιβλίο μέσα στο οικογενειακό αρχείο.Περίπου 5 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
  1. 1941Η χρονολογία του άρθρου
  2. 1953Η έκδοση που παραπέμπει η σημείωση
Σύγχρονο σχέδιο για μια βιβλιογραφική παραπομπή· δεν είναι αυθεντικό εξώφυλλο.
1941 → 1953

Ένα βιβλίο μέσα στο οικογενειακό αρχείο.

Ο Αριστείδης έχει το όνομα του παππού του Αριστείδη Παϊδούση, που το 1905 έδωσε στην κόρη του μια εικόνα για το νέο της σπίτι.

Ο παππούς Αριστείδης Παϊδούσης ήταν ο πατέρας της Ερνεστίνας· έτσι το όνομά του περνά, μέσα από τη μητέρα, στον μικρότερο γιο της.

Η σημείωση για τον Αριστείδη Παντολέοντος παραπέμπει στα «Άρθρα και λόγοι» του Κωνσταντίνου Άμαντου, έκδοση Αθήνας του 1953, και σε άρθρο με τίτλο «Αριστείδης Καρδασιλάρης. Ο αληθινός διδάσκαλος», που σημειώνεται ως δημοσιευμένο στις 15 Αυγούστου 1941 στο Ελεύθερον Βήμα. Η παραπομπή προσθέτει ένα βιβλιογραφικό ίχνος· δεν παρουσιάζουμε το σύντομο απόσπασμα ως ανάγνωση ολόκληρου του βιβλίου. Στο σύντομο απόσπασμα, ο Άμαντος ξεχωρίζει ένα βιβλίο μέσα στην αναδρομική επισκόπηση των πρόσφατων εκδόσεων, γράφοντας ότι «ένα βιβλίο κρατεί ξεχωριστή θέση».

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. Χαλέπι · 27.12.1942Η καταγραφή του προσφυγικού στρατοπέδου
  2. Η οικογένειά τουΠαρουσία στο στρατόπεδο · χωρίς ονόματα
Διάγραμμα της συγκεκριμένης μαρτυρίας· καμία διαδρομή ή συγγένεια δεν συμπληρώνεται από υπόθεση.
27.12.1942

Μια οικογένεια μακριά από τη Χίο.

Στις 27 Δεκεμβρίου 1942, η στρατολογική σημείωση καταγράφει τον Μιχαήλ Νικολάου σε προσφυγικό στρατόπεδο στο Χαλέπι. Η εξέταση από ειδική επιτροπή καταλήγει να παραμείνει εκεί ως πρόσφυγας, επειδή έχει οικογένεια μέσα στο στρατόπεδο. Η μικρή καταγραφή αφήνει να φανεί ότι σε αυτή τη μακρινή διαδρομή δεν ήταν μόνος. Δεν δίνει ονόματα συνοδών ή την πορεία του ταξιδιού.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. Παύλος & ΟλυμπίαΓονείς στο οικογενειακό δέντρο
  2. Μαρίκα ΔερμιτζάκηΘετή σχέση στην παραδομένη εγγραφή
  3. ΠαντελήςΚαρδασιλάρης / Πατρώνας
Οι δύο δρόμοι δείχνουν δύο διαφορετικά είδη σχέσης, όχι δύο εναλλακτικές μητέρες.
Παντελής · γεννημένος το 1943

Δύο οικογενειακές σχέσεις στην ίδια εγγραφή.

Η Μαρίκα που τον έχει θετό παιδί είναι, κατά το δέντρο, η αδελφή της μητέρας του — η θεία του.

Η Ολυμπία και η Μαρίκα είναι κόρες του Μιλτιάδη Πατρώνα· το δεύτερο επώνυμο του Παντελή, Πατρώνας, είναι το επώνυμο της μητέρας και της θείας του. Η ίδια Μαρίκα, κατά μαρτυρία, είχε γεννηθεί στην Καλκούτα.

Το δέντρο δίνει τον Παντελή ως παιδί του Παύλου Παντολέοντος και της Ολυμπίας Πατρώνα. Η παραδομένη εγγραφή τον περιγράφει επίσης ως θετό τέκνο της Μαρίκας, χήρας Κωνσταντίνου Δερμιτζάκη, με τα επώνυμα Καρδασιλάρης και Πατρώνας. Πρόκειται για διαφορετικές σχέσεις· δεν αντικαθιστούμε τους γονείς ούτε προσθέτουμε άγνωστη ημερομηνία υιοθεσίας.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. 1946 · επιτροπή
  2. 1947 · συμβούλιο
  3. Η ταύτιση παραμένει ανοιχτή
Σχηματική απόδοση των συγκεκριμένων τεκμηρίων· όχι ιστορική φωτογραφία.
1946 → 1947

Δύο δημόσιες ειδήσεις, μια ανοιχτή ταυτότητα.

Δύο χωριστές ειδήσεις του «Χιακού Αγώνα» καταγράφουν δημόσια πρόσωπα με το επώνυμο Στακιάς. Τον Σεπτέμβριο του 1946 ο Παντελής Κοκκάλης και ο Δ. Στακιάς αναφέρονται ως παραιτηθέντα μέλη της περιφερειακής επιτροπής ιατρικών εφοδίων, με δύο γιατρούς της πόλης ως αντικαταστάτες. Σε δημοσίευμα του 1947 ο Δημήτριος Στακιάς περιλαμβάνεται στο νέο δημοτικό συμβούλιο της Χίου και παίρνει ψήφους για την αντιπροεδρία· εκλέγεται ο Δημήτριος Τσαμπλάκος. Δεν έχει αποδειχθεί ότι οι δύο ειδήσεις αφορούν το ίδιο πρόσωπο ή συγκεκριμένο μέλος του οικογενειακού δέντρου.

Χιακός Αγών · δύο δημοσιεύματα, 1946–1947
  1. Κατασκηνώσεις
  2. 50.000 δραχμές
  3. 2.765.000 συνολικά
Σχηματική απόδοση των συγκεκριμένων τεκμηρίων· όχι ιστορική φωτογραφία.
Ιούνιος 1946 · δημοσιευμένος κατάλογος

Ένα όνομα στις εισφορές για τα παιδιά.

Τον Ιούνιο του 1946 η «Ελευθερία» της Χίου δημοσιεύει έναν κατάλογο εισφορών για τις παιδικές κατασκηνώσεις του νησιού. Ο κατάλογος ανοίγει με τους «Βυρσοδέψαι», που δίνουν μαζί 200.000 δραχμές. Ανάμεσα σε συλλογικότητες, αρχές και ιδιώτες σημειώνεται και ο «Στέλιος Καρδασιλάρης» με 50.000 δραχμές. Ο κατάλογος φτάνει συνολικά τις 2.765.000 δραχμές και ζητά από τους δωρητές να καταθέσουν τα ποσά στον Νομάρχη ή στον κ. Αμυγδάλο. Η εφημερίδα δεν δίνει πατρώνυμο, γι’ αυτό δεν ταυτίζουμε τον Στέλιο με συγκεκριμένο πρόσωπο του δέντρου.

Ελευθερία · δημοσιευμένος κατάλογος, Ιούνιος 1946
  1. Βιέννη · η οικογένεια της Άννας
  2. Οι γονείς της · θύματα της ναζιστικής δίωξης
  3. Δύο αδελφοί · στον αμερικανικό στρατό
Σχηματική απόδοση με σεβασμό· όχι πορτρέτα ή αναπαράσταση γεγονότων.
1947 · μαρτυρία του Ιωάννη

Μια οικογένεια που χάθηκε στη ναζιστική δίωξη.

Η Άννα Βικτώρια Σέσλερ, η Βιεννέζα σύζυγος του Ιωάννη Π. Καρδασιλάρη, ήταν εβραϊκής καταγωγής. Σε γραπτό κείμενο του 1947, ο Ιωάννης σημειώνει ότι εκείνη υπέστη διώξεις και ότι οι γονείς της «εθανατώθησαν από την χιτλερικήν μανίαν». Οι μόνοι που σώθηκαν, δύο αδελφοί της, υπηρέτησαν στον αμερικανικό στρατό, όπως βεβαίωνε πιστοποιητικό της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα. Το κείμενο δεν δίνει τα ονόματα των γονιών της ούτε πότε και πού πέθαναν.

Γραπτό κείμενο του Ιωάννη Π. Καρδασιλάρη, 1947, σελ. 36 · ιδιωτικό οικογενειακό αρχείο
  1. Κτήμα Μυλωνάδη · γνωριμία
  2. Μαρία Μυλωνάδη · φίλη
  3. Συνοικέσιο → γάμος, Δεκέμβριος 1947
Σχηματική απόδοση της οικογενειακής αφήγησης· όχι απεικόνιση του τόπου ή των προσώπων.
Πριν από τον Δεκέμβριο του 1947

Μια γνωριμία στο κτήμα Μυλωνάδη.

Ένα συνοικέσιο ένωσε δύο Χιώτες στην Αθήνα: εκείνος περίπου 41, εκείνη περίπου 29, κατά τα έτη του δέντρου.

Παντρεύτηκαν στις 28 Δεκεμβρίου 1947 στην Αγία Αικατερίνη Κάτω Πετραλώνων. Από αυτό το συνοικέσιο ξεκινά ο κλάδος του σημερινού Κωνσταντίνου: ο γιος τους Ιωάννης γεννήθηκε το 1951.

Πώς γνωρίστηκαν ο Κωνσταντίνος και η Ζωή; Σύμφωνα με όσα είπε ο Γιώργος Καρδασιλάρης το 2022 και κατέγραψε η γενεαλογική βάση, η γνωριμία έγινε στο κτήμα Μυλωνάδη: η Μαρία Μυλωνάδη ήταν φίλη, και ο γάμος έγινε με συνοικέσιο. Η αφήγηση δεν λέει πού βρισκόταν το κτήμα ούτε πότε συναντήθηκαν για πρώτη φορά.

Γενεαλογική βάση · σημείωση από τον Γιώργο Καρδασιλάρη, 18.7.2022
Αυθεντικό απόσπασμα της είδησης, «Χιακός Αγών», 3.9.1947
Απόσπασμα της παραδομένης εφημερίδας · διατηρείται η ημερομηνία στο ίδιο το φύλλο, 3.9.1947.
  1. Σκυλίτσειο Νοσοκομείο · Χίος

    Διεύθυνση Φυματολογικού Τμήματος

  2. Ιατρός Δ. Στακιάς

    Η εφημερίδα δίνει μόνο το αρχικό του ονόματος.

Ανάληψη ιατρικού τμήματος, όπως την ανακοινώνει η εφημερίδα · το σχέδιο δεν αναπαριστά την αρχιτεκτονική του νοσοκομείου.
3.9.1947

Ένα όνομα στο Σκυλίτσειο.

Λίγες γραμμές στην εφημερίδα κρατούν μια στιγμή της ζωής του νοσοκομείου της Χίου. Ο «Χιακός Αγών» της 3ης Σεπτεμβρίου 1947 ανακοινώνει ότι ο ιατρός Δ. Στακιάς ανέλαβε τη διεύθυνση του Φυματολογικού Τμήματος του Σκυλιτσείου Νοσοκομείου.

Η ανάληψη ανακοινώνεται στο φύλλο· δεν δίνεται η ακριβής ημέρα που έγινε. Η σύνδεση με τον Δημήτρη Στακιά του οικογενειακού δέντρου παραμένει ανεπιβεβαίωτη. Δεν του αποδίδουμε τη θέση ως βέβαιη βιογραφική πληροφορία.

Χιακός Αγών · ημερομηνία φύλλου 3.9.1947

Τέλος κεφαλαίου 20 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21 · 1947–1957Μια ευχή στο χαρτί.Περίπου 8 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Αυθεντικό απόσπασμα της είδησης, «Χιακός Αγών», 18.11.1947
Απόσπασμα της παραδομένης εφημερίδας · διατηρείται η ημερομηνία στο ίδιο το φύλλο, 18.11.1947.
  1. Δημήτριος Στακιάς

    Στο δημοσίευμα αναφέρεται ως ιατρός.

  2. Αντωνία Ζέγκου

    Η σύζυγος κατονομάζεται στην ευχή.

Δύο ονόματα σε μια ανακοίνωση γάμου · τα στέφανα είναι συμβολικό σχέδιο, όχι σωζόμενο αντικείμενο της τελετής.
18.11.1947

Μια ευχή στο χαρτί.

Στην κοινωνική στήλη του «Χιακού Αγώνα», στις 18 Νοεμβρίου 1947, μια σύντομη ευχή ανακοινώνει τον γάμο του ιατρού Δημητρίου Στακιά με την Αντωνία Ζέγκου. Η εφημερίδα τούς στέλνει θερμά συγχαρητήρια. Είναι μία από τις μικρές στιγμές που σώζει το χαρτί, πέρα από συμβόλαια και λογαριασμούς.

Η 18η Νοεμβρίου είναι η ημερομηνία του φύλλου, όχι τεκμηριωμένη ημέρα της τελετής. Δεν έχει επιβεβαιωθεί ούτε η ταύτιση με το πρόσωπο του δέντρου ούτε ότι είναι ο ίδιος Δ. Στακιάς της προηγούμενης νοσοκομειακής είδησης. Τα δύο δημοσιεύματα κρατούν χωριστά τα στοιχεία τους.

Χιακός Αγών · ημερομηνία φύλλου 18.11.1947
Αυθεντική καρτέλα Αρχιεπισκοπής Αθηνών
20 Δεκεμβρίου · άδεια28 Δεκεμβρίου · γάμοςΑγία Αικατερίνη · Κάτω Πετράλωνα
Αυθεντική καρτέλα από την παράδοση.
28.12.1947

Ο Κωνσταντίνος και η Ζωή, τον Δεκέμβρη του 1947.

Οι γονείς στην καρτέλα έχουν τα δικά τους προικοσύμφωνα στο αρχείο: η Βιργινία το 1891, η Δέσποινα το 1906.

Οι τρεις γιοι τους, ο Νικόλαος, ο Ιωάννης και ο Γεώργιος, ήταν, όπως γράφει ο εγγονός τους Κωνσταντίνος, «στο κέντρο όλων» στο εργοστάσιο του Βοτανικού.

Στην Αγία Αικατερίνη των Κάτω Πετραλώνων, στις 28 Δεκεμβρίου 1947, καταγράφεται ο γάμος του Κωνσταντίνου Νικολάου Καρδασιλάρη και της Ζωής Παγιάβλα. Η άδεια είχε εκδοθεί στις 20 Δεκεμβρίου. Η καρτέλα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών κρατά πλάι στα ονόματά τους και τους γονείς τους: Νικόλαος και Βιργινία, Γεώργιος και Δέσποινα. Και οι δύο έχουν γεννηθεί στη Χίο.

Αρχιεπισκοπή Αθηνών · καρτέλα άδειας 8661
Ήσυχο παραλίμνιο τοπίο με βελανιδιές στη Φλόριντα, σε σύγχρονη φωτορεαλιστική εικονογράφηση.
Σύγχρονη εικονογράφηση τοπίου της βόρειας κεντρικής Φλόριντα · δεν είναι οικογενειακή φωτογραφία, κατοικία του Πέτρου ή ιστορική αναπαράσταση.
  1. 22 Φεβρουαρίου 1950
    Αθήνα · ο Πέτρος γεννιέται

    Η αποθηκευμένη καταχώριση του Peter C. Sessler δίνει γέννηση στην Αθήνα. Κατονομάζει ως γονείς τον Ioannes Cardasilari και την Annie Cardasilari, γένος Sessler.

  2. 1959
    Αθήνα · η Άννα Βικτωρία

    Η ξεχωριστή καταχώριση της Annie δίνει θάνατο στην Αθήνα το 1959. Η παραδομένη βάση συμφωνεί στο έτος. Δεν δίνεται εδώ ακριβής ημέρα θανάτου.

  3. 20 → 21 Μαΐου 1959
    Η αναγγελία για την Άννη Ι. Καρδασιλάρη

    Στην «Ελευθερία» της 20ής Μαΐου 1959 αναγγέλλεται για την επόμενη ημέρα, Πέμπτη 21 Μαΐου στις 10 π.μ., σαρανταήμερο μνημόσυνο της «Άννης Ι. Καρδασιλάρη» στον ναό του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών. Η ανακοίνωση κατονομάζει τον σύζυγο Ιωάννη και τα παιδιά Πέτρο και Παντελή· μνημονεύει επίσης αδελφούς και άλλους συγγενείς χωρίς ονόματα. Ο συνδυασμός των ονομάτων και του έτους συμφωνεί με το οικογενειακό πλαίσιο της Άννας Βικτωρίας και των δύο γιων της, αλλά η αναγγελία δεν δίνει τα πρόσθετα ονόματα Σέσλερ ή Βικτωρία. Διατηρούμε αυτή την αντιστοιχία ως ένδειξη, χωρίς νέα ταύτιση στο οικογενειακό δέντρο ή υπολογισμό ημέρας θανάτου.

  4. 6 Νοεμβρίου 2019
    Οκάλα · Φλόριντα

    Η καταχώριση του Peter C. Sessler δίνει θάνατο στην Οκάλα, στην κομητεία Μάριον της Φλόριντα. Ο ίδιος τόπος και το έτος σώζονται στην παραδομένη γενεαλογική βάση.

Το διάγραμμα ακολουθεί χρονολογημένες οικογενειακές εγγραφές· δεν είναι χάρτης ταξιδιού ή απόδειξη μετακίνησης το 1959.
1950 → 2019

Πέτρος Καρδασιλάρης. Peter C. Sessler.

Ο Πέτρος ήταν περίπου εννέα χρονών όταν έχασε τη μητέρα του, την Άννα· ως τη Φλόριντα τον βρίσκουμε με το επώνυμό της: Peter C. Sessler.

Η αγγελία του μνημοσύνου της, τον Μάιο του 1959, κατονομάζει μαζί τον Ιωάννη και τα δύο αγόρια, τον Πέτρο και τον Παντελή. Ο Πέτρος έχει το όνομα του θείου του, Πέτρου Π. Καρδασιλάρη, που κηδεύτηκε στον Πειραιά το 1923.

Ο Πέτρος είναι ένας από τους δύο γιους του Ιωάννη Παντελή Καρδασιλάρη και της Άννας Βικτωρίας Σέσλερ· ο αδελφός του ονομάζεται Παντελής. Η μητέρα τους γεννήθηκε στη Βιέννη. Στην παραδομένη γενεαλογική βάση και στις αποθηκευμένες καταχωρίσεις, το όνομα Peter C. Sessler συνδέει τον Πέτρο με δύο μακρινούς τόπους: την Αθήνα και την Οκάλα της Φλόριντα. Ανάμεσα στα δύο αυτά ίχνη, τα χρόνια της ζωής του παραμένουν λιγότερο γνωστά.

Οι αποθηκευμένες καταχωρίσεις προέρχονται από οικογενειακά δέντρα χρηστών του FamilySearch μέσω MyHeritage. Δεν είναι οι πρωτότυπες ληξιαρχικές πράξεις. Δεν δίνουν ημερομηνία μετανάστευσης ή αλλαγής επωνύμου· δεν συμπληρώνουμε αυτά τα κενά.

Παραδομένες καταχωρίσεις · Annie Cardasilari / Peter C. Sessler · γενεαλογική βάση, πρόσωπα 29, 148, 239, 240
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΒραζιλίαΒραζιλία
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
Βραζιλία · τα δελτία του 1952

Η Ερνεστίνα, στην άλλη πλευρά του ωκεανού.

Η μελέτη καταγράφει ότι η μητέρα και οι κόρες της, ανάμεσά τους η Ερνεστίνα, μεταναστεύουν στη Βραζιλία. Εκεί η Ερνεστίνα παντρεύεται έναν Χιώτη μετανάστη. Δεν προσδιορίζεται εδώ πόλη.

Από τις πηγές: ¶160
ΜαρίαΕρνεστίνη
Σάντος · 4 Μαΐου 1952
Δύο εγγραφές, όσα διατηρούν
  1. Η ίδια γραμμή διεύθυνσης

    Και τα δύο πρωτότυπα δελτία γράφουν την ίδια οδό και αριθμό κατοικίας: «Rua 25 de Março 149». Το αποθηκευμένο ευρετήριο της Ερνεστίνης αποδίδει το όνομα της οδού ως «Marco». Τα δελτία δεν γράφουν εδώ πόλη και δεν αποδεικνύουν πότε εγκαταστάθηκαν ή για πόσο συγκατοίκησαν.

  2. Δύο χρονολογίες, μία εκκρεμότητα

    Το ευανάγνωστο πρωτότυπο δελτίο της Μαρίας και το αποθηκευμένο ευρετήριο δίνουν γέννηση στις 24 Αυγούστου 1910 στη Νικομήδεια της Τουρκίας, ενώ το παραδομένο οικογενειακό δέντρο δίνει το 1912 στη Νικομήδεια. Η διαφορά παραμένει ανοιχτή.

  3. Η μόνιμη εγκατάσταση όπως καταγράφεται

    Τα πρωτότυπα δελτία καταγράφουν τη Μαρία και την Ερνεστίνη ως Ελληνίδες, έγγαμες και δεκτές στη χώρα με καθεστώς «PERMANENTE». Στο επάγγελμα γράφουν «PRENDAS DOMESTICAS», δηλαδή οικιακά. Τα πεδία δεν κατονομάζουν εργοδότη ούτε δίνουν διάρκεια κατοικίας.

  4. Το δελτίο της Ερνεστίνης

    Το δελτίο της «ERNESTINE GEORGES MAMOUNA» φέρει ημερομηνία 23 Ιουλίου 1952 και παραπέμπει σε κάρτα ταυτότητας της προηγούμενης ημέρας, 22 Ιουλίου. Είναι ημερομηνίες εγγράφων, χωριστές από την άφιξη της 4ης Μαΐου που δίνει το αποθηκευμένο ευρετήριο.

  5. Το δελτίο της Μαρίας

    Το δελτίο της «MARIA CONSTANTIN KARDASSILARI» φέρει ημερομηνία 12 Σεπτεμβρίου 1952 και σημειώνει ότι η κάρτα ταυτότητάς της εκδόθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου. Οι δύο ημερομηνίες αφορούν έγγραφα, όχι νέα άφιξη ή βεβαιωμένη ημέρα εγκατάστασης.

Δύο ευανάγνωστα πρωτότυπα δελτία της παράδοσης, μαζί με τα αποθηκευμένα ευρετήρια. Οι ημερομηνίες εγγράφων δεν είναι ημερομηνίες άφιξης· η κοινή διεύθυνση δεν ορίζει πόλη ή διάρκεια συγκατοίκησης.
04.05.1952

Δύο ονόματα, η ίδια άφιξη.

Νικομήδεια, Πειραιάς, Σάντος: η Μαρία γεννήθηκε στη Νικομήδεια, η κόρη της Ερνεστίνη στον Πειραιά το 1929, και το 1952 καταγράφονται μαζί στη Βραζιλία.

Στα δελτία του 1952, μητέρα και κόρη δίνουν την ίδια διεύθυνση: «Rua 25 de Março 149».

Οι αποθηκευμένες εγγραφές MyHeritage καταγράφουν τη Μαρία και την Ερνεστίνη στο Σάντος στις 4 Μαΐου 1952. Τα ευανάγνωστα πρωτότυπα δελτία της παράδοσης προσθέτουν στοιχεία ταυτότητας και μεταγενέστερες ημερομηνίες εγγράφων· δεν αναγράφουν εδώ το Σάντος, την ημέρα άφιξης ή το πλοίο. Το δελτίο της Ερνεστίνης κατονομάζει γονείς τον Κωνσταντίνο και τη Μαρία Καρδασιλάρη.

Βραζιλία · δύο πρωτότυπα δελτία και αποθηκευμένα ευρετήρια της παράδοσης
  1. 1953 · Ρότερνταμ
  2. John Chandris / Olympic Cloud
  3. Εγγραφές · ταυτότητα ανοιχτή
Σχηματική απόδοση των συγκεκριμένων τεκμηρίων· όχι ιστορική φωτογραφία.
1953 → 1956

Ένα όνομα στα αρχεία των πλοίων.

Δύο παραδομένες εικόνες αποτελεσμάτων αναζήτησης αφίξεων στις ΗΠΑ περιλαμβάνουν δεκαεπτά εγγραφές με τις μορφές George, Georgios ή G. Kardasilaris, για τα έτη 1953–1956 και τα πλοία John Chandris και Olympic Cloud· υπάρχει επίσης μία χωριστή εγγραφή Gregory. Ένα τρίτο απόσπασμα ναυτικών αναγράφει για τον G. Kardasilaris ναυτολόγηση στο Ρότερνταμ στις 26 Ιουλίου 1953. Οι καταχωρίσεις μπορεί να αφορούν περισσότερα πρόσωπα και δεν ταυτίζονται εδώ με τον ναυτικό του Olympic Storm.

Παραδομένο αρχείο Jason · αποσπάσματα αφίξεων και ναυτικών
Κατάλογος πληρώματος Olympic Storm, 1956
Σουέζ · ναυτολόγησηPunta Cardon · αναχώρηση πλοίουΝέα Υόρκη · κατάλογος πληρώματος
1955–1956 · σύνοψη γενεαλογικής σημείωσηςΟι αναφορές δεν έχουν εδώ καταμετρηθεί.
Αυθεντική εικόνα καταλόγου πληρώματος από την παράδοση.
1955–1956

Ένα όνομα στο πλήρωμα του Olympic Storm.

Ο πατέρας του γράφεται καραγωγέας στη Χίο· ο γιος, στα 37 του, είναι δεύτερος βοηθός μηχανικού σε πλοίο που φτάνει στη Νέα Υόρκη.

Η ηλικία ταιριάζει με το 1919 του δέντρου. Οκτώ χρόνια νωρίτερα, το 1948, η καρτέλα γάμου του Γεωργίου με τη Μαρία Παγκάλου τον γράφει γιο του Μιχαήλ και της Δέσποινας· η ταύτιση με τον ναυτικό ανήκει στη γενεαλογική σημείωση.

Η παραδομένη γενεαλογική σημείωση του Γεωργίου Μιχαήλ αναφέρει «Συχνές αναφορές στο Elis Island το 1955–1956». Πρόκειται για σύνοψη της σημείωσης, χωρίς καταμέτρηση ή ακριβείς ημερομηνίες κάθε αναφοράς. Η ένδειξη δεν πιστοποιεί μόνιμη μετανάστευση, επανειλημμένες διαμονές στο νησί ή ότι κάθε εγγραφή αφορά το ίδιο πλοίο. Στον κατάλογο πληρώματος του Olympic Storm εμφανίζεται ο George Cardasilaris, 37 ετών, με εννέα χρόνια υπηρεσίας στη θάλασσα. Η θέση του αναγράφεται ως δεύτερος βοηθός μηχανικού και η ναυτολόγησή του στο Σουέζ στις 19 Ιουλίου 1956. Το πλοίο έρχεται στη Νέα Υόρκη από την Punta Cardon. Η παραδομένη γενεαλογική σημείωση συνδέει αυτές τις αναφορές με τον Γεώργιο Μιχαήλ Καρδασιλάρη. Πρόκειται για καταγραφή ναυτικού σε υπηρεσία· δεν αποδεικνύει μόνιμη μετανάστευση.

Παραδομένοι κατάλογοι πληρώματος · γενεαλογική σημείωση Γεωργίου Μιχαήλ
  1. Οι σπουδέςΠειραματικό → Νομική → διακοπή
  2. 1957 → 2013Τα έτη ζωής του οικογενειακού δέντρου
Οι σημειώσεις και το δέντρο είναι διαφορετικά είδη μαρτυρίας.
Η αυθεντική καταχώριση «Καρδασιλάρης Παντελής Αριστ.» στον κατάλογο εισαγομένων.
Ένα ακόμη ίχνος σπουδών: «Καρδασιλάρης Παντελής Αριστ.», σε κατάλογο εισαγομένων στα πανεπιστήμια και στις ανώτατες σχολές. Το αρχείο έχει ένδειξη 16/10/1975· στο απόκομμα δεν σώζεται η ημερομηνία του φύλλου. Η σύνδεση με τον Παντελή του δέντρου παραμένει πιθανή, χωρίς βέβαιη ταυτοποίηση.
1957 → 2013

Μια ζωή με δύσκολες στροφές.

Τρία εγγόνια του Παντολέοντα, γιοι τριών διαφορετικών γιων του, λέγονται Παντελής — όπως εκείνος.

Ο Παντελής του 1957 είναι γιος του Αριστείδη· το ίδιο όνομα έχουν ο γιος του Παύλου (1943) και ο γιος του Ιωάννη και της Βιεννέζας Άννας Βικτώριας. Ο παππούς είχε πεθάνει το 1915· κανείς τους δεν τον γνώρισε.

Ο Παντελής, γιος του Αριστείδη Παντολέοντος και της Μαρίας Αρχοντάκη, γεννιέται στην Αθήνα το 1957. Η οικογενειακή σημείωση αναφέρει ότι ολοκλήρωσε το Πειραματικό σχολείο, πέρασε στη Νομική —με την ένδειξη «50»— και εγκατέλειψε τις σπουδές. Καταγράφει ακόμη δεύτερο γάμο με μια γυναίκα από τη Ρουμανία, χωρίς το όνομά της. Το δέντρο δίνει θάνατο το 2013. Οι πρόσθετες πληροφορίες παραμένουν αποδιδόμενες στη σημείωση.

Παραδομένη γενεαλογική σημείωση · σε αντιπαραβολή με τη μελέτη Βαρλά

Τέλος κεφαλαίου 21 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22 · 1957Τρεις γενιές στην ίδια σελίδα.Περίπου 2 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Ληξιαρχική πράξη γέννησης από το Jardim América του Σάο Πάολο, 1957
Constantino & Maria · παππούς και γιαγιάFani & Osvaldo · γονείςZuleide · νέα γενιά
Αυθεντική ληξιαρχική πράξη από την παράδοση · τα ονόματα διατηρούν τη γραφή του εγγράφου.
1957

Τρεις γενιές στην ίδια σελίδα.

Οι δύο κόρες του Κωνσταντίνου και της Μαρίας έχουν τα ονόματα των δύο γιαγιάδων τους: Ερνεστίνα και Φανή.

Η Ερνεστίνη Παϊδούση ήταν μητέρα του Κωνσταντίνου, η Φανή μητέρα της Μαρίας. Έτσι το όνομα της Φανής φέρνει στη σελίδα του 1957 και μια τέταρτη γενιά.

Στο Σάο Πάολο, μια ληξιαρχική πράξη του 1957 καταγράφει τη γέννηση της Zuleide Antonia da Silva. Γονείς της είναι ο Osvaldo Gomes da Silva και η Fani Kardassilari da Silva. Λίγες γραμμές πιο κάτω διαβάζουμε και τους γονείς της Φανής: Constantino Pandeli Kardassilari και Maria Kardassilari. Έτσι, ένα χαρτί της νέας γενιάς διατηρεί και τα ονόματα της προηγούμενης — την οικογενειακή συνέχεια στη Βραζιλία.

Παραδομένη ληξιαρχική πράξη · São Paulo, Jardim América
  1. 1957 · Δημήτριος Νικολάου · Ολυμπία Πατρώνα
  2. 1979 · Περικλής Γεωργίου
  3. 1982 · Ματθαίος
  4. 1991 · Ιουλία
Σχηματικό χρονολόγιο ληξιαρχικών εγγραφών· όχι πορτρέτα.
1957 → 1991

Οι τελευταίες γραμμές στα ληξιαρχεία.

Η γενεαλογική βάση μεταφέρει από ληξιαρχικές πράξεις και τα τελευταία στοιχεία πέντε προσώπων. Ο Δημήτριος Νικολάου, έμπορος, πεθαίνει στη Χίο στις 17 Απριλίου 1957. Η Ολυμπία Πατρώνα πεθαίνει στη Χίο στις 14 Δεκεμβρίου 1957. Ο Περικλής Γεωργίου, ιδιωτικός υπάλληλος, πεθαίνει στη Χίο στις 19 Ιουλίου 1979. Ο Ματθαίος, έμπορος στον Πειραιά, πεθαίνει στις 6 Φεβρουαρίου 1982 στο Αρεταίειο Νοσοκομείο της Αθήνας. Η Ιουλία πεθαίνει στο σπίτι της στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 1991 και θάβεται στο Β΄ Νεκροταφείο. Οι πράξεις δεν περιλαμβάνονται στην παράδοση· τα στοιχεία δίνονται όπως τα μεταγράφει η βάση.

Γενεαλογική βάση · ληξιαρχικές πράξεις θανάτου Χίου, Αθήνας και Κερατσινίου

Τέλος κεφαλαίου 22 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23 · 1960–1971Ένα επώνυμο στην τάξη του 1960.Περίπου 5 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
1960
Επώνυμο
Καρδασιλάρης
Όνομα
Ευάγγελος
Πατέρας
Αλέξανδρος
Έτος καταλόγου
1960
Τμήμα
Πρακτικό
Οι πέντε στήλες της καταχώρισης, όπως τιτλοφορούνται στην πρώτη σελίδα του καταλόγου. Η ένδειξη 1960 αφορά τον κατάλογο αποφοίτων, όχι το έτος γέννησης.
Αυθεντική γραμμή του παραδομένου καταλόγου: Καρδασιλάρης, Ευάγγελος, Αλέξανδρος, 1960, Πρακτικό.
Απόσπασμα της σελίδας 72 του παραδομένου PDF · απόδοση της αρχικής σελίδας σε εικόνα, χωρίς ανασύνθεση του κειμένου.
1960

Ένα επώνυμο στην τάξη του 1960.

Το οικογενειακό όνομα σώζεται και σε έναν κατάλογο αποφοίτων. Στο αποθηκευμένο αντίγραφο του Συλλόγου Αμπετείου Σχολής εμφανίζεται ο Ευάγγελος Καρδασιλάρης, με πατέρα τον Αλέξανδρο, στην ομάδα του 1960 και στο τμήμα «Πρακτικό». Η ίδια παραπομπή συνοδεύει τα δύο πρόσωπα στο δέντρο της παράδοσης.

Το δέντρο καταγράφει τον Ευάγγελο και τον πατέρα του χωριστά, χωρίς τεκμηριωμένη σύνδεση με τις παλαιότερες γνωστές γενιές. Δεν γνωρίζουμε από αυτή τη γραμμή ηλικία, ακριβή ημέρα αποφοίτησης ή μετέπειτα επάγγελμα. Η ημερομηνία αποθήκευσης του PDF, το 2022, μένει χωριστά από το έτος 1960.

Παραδομένος κατάλογος αποφοίτων Αμπετείου · σελίδες 1 και 72 · γενεαλογική παραπομπή S40, πρόσωπα 125 και 126
Άννα «Αννούλα» ΚαραμαούναΣτυλιανός Καρδασιλάρης · σύζυγοςΓιώργος Καραμαούνας · αδελφός της Άννας
3 Μαρτίου · 3.30 μ.μ. · ναός Α΄ Νεκροταφείου → 10 Απριλίου · 11 π.μ. · Άγιος Διονύσιος Αθηνών
3 Μαρτίου · η σύζυγος και η κόρη
Εύα · Μαρκέλλα
3 Μαρτίου · οι γονείς, όπως παρατίθενται
Δημήτριος και Μαρκέλλα Καραμαούνα · Σπυρίδων και Θέμις Κολοκοτσά
3 Μαρτίου · αδελφοί και ζευγάρια της αναγγελίας
Ελευθέριος Καραμαούνας · Μαρία και Ισίδωρος Μαυριδόγλου · Αννούλα και Στυλιανός Καρδασιλάρης · Μαρία και Όθων Παχνός
9 Απριλίου · Η σύζυγος
Εύα
9 Απριλίου · Το τέκνο
Μαρκέλλα
9 Απριλίου · Οι γονείς, όπως παρατίθενται
Δημήτριος και Μαρκέλλα Καραμαούνα · Σπύρος και Θέμις Κολοκοτσά
9 Απριλίου · Οι αδελφοί και τα ζευγάρια της αναγγελίας
Ελευθέριος Δ. Καραμαούνας · Μαρία και Ισίδωρος Μαυριδόγλου · Αννούλα και Στέλιος Καρδασιλάρης · Μαρία και Όθων
Χωριστές αναγγελίες, χωριστές οικογενειακές ομάδες: η κηδεία της 3ης Μαρτίου και η αναγγελία του σαρανταήμερου μνημοσύνου στις 9 Απριλίου. Η πρώτη αναφέρει επίσης ανεψιούς και λοιπούς συγγενείς, χωρίς ονόματα. Το τελευταίο ζευγάρι της πρώτης τυπώνεται καθαρά «Μαρία και Όθων Παχνός». Δεν προσθέτουμε από τις ομάδες αυτές μη επιβεβαιωμένους δεσμούς στο δέντρο. Η αναγγελία της κηδείας δεν δίνει την ημερομηνία θανάτου. Το τελευταίο ζευγάρι της δεύτερης αναγγελίας διαβάζεται «Μαρία και Όθων»· εκεί το επώνυμο δεν το έχουμε ξαναδιαβάσει με βεβαιότητα. Το επώνυμο των δεύτερων γονέων τυπώνεται με «τσ», Κολοκοτσά.
1960

Η οικογένεια μεγαλώνει και μέσα από τους δεσμούς της.

Στην αγγελία του 1960, η ανιψιά της Αννούλας λέγεται Μαρκέλλα — όπως η μητέρα της Άννας και όπως η δική της κόρη.

Τρεις Μαρκέλλες σε δύο γενιές: ένα όνομα που περνά από τη γιαγιά στην εγγονή.

Η Άννα Καραμαούνα και ο Στυλιανός Καρδασιλάρης συνδέουν δύο οικογένειες. Η γενεαλογική βάση καταγράφει τον γάμο τους· οι κοινωνικές ανακοινώσεις του 1960 διασώζουν και το οικείο της όνομα, «Αννούλα». Στις 3 Μαρτίου, η «Ελευθερία» αναγγέλλει την κηδεία του αδελφού της, Γιώργου Δ. Καραμαούνα, που περιγράφεται ως βιομήχανος, για εκείνη την Πέμπτη, στις 3.30 μ.μ., στον ναό του Α΄ Νεκροταφείου. Δίπλα στην Εύα και την κόρη του, Μαρκέλλα, παρατίθενται η «Αννούλα και Στυλιανός Καρδασιλάρης» μαζί με τους υπόλοιπους συγγενείς. Στην ανακοίνωση της 9ης Απριλίου, η «Αννούλα και Στέλιος Καρδασιλάρης» αναφέρονται ξανά μαζί. Το σαρανταήμερο μνημόσυνο ορίζεται για την επόμενη ημέρα, Κυριακή 10 Απριλίου στις 11 π.μ., στον Άγιο Διονύσιο Αθηνών, στην οδό Σκουφά.

Ελευθερία · 3 Μαρτίου 1960, σελ. 2 · 3 και 9 Απριλίου 1960 · γενεαλογική βάση, πρόσωπα 98, 117, 237
  1. Άγιοι Ανάργυροι · Σούμπρα

    Θεία Λειτουργία και αρτοκλασία για την Αγία Μαρκέλλα.

  2. Η συγκέντρωση μετά τη λειτουργία

    Φιλική συγκέντρωση στην αίθουσα του ναού.

  3. Στον κατάλογο βραβείων · Γραμματική Καρδασιλάρη

    Ο πρόεδρος Γεώργιος Δαμίρης απονέμει τα βραβεία, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Μαρτυρία εφημερίδας · το όνομα διαβάζεται στο πρωτότυπο, χωρίς γενεαλογική ταύτιση ή συμπέρασμα για το είδος του βραβείου.
1960

Ένα όνομα στη γιορτή των Χιωτών του Καΐρου.

Ο «Ταχυδρόμος» της 23ης Ιουλίου 1960 αναφέρει ότι η Χιακή Αδελφότητα «Όμηρος» του Καΐρου γιόρτασε «χθες» την Αγία Μαρκέλλα, με Θεία Λειτουργία και αρτοκλασία στους Αγίους Αναργύρους της Σούμπρας. Μετά ακολούθησε φιλική συγκέντρωση στην αίθουσα του ναού. Ο πρόεδρος Γεώργιος Δαμίρης απένειμε τα βραβεία της Αδελφότητας σε επαινεθείσες μαθήτριες με καταγωγή από τη Χίο· βραβεία που, όπως εξήγησε, δεν είχαν δοθεί εγκαίρως στην τελετή λήξης των μαθημάτων της Αχιλλοπουλείου Σχολής. Ανάμεσα στα οκτώ ονόματα είναι η «Γραμματική Καρδασιλάρη». Δεν γνωρίζουμε τη συγγένειά της ή αν αντιστοιχεί σε κάποιο πρόσωπο του δέντρου.

Ταχυδρόμος · 23 Ιουλίου 1960
  1. Σχολικό βόλεϊ · Αλεξάνδρεια

    Σχολικοί αγώνες της Ελληνικής Κοινότητας, όπως τους περιγράφει η εφημερίδα.

  2. Μ. Καρδασιλάρη

    Το όνομα στον κατάλογο της ομάδας · το μικρό όνομα και η συγγένεια δεν ταυτοποιούνται.

Συμβολική ανάγνωση του δημοσιεύματος · οι ταυτότητες μένουν ανοιχτές.
1963

Ένα αρχικό σε μια σχολική ομάδα.

Στο φύλλο της 27ης Μαΐου 1963, ο «Ταχυδρόμος» αναφέρει σχολικούς αγώνες βόλεϊ της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας. Στη σύνθεση της ομάδας μαθητριών του Σαλβαγείου εμφανίζεται η «Μ. Καρδασιλάρη». Η ομάδα κερδίζει τον φιλικό αγώνα με το Αβερώφειο σε τρία σετ, 15–13, 12–15 και 15–10, και οι αθλήτριες και των δύο ομάδων παίρνουν αναμνηστικά μετάλλια. Το αρχικό μένει όπως τυπώνεται· δεν γνωρίζουμε το μικρό όνομα ή τη συγγένειά της. Δεν αποδίδουμε στη συγκεκριμένη παίκτρια κάποιο ατομικό σκορ ή επιβεβαιωμένη διάκριση.

Ταχυδρόμος · 27 Μαΐου 1963
  1. 1936Χίος · γέννηση
  2. 25.07.1964Διαγραφή από το δημοτολόγιο
Δύο διαφορετικές καταγραφές ζωής· η δεύτερη δεν εξηγεί τον λόγο της αλλαγής.
Η επιγραφή Νικόλαος Δ. Καρδασιλάρης με ημερομηνίες γέννησης και θανάτου.
Η επιγραφή προσθέτει δύο ημερομηνίες: 16 Νοεμβρίου 1936 και 14 Απριλίου 2002. Τα έτη συμφωνούν με το πρόσωπο του δέντρου. Η διαγραφή από το μητρώο το 1964 παραμένει διαφορετικό γεγονός.
1964

Ένα όνομα αλλάζει θέση στα μητρώα.

Γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1936, ενάμιση χρόνο αφότου πέθανε στην Αθήνα ο παππούς του Νικόλαος Δ. — και έχει το όνομά του.

Από τη μητέρα του, τη Γεωργία, είναι εγγονός και του σιδηρωτή και πιλοποιού Δημητρίου Κοκράνη. Ο πατέρας του ήταν έμπορος: στο ίδιο παιδί συναντιούνται το εμπόριο και το εργαστήρι.

Ο Νικόλαος, γιος του Δημητρίου Νικολάου και της Γεωργίας Κοκράνη, καταγράφεται ως γεννημένος στη Χίο το 1936. Η σημείωσή του αναφέρει διαγραφή από το δημοτολόγιο στις 25 Ιουλίου 1964. Δεν δίνει αιτία ή νέο τόπο εγγραφής· δεν τη μετατρέπουμε σε ημερομηνία θανάτου ή μετανάστευσης.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. Ευανθία · χήρα Ανδρέου Δελφού

    Η αγγελία αναφέρει θάνατο «χθες» και κηδεία την ίδια ημέρα.

  2. Η οικογένεια Καρδασιλάρη

    Αναφέρονται ανάμεσα στους συγγενείς, χωρίς μικρά ονόματα ή συγκεκριμένη σχέση.

Συμβολική ανάγνωση του δημοσιεύματος · οι ταυτότητες μένουν ανοιχτές.
1971

Ένα οικογενειακό όνομα στο πένθος.

Στην αγγελία πένθους του «Ταχυδρόμου» της 18ης Δεκεμβρίου 1971 για την Ευανθία, χήρα Ανδρέου Δελφού, αναφέρεται η «οικογένεια Καρδασιλάρη» ανάμεσα στους συγγενείς. Η αγγελία λέει ότι πέθανε «χθες» και κηδεύτηκε την ίδια ημέρα. Δεν δίνει μικρά ονόματα για τους Καρδασιλάρηδες ή την ακριβή σχέση τους με την Ευανθία· δεν τη συνδέουμε με κάποια από τις ομώνυμες γυναίκες του δέντρου.

Ταχυδρόμος · 18 Δεκεμβρίου 1971

Τέλος κεφαλαίου 23 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24 · 2018–2019Οι μικρές σφραγίδες κρατούν μεγάλες ιστορίες.Περίπου 3 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Νίκος Μ. Καρδασιλάρης
Φωτογραφία από το αποθηκευμένο πρόγραμμα της Ιωνίας, σελ. 3.
Μια ζωή μαζί με τα γραμματόσημα
  1. Το ενδιαφέρον που άρχισε από παιδί.

    Η βιογραφική σημείωση του προγράμματος λέει ότι το ενδιαφέρον του Νίκου Μ. Καρδασιλάρη για τα γραμματόσημα άρχισε από παιδί. Αναφέρει επίσης χρυσές διακρίσεις και «grand prix», χωρίς να δίνουμε εδώ αριθμό ή ημερομηνίες απονομής. Πρόκειται για την περιγραφή του προγράμματος, όχι για χωριστό αρχείο βραβείων. Η ίδια σημείωση τον συνδέει με τη Φιλοτελική Εταιρεία Αθηνών «από το 1960», αργότερα ως Πρόεδρο και σήμερα ως Επίτιμο Πρόεδρό της, και λέει ότι έχει διατελέσει πολλές φορές κριτής σε φιλοτελικές εκθέσεις. Ανάμεσα στις αγάπες του αναφέρει την ελληνική ταχυδρομική παρουσία στη Μικρά Ασία και στην Ανατολική Θράκη. Στο αποθηκευμένο αντίγραφο η δεξιά άκρη του κειμένου έχει κοπεί, γι’ αυτό λείπουν μία λέξη πριν από το όνομα της εταιρείας και το έτος της προεδρίας του.

  2. Η προγραμματισμένη έναρξη και οι ημέρες επίσκεψης.

    Το πρόγραμμα ανακοινώνει ότι ο Νίκος θα εγκαινιάσει την έκθεση στις 10 Σεπτεμβρίου 2018, στις 20:30. Χωριστά δίνει πρόσβαση για το κοινό από τις 11 έως τις 28 Σεπτεμβρίου, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο αμφιθέατρο «Γιάννης Καράλης». Είναι ανακοινωμένες ημερομηνίες· το αντίγραφο δεν αποδεικνύει ότι η τελετή ή κάθε επίσκεψη πραγματοποιήθηκε.

Σύμβολα της συλλεκτικής διαδρομής και των ανακοινωμένων ημερομηνιών· όχι αναπαραγωγές συγκεκριμένων βραβείων ή επιβεβαίωση της τελετής. Η παιδική αφετηρία δεν έχει χρονολογία στην πηγή.
2018

Οι μικρές σφραγίδες κρατούν μεγάλες ιστορίες.

Στο αποθηκευμένο πρόγραμμα της «Ιωνίας» για το 2018, ο Νίκος Μ. Καρδασιλάρης παρουσιάζεται ως Χιώτης φιλοτελιστής και κάτοχος του υλικού μιας έκθεσης με γράμματα, σφραγίδες και γραμματόσημα. Η έκθεση στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου ήταν ανοιχτή και σε σχολεία. Πρόκειται για τη συλλογή του· δεν θεωρούμε τα εκτιθέμενα γράμματα οικογενειακή αλληλογραφία.

Ιωνία · πρόγραμμα έκθεσης 2018, σελ. 1–3 · αντίγραφο της παράδοσης
1964
Η σχολική γενιά

Η χρονιά με την οποία το περιοδικό προσδιορίζει τις παλιές μαθήτριες. Δεν είναι έτος γέννησης.

9 Φεβρουαρίου 2019
Η συνάντηση

Την ίδια ημέρα, στον Σύνδεσμο Αιγυπτιωτών Ελλήνων, ο πρόεδρος του Συλλόγου Αμπετείου, καλεσμένος στην παρέα τους, τις ενημερώνει ότι το καταστατικό επιτρέπει και στις Αχιλλοπουλίνες να γίνουν μέλη. Η αναφορά δεν βεβαιώνει ότι γράφτηκαν.

Από τη σχολική γενιά του 1964 στη συνάντηση του 2019 · το διάγραμμα συνδέει τις δύο αναφορές του εντύπου, όχι μια διαδρομή μετανάστευσης.
Παλιές συμμαθήτριες και καλεσμένος γύρω από τραπέζι, στη φωτογραφία που συνοδεύει την αναφορά του περιοδικού το 2019.
Πραγματική φωτογραφία από το παραδομένο «Το Περιοδικό ΣΑΣ», τεύχος 2/2019, σελ. 9. Δεν ταυτοποιούμε ποια εικονιζόμενη είναι η Κική.
9.2.2019 · μια συνάντηση συμμαθητριών

Στο ίδιο τραπέζι, τόσα χρόνια μετά.

Στις 9 Φεβρουαρίου 2019, παλιές συμμαθήτριες ξαναβρίσκονται στον Σύνδεσμο Αιγυπτιωτών Ελλήνων. Το περιοδικό του Συλλόγου Αμπετείου Σχολής τις αναφέρει ως «Αχιλλοπουλίνες του 1964» και ανάμεσά τους ονομάζει την Κική Καρδασιλάρη. Ανάμεσα στα έγγραφα και τις χρονολογίες, σώζεται κι αυτή η εικόνα: μια σχολική παρέα γύρω από ένα τραπέζι.

Το περιοδικό δίνει το όνομα Κική Καρδασιλάρη, χωρίς πατρώνυμο ή συγγενική σύνδεση. Η θέση της στο οικογενειακό δέντρο παραμένει ανοιχτή.

Το Περιοδικό ΣΑΣ · Σύλλογος Αμπετείου Σχολής · τεύχος 2/2019 · σελ. 9

Τέλος κεφαλαίου 24 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25 · 2022Η οικογένεια τη θυμάται ως «yiayia».Περίπου 1 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
  1. 15 Ιανουαρίου 2022 · θάνατος, κατά τη νεκρολογία
    Παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα

    Πέντε παιδιά, εννέα εγγόνια και τρία δισέγγονα κατονομάζονται στη νεκρολογία, που την αποκαλεί στοργικά «yiayia».

  2. 24 Ιανουαρίου 2022
    Ένας ιδιωτικός αποχαιρετισμός στο Laval

    Στις 24 Ιανουαρίου 2022 η κηδεία έγινε ιδιωτικά στον ελληνορθόδοξο ναό του Αγίου Νικολάου στο Laval, λόγω των περιορισμών της πανδημίας, σύμφωνα με την ίδια νεκρολογία.

Οι αριθμοί αποδίδουν τις γενιές που κατονομάζει η οικογένεια· δεν δείχνουν ποιος είναι γονέας ποιανού. Το σκίτσο του αποχαιρετισμού είναι συμβολικό, όχι αναπαράσταση του ναού.
15.1.2022

Η οικογένεια τη θυμάται ως «yiayia».

Η παραδομένη νεκρολογία της Georgette Petropoulos, το γένος Kardassilaris (1928–2022), τη θυμάται ως μητέρα πέντε παιδιών, γιαγιά εννέα εγγονιών και προγιαγιά τριών. Είναι η φωνή της οικογένειάς της σε μια αποχαιρετιστήρια σελίδα· η σύνδεσή της με συγκεκριμένο κλάδο του παραδομένου δέντρου δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.

Η νεκρολογία δεν ορίζει τόπο γέννησης ή χρόνο μετανάστευσης. Κατονομάζει γονείς της την Antoinette και τον Anthony Kardassilaris· δεν τους ταυτίζουμε με τον Anthone Kardassilari και την Antoinette Paquette του δέντρου ούτε προσθέτουμε ανεπιβεβαίωτη συγγένεια.

Παραδομένη νεκρολογία · Montreal Gazette · 2022

Τέλος κεφαλαίου 25 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26 · Χωρίς ασφαλή χρονολόγησηΈνα λιμάνι που γίνεται πατρίδα.Περίπου 5 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
ΧΩΡΙΣ ΑΣΦΑΛΗ ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗ

Οι μνήμες που δεν έχουν ακόμη ημερομηνία.

Ιωάννης Αντωνίου & Μαρία Μεγαλοοικονόμου
ΠαναγιώτηςΠειραιάς · τόπος ζωής
Σχηματικός ορίζοντας λιμανιού· η σύνδεση με τον Πειραιά προέρχεται από τη μαρτυρία.
Η οικογένεια στον Πειραιά

Ένα λιμάνι που γίνεται πατρίδα.

Ο παππούς του γεννήθηκε στη Χίο το 1883 και ήταν υποδηματοποιός στην Αθήνα· ο πατέρας του γεννήθηκε και πέθανε στον Πειραιά.

Σε τρεις γενιές ο κλάδος περνά από το νησί στο λιμάνι. Έτσι ο Παναγιώτης μένει στη μνήμη με τρεις λέξεις: «Γέννημα θρέμμα Πιραιώτης».

Για τον Παναγιώτη Ιωάννη Καρδασιλάρη η σημείωση κρατά λίγες λέξεις: «Γέννημα θρέμμα Πιραιώτης». Είναι γιος του Ιωάννη Αντωνίου και της Μαρίας Μεγαλοοικονόμου. Ο τόπος εδώ δεν είναι μόνο εμπορικός σταθμός· είναι ο τρόπος με τον οποίο η μαρτυρία τον θυμάται.

Παραδομένη γενεαλογική σημείωση · Παναγιώτης Ιωάννη
Τερψιχώρη & Δέσποινα · αδελφές
Τερψιχώρη

Στυλιανός Κοντούδης · κόρη Αλεξάνδρα Καλλιόπη

Η Κάτω Παναγιά αναφέρεται για την Τερψιχώρη.
Δέσποινα

Μητέρα των Αλατερών και των Μηλιών, σύμφωνα με τη σημείωση.

Τα μικρά ονόματα δεν καταγράφονται.
Σχέσεις όπως καταγράφονται στη γενεαλογική σημείωση· τα σύμβολα δεν είναι πορτρέτα.
Δεσμοί από την πλευρά των γυναικών

Δύο αδελφές, περισσότερα οικογενειακά νήματα.

Η Αλεξάνδρα Καλλιόπη, κόρη της Τερψιχώρης, παντρεύτηκε τον Σταμάτιο Γεωργίου, που είχε χάσει νέα μια αδελφή με το ίδιο όνομα: Αλεξάνδρα.

Η Αλεξάνδρα Καλλιόπη και ο Σταμάτιος Γεωργίου είναι οι γονείς της Ειρήνης (1963). Έτσι η Τερψιχώρη από την Κάτω Παναγιά είναι η γιαγιά της Ειρήνης που κρατά τη μνήμη της θείας της Αλεξάνδρας.

Η Τερψιχώρη Χάλικα Μέρμηγκα, από την Κάτω Παναγιά, συνδέεται στο δέντρο με τον Στυλιανό Κοντούδη και την κόρη τους Αλεξάνδρα Καλλιόπη. Η σημείωση θυμάται και την αδελφή της, Δέσποινα, ως μητέρα των Αλατερών και των Μηλιών. Δεν δίνει τα μικρά ονόματα αυτών των απογόνων.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · σημείωση Τερψιχώρης
  1. ΜαρίκαΡουμανία · μαρτυρία
  2. ΑθηνάΡουμανία · μαρτυρία
  3. ΕυανθίαΗ αδελφή που αναφέρουν οι σημειώσεις
Τα νήματα εξηγούν τη συγκεκριμένη οικογενειακή μαρτυρία, όχι επιβεβαιωμένες νομικές πράξεις.
Μαρίκα & Αθηνά · οικογενειακή μαρτυρία

Δύο αδελφές, μια διαδρομή προς τη Ρουμανία.

Οι σημειώσεις θυμούνται τη Μαρίκα και την Αθηνά, κόρες του Γεωργίου Αντωνίου, να μετακινούνται στη Ρουμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και να ζουν και να πεθαίνουν εκεί. Αναφέρουν ακόμη ότι περιουσιακά τους στοιχεία πέρασαν στην αδελφή τους Ευανθία. Για την Αθηνά μνημονεύεται γάμος με έναν Γρηγορόπουλο, χωρίς μικρό όνομα. Αυτά αποδίδονται ως οικογενειακή μαρτυρία· δεν δίνεται συγκεκριμένο έτος μετακίνησης ή μεταβίβασης.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. ΠερικλήςΣκηνοθέτης · στην ανάμνηση
  2. ΆνναΚοσμήματα · Βεΐκου, Κουκάκι
Εικαστική απόδοση δύο επαγγελμάτων· όχι πορτρέτα, αυθεντικό κατάστημα ή αποδεδειγμένες συγγένειες.
Μια οικογενειακή ανάμνηση

Οι συναντήσεις κρατούν κι άλλες διαδρομές.

Η Ειρήνη Καρδασιλάρη θυμάται ότι είχε γνωρίσει έναν Περικλή Καρδασιλάρη, σκηνοθέτη, και μια Άννα Καρδασιλάρη με κατάστημα κοσμημάτων στη Βεΐκου, στο Κουκάκι. Δεν δίνει χρονολογία ή επιβεβαιωμένη συγγένεια. Η ανάμνηση ανοίγει δύο νήματα έρευνας· δεν αρκεί μόνη της για να ταυτίσουμε τα πρόσωπα με ομώνυμους του δέντρου.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. Γεώργιος ΑντωνίουΧίος · «Τουρκογιώργης»
  2. ΕυανθίαΜια ακόμη ανάμνηση της επόμενης γενιάς
Οι λέξεις της μαρτυρίας διατηρούνται με την αβεβαιότητά τους.
Γεώργιος Αντωνίου · οικογενειακή μνήμη

Το όνομα που κρατά η μνήμη.

Το 1898 η μητέρα του Μαριγώ του πούλησε την αποθήκη στα Τζατζαλά — και στο τέλος του χαρτιού έβαλε σταυρό αντί για υπογραφή.

Η πράξη τον γράφει οινοπώλη, όπως ήταν κι ο πατέρας του Αντώνιος στην απογραφή του 1870. Ο «Τουρκογιώργης» της μνήμης μοιράζεται με τον πατέρα του το ίδιο επάγγελμα.

Η οικογενειακή σημείωση θυμάται τον Γεώργιο Αντωνίου να ζει στη Χίο και να είναι γνωστός ως «Τουρκογιώργης». Αποδίδει τον θάνατό του σε ασθένεια της εποχής. Η μαρτυρία δεν αρκεί για να προσδιορίσουμε το είδος της ασθένειας. Για την κόρη του Ευανθία, μητέρα Καρακούρου, θυμάται διαφορά επτά ετών από τον πατέρα της Ειρήνης· πρόκειται για ανάμνηση ηλικιών, όχι ληξιαρχική ημερομηνία. Τα έτη του δέντρου (1912 για την Ευανθία, 1916 ή 1917 για τον πατέρα της Ειρήνης) δίνουν διαφορά τεσσάρων με πέντε ετών.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
  1. Ιωάννης ΜάσχαςΠιθανή ταύτιση υπογραφής
  2. Αρχικό «Δ.»Η σημείωση αφήνει ερώτημα
Δύο χωριστές ερευνητικές εκκρεμότητες· οι υπάρχουσες συγγένειες δεν αλλάζουν.
Ανοιχτά ερευνητικά νήματα

Μια υπογραφή δεν μας λέει πάντοτε όλη την ιστορία.

Η ερευνητική σημείωση θεωρεί πιθανό ο Ιωάννης Στεφάνου Μάσχας να είναι ο Ιωάννης Μάσχας που υπογράφει σε διαθήκη του Δημητρίου Ιακώβου Καρδασιλάρη. Μια άλλη σημείωση αφήνει ερώτημα για την ανάπτυξη ενός αρχικού «Δ.». Κρατάμε τις δύο ερωτήσεις χωριστές και δεν τις μετατρέπουμε σε βεβαιωμένη ταυτότητα. Το ερώτημα της σημείωσης διατυπώνεται «Το Δ. είναι Δημήτριος ή κάτι άλλο;». Ο Δημήτριος παραμένει μία πιθανή ανάπτυξη του αρχικού, χωρίς ταυτοποίηση από αυτή τη φράση.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις
Ευρυδίκη ΧριστοφορίδουΜαρία (Μαρίκα) ΠατρώναΚαλκούτα · εταιρεία Ράλλη
Το νήμα συνδέει μια μαρτυρία με έναν τόπο· δεν αναπαριστά ταξιδιωτική διαδρομή.
Οικογενειακή μαρτυρία

Μια ανάμνηση που φτάνει ως την Καλκούτα.

Η Μαρίκα της Καλκούτας ήταν αδελφή της Ολυμπίας Πατρώνα, της γυναίκας του Παύλου Παντολέοντος Καρδασιλάρη.

Πατέρας τους, κατά το δέντρο, είναι ο Μιλτιάδης, γεννημένος στη Χίο το 1866· αυτόν θυμάται η μαρτυρία στην εταιρεία Ράλλη. Ο δικός του πατέρας, ο Γεώργιος Κ. Πατρώνας, μνημονεύεται στη «Νέα Χίο» του 1913.

Στη γενεαλογική σημείωση για τη Μαρία, τη Μαρίκα Πατρώνα, σώζεται μια μαρτυρία της Ευρυδίκης Χριστοφορίδου: η Μαρίκα γεννήθηκε στην Καλκούτα, όπου ο πατέρας της εργαζόταν στην εταιρεία Ράλλη. Η αναφορά ανοίγει ένα ακόμη γεωγραφικό νήμα της οικογενειακής ιστορίας. Παραμένει καταγεγραμμένη μαρτυρία· η σημείωση δεν δίνει χρονολογία γέννησης ούτε ληξιαρχικό τεκμήριο.

Παραδομένη γενεαλογική βάση · μαρτυρία για τη Μαρίκα Πατρώνα
  1. Ηλίας · ΦανήΤο οικογενειακό δέντρο
  2. Elia ParlibanidisFany Perlibanidis
Οι διαφορετικές γραφές είναι ενδείξεις της πηγής, όχι νέα πρόσωπα που προσθέσαμε στο δέντρο.
Ονόματα σε δύο γλώσσες

Τα ονόματα ταξιδεύουν μαζί με τους ανθρώπους.

Το οικογενειακό δέντρο δίνει τη Μαρία Μπεχληβάνογλου ως κόρη του Ηλία και της Φανής. Το ευανάγνωστο βραζιλιάνικο δελτίο της «MARIA CONSTANTIN KARDASSILARI» γράφει πατέρα «ELIA PARLIBANIDIS» και μητέρα «FANY PERLIBANIDIS», όπως αναφέρει και η παραδομένη σημείωση. Διατηρούμε τις διαφορετικές γραφές χωρίς να αντικαθιστούμε το ελληνικό επώνυμο ή να θεωρούμε αποδεδειγμένη την ακριβή αντιστοιχία.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · ερευνητικές σημειώσεις

Τέλος κεφαλαίου 26 / 27

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27 · Χωρίς ασφαλή χρονολόγησηΤο οικογενειακό νήμα περνά και από τα βιβλία.Περίπου 3 λεπτά ανάγνωσηςΔιάβασεΚλείσιμο
Μαρκέλλα ΚαρδασιλάρηΝίκος Βλάσης
Εκδόσεις Βλάση
Το σκίτσο παραπέμπει στην έκδοση βιβλίων· δεν απεικονίζει συγκεκριμένους τίτλους ή το πραγματικό γραφείο.
Μια διαδρομή στον κόσμο του βιβλίου

Το οικογενειακό νήμα περνά και από τα βιβλία.

Μέσα από τον γάμο της Μαρκέλλας με τον Νίκο Βλάση, το οικογενειακό νήμα φτάνει από τα περιβόλια και τις αποθήκες σε έναν εκδοτικό οίκο: τις «Εκδόσεις Βλάση».

Στο οικογενειακό μνήμα η «Μαρκέλλα Στυλ. Βλάσση» είναι χαραγμένη δίπλα στους γονείς και τον παππού της: 29.6.1951 → 29.12.2011.

Η Μαρκέλλα, κόρη του Στυλιανού Καρδασιλάρη και της Άννας Καραμαούνα, παντρεύεται τον Νίκο Βλάση. Στη γενεαλογική του σημείωση καταγράφονται οι «Εκδόσεις Βλάση». Η σύντομη αναφορά προσθέτει έναν ακόμη χώρο δημιουργίας στην οικογενειακή ιστορία· δεν δίνει χρονολογία ίδρυσης ή τίτλους βιβλίων.

Παραδομένο οικογενειακό δέντρο · σημείωση Νίκου Βλάση
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΙεροσόλυμαΙεροσόλυμα
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
Ιεροσόλυμα

Πατέρας και γιος, στο ίδιο προσκύνημα.

Ο Ιωάννης ακολουθεί μικρός τον πατέρα του σε προσκυνηματικό ταξίδι στα Ιεροσόλυμα. Το δίπλωμα διατηρείται στην οικογένεια, αλλά η χρονολογία του δεν έχει αναγνωστεί.

Από τις πηγές: ¶132
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΑθήναΑθήνα
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
Αθήνα

Η Μαρία, κοντά στα αδέλφια της.

Η Μαρία περνά μεγάλο μέρος της ζωής της στην Αθήνα, κοντά στα αδέλφια της. Αργότερα, η μελέτη διακρίνει μια σταθερότερη μετακίνηση της οικογένειας προς την πρωτεύουσα.

Από τις πηγές: ¶150 · ¶155 · ¶196
Φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση: ΑττικήΑττική
Σύγχρονη δημιουργημένη σκηνή · εικαστική απόδοση, όχι ιστορική φωτογραφία ή πιστοποιημένη τοποθεσία.
Αττική

Η διαδρομή της Δέσποινας.

Η Δέσποινα Καρδασιλάρη παντρεύεται τον Μίνω Μενέλαο Κιτριλάκη. Η Έκθεση ολοκληρώνει την καταγραφή της ζωής τους στην Αττική και αναφέρει ότι δεν απέκτησαν παιδιά.

Από τις πηγές: ¶151
ΑιμοδότεςΜέτρηση ενός ενζύμουΈνα ερευνητικό ερώτημα
Το διάγραμμα εξηγεί το θέμα της διατριβής· δεν παρουσιάζει αποτελέσματα.
Μια διαδρομή στην ιατρική

Η φροντίδα γίνεται έρευνα.

Η Πάτρα Δεληγεωργίου, σύζυγος του Ηλία Καρδασιλάρη, καταγράφεται στην οικογενειακή έρευνα ως αιματολόγος στο ΚΑΤ. Η σημείωση αναφέρει μια διατριβή για την αλανινοαμινοτρανσφεράση, ένα ένζυμο στο αίμα των αιμοδοτών, και το κατά πόσο η μέτρησή του μπορούσε να λειτουργήσει ως δείκτης μετάδοσης ηπατίτιδας μη Α, μη Β. Πίσω από τον επιστημονικό τίτλο βρίσκεται ένα ερώτημα για την ασφάλεια της αιμοδοσίας. Η ίδια η διατριβή και τα αποτελέσματά της δεν περιλαμβάνονται στη σημείωση.

Σημείωση γενεαλογικής έρευνας · Πάτρα Δεληγεωργίου
Πλάκα με τέσσερα ονόματα, αρχικά και έναν σταυρό.
Αυθεντική φωτογραφία της παράδοσης· τα αρχικά δεν επεκτείνονται σε βέβαιες ταυτοποιήσεις.
  1. Νικ. Δ. ΚαρδασιλάρηςΌπως στην επιγραφή
  2. Βιρ. Ν. ΚαρδασιλάρηΌπως στην επιγραφή
  3. Δημ. Ν. ΚαρδασιλάρηςΌπως στην επιγραφή
  4. Γεωργία Δημ. ΚαρδασιλάρηΌπως στην επιγραφή
Ένα οικογενειακό μνήμα

Το όνομα μένει στο μάρμαρο.

Τα αρχικά ταιριάζουν με δύο ζευγάρια του δέντρου: τον Νικόλαο Δ. και τη Βιργινία, τον γιο τους Δημήτριο και τη Γεωργία.

Στον ίδιο φάκελο της Σεριώτισσας, άλλο μνήμα κρατά την οικογένεια του αδελφού του, Ιωάννη Δ. Το 1900 τα δύο αδέλφια μοιράστηκαν μισό-μισό το πατρικό περιβόλι και το νερό του. Η επιγραφή δίνει μόνο αρχικά· η αντιστοίχιση μένει πιθανή.

Μια άλλη φωτογραφία διατηρεί τέσσερα ονόματα με τα αρχικά τους: Νικ. Δ., Βιρ. Ν., Δημ. Ν. και Γεωργία Δημ. Καρδασιλάρη. Μερικές χαραγμένες γραμμές φέρνουν τις ζωές αυτές κοντά, χωρίς να αφηγούνται μόνες τους ολόκληρη τη συγγένεια. Κρατούμε τις γραφές της επιγραφής· η φωτογραφία δεν παρέχει πλήρη ονόματα ή χρονολογίες για ασφαλή αντιστοίχιση όλων στο δέντρο.

Φωτογραφία της παράδοσης · φάκελος Σεριώτισσας, 2022
Φωτογραφία νυχτερινής θαλασσογραφίας, με ιστιοφόρο και φεγγάρι.
Φωτογραφία από την παράδοση· δημιουργός και τόπος λήψης ανεπιβεβαίωτα.
Μια εικόνα από το αρχείο

Ένα ιστιοφόρο κάτω από το φεγγάρι.

Στις φωτογραφίες της παράδοσης βρίσκουμε και αυτή τη θαλασσογραφία: ένα ιστιοφόρο, μια μικρή βάρκα και το φως του φεγγαριού πάνω στο νερό. Μια ήσυχη εικόνα δίπλα στις ιστορίες του νησιού. Κάτω δεξιά ο πίνακας φέρει υπογραφή «Ε. Παγιαύλα». Παγιάβλα ήταν και το πατρικό επώνυμο της Ζωής, που παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Ν. το 1947· η υπογραφή μόνη της δεν αποδεικνύει συγγένεια. Η παράδοση δεν λέει ποιος ή ποια ήταν ο δημιουργός, πότε φιλοτεχνήθηκε το έργο ή σε ποιο σπίτι φωτογραφήθηκε· δεν το αποδίδουμε σε συγκεκριμένο μέλος της οικογένειας.

Παραδομένη φωτογραφία IMG_20231117_075655

Τέλος κεφαλαίου 27 / 27

Ολοκλήρωσες τα κεφάλαια αυτής της ενότητας.

Η πηγή · μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶107–113Πρωτότυπο στα ελληνικά · Εξέλιξη του οικογενειακού δένδρου

Το παλαιότερο σημαντικό τεκμήριο είναι το προικοσύμφωνο για τον γάμο του Αντωνίου Καρδασιλάρη [pid: 059] με την Μαριγώ Δαμαλά [pid: 060], το οποίο συνομολογήθηκε στην Χίο, στις 3-11-1842 μεταξύ του Χριστόδουλου Ευαγγελινού Δαμαλά και του γαμβρού, γιου του αποβιώσαντος Δημητρίου. Η προίκα είναι η τυπική για τον Κάμπο και συνίσταται σε χρήματα και αντικείμενα, αλλά όχι γη. Η προίκα θα παραληφθεί μετά τον γάμο, στις 4-6-1843 κατά τα έθιμα της περιοχής. Το ζεύγος θα αποκτήσει απογόνους, από τους οποίους σήμερα ζει στην Χίο ο δικηγόρος Δημήτρης Περικλή Καρδασιλάρης και η αδελφή του.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο Αντώνης Καρδασιλάρης ή Καρντασιλάρης είναι ο πρώτος που εισχωρεί στην κοινωνία της Χώρας, αγοράζοντας ή ενοικιάζοντας από το 1845 ακίνητα στο κέντρο της πόλης (έγγραφα KFD007, KFD009, KFD011) από τα οποία ξεχωρίζει η ενοικίαση ενός «εργαστηρίου» στη θέση Παλαιάς Αγοράς, το 1857 για να χρησιμεύσει ως «ρακοκρασοπωλείον», πράγμα που δείχνει την εμπορική του πρόοδο. Το 1867 ο Αντώνιος προτείνεται από την Συντεχνία Οινοπωλών προς την Δημογεροντία Χίου, ως αντιπρόσωπος της στο σώμα.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

To 1870 καταγράφεται η παρουσία αλλά και τα ακίνητα της οικογένειας σε μια κτηματογράφηση και παράλληλα απογραφή που διενεργείται στην πόλη και στα περίχωρα της Χίου. Η οικογένεια κατοικεί στην οδό «Μπογιατζήδικα» στην συνοικία Μητροπόλεως, εκεί που βρίσκεται και η έδρα της επιχείρησης του Αντώνη. Η οικογένεια απότελείται από το ζεύγος Αντωνίου και Μαριγώς και από τα τέκνα, τους Αλέξανδρο (pid:066), Περικλή (pid:067), Γεώργιο (pid:035), Πηνελόπη (pid:077), Αργυρώ (pid:062), Αμαλία (pid:063) και Ευανθία (pid:064s) Καρδασιλάρη.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Μεγαλύτερο ίσως ενδιαφέρον παρουσιάζει η καταγραφή των ιδιοκτησιών της οικογένειας στο Κτηματολόγιο της Χίου το 1870. Ο Αντώνιος κατοικεί στην Ενορία Μητροπόλεως, στα Μπογιατζήδικα, όπου διατηρεί «οικία με φάμπρικα». Τα μπογιατζήδικα συνδέουν το λιμάνι με την αγορά, στο σημερινό άξονα των οδών Αργέντη – Καναλά, σε μια περιοχή που αναπτύσσεται η πρώτη εμποροβιοτεχνική ζώνη της Χίου. Η αποθήκη που βρίσκεται κοντά στην οικία του Καρδασιλάρη και στεγάζει πιθανόν την «φάμπρικα» στην τοποθεσία αυτή πωλείται το 1898 από την χήρα του Αντωνίου, Μαριγώ, στον γιο της Γεώργιο, επίσης οινοπώλη το επάγγελμα.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Τα άλλα ακίνητα του Αντωνίου Καρδασιλάρη, βρίσκονται εκτός του κέντρου της πόλης. Το ένα είναι ένα ερείπιο στην οδό Ατζικής, σημερινή Στεφάνου Τσουρή, στον άξονα δηλαδή προς τα προάστια και το νεκροταφείο του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, μια από τις επεκτάσεις της πόλης προς τον νότο. Τα ερείπια είναι μια διαρκής πραγματικότητα στον 19ο αιώνα κυρίως ως συνέπεια της Σφαγής και, αργότερα, του σεισμού. Το άλλο ακίνητο βρίσκεται στην βόρεια πλευρά της πόλης, στην ενορία Παναγιάς Λέτσαινας, στην οδό Βυρσοδεψείων (Ταμπάκικων – Καλουτά) που βρίσκεται βόρειο-βορειοδυτικά του Κάστρου, στην περιοχή, όπου αναπτύσσεται η βιομηχανική ζώνη της Χίου κυρίως μετά το 1881 και στις αρχές του 20ου αιώνα. Στο Κτηματολόγιο του 1870, η ιδιοκτησία χαρακτηρίζεται ως «φάμπρικα» χωρίς περαιτέρω επεξήγηση αλλά το πιθανότερο ακολουθεί την επιχείρηση της παρόδου της Απλωταριάς, ποτοποιΐα, εκτός και αν πρώιμα έχει αναπτύξει κάποια άλλη δραστηριότητα στον τομέα της μεταποίησης, τροφίμων ή δερμάτων.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Σε κάθε περίπτωση ο Αντώνιος Δημ. Καρδασιλάρης είναι σημαντικός, γιατί είναι ο πρώτος Καρδασιλάρης που δραστηριοποιείται στην Χώρα της Χίου και μάλιστα βρίσκεται στην καρδιά της εμπορικής και βιοτεχνικής ζώνης κοντά στο λιμάνι και της μετέπειτα βιομηχανικής ζώνης, στο βόρειο τμήμα, των Ταμπάκικων. Συμπτωματικά ή με κάποια λογική που δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ακριβώς, η οικογένεια Καρδασιλάρη που μεγαλουργεί τον 20ο αιώνα αναπτύσσει τα κέντρα της δραστηριότητάς της σε διπλανές περιοχές, στην νέα, μετά το 1906, λιμενική ζώνη και στο τέλος των βυρσοδεψίων, σχεδόν απέναντι από το Σκυλίτσειο Νοσοκομείο, το 1911, λίγο πριν την απελευθέρωση του νησιού.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η δράση του Αντωνίου Καρδασιλάρη επεκτάθηκε με την συμμετοχή του στην εν Χιω κινδυνασφαλιστική εταιρία «Η Χιακή Πρόοδος» το 1870 με δέκα μετοχές και ενδεχομένως με άλλες συναφείς δραστηριότητες. Από τους απογόνους του Αντωνίου Καρδασιλάρη οι πλέον ενδιαφέροντες με παρουσία ακόμα στην Χίο είναι οι κλάδοι που ξεκινούν από τους γιούς του Περικλή και Γεώργιο, μέλη των οποίων ακόμα διατηρούν μια θέση στην κοινωνία της Χίου και διαδραμάτισαν κάποιο ρόλο στην τοπική ζωή.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026
Η πηγή · μελέτη Μιχάλη Βαρλά · ¶116–161Πρωτότυπο στα ελληνικά · Ο κλάδος Ιακώβου Καρδασιλάρη

Ο πιο γνωστός επιχειρηματικά και κοινωνικά κλάδος των Καρδασιλάρηδων εντός και εκτός Χίου ξεκινά με τον Ιάκωβο Καρδασιλάρη (pid: 016). Το βαπτιστικό Ιάκωβος, απαντάται στις πηγές του πρώτου μισού του 19ου αιώνα σε τρεις περιπτώσεις, οι οποίες μπορεί να αφορούν στο ίδιο πρόσωπο αλλά χωρίς να έχει ακόμα επιβεβαιωθεί.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η πρώτη είναι ως υιός του Γεωργίου Καρδασιλάρη και αμφιθαλής αδελφός του Δημητρίου στο συμβόλαιο του 1856 για το υποστατικό στην θέση Βακά (KFD0013). Το αμφιθαλής ίσως υπονοεί ότι ο Γεώργιος είχε και άλλα τέκνα από δεύτερο γάμο αλλά συνδυάζοντας τις πληροφορίες μπορούμε να διαμορφώσουμε μια πιο πλήρη εικό να της οικογένειας.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Στην δεύτερη αναφορά, ο Ιάκωβος εμφανίζεται ως πατέρας, απών αλλά όχι «ποτέ», δηλαδή νεκρός, του γαμβρού Ιωάννη Ιακώβου Καρδασιλάρη, στο προικοσύμφωνο του, το 1861 (ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ: 0977, αρ. 8072, φ.422r). Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι παρίσταται αντί του πατέρα ο εξάδελφος του Ιωάννη, ο γνωστός μας Αντώνιος Καρδασιλάρης, προφανώς ως επιφανές μέλος της κοινωνίας και εγγυητής για την τήρηση των συμφωνηθέντων. Από το προικοσύμφωνο υποθέτουμε ότι ο Ιάκωβος Καρδασιλάρης, πατέρας του Ιωάννη, είναι ο αδελφός του Δημητρίου Καρδασιλάρη, υιών αμφοτέρων του Γεωργίου Καρδασιλάρη του προηγούμενου πωλητηρίου συμβολαίου (KFD0013, ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 0935, αρ.095-096, φ.32v-33r).

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η τρίτη αναφορά αφορά στον πατέρα του Χατζή Δημητρίου Καρδασιλάρη, γιου του Ιακώβου (Διαθήκη Χατζή Δημητρίου Ιακώβου Καρδασιλάρη, Κάμπος 20-03-1894, ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 0940, Κώδηξ Μνημονείου Αγίου Πολυκάρπου, πράξη 222, φ.56v- 58v).

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Από τις αναφορές στο όνομα του Ιακώβου δεν δηλώνεται ρητά και κατηγορηματικά αλλά μπορούμε να υποστηρίξουμε βάσιμα ότι οι απόγονοι του Γεωργίου Καρδασιλάρη, Δημήτριος και Ιάκωβος είναι οι γενάρχες των περισσότερων γνωστών Καρδασιλάρηδων από τα μέσα του 19ου αιώνα και μετά.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο Ιωάννης Ιακώβου Καρδασιλάρης και οι απόγονοι του εμφανίζονται μέχρι τον προχωρημένο 20ο αιώνα με περιπετειώδεις ζωές αλλά χωρίς σημαντικό κοινωνικό ή οικονομικό αποτύπωμα στην Χίο. Ο Ιωάννης, ίσως ταυτίζεται με τον Γιάγκο Καρδασιλάρη, ιδιοκτήτη περιβολιού στην Καρδαμάδα, το 1870 (Κτηματολόγιο 1870: 141. Γιάγκου Καρδασιλάρη. Καρδαμάδα 21 και 21/40. Καρδαμάδα 21 Οικία 56, Αγ. Τρύφωνος, αξία 600, 21/40 χωράφιον αξία 800). Στο Κτηματολόγιο της Χίου του 1870 στον Κάμπο εμφανίζεται εκτός του Γιάγκου, ο Δημήτριος, στην ενορία της Σεριώτισας στον Κάμπο, ο Αντώνιος (βλ. πάνω) και ο Κωνσταντίνος στην Χίο στην Παλαιά Μητρόπολη (34. Κωνστ. Καρδασιλάρης. Παλαιά ΜητρόπολιςΟικία αρ.8, Διαίρεσις 2, όροφοι 2, αξία 4800). Ο Κωνσταντίνος είναι πιθανόν ο αδελφός του Αντωνίου, σύζυγος της Μπατούς Ιωάννη Μάσχα, που από τα μέχρι τώρα ευρήματα δεν είχε άρρενες απογόνους αλλά τέσσερις κόρες.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο άλλος γνωστός γιος του Ιάκωβου Καρδασιλάρη, ο Δημήτρης Καρδασιλάρης μας είναι γνωστός κυρίως από ενδοοικογενειακές δικαιοπραξίες, διαθήκες και αγοραπωλησίες στο τέλος του 19ου αιώνα. Υπάρχει μια ασάφεια για τα νεανικά χρόνια του καθώς και για τον γάμο του αφού δεν έχει εντοπιστεί παρά την συστηματική έρευνα στα ΓΑΚ Χίου προικοσύμφωνο ή προικολαβή. Η πρώτη δικαιοπραξία στην οποία παρουσιάζεται ο Δημήτρης Ιακώβου Καρδασιλάρης είναι η αγορά του κτήματος των αδελφών Αλεξάνδρου και Παύλου Πασπάτη, οι οποίοι διαμένουν στην Κωνσταντινούπολη μέσω του πληρεξουσίου τους, Λουκά Κ. Ζιφού, ο οποίος είναι ο σταθερός σύνδεσμος μεταξύ της χιώτικης διασποράς και του νησιού και από τους πιο συχνούς επιτρόπους, πληρεξούσιους ή εγγυητές σε μεγάλες δικαιοπραξίες στον Κάμπο (KFD:008. ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 0971, αρ.724).

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Το περιβόλι των αδελφών Πασπάτη μεταβιβάζεται στον Δημήτριο Ιακώβου Καρδασιλάρη στις 2 Δεκεμβρίου 1860 και απαρτίζεται από πύργο (σπίτι δηλαδή) ημίφθαρτο, δλδ μισογκρεμισμένο, μαγκανοπήγαδο, στέρνα, φουντάνα, πίλιαστρα, περιβόλι, και χωράφια, τοιχογυρισμένα. Το περιβόλι καταγράφεται το 1870 στο Κτηματολόγιο της Χίου με οικία διώροφη χωρισμένη σε 4 τμήματα, με περιβόλι 2 στρεμμάτων και χωράφια 4 στρεμμάτων και 4 αυλακιών (υποδιαίρεση του στρέμματος, περίπου ¼), δηλαδή συνολικά περίπου 7 στρέμματα γη εκτός από το σπίτι. Το τίμημα των 70000 γροσίων δεν είναι μικρό, αν σκεφτεί κανείς ότι 1000 γρόσια κόστισε το 1855 ένα οικόπεδο στη περιοχή της Απλωταριάς (KFD009: ΓΑΚΧ, ΑΒΕ: 0971, αρ.0138).

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Φαίνεται λοιπόν ότι ο Δημήτριος Καρδασιλάρης μέχρι το 1860 έχει σχηματίσει κάποια σημαντική περιουσία. Στα αρχεία υπάρχουν συμβόλαια για την ενοικίαση κτημάτων καθώς και για τον δανεισμό χρημάτων που βρίσκονταν στην εργαλειοθήκη του Δημητρίου Καρδασιλάρη. Το 1866 για παράδειγμα, στη διαθήκη του Δημοσθένου Αμβροσίου Φακίρη (KFD019: ΓΑΚ Χίου, ABE 0975, αρ. 0439, φ.242r-243r) αναγράφονται συνημμένα τα ομόλογα που διατηρεί ανάμεσα στα οποία ένα του Δημητρίου Καρδασιλάρη για [λίρες] χρυσές οθωμανικές 100 αντιστοιχούν σε ποσό άνω των 10000 γροσίων.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Από την γενεαλογική έρευνα μπορούμε να διαπιστώσουμε την οικογενειακή κατάσταση του Δημητρίου στις αρχές της δεκαετίας του 1860. Ο Δημήτριος [pid:044] αναφέρεται και ως Καρντασιλάρης (Προικοσύμφωνο Δεσποινούς Καρδασιλάη και Σταμάτη Χούλη, Κάμπος 10-05-1871, ΓΑΚ Χίου ΑΒΕ 0933, αρ. 50, σελ.124) καθώς και με το προσωνύμιο «Τζιτζής» (Πωλητήριο χωραφιού στον Άγιο Γεώργιο Χατζηλουκή στον Δημήτριο Καρδασιλάρη ή Τζιτζή, ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 1000, πρ. 4077, 15 Απριλίου 1893) σχεδόν πάντοτε με το πατρώνυμο Ιάκωβος. Δεν έχουμε καμιά σχεδόν πληροφορία για την προηγούμενη ζωή του εκτός από το ότι δεν έμαθε γράμματα, γιατί δηλώνεται “αγράμματος” και υπογράφει δι αντιπροσώπου, όπως στο Προικοσύμφωνο της Δεσποινούς (ΓΑΚ Χίου ΑΒΕ 0933, αρ. 50, σελ.124).

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Είναι παντρεμένος με την Μαριγώ, η οποία σύμφωνα με την Ληξιαρχική Πράξη του θανάτου της το 1921 (Ληξιαρχική Πράξις Αποβιώσεως Μαριγώς Καρδασιλάρη, Δήμος Χίου, Αποβιώσεις, τ.Α΄/1921, αρ.205) γεννήθηκε το 1829. Από αυτό μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Δημήτριος ως μεγαλύτερος της, βίωσε τη Σφαγή της Χίου, και πιθανόν απουσίασε για κάποια χρόνια, είτε αιχμάλωτος, είτε πρόσφυγας. Ίσως στις δικές του περιπέτειες οφείλεται ο μύθος για υιοθεσία από Τούρκους. Μέχρι την απόκτηση του περιβολιού, είχε βεβαιωμένα δύο τέκνα, την Αγγερού [pid: 085], γεννημένη το 1855, και τον Νικόλαο [pid:086], γεννημένο το 1859. Στο σπίτι του Κάμπου γεννήθηκε μάλλον πρώτος ο Παντολέων [pid: 087] και ακολούθησαν άλλα πέντε ή έξι τέκνα, από τα οποία η μεγαλύτερη φαίνεται να ήταν η Πολυξένη, παντρεμένη το 1877 (Προικοσύμφωνο Παντολέοντος Κολαιώδη και Πολυξένης Καρδασιλάρη, Κάμπος 27-12-1876, ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 0933, πρ. 0109) ενώ ο μόνος για τον οποίον έχουμε πληροφορία για το έτος γέννησης είναι ο Ιωάννης Καρδασιλάρης, ο οποίος γεννήθηκε το 1872 σύμφωνα με τα Μητρώα Αρρένων του Δήμου Χίου. Για τα υπόλοιπα τέκνα, την Αικατερίνη ή Κατίγκω, την Ζωή, την Δεσποινού δεν έχουμε στοιχεία γεννήσεως και θανάτου, ενώ κάποιος Μικές δεν έχει εντοπιστεί παρά μόνο σε ένα πρόχειρο γενεαλογικό σκαρίφημα της οικογένειας.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο Δημήτριος απογειώνει την οικογένεια. Φαίνεται ότι ο ίδιος έχει αναπτύξει σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα και εντάσσει στα επιχειρηματικά του πλάνα τα παιδιά του, αγόρια και κορίτσια, φροντίζοντας να παντρέψει τις κόρες του με μέλη της χιώτικης εμπορικής διασποράς και Καμπούσους με ανάλογη δραστηριότητα και προοπτική.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η Αγγερού παντρεύεται τον Μιχαήλ Στακιά και αποκτά δυο γιους και μια κόρη. Η Πολυξένη παντρεύεται, το 1877 τον Παντολέοντα Ι. Κολαιώδη ή Παλιό ανηψιό του Δημήτρη Σουρέ (ΓΑΚ Χίου ΑΒΕ 0933, αρ.119). Η Δεσποινού παντρεύεται τον Σταμάτιο Ζωρζή Χούλη το 1871 (ΓΑΚ Χίου ΑΒΕ 0933, αρ. 50, σ.124) και ο γιος της Δημήτριος Χούλης την Αμαλία Κωνσταντίνου Ζαφειράκη (ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 1021, αρ.22450, φ.207r). Η οικογένεια αναπτύσσει επιχειρηματική δραστηριότητα στην Νότια Ιταλία και απόγονοι της διατηρούν ακόμα σχέση με την Χίο. Η Κατίγκω παντρεύεται ανάμεσα στο 1888 και στο 1894 κάποιον Κωνσταντινίδη, όπως συνάγεται από τις διαθήκες του Δημητρίου. Τέλος, η Ζωή παντρεύεται τον Μιχαήλ Πέτρο Κοκκινάκη έμπορο στην Ρωσσία (Προικοσύμφωνο και Προικολαβή Μιχαήλ Πέτρου Κοκκινάκη και Ζωής Δ. Καρδασιλάρη, ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ: 1013, αρ. 20956, 28 Ιουλίου 1899 και αρ. 20962, 20 Αυγούστου 1899) και μεταναστεύει στην Οδησσό, ίσως μετά από μια σύντομη παραμονή στο Ροστόφ. Οι κόρες επέστρεψαν στην Ελλάδα και τους απογόνους τους θυμούνται οι πρεσβύτεροι της οικογένειας, Βιργινία Μισαηλίδη και Νίκος Καρδασιλάρης. Ο γιος τους, Δημήτρης Μιχαήλ Κοκκινάκη, πεθαίνει 11 ετών στην Οδησσό , το 1917, […] και θάβεται στο 2ο Νεκροταφείο της πόλης που έχει καταστραφεί (Αρχείο της Πόλης της Οδησσού, Έλληνες της Οδησσού 1907-1920, τ. 6).

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Οι θυγατέρες προικίζονται με ρούχα, υφάσματα, έπιπλα, μετρητά και μια εικόνα του Ευαγγελισμού αλλά δεν λαμβάνουν γη. Πάντως, με τόσες κόρες οι ανάγκες για χρήματα είναι πολύ υψηλότερες από την αξία του περιβολιού. Η περιουσία της οικογένειας θα μεταβιβαστεί στους γιους του Δημήτριου, Νικόλαο, Παντολέοντα και Ιωάννη, οι οποίοι θα συνεχίσουν και θα επεκτείνουν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του πατέρα τους κυριαρχώντας στην οικονομική και παραγωγική ζωή της Χίου.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο Νικόλαος Καρδασιλάρης [pid:086], ο μεγαλύτερος γιος φέρεται γεννημένος το 1859. Νυμφεύεται το 1892 την Βιργινία Ιωάννου Ξενάκη (Προικολαβή, ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ: 1001, αρ. 20126, φ.7v, 29 Μαΐου 1892) και αποκτά τρεις γιους και τέσσερις κόρες. Πεθαίνει το 1935 (Δήμος Αθηναίων, Ληξιαρχείο, αρ.386/Ε/1935Αρ. Ληξιαρχ. Πράξης θανάτου 178 τομ. Α΄1935) “… εν Αθήναις Νοσοκ. Ερυθρ. Σταυρού 5 Μαΐου 1935, μετεφέρθη και ετάφη εν Χίω την 7ην Μαΐου 1935 (Δημοτολόγιο, Γενικόν Μητρώον Δημοτών Δήμου Χίου, 1915, αρ.4841). Ο Νικόλαος Καρδασιλάρης νυμφεύεται την Βιργινία Ξενάκη το 1892 (Προικολαβή Καρδασιλάρη Νικολάου του Δημητρίου, από Ιωάννη Γεωργίου Ξενάκη, ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ: 1001, αρ. 20126, φ.7v, 29 Μαΐου 1892) και αποκτά, από όσα γνωρίζουμε, 7 παιδιά, τρία αγόρια, τον Δημήτριο, τον Ματθαίο και τον Κωνσταντίνο, και τέσσερα κορίτσια, την Ελένη, την Μαρία, την Ιουλία και την Δέσποινα, γεννημένα από το 1892 ως το 1906 σχεδόν σε μια αρμονική κατανομή μέσα στο χρόνο, ιδιαίτερα κατά την περίοδο 1898-1906 όταν ανά δύο έτη έρχονται στον κόσμο πέντε τέκνα. Ένα κενό από το 1893ως το 1898 μπορεί να δείχνει μια απουσία αλλά το πιθανότερο επιπλοκές στην κύηση, στη γέννηση ή σε πρόωρο θάνατο των παιδιών, φαινόμενα ιδιαίτερα έντονο κατά το τέλος του 19ου αιώνα. Οι τρεις αδελφοί συνεχίζουν την εμπορική και βιομηχανική παράδοση της οικογένειας για πολλές δεκαετίες και παρά τις μεγάλες κρίσεις του 20ου αιώνα.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο δεύτερος υιός, Παντολέων, γνωστός και ως Παντελής Καρδασιλάρης, γεννιέται το 1862 και πεθαίνει νέος το 1915 σύμφωνα με την επιγραφή στο μνήμα του στο επιβλητικό κοιμητήριο του Αγίου Ιωάννου στην Χίο. Πρέπει να ήταν από τους πλουσιώτερους ανθρώπους της Χίου και το μνήμα φανερώνει διάθεση προβολής και ανάγκη αναγνώρισης αυτής της θέσης από τους απογόνους του. Ο Παντολέων νυμφεύεται δύο φορές. Η πρώτη σύζυγος, Ευρυδίκη Πέτρου Ξανθάκη, πρέπει να πεθαίνει μετά την γέννηση του 6 γιου τους, το 1904, και ο Παντολέων, σχεδόν αμέσως την αντικαθιστά με την Ερνεστίνη Αριστείδη Παϊδούση, η οποία του χαρίζει τρία παιδιά και την μοναδική θυγατέρα από όσο γνωρίζουμε. Ο θάνατος του Παντελή το 1915 βρίσκει τα περισσότερα παιδιά του ανήλικα κάτι που βαραίνει πολύ στις σχέσεις της οικογένειας, οι οποίες χαρακτηρίζονται από ένταση μεταξύ των ετεροθαλών αδελφών και της μητριάς τους, με εμπλοκή σε δικαστικές διαμάχες και άλλες δυσάρεστες καταστάσεις. Το ίδιο τραγική μοιάζει να είναι και η απώλεια των δύο αδελφών, Πέτρου (1898-1923) και Αντωνίου (1904-1937) που βάρυναν την ευτυχία μιας πλούσιας οικογένειας πριν από τις περιπέτειες του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου που θα εξετάσουμε στη συνέχεια.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο τρίτος γιος του Δημητρίου Ιακώβου Καρδασιλάρη, ο Ιωάννης, γεννιέται το 1872 και μικρός ακολουθεί τον πατέρα του σε ένα προσκυνηματικό ταξίδι στα Ιεροσόλυμα, το οποίο αποδίδει και στους δυο τον τίτλο του Χατζή. Το δίπλωμα για το Χατζηλίκι με την ευλογία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων φυλάσσεται στην οικία της εγγονής του Χατζηγιάννη, Βιργινίας συζ. Μιχαήλ Μισαηλίδη αλλά λόγω του καδραρίσματος δεν μπορεί να αναγνωστεί η χρονολογία. Ο Χατζηγιάννης, νυμφεύεται την Βιργινία Κουτσουράδη και αποκτά 4 κόρες και 3 γιους από τους οποίου επιβιώνει ο Στυλιανός, όνομα χαρακτηριστικό για παιδιά που έρχονται μετά από αποτυχημένες κυήσεις ή θανάτους σε βρεφική ηλικία. Ο Στέλιος θα νυμφευθεί την Άννα Καραμαούνα σε έναν γάμο που συνδέει δυο μεγάλες επιχειρηματικές οικογένειες, κυρίως στον χώρο της μεταποίησης δέρματος, και θα ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ σημαντικών αστικών οικογενειών της Χίου, όπως με την οικογένεια Μαυριδόγλου. Ο Χατζή Ιωάννης Καρδασιλάρης πεθαίνει το 1960, ενώ η γυναίκα του έχει ήδη αποδημήσει από το 1933 (Δήμος Χίου, Ληξ. Πρ. Θανάτου 72, τόμος Β΄1933). Ο Ιωάννης θα αναμειχθεί ενεργά με την τοπική πολιτική και θα συμμετάσχει στο Δημοτικό Συμβούλιο αλλά και σε πολλές επιτροπές επαγγελματικού και κοινωνικού χαρακτήρα. Όπως τα περισσότερα μέλη της οικογένειας, εκτός του κλάδου του Παντολέοντα – Παντελή, αναπαύονται στο κοιμητήριο της Παναγιάς της Σεριώτισας στον Κάμπο, στην περιοχή του περιβολιού που αποκτήθηκε το 1860 και αποτέλεσε και αποτελεί σημείο αναφοράς για την οικογένεια.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Μέχρι την απελευθέρωση του νησιού το 1912 η οικογένεια Χατζή Δημητρίου Καρδασιλάρη ή Τζιτζή είχε θέσει τις βάσεις για την μετέπειτα οικονομική της ευρωστία. Η κατάσταση της οικογενείας και η εξέλιξη της αποτυπώνεται στις διαθήκες του Χατζή Δημητρίου και σε σημαντικές δικαιοπραξίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε καμιά διαθήκη δεν αναφέρεται ο γιος του Δημήτρη Μικές που διασώζει η οικογενειακή μνήμη.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η πρώτη διαθήκη συντάσσεται στις 12 Νοεμβρίου του 1888 (Π.Η.) σε περίοδο που ο Δημήτρης αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας αφού ο νοτάριος τον βρίσκει «πάσχοντα τον πόδα αυτού και κλινήρη όντα» (ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 0940, αρ.196, 19v – 21r). Ο διαθέτης εγκαθιστά κληρονόμο τη σύζυγο του μέχρι τον θάνατό της, ουσιαστικά της εκχωρεί την νομή της περιουσίας αλλά χωρίς δικαίωμα εκποιήσεως και διαθέσεως της. Ανάμεσα στα καθήκοντα της είναι να προικήσει τις ανύπαντρες κόρες, Κατήγκο ή Αικατερίνη και Ζωή, ενώ κληροδοτεί χρηματικά ποσά και στις παντρεμένες και στις ανύπαντρες κόρες (από 2000 γρ.). Την υπόλοιπη περιουσία του την επιμερίζει εξίσου, μετά το θάνατο της Μαριγώς, στους τρεις γιους του, Νικόλαο, Παντολέοντα και Ιωάννη, οι οποίοι παραμένουν άγαμοι. Ο διαθέτης υπογράφει με σταυρό λόγω της αγραμματοσύνης που έχουμε αναφέρει ήδη.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η δεύτερη γνωστή διαθήκη συντάσσεται στις 20 Μαρτίου του 1894 (ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ 0940, αρ.222 56v-58v). Ο Δημήτριος προσδιορίζεται ως Χατζής, «Χίος, υπήκοος Σουλτανικός, έμπορος το επάγγελμα». Ο διαθέτης αφού ακυρώνει τη διαθήκη του 1888, καταγράφει την περιουσία του η οποία συνίσταται σε:

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

εν περιβόλιον με δύο οικίας, μαγκανοπήγαδον, δεξαμενή και λοιπά αυτού δικαιώματα, εν τῄ συνοικίᾳ Παναγίας Συριωτίσσης Κάμπου

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

εν έτερον χωράφιον εν τη αυτή συνοικία σύνδενδρον αμυγδαλοκήπι

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

έν έτερον κτήμα εν τη συνοικίᾳ Αγίου Γεωργίου Χατζή Λουκή, συνιστάμενον από περιβόλιον και χωράφιον σύνδενδρον, οικία, μαγκανοπήγαδον,

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

έν αμπέλιον εν τῄ θέσει Λευκωνιᾴ εκτάσεως οργυιών εννέα ως έγγιστα.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Την έγγειο περιουσια καθώς και τα όποια κινητά, χρήματα και χρέη τα κληροδοτεί προς τους γιους του, ο Ιωάννης αναφέρεται ως Χατζής, με την υποχρέωση παροχής χρημάτων και την επικαρπία των κτημάτων για την σύζυγο του και μητέρα τους εφ΄όρου ζωής της. Ειδική αναφορά γίνεται στην τελευταία ανύπανδρη κόρη, την Ζωή, αλλά υπάρχει κάποιο χρηματικό ποσό και για τις τέσσερις ύπανδρες θυγατέρες. Περισσότερο και από την πρώτη διαθήκη, η δεύτερη προβλέπει πάμπολλες δωρεές και λειτουργίες για ενοριακούς και μοναστηριακούς ναούς και μονές.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η τρίτη διαθήκη (ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ: 1011, αρ. 1517, φ.78r-79v) συντάσσεται στις 12 Σεπτεμβρίου του 1901. Στην ώα σημειώνεται ότι ο διαθέτης έχει αποβιώσει και έτσι καθίσταται η διαθήκη δημόσια στις 20 Δεκεμβρίου 1903, κάτι που τοποθετεί τον θάνατο του Δημητρίου Καρδασιλάρη λίγο νωρίτερα. Στην διαθήκη ο διαθέτης αναφέρεται απλά ως «Δημήτριος Ιακώβου Καρδασιλάρης, χριστιανός ορθόδοξος του ανατολικού δόγματος, έμπορος και κάτοικος Χίου» και καθιστά

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

«κληρονόμους μου τους τρεις υιούς μου Παντελή, Νικόλαον και Ιωάννην και θέλω να καταστώσιν αυτοτέλειοι κύριοι και κάτοχοι ολοκλήρου της περιουσίας μου εκ τρίτου έκαστος και αδιανεμήτου μετά τον θάνατον και της συζύγου μου και μητρός των Μαριγώς την οποίαν εφ’ όσον ζη εγκαθιστώ κληρονόμον μου επί της επικαρπίας και των εισοδημάτων της ευρεθησομένης κατά τον θάνατόν μου περιουσίας μου».

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Κατά τα άλλα αφήνει ένα χρηματικό ποσό στις κόρες που είναι όλες πλέον παντρεμένες, και πολλά μικρά και μεγαλύτερα ποσά, σε αφιερώματα, δωρεές και λειτουργίες κυρίως σε μονές και εκκλησίες χωριών και, φυσικά, στον ναό της Συριώτισας, στον οποίο επιθυμεί να ενταφιασθεί. Η εξέλιξη των τριών διαθηκών καταδεικνύει την ίδια στρατηγική αλλά τα κείμενα μεταβάλλονται μαζί με τις αντικειμενικές συνθήκες της οικογένειας, τους γάμους των παιδιών και την πρόοδο της ηλικίας του ίδιου και της συζύγου του. Η αρχική και η τελική βούληση του Δημήτρη είναι οι τρεις γιοι του να μοιραστούν εξίσου την περιουσία του αλλά να ρυθμίσουν από κοινού τα δικαιώματα της μητέρας τους πράγμα που τους καθιστά αλληλέγγυα υπεύθυνους και μοιραία ενωμένους.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Οι απόγονοι του Χατζή Δημήτρη Καρδασιλάρη θα μείνουν ενωμένοι για πολλά χρόνια και από τις διασπάσεις τους θα προκύψουν νέα σχήματα Αδελφών και Υιών Καρδασιλάρη, τα οποία θα σημαδέψουν την επιχειρηματική και την πολιτική ιστορία της Χίου. Για τα επόμενα έτη τα σημαντικότερα αποκτήματα της οικογένειας Καρδασιλάρη αποτελούν κοινές κτήσεις, ενώ οι αδελφοί προχωρούν και στην απόκτηση επιπλέον δικών τους κτημάτων, όπως ο Παντολέων – Παντελής Καρδασιλάρης, ο οποίος αγοράζει την 1 Σεπτεμβρίου 1905 ένα υποστατικό «εν τη θέσει Κάμπου και ενορία Ταξιάρχου Σκαναβή Μπαζακλή, συνιστάμενον εκ χωραφίου συδένδρου και μικρού κηπαρίου, μιας ανωγοκατωγείου οικίας εν αυτώ, στενοπηγαδίου, φούρνου, αυλογύρου και λοιπών, αποτελούμενον εξ οργυιών είκοσιν, αριθμ. 20, περίπου» (ΓΑΚ Χίου ABE 1018, Αρ. 5455 , φ.73r-v).

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η γενιά των γιων του Χατζή Δημήτρη απόκτησε εκτός της ατομικής περιουσίας κάθε αδελφού τις δυο πιο εμβληματικές προσκτήσεις που εκτός από την παραγωγική τους αξία προσέδωσαν αίγλη και κύρος στην οικογένεια. Πρόκειται για το τετράγωνο Ελευθερίου Βενιζέλου-Ομήρου-Ροδοκανάκη-Καναλά, κοντά στο λιμάνι της Χίου και το βυρσοδεψείο απέναντι από το Σκυλίτσειο Νοσοκομείο, στα Ταμπάκικα. Το επιχειρηματικό κέντρο της οικογένειας στο τετράγωνο Βενιζέλου-Ομήρου-Ροδοκανάκη-Καναλά, υποδέχονταν, συγκέντρωνε και διακινούσε συσκευασμένα χιώτικα αγροτικά προϊόντα που κατευθύνονταν στην εθνική και στη διεθνή αγορά. Ήταν κτισμένο πάνω στην ζώνη του λιμανιού που δημιουργήθηκε μετά την αναμόρφωση του λιμένος Χίου που παλιότερα έφτανε μέχρι την Βενιζέλου. Ανάμεσα στο 1906 και στο 1908 αποκτήθηκε η γη και την ίδια περίπου εποχή δημιουργήθηκε το αρχικό κέντρο.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο Νικόλαος και Ιωάννης Δημητρίου Καρδασιλάρη αγόρασαν συνεταιρικώς μετά του αδελφού των, … Παντελή Δ. Καρδασιλάρη, το οικόπεδον της πολυκατοικίας παρά της Εταιρείας Λιμένος και Προκυμαιών Χίου δυνάμει του από της 1ης Μαΐου 1324 οθωμανικού έτους (1908) τίτλου ιδιοκτησίας του εν Χίω Οθωμανικού Αυτοκρατορικού Κτηματολογίου, εφ΄ου έκτισαν την πολυκατοικίαν δαπανήσαντες έκαστος ίσον ποσόν

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

(Υποθηκοφυλακείο Χίου: Τόμος Συμβολαίων KB΄. αριθμός: 2191 ημερομηνία μεταγραφής: 26-02-1930)

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η σημερινή διαμόρφωση είναι αποτέλεσμα της διαίρεσης και διανομής της ιδιοκτησίας μεταξύ των κληρονόμων των τριών αδελφών. Τα πρώτα τρία τέταρτα του 20ου αιώνα το τετράγωνο αποτελεί μια πλήρη μονάδα υποδοχής, αποθήκευσης, μεταποίησης και συσκευασίας εσπεριδοειδών, ξηρών καρπών και μαστίχας που δρομολογούνταν για το εξωτερικό από το παρακείμενο λιμάνι της Χίου. Για κάποιες δεκαετίες το τετράγωνο βρίσκονταν πάνω στο λιμάνι.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η περίπτωση του Βυρσοδεψείου είναι λίγο πιο σύνθετη. Το συγκρότημα είναι δημιούργημα του Γεωργίου Ν. Διοματάρη, από το 1908, και συνίστατο κατά την αγορά του από τους αδελφούς Καρδασιλάρη, «εξ ενός Βυρσοδεψείου και ενός εργοστασίου και τριών όπισθεν τούτο παραπηγμάτων, κατεχόντων εν συνόλω έκτασιν οργυιών τριών» στα οποία συνοδεύονται από «τα μηχανήματα του εργοστασίου αποτελούμενα από μηχανήν, εν καζάνιον, δύο μύλους αλεστικούς, δύο κόπτας, μίαν αντλίαν, ένα κόπανον, ένα κύλινδρον, ένα μαγκανάκι μετά των εξαρτημάτων του» (ΓΑΚ Χίου, ΑΒΕ: 1022, αρ.6147). Σε κοντινή απόσταση υπάρχουν «δεκαέξι ασβεστερά» από το 1903, πράγμα που δείχνει ότι προϋπήρχε σχεδιασμός ή λειτουργία μιας λιγότερο σύγχρονης μονάδας ή πρόβλεψη να εξυπηρετήσουν τα ασβεστερά τα βυρσοδεψεία της περιοχής. Η αυγή της νέας εποχής με την ένταξη στο Ελληνικό κράτος βρίσκει τους τρεις αδελφούς Καρδασιλάρη με ένα σημαντικό χαρτοφυλάκειο, το οποίο περιλαμβάνει, το εμπορικό τμήμα και την μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων και το βιομηχανικό τμήμα και την μεταποίηση των δερμάτων. Αυτό που μας ξέφευγε ως τώρα από την προσοχή μας είναι το βάρος της παρουσίας της μητέρας, Μαριγώς Καρδασιλάρη, για την ενότητα των τριών αδελφών. Ουσιαστικά, και παρά τον πρόωρο χαμό του Παντολέοντα, το ορόσημο στην εξέλιξη των επιχειρήσεων Καρδασιλάρη είναι ο θάνατος της μάνας, στο τέλος του 1921, ο οποίος πάντως σχεδόν συμπίπτει με πολύ πιο συγκλονιστικά γεγονότα στην εθνική αλλά και στην οικογενειακή ζωή.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Στο πεδίο της εξέλιξης της οικογένειας έχουμε την ανάδειξη μιας νέας γενιάς. Ο Νικόλαος Καρδασιλάρης [pid:086] νυμφεύεται το 1892 τη Βιργινία Ξενάκη, μένοντας πιστός στην Καμπούσικη προέλευση της οικογένειας. Το ζεύγος αποκτά 4 κόρες και 3 γιους. Η μεγαλύτερη, Ελένη [pid:023], γενιέται το 1892 και παντρεύεται σε άγνωστο χρόνο τον Στέλιο Βούτα [pid:157], έμπορο ξηρών καρπών στην Κωνσταντινούπολη, προφανώς από την γνωστή αστική χιώτικη οικογένεια της Πόλης. Αποκτούν ένα αγόρι και ένα κορίτσι που δεν έχει εντοπιστεί η συνέχειά τους. Η δεύτερη, Μαρία [pid:021], γεννημένη το 1893 παντρεύεται τον Παντελή Αναστασάκη [pid:113] και περνά μεγάλο μέρος της ζωής της στην Αθήνα κοντά στα αδέλφια της. Παρότι γυναίκα συμμετέχει στις επιχειρήσεις της οικογένειας με κάποιο ποσοστό. Δεν αποκτά παιδιά.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η Ιουλία Καρδασιλάρη [pid:022], γεννημένη το 1902, παντρεύεται τον Ιωάννη Στρατηγό [pid:170] στην Αθήνα, όπου ζει και αποκτά απογόνους. Πεθαίνει στην Αθήνα το 1991. Η Δέσποινα [pid:024] γεννημένη το 1904 και παντρεύεται τον Μίνω Μενέλαο Κιτριλάκη [pid:058] επιχειρηματία, εκτός των άλλων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας στην Χίο, και διευθυντικό στέλεχος της ΔΕΗ. Πεθαίνουν κι οι δυο στην Αττική άτεκνοι.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Τα αγόρια της οικογένειας αποτελούν την πρώτη σημαντική ομάδα επιχειρηματιών σε εθνικό επίπεδο, που φέρουν την επωνυμία Καρδασιλάρη. Ο Δημήτριος Ν. Καρδασιλάρης [pid:010] γεννιέται το 1898 και πεθαίνει το 1957 στην Χίο, όπου δραστηριοποιείται ως έμπορος. Το πέρασμα του από την Αθήνα συνδέεται και με έναν ατυχή γάμο, το 1932, στην Κηφισιά, με την Μαρία Δημητρίου Γκιάλη [pid:053] που γεννήθηκε στην Σμύρνη (Ληξιαρχική Πράξις Γάμου, Δήμος Χίου, τ.1932/Α, αρ.111/10-8-1932). Πολύ σύντομα χωρίζει και νυμφεύεται σε δεύτερο γάμο την Χιώτισσα Γεωργία Κοκράνη [pid:050] με την οποία αποκτά δύο παιδιά, τον Νικόλαο [pid:012], η οικογένεια του οποίου βρίσκεται ακόμα στην βάση των Καρδασιλάρηδων στην Χίο και την Βιργινία [pid:015]. Ο δεύτερος γιος, Ματθαίος, φέρεται γεννημένος το 1900 παρότι ο ίδιος ανέφερε ως έτος γέννησης το 1898. Νυμφεύεται την Ελένη Κωστάλα, από το Βροντάδο της Χίου, και ζουν στην Αθήνα με τα δυο τους αγόρια, τον Ηλία και τον Νίκο, ο οποίος είναι και ο πρεσβύτερος Καρδασιλάρης που συναντήσαμε κατά την έρευνα μας.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο βενιαμίν της οικογένειας, Κωνσταντίνος Ν. Καρδασιλάρης [pid:004], γεννιέται στην Χίο το 1906 και νυμφεύεται την Χιώτισα από τα Λιβάδια, Ζωή Παγιαύλα, το 1947, στην Αθήνα. Μεγάλο μέρος της ζωής του περνά, όπως και ο αδελφός του, Ματθαίος, στον Πειραιά και στην Αθήνα και τέλος στην Γλυφάδα, ακολουθώντας την εξέλιξη των επιχειρήσεων του αλλά και της κοινωνικής χωροταξίας του αστικού κόσμου στην Αττική. Αποκτά τρεις γιους, ακολουθώντας ένα μοτίβο που έχει διαμορφωθεί στην οικογένεια, τον Γιάννη, τον Νίκο και τον Γιώργο, από τους οποίους ζει ο τελευταίος. Ο Γιάννης αποκτά με την Λουκία Καρατζά, δύο αγόρια, τον Σταμάτη και τον Κωνσταντίνο, ο οποίος είναι και ο επισπεύδων της ιστορικής και γενεαλογικής έρευνας Οι τρεις αδελφοί είναι οι πιο γνωστοί στις μέρες μας επιχειρηματίες από την οικογένεια. Από τον κλάδο του Νικολάου ΧατζηΔημητρίου Καρδασιλάρη, ξεκινάνε οι τρεις μεγάλες διάδοχες εταιρείες με πανελλαδική και διεθνή εμβέλεια, οι Αδελφοί Καρδασιλάρη, η Κων. Καρδασιλάρης και Υιοί και τέλος η Cardico. Ο Κωνσταντίνος Καρδασιλάρης αποβιώνει το 1985 και η σύζυγος του Ζωή το 2005.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο άλλος διάσημος και περίπου συνεπώνυμος εμπορικός κλάδος είναι οι απόγονοι του Παντολέοντος Καρδασιλάρη. Στον κόσμο των επιχειρήσεων και στα εικαστικά ίχνη της ιστορίας του Κάμπου μια ομάδα από αυτούς είναι γνωστοί με την επωνυμία «Υιοί Π. Καρδασιλάρη». Ας δούμε ποιοι είναι οι απόγονοι του Παντολέοντος Παντελή Καρδασιλάρη. Έχουμε κατά νου από την προηγούμενη αναφορά ότι ο Παντολέων είχε συζευχθεί δύο φορές, ως συνέπεια του θανάτου της πρώτης συζύγου του. Η δεύτερη σύζυγος, Ερνεστίνη Παϊδούση, μητέρα των Κωνσταντίνου, Μαρίας και Αριστείδη Παντολέοντος Καρδασιλάρη, ήρθε σε ευθεία και δικαστική σύγκρουση με τα παιδιά του συζύγου της από την Ευρυδίκη Ξανθάκη, Δημητρίου Π. Καρδασιλάρη και Ιωάννη Π. Καρδασιλάρη, εμπόρων, κατοίκων Χίου, και επιτρόπου των αδελφών του Πέτρου, Νικολάου, Παύλου και Αντωνίου (εφ. ΣΚΡΙΠ 5-8-1922) για την παρακράτηση κοσμημάτων της Ευρυδίκης αξίας πολλών χιλιάδων δραχμών.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Έχει ενδιαφέρον η συγκρότηση της οικογένειας και των απογόνων του Παντολέοντα Καρδασιλάρη με πρώτους τους γιους από την Ευρυδίκη Ξανθάκη. Ο πρεσβύτερος, Δημήτριος Παντολέοντος Καρδασιλάρης [pid:025], γεννήθηκε το 1895 στην Χίο και αποβίωσε τον Νοέμβριο του 1934 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, από όπου μεταφέρθηκε και τάφηκε στην Αθήνα.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο δεύτερος γιος, ο Ιωάννης Παντελή Καρδασιλάρης [pid:029], γεννήθηκε στην Χίο το 1897 και πέθανε στην Αθήνα, στις 12-12-1983. Πιθανόν φοίτησε στο γερμανικό γυμνάσιο της Σμύρνης και γνώριζε γερμανικά, όπως και είχε ιδιαίτερες σχέσεις με τον γερμανόφωνο χώρο. Υπηρετεί την θητεία του στο Ναυτικό από όπου απολύεται στις 31-1-1918 ως ανίκανος […] (ΥΣΑ, 114 ΣΓ. Στρατολογικόν Μητρώον κλάσεως 1917 Νομού Χίου αρ. 4426). Κατά την Κατοχή, τον Οκτώβρη του 1941, νυμφεύεται την Βιεννέζα Εβραϊκής καταγωγής Άννα Βικτώρια Σέσλερ (Αρχείο Γραφείου Γάμων Ι.Μητροπόλεως Αθηνών, Αρ. Αδείας 4992/17-10-1941) και αποκτούν δύο αγόρια, τον Πέτρο και τον Παντελή. Είχε μια πολυκύμαντη ζωή. […]

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο επόμενος γιος, Πέτρος [pid:030] γεννιέται το 1898 και πεθαίνει σε νεαρή ηλικία, το 1923. Η εγγραφή του στα στρατολογικά αρχεία (ΥΣΑ-114 ΣΓ. Στρατολογικόν Μητρώον κλάσεως 1918 Νομού Χίου, αρ. 3874) μας πληροφορεί για μια προβληματική κατάσταση υγείας, όπως και του αδελφού του Ιωάννη. Ο Πέτρος, όταν παρουσιάζεται στο Ναυτικό, το 1921, χαρακτηρίζεται ως «ανίκανος […]» γι αυτό και κρίνεται ακατάλληλος. Κατατάσσεται τελικά στο 7ο Σύνταγμα Πεζικού στην Καλαμάτα, όπου ασθενεί και σύντομα καταλήγει στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός (Ληξιαρχική Πράξη Αποβιώσεως Πέτρου Π. Καρδασιλάρη, Δήμος Πειραιά, Ληξιαρχείο, αρ776/1923). Η εκφορά γίνεται στον Πειραιά (εφ. ΣΚΡΙΠ, 17-3-1923) και συμμετέχει και η γιαγιά του από μητέρα, Πηνελόπη Ξανθάκη και τα αδέλφια του αλλά δεν εμφανίζεται, τουλάχιστον στην αγγελία η μητριά του, Ερνεστίνη.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο επόμενος γιος, Νικόλαος [pid:031], γεννιέται στην Χίο το 1899 στην Χίο. Περιέργως και αυτός απολύεται από το Ναυτικό ως ανίκανος, το 1920 […] (ΥΣΑ-114 ΣΓ. Στρατολογικόν Μητρώον κλάσεως 1919 Νομού Χίου, αρ. 2953). Νυμφεύεται το 1941 την Αρτέμιδα Κουντουρά, κόρη του ιατρού Κουντουρά, και ζεί έκτοτε στην Αθήνα […]

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Ο κατά λίγο νεότερος αδελφός του, Παύλος [pid:034], είναι γεννημένος το 1901 στην Χίο. Για τον Παύλο δεν διαθέτουμε τον αποκαλυπτικό στρατιωτικό φάκελο, αλλά φαίνεται ότι είχε φοιτήσει επίσης στην γερμανική σχολή της Σμύρνης, (μάλλον στη σχολή Γιαννίκη) και από τα λιγοστά αρχεία από τις επιχειρήσεις που μπορούσαμε να εξετάσουμε στα Γενικά Αρχεία του Κράτους Χίου ήταν γνώστης της γερμανικής γλώσσας και παρακολουθούσε, όπως και ο Ιωάννης γερμανικά περιοδικά ειδικά έντυπα. […] παντρεμένος ήδη με την Ολυμπία Πατρώνα, κόρη αστικής οικογένειας της Χίου, […]. Τα παιδιά του που βρίσκονται εν ζωή διατηρούν σχέση με την Χίο και αποτελούν από τα λίγα μέλη μιας ολιγάριθμης ομάδας απογόνων της οικογένειας στην Χίο. Ο επόμενος αδελφός, Αντώνιος [pid:037] γεννιέται το 1904 στην Χίο και πεθαίνει επίσης στην Χίο νέος το 1937. Η ληξιαρχική πράξη θανάτου (Ληξιαρχική Πράξις Θανάτου Αντωνίου Π. Καρδασιλάρη, Χίος 2-4-1937, Δήμος Χίου, Ληξιαρχείο, αρ.160/Α/1937) […]

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Από την Ερνεστίνα ο Παντολέων αποκτά τρία παιδιά, δύο αγόρια και ένα κορίτσι. Η Μαρία [pid:114], γεννημένη το 1909, παντρεύεται δύο φορές. Έχει περιορισμένη παρουσία στις συναλλαγές των αδελφών της. Ο Αριστείδης [pid:039], παντρεύεται μετά τον πόλεμο και αποκτά έναν μόνο γιο με τραγική κατάληξη μετά από περιπετειώδη ζωή με πολλά μελανά σημεία. Ο μεγάλος αδελφός του Αριστείδη, Κωνσταντίνος [pid:038], γεννιέται το 1906 στην Χίο αλλά καταλήγει το 1967 στην Βραζιλία, ως συνέπεια μιας ιστορίας που ταλαιπώρησε και τον ίδιο αλλά και τον συνονόματο εξάδερφο του που διασύρθηκε εξαιτίας της συνωνυμίας. […] Τελικά, ο Κωνσταντίνος θα μεταδημοτεύσει στο Αιγάλεω το 1936 και θα νυμφευθεί την μητέρα του παιδιού του, Μαρία, νομιμοποιώντας και την κόρη του Ερνεστίνα [pid:316]. Μητέρα και κόρες […] μεταναστεύουν στην Βραζιλία, όπου η Ερνεστίνα παντρεύεται έναν Χιώτη μετανάστη.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Η ζωή των απογόνων του Παντολέοντος Καρδασιλάρη θυμίζει ελληνικές ταινίες και διατηρεί όλα τα στοιχεία κατεστραμμένων ζωών με ή χωρίς χρηματική άνεση. Αν εξαιρέσουμε την Μαρία τα ετεροθαλή αδέλφια δεν διατηρούν σχέσεις και, εκτός από τον Αριστείδη, ο οποίος έχει κάποια κολακευτικά σχόλια από τον Κ. Άμαντο, το αποτύπωμα τους στην κοινωνία δεν είναι ιδιαίτερα θετικό. Τα παιδιά του Παντολέοντα αναπτύσσουν λεντονη επιχειρηματική δραστηριότητα κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, απόλυτα παράλληλη με τα εξαδέλφια τους και με την παρόμοια επωνυμία, Υιοί Π. Καρδασιλάρη, αντί του Αφοι Καρδασιλάρη των παιδιών του Νικολάου.

A_iv_Kardasilaris_FamilyReport.docx · 2026

Έφτασες στο τέλος αυτής της ενότητας.

Συνέχεια: Το σπίτι μας
Παλιό μεσογειακό δωμάτιο με μπαούλο και λινή κουρτίνα που την παίρνει το αεράκι.03 / 06Το σπίτι μαςΤο οικογενειακό σπίτι μέσα από τις αυθεντικές φωτογραφίες του.
Σύγχρονη φωτορεαλιστική εικαστική απόδοση παλιού μεσογειακού εμπορικού λιμανιού με καΐκι και εργάτες.04 / 06Δουλειά & εμπόριοΕργαστήρια, λιμάνια και διαδρομές που άνοιξαν νέους ορίζοντες.
Αυλή και στέρνα στον Κάμπο05 / 06Γη & καρποίΠεριβόλια, καλλιέργειες και χέρια που δημιουργούν.
Ξύλινο συρτάρι με παλιούς φακέλους, πίσω όψεις φωτογραφιών και διπλωμένο ύφασμα σε φυσικό φως.06 / 06Η συνέχειαΌσα κράτησε ο χρόνος και όσα συνεχίζονται μαζί μας.

Οι σύγχρονες εικαστικές σκηνές ξεχωρίζουν από τις αυθεντικές οικογενειακές φωτογραφίες στις λεζάντες τους.